Yalnızlıq qorxusu pıçıltısızdı

Elxan Zal

Tauz Paris deyil, mən qall deyiləm,
xəyalım fırlanır tonqal başına.
yarpaq qoxusunda əriyən külək,
druid duaları söyləyir mənə.

Ay işıq çiləyir, telefon susur,
yalnızlıq qorxusu pıçıltısızdı.
sevda ulduzunun bayatıları,
mələk günahına qarışır ertə.

qənirə  ilahəm, qutlu ilahəm,
axşam düşüncəsi eşq tamındadır,
könül kafeləri gəl-gəl deyirlər,
reklam işıqları öpüş göndərir.


gəzməli günlərin balet çağıdır,
fontanlı parklara bilet var, gedək.
“Torqovı” Monmartr olmasa belə,
bizim də öz zəfər tağlarımız var.

sevgilər sığışmaz kainatlara,
“Yelisey çölü”nə yel qovur həvəs.
müqəddəs türkülər oxuduram mən,
saçlı söyüdlərin yarpaqlarına.

gözləmə ömürdən uzun olurmuş,
ilahi yanğılar qucağa sığmaz.
ulduz baxışları Elen kimidir,
Parisə bənzəyir yaşılgöz gecə.