Bir az da böyüyür böyük arzular

Aliya Əsədova


AYAQQABI SALAMI


Ordan göründüyü kimiydi,
rəf üstündə qəhvəyi ayaqqabılar.
Qabarsız ayaq pəncələrinin
ləpirləri vardı sənə göndərdiyim salamda.
Ürəyi vardı karton qutularda.
Ordan döyündüyü kimiydi.
Tozlu rəfdə özünü,
karton qutuda izini,
tozunu alarsan.
Qaldırarsan qutusunun qapağını .
Sən ayaqlamağı sevənsən.
Səni ayağa qaldıranı da,

Ayaqda saxlayanı da
Sevərsən ayaqlamağı,
Ayaqladıqlarının adından
Tozlu, ayaq qoxulu qutulardan
göndərdik sənə
ayaqqabı salamı.
Allah kəssin belə salamı,
Mən onu sənə yolladım...


                                                                 HƏR ŞEY İKİYƏ


                                                                    İki kitab ver
                                                                    iki qələm, iki dəftər,
                                                                    Böl almanı iki hissəyə.
                                                                    Ayır qabındakı yeməyi iki paya,
                                                                    Çağır uşaqları iki dəfə
                                                                    Dəyiş yolları--
                                                                    əvvəl min metroya
                                                                    Sonra da taksiyə.
                                                                    Zəngli saatın vaxtını quraşdır iki dəfə.
                                                                    Bu qədər ikilərdən
                                                                    ikiləşib xasiyyətlər də.
                                                                    -onları neyliyək`?
                                                                    yenə bölək ikiyə,
                                                                    amma mən deməmiş olum.


                                                                  LİON MORUQLARI


                                                                     Sənə çatmadı bu sabahkı sevgidən
                                                                     payızda dadmağa, sevməyə öyrəşdiyim
                                                                     yaz bir də payız ətirli
                                                                     Lion moruqları...
                                                                    Qarda itirilmiş Günəş parçaları
                                                                    erkən açılmış səhərə uzatdı əllərini ,
                                                                    işıldayan bəyaz-bəyaz örtüklərdə
                                                                    saf qoxuları udmağa
                                                                    bir həvəs istəyirəm.
                                                                    Bu qoxularda böyüyür kiçik sevgilər,
                                                                    bir az da böyüyür böyük arzular,
                                                                    genəlib dünyanın dar tərəfi,
                                                                    ədalət istədim, qəddar anların xatirəsindən-
                                                                    elə bu kol dibində qarda tökülmüş
                                                                    moruqları saymağa hərarət istədim,
                                                                    hələ ki susub dünyanın kar tərəfi ,
                                                                    hər şey sənin olur
                                                                    inandığın çox şeylər.
                                                                    Təsadüfən çiçəkləyən alçaları
                                                                    bəyaz çiçəklərinə görə sevdim
                                                                    bu qış bəyazlığında-
                                                                    bu qarda kolda yetişmiş
                                                                    çəhrayı moruqları
                                                                    daha çox sevdim ətrinə görə.
                                                                    Sındırılmış cəsarəti
                                                                    qopmuş inamı
                                                                    bu qış bəyazlığında
                                                                    acız oldun yapışdırmağa-
                                                                    Lion -moruqlar şəhəri.
                                                                   Olub-keçənləri düz-əməlli saymağa
                                                                   hər şeyin tarixinə varmağa
                                                                    çağır bütün qışları,
                                                                    ey fransız şəhəri ,
                                                                    qarda tökülmüş qışın kal alçaları,
                                                                    qarda itirilmiş Günəş parçaları
                                                                    erkən açılmış səhərə uzatdı əllərini...
                                                                    Sənə çatmadı
                                                                    bu sabahkı sevgidən
                                                                    payızda sevməyə öyrəşdiyim
                                                                    yaz, payız ətirli dadlı Lion moruqları.