Alman əsgərlərinin törətdikləri vəhşiliklər onların evə yazdıqları məktublardan da aydın görünür. Ober-leytenant Krauze yazırdı: “Tezliklə mən beynəlmiləl məşuqə çevriləcəm. Mənin qənimətim fransız, polyak, holland qızları olub. Bugünkü qənimətim isə ukrain qızı oldu. 15 yaşı vardı, əl-qolumu dişlədi. Onu iplə bağlamaq lazım gəldi. Leytenant dedi ki, bu igidliyə görə sənə dəmir xaç ordeni düşür”. Əsgər Yozef bacısına yazırdı: “Bu gün 20 cücə və 10 inək əldə etdik. Kəndlərdən uşaqdan böyüyə kimi bütün əhalini qovub çıxarırıq. Rəhm hissi bizə yaddır. Getmək istəməyənləri yerindəcə güllələyirik. Kəndlərdə birində sakinlər tərslik etdilər və çıxmaq istəmədilər. Biz qəzəbləndik və onlara atəş açdıq. Ardınca dəhşətli hadisə baş verdi. Bir neçə rus qadını yabalarla üstümüzə cumub bir neçə əsgərimizi deşdilər... Burda bizi görməyə gözləri yoxdur. Siz orda vətəndə təsəvvür edə bilməzsiniz burda bizə necə nifrət edirlər”.