22.01.2017



Maraqlıdır, əhalimizin əksəriyyətinə yeri gəldi-gəlmədi İran cəsusu deyə iftira atan, dostluğunda olan minlərlə vahhabi əqidəlilərin leksikonu ilə təkfir edən bir insan, 2002-ildə həqiqi hərbi xidmətə çağırıldığı üçün, Vətən borcunu yerinə yetirməyə aparıldığı üçün dövlətimizi məhkəməyə vermişdi... Yəqin vətənə məhəbbətin başqa cür təzahüru də olurmuş...

CAVİD CABBARLI: CƏZİYYƏT DƏYİŞDİKCƏ, FAZİL MUSTAFA DA DƏYİŞDİ

Son zamanlar qalmaqallı açıqlamaları ilə gündəmdə müzakirə mövzuları yaradan millət vəkili Fazil Mustafa ilə jurnalist Cavid Cabbarlı arasında bugünlərdə qalmaqal yaranması barədə xəbər vermişdik. Qalmaqala, deputatın hələ 2003-cü ildə mərhum prezident Heydər Əliyevlə bağlı yazdığı ifrat tənqidi yazıları jurnalistin yenidən üzə çıxararaq paylaşması səbəb olub. Bundan sonra F.Mustafa sosial şəbəkədə status yazaraq jurnalisti İran kəşfiyyatına "işləməkdə" ittiham edib. Mediafax.az məsələni aydınlaşdırmaq üçün jurnalist Cavid Cabbarlının fikirlərini öyrənib.

- Deputat Fazil Mustafa sizi İran kəşfiyyatı ilə əlaqədə suçlayır. Bu barədə nə deyə bilərsiz?
- Fazil Mustafanın vəziyyəti dərinliyi bilinməyən bataqlığa düşənin vəziyyəti kimidir. Nə qədər çox çabalasa, çox əl-qol atsa o qədər çox batacaq. Söhbət Fazil Mustafanın mərhum prezident Heydər Əliyev haqqında dediklərindən gedir. F.Mustafa mərhum prezidenti müsəlman olmamaqda, ermənilərə xidmət etməkdə ittiham edib: "Zaman gələcək, nankor ermənilər İrəvanda Sasunlu Davidin heykəlini uçurub Heydər Əliyevə abidə ucaldacaqlar. Mənə subut edin ki, H.Əliyev turkdü, edə bilməzsiniz, çünki hakimiyyətə gələn kimi mənim dilimin adını dəyişməyi onun türkə qarşı genetik nifrətindən irəli gəlirdi. Mənə sübut edin ki, H.Əliyev müsəlmandı, mənə sübut edin ki, H.Əliyev insandı!” Mən də Fazil Mustafanın müəllifliyi ilə deyilən fikri paylaşmışam. F.Mustafa dediklərinə aydınlıq gətirmək əvəzinə, məni İrana işləməkdə ittiham edir. Diqqəti kənara yönəltməyə çalışmasın. Dediyi fikirlərdən ya imtina etsin, ya da imzasının arxasında dayansın. 

- Siz F.Mustafanın 2003-cü ildə H.Əliyev haqqında yazdığı kəskin tənqidi ifadələr barədə açıqlama verməsini istəyirsiz. Aradan 13 ildən artıq bir müddət keçib. Necə oldu ki, bu məsələni indi qaldırdınız? Bu fakt sizə indiyə qədər məlum deyildimi? F.Mustafa deyir ki, bu faktlar yeni deyil, bu haqda əvvəllər də yazılıb...
- 13 il əvvəl deyilsə də siyasi hakimiyyət dəyişməyib. Məsələ, bir hakimiyyətin liderini və yaradıcısını bu qədər ağır təhqir edəndən sonra həmin hakimiyyətin dönəmində deputat olmaqdadır. Sizsə, bu ziddiyyət diqqəti çəkmir? Yaxud, bir zamanlar YAP hakimiyyətinin kölgəsini qılınclayan biri, indi nə oldu ki, hakimiyyətin dəyirmanına su tökməkdə canfəşanlıq edir? Həmin dönəmdə, yəni Fazil Mustafanın "dəmir yeyib göyə püsgürdüyü" vaxt YAP hakimiyyətinin sonu barədə çoxlu miflər yaradılmışdı. Fazil bəy Müstafa da iqtidarın bir addımlığına qədər gəldiklərini zənn edən İsa Qəmbər komandasında yerini bərkitməyə çalışırdı. Vəziyyət dəyişdikcə, Fazil də özünü vəziyyətə uyğun dəyişə bildi. 

- Qarşı tərəfin açıqlamasında sizin çalışdığınız Kanal13 internet TV-nin fəaliyyəti də sanki şübhə altına alınır. Siz Kanal13-ün efirində İranın təbliğatını aparmısınızmı, yaxud deputat F.Mustafa ilə bağlı hansısa fikir səsləndirmisinizmi?
- Kanal13-ün efirində yayımlanan "Sizin tribuna” verlişinin aparıcısıyam və Fazil Mustafa da bir dəfə qonağımız olub. İzləyənlər bilirlər ki, veriliş debat formatındadır. Bildiyim qədəri bu formatda heç bir internet televiziyasında veriliş yayımlanmır. Bir qədər əvvəl dediyim kimi Fazil Mustafa "ənənəsinə” uyğun olaraq, Kanal13-ün adını çəkir. Bu barədə Kanal13-ün direktoru, dəyərli dostum Anar Orucov lazımi açıqlama verib. Onun dediklərinə qatılıram və əlavə nəsə demək istəmirəm. 

- Deputatla aranızda yaranan qalmaqal məhkəmə iclaslarına qədər gedib çıxa bilərmi?
- Fazil Mustafanın düşdüyü vəziyyəti anlayıram. Çox çətin duruma düşüb. Zamanında işlətdiyi sözlərin bədəlini ödəmək zorundadır. Bu bədəl çox ağır ola bilər. Digər tərəfdən, ölkə gündəmi tam fərqlidir. Yəni iqtisadi böhran, sosial vəziyyət, xüsusən kommunal xidmətlərin qiymət artımı əhalidə ciddi narazılıq yaradıb. Belə bir vəziyyətdə yeni mövzu açmağa ehtiyac görmürəm.

Azərbaycan işğal altındadı

Nail Zeynalov

Allah qoymasa, hərə bir youtube kanalı açıb, əlində mikrofon götürüb, düşür xalqın canına ki, bəs, işğal olunan rayonların adlarını say! Bir də görürsən, kimsə saya bilmədi, vəssalam! O rayonların adlarını özü dünən google-dan tapıb əzbərləyən mikrofontutan gədənin özündənrazı üz ifadəsini, qarşısındakından iyrənirmiş kimi baxışlarını görəsiz... Elə bil, sualı verən özü Qarabağ veteranıdı, cavabı bilməyənlər vətən xaini...
Həngamə video internetə düşəndən sonra başlayır- söyüşün biri bir qəpik... Elə bil ki, torpaqları o suala cavab verməyənlər satıb...
Azərbaycan işğal altındadı- amma sən durub ancaq erməni işğalında olan rayonları sadalasan, siyahı yarımçıq qalacaq, biləsən!
Sənə işğal olunan rayon adları lazımdı? Hamısı! Ağlına gələn rayon adı çək, əmin ol ki, o rayon hansısa məmurun işğalı altındadı...
O səfalı yerlər? Bəli, Azərbaycanın ən səfalı yerləri işğal altındadı- yarısı erməninin, yarısı hakimiyyətin... Yarısına erməni getməyə qoymur, yarısına məmurlar...
Filan qədər insan öz doğma yurdlarından didərgin düşüb? Bəli, yarısı erməni qorxusundan torpaqlarından qaçmalı olub, yarısı hakimiyyətin qorxusundan, təqibindən, şərindən... Ən yaxşı halda, ailəsini dolandırmaq üçün doğma yurdundan qaçaq düşüb nə qədər insan!
Xalq düşmənini tanımalıdımı- bəli, tanımalıdı! Odu ki, biri sizə işğal olunan rayonlar deyə mikrofon tutsa, rahatlıqla hamısı deyə cavab verib keçin... Heç kim yanlış cavab verdiyinizi iddia eləyə bilməz!

21.01.2017

Bisavadlar üçün remarka

26 il müstəqillikdən sonra erməni poqromlarını pisləməyə nəinki cəsarət tapa bilməyən, ümumiyyətlə, SƏMİMİ QƏLBDƏN ermənilərin Bakıdan qovulmasına BƏRAƏT QAZANDIRAN Q-Ə-R-Byönümlü L-İ-B-E-R-A-Llara (Karl!) sahibik.
Söhbət təkcə hansısa alternativliyə iddia etməyə vicdan tapan "yeni nəsil siyasətçinin" kiflənmiş AXC-Müsavatla mental vəhdətindən getmir. ELEMENTAR klişelərin təkrarından gedir: "Erməniləri torpaqlarımıza ruslar gətirib" və s. Sübut qismində də ermənilərin, rusların say artımı göstərilir. Düzdür, hörmətli bəy yerli əhalinin kimlərdən ibarət olduğunu və ermənilərlə bahəm eyni demoqrafiq sıçrayışa "türkdilli" miqrantların da "nail olduğunu" vurğulamağı yaddan çıxarır. Çünki bu min cür bəla ilə ərsəyə gətirilən "Zalım rus imperiyası türk yurdu Azərbaycanı erməniləşdirirdi" mənzərəsini DARMADAĞIN edir.
Bisavadlar üçün remarka: alternativ qismində "Azərbaycan" siyasi proyektinin icrası ANCAQ Rusiyanın Yaxın Şərqə ekspansiyasının nəznində mümkün idi və mümkündür, çünki Avropa Türkiyə (Osmanlı) və İranla köhnə əlaqələrə sahib idi və movcud mənzərədə heç nə dəyişmək niyyətidə deyildi. Yeri gəlmişkən, "Azərbaycan bir olsun - paytaxtı Təbriz olsun" da ancaq Rusiyanın İranın hesabına Yaxın Şərqə genişlənmək tarixi strategiyasının yenidən aktuallaşacağı təqdirdə mümkün ola bilər. Çünki Qərb, hər nə qədər İranda rejim dəyişikliyinə cəhdlər etsə də, vahid İranın dağılmağında maraqlı deyil, çünki bu ilk növbədə Rusiyanın və Çinin əl-qolunu bir xeyli açacaq.
Yeri gəlmişkən: Homoseksuallar məsələsində olduğu kimi, erməni məsələsində də amerikan konqressini bəyin azsektordakı müassir Qərb dəyərlərinə heç də sığmayan fəaliyyəti haqda xəbərdar edən olsaydı, əminik bəyin pozisiyası bir xeyli yumşalardı :)
Tramp administrasiyası qarşısısnda müvafiq bəraət qaldırmaq lazım olacaq.

https://www.facebook.com/RusiyaDagilacaq/

Araz Qurbanlı - Payız

Əsir xəzan küləkləri, gəzir soraq-soraq payız.
Xəzəllərin xışıltısı, deyir gəlib qonaq payız.

Dolub yenə bulud gözü, küləklə ah edir həzin,
Nədirsə dərdi sanki kövrəlib, olub uşaq payız.

Yağış pıçıltısıyla bir səsin bu pəncərəmdədir,
Özün yaxınsan, amma ki səsin gəlir uzaq, payız.

Sənin xəzəllərin kimi mənin ümidlərim solub,
Kədər dolu bu qəlbimə, neçin çəkir ki dağ, payız?

Bu doğmalıqdı, meh əsir, bütün ağaclar ağlayır, 
Solan bütün çiçəklərə açır demək qucaq payız.

Təbəssümünlə parlayır könüldə eşq ulduzun,
Buludlar ilə soldurur, çəkir həzin boyaq payız.

O sərvin uğruna gedib varım, Araz, tək indisə,
Kasıb bir oğlanam- sənin ağacların sayaq, payız.

Fazil Mustafa: İlham Əliyevin baş nazir postunu zəbt etməsi rəzalətdir

Xeber.info saytı maraqlı bir tapıntını oxuculara təqdim edib. Məqalədə deyilir ki, Milli Məclisin deputatı Fazil Mustafa ölkə prezidenti İlham Əliyevin vaxtilə baş nazir postuna seçilməsini rəzalət adlandırıb. Bu gün ölkə başçısı İlham Əliyevin kursunu dəstəklədiyini deyən Fazil Mustafa vaxtilə mərhum prezident Heydər Əliyevi hakimiyyətə çevriliş yolu ilə gəlməkdə və seçkiləri saxtalaşdırmaqda ittiham edir. Belə bir məsəl var, fikrini dəyişməyən, bir dəlilərdir, bir də ölülər. Əlbəttə, Fazil Mustafa nə dəli deyil, nə ölü, amma bu gün ölkədə yaranmış hər hansı problemə etiraz edənləri müxtəlif ölkələrin agenturasına işləmək böhtanı ilə ləkələməyə çalışır. O zaman sual olunur, Fazil Mustafa deputat olmazdan öncə iqtidarı təhqir etdiyi dönəmlərdə hansı ölkənin agenturasına işləyirmiş? Fazil Mustafanın "Yeni Müsavat" (6 avqust 2003-cü il) qəzetinə verdiyi açıqlamanı olduğu kimi tədim edirik.

Böyük Quruluş İlham Əliyevin baş nazir postunu zəbt etməsini rəzalət kimi qiymətləndirir.
Srağagün Milli Məclisin iclasında Heydər Əliyevin oğlu İlham Əliyevin baş nazir postuna gətirilməsi müxalif siyasi qüvvələrin etirazına səbəb olub. Bu qərara Böyük Quruluş Partiyası Təşkilat Komitəsinin sədri Fazil Qəzənfəroğlu da partiyanın münasibətini açıqlayıb. Açıqlamada deyilir:
"4 iyun 1993-cü ildə Gəncədə Surət Hüseynovun başlatdığı hərbi qiyam onun siyasi varisi Heydər Əliyev tərəfindən 24 iyun 1993-cü ildə Milli Məclisdə dövlət çevrilişi ilə yekunlaşdırılmışdır. Azərbaycanın son on ilində bu sürəc davam edib və indiyə qədər ölkədə legitim hakimiyyət formalaşmayıb.
Bu günədək H.Əliyev hakimiyyətinin keçirdiyi bütün seçkilər saxta və antidemokratik olub. 4 avqust 2003-cü il tarixdə xalqın iradəsini əks etdirməyən MM-in Heydər Əliyevin oğlu İlham Əliyevin Azərbaycan Respublikasının baş naziri postuna qəsb etməsinə razılıq verməsi haqqında qərarı da 24 iyun 1993-cü ildəki çevriliş ənənəsinin yeni formada davam etdirilməsidir. Elçibəyin başçılıq etdiyi legitim hakimiyyəti qəsb edən Heydər Əliyevin sağlığında atılan addımlar onun ölümü ilə bağlı informasiyaların daha ciddi qəbul olunduğu bir zamanda təkrar olunub.
Bu dəfə də ölkə Konstitusiyasının prinsipləri saya sayılmayıb, Azərbaycanda konstitusiyasız monarxiyanın təməlinin qoyulması istiqamətində rəzil addım atılıb. Bu hadisə ölkədə demokratiyanın olmamasının və Konstitusiyaya adi kağız parçası kimi baxılmasının bir örnəyidir".
Fazil Qəzənfəroğlu bəyan edir ki, Böyük Quruluş Partiyası 4 avqust 2003-cü ildə hakimiyyətin yenidən qəsb olunması olayını 4 iyun 1993-cü il qiyamının davamı kimi qiymətləndirir, cəmiyyətimizi və dünyanın demokratik ictimaiyyətini Azərbaycanda demokratiyanın müdaiəsi üçün əal mövqe tutmağa çağırır.

"Yeni Müsavat"   № 209(2136) 6 avqust 2003

“Piter Elçin”in qardaşı Masallıda necə öldürüldü?

Kriminal avtoritet “Piter Elçin” ləqəbli Elçin Maşallah oğlu İsmayılovun qardaşının qətli ilə bağlı yeni təfərrüat məlum olub. Bu barədə musavat.com-a İsmayılovların qohumları məlumat verib.
Əvvəlcə onu qeyd edək ki, “Piter Elçin”in 1979-cu il təvəllüdlü qardaşı Fariz İsmayılov ötən il dekabrın 21-də Masallı rayonunun Türkoba kəndi yaxınlığında öz avtomobilində qətlə yetirilib.
4 qardaş olan İsmayılovlardan artıq ikisi kriminal aləmdəki hesablaşmaların qurbanı olub. Qardaşlardan yalnız “Piter Elçin” kriminal aləmdə söz sahibi olsa da, hesablaşmaların qurbanları onun qardaşları olub.
Belə ki, ilk olaraq onun qardaşlarından Marif ötən ilin iyununda Sant-Peterburqun əsasən azərbaycanlıların nəzarətində olan Sofiysk meyvə-tərəvəz bazarında güllələnərək qətlə yetirilmişdi. 6 ay keçməmiş isə Fariz İsmayılov güllələndi. “Piter Elçin”dən başqa sağ qalan digər qardaş isə xəstəlikdən əziyyət çəkir və hazırda doğulduğu Lənkəran rayon Boladi kəndində yaşayır. 
“Piter Elçin”in yaxın ətrafından musavat.com-a verilən məlumatda bildirilir ki, kriminal avtoritetin qardaşları qisas məqsədi ilə qətlə yetirilib. “Qətlə yetirilən hər iki qardaş ticarətlə məşğul olub. Onların kriminal aləmlə əlaqəsinin olmadığı məlum idi. Maarif meyvə-tərəvəz bazarında öldürüldü. Fariz isə 2012-ci ildən Azərbaycanda idi. Hər ikisi öz işləri ilə məşğul idi. Fariz Lənkəranda özünün və qardaşlarının ailəsinə baxırdı. Bu qətlləri isə “Piter Elçin”lə düşmənçiliyi olan şəxslər sifariş verib. Ona yaxın düşə bilməyənlər qardaşlarını öldürdülər. Bu qətli törədənlər də, sifariş verənlər də bilir ki, Maarif və Fariz kriminal aləmdən uzaq insanalr idi”,- deyə məlumatda qeyd edilir.
Sonuncu qətlin təfərrüatlarına gəlincə. Qeyd edək ki, qətli törətdiyini deyən Lənkəran sakini, 1993-cü il təvəllüdlü Murad Quluzadə könüllü olaraq polisə təslim olub. O, cinayəti törətdiyi İsrail istehsalı olan "UZİ" markalı avtomat tapançanı və 7 ədəd gülləni polisə təhvil verib. Hadisə yerindən isə 25 ədəd giliz tapılıb.
Cinayətin törədildiyi yer Fariz İsmayılovun yaşadığı kənddən bir neçə kilometr aralıda yerləşir.
Baş verən hadisə haqda musavat.com-a danışan İsmayılovların qohumları bildirib ki, qətli törədən Murad Quluzadə tək olmayıb. Belə ki, Fariz İsmayılovu “VAZ 21-06” markalı avtomobillə izləyən Murad Quluzadənin yanına bir nəfər də olub.
İsmayılovların yaxınları bu məlumatları izlədikləri videogörüntülərə əsasən dediklərini bildirirlər. Qətlin törədildiyi mağazanın nəzarət kameraları cinayət hadisəsini anbaan lentə alıb. “Fariz evdən çıxıb qonşu kənddəki mağazanın qarşısında maşınını saxlayıb. Marketə siqaret və kontur almaq üçün girib. Arxadan gələn “06” Farizdən bir az aralıda dayanıb. Həmin maşında olanlardan biri - üzü saqqallı olan da Farizin arxasınca marketə girib. O, da marketdən alış-veriş edib, Farizdən sonra çıxıb. Fariz maşına oturmaq istəyəndə arxadan gələn Murad Quluzadə ona atəş açmağa başlayıb. Fariz ilk güllələrdə özünü itirməyib. Maşının qapısını itələyərək, ona təpik atıb. Bir az büdrəyən Murad yenə də ona atəş açmağa davam edib. Güllələrdən biri Farizin başına dəyib. Elə oradaca keçinib”- deyə Fariz İsmayılovun yaxınları deyir.
Video görüntülərdən məlum olub ki, qətlin törədilməsində iştirakında şübhəli bilinən digər- saqqallı şəxs isə marketdən çıxdıqdan sonra soyuqqanlı şəkildə Fariz İsmayılovun avtomobilinə yaxınlaşıb. Maşının içinə boylanan şəxs daha sonra iti addımlarla hadisə yerindən uzaqlaşıb. Qətli törədən Murad isə gəldikləri maşına minərək hadisə yerini tərk edib.
İsmayılovların yaxınları marketin nəzarət kameralarından çıxarılmış ikinci şübəhli- saqqalı şəxsin fotosunu da musavat.com-a təqdim ediblər.
Cinayətin qabaqcadan bir qrup şəxs tərəfindən planlaşdırıldığını iddia edən Fariz İsmayılovun yaxınları bunu belə izah edir: “Polis tərəfindən aparılan ilkin araşdırmalar zamanı məlum oldu ki, bu şəxslərin gəldiyi avtomobil 1 ay əvvəl Masallının Bədəlan kənd sakinindən alınıb. Bu şəxsləri bizim kənddən heç kim tanımır. Onlar Farizin bizim kənddən kənarda izləyiblər. Onların bizim kəndə girməsi, kimisə izləməsi mümkün deyil. Son bir ay ərzində həmin maşını bizim kənddə heç kim görməyib. Onlar kəndin çıxışında Farizi izləyiblər. Onun tək olmasından istifadə edib, onu arxadan vurublar. “06”da olan digər şəxsin kim olması isə hələ ki, məlum deyil. Qabaqcadan planlaşdırılmış bu işi birlikdə törətdikləri məlumdur. Mağazadan çıxan saqqalı şəxs Farizin öldüyünə əmin olduqdan sonra oranı tərk edir ”.
Bədənində 9-10 güllə olan Farizin ölümünə əsas səbəb baş nahiyəsindən aldığı xəsarət olub. Fariz İsmayılovun yaxınlarının bildirdiyinə görə, Farizə atılan 25 güllədən 13-15-i ona dəyib: “Güllələrin bir neçəsi qollarını və ayaqlarını sıyıraraq keçib. Fariz onu maşının qapısı ilə itələyib və təpik vurub. Bu zaman qatil Farizə atəş aça bilməyib. Amma çoxsaylı güllələrdən biri onun başına dəydiyindən oradaca dünyasını dəyişib”.
Qətli törətdiyini etiraf edən Murad Quluzadə ilə bağlı bəzi yeni məqamlar da üzə çıxıb. 
Məlum olub ki, Murad Quluzadə bir neçə il əvvəl Moskvada qətlə yetirilən kriminal avtoritet Amil Lənkəranskinin əmisi oğludur. Amil Rövşən Lənkəranskinin yaxın adamlarından biri idi. Onun qətlində “Piter Elçin”in adı hallanır. Kriminal qruplaşmalar arasında qanlı hesablaşmaların cavabı olaraq Amilin ölümünə görə əvvəlcə Maarif İsmayılov, ardınca isə Fariz İsmayılov qətlə yetirildi. Hər iki qətlin qan davası olduğu qeyd edilir.
Əldə etdiyimiz məlumata görə Murad Quluzadənin atası Əfqan Quluzadə qətlə yetirilən Rövşən Lənkəranskinin ən yaxın adamlarından birinin sürücüsüdür.
Qeyd edək ki, Fariz İsmayılovun qətli ilə bağlı Cinayət Məcəlləsinin 120 “qəsdən adamöldürmə” və 228-ci (odlu silah saxlama) maddələri ilə cinayət işi başlanıb.

18.01.2017

Samir Sərrafi - Yuxuma gəl

Hər gecə bir şeir yazıram sənə
Bu dəli könlümü ovutmaq üçün. 
Ovcumda şeirimi qoyub sinəmə
Qəlbimdəki sənə oxutmaq üçün.

Sən bunu heç kimə deyə bilmirsən,
Hər gecə yuxuna gəlirəm sənin.
Bir əlimdə vərəq, bir əldə çıraq
Sənin ürəyində gəzirəm məni.

Tapmayıb özümü sənin qəlbində
Üzüntü içində dönürəm geri.
Divanə aşiq tək öz aləmimdə
Hər gecə yazıram sənə bir şeiri.

Sən mənim yuxuma niyə gəlmirsən?
Səninçün yuxumu bəzəmişəm mən.
Açıb ürəyimi məhz sən gələsən-
Yollara rəsmini döşəmişəm mən.

Rafail Zülfüqarov - Rәhm eylә

Mәriz bir bәndәnәm, ya Rәbb, mәni bimarә rәhm eylә!
Hәkim etmәzsә bir dәrman, kim eylәr çarә, rәhm eylә!

Sәnә layiq ibadət etmәdim, zay eylәdim ömrü,
Әlim boş, gözlәrim yaşlı, üzümsә qarә, rәhm eylә!

Mәni qovsan qapından sailә bәs kim açar babın?
Olarsa bigüman bәndәn, qalar avarә, rәhm eylә!

Gәlib ki, etsin istiğfar, qәbul eylә sәn, ey Rәhman!
Günahlardan bezib könlüm, gәlibdir zarә, rәhm eylә!

Durubdur bir günahkar, qolları bağlı hüzuruda,
Peşimandır, ümid eylər, çәkilmәz darә, rәhm eylә!

Nә eyb etdimsә gizlәtdin, nә alisәn sәn, ey Sәttar,
Hesab vaxtı bu cür gizlәt, demә aşkarә, rәhm eylә!

Mәni zalimә et lütfün, uzaqlaşdır cәhәnnәmdәn!
Qәrib dözmәz ki, ya Cәbbar, qalanmış narә, rәhm eylә!

17.01.2017

Ziya Muradov 2 milis generalını niyə güllələdi

1978-ci il iyunun 30-da Azərbaycanda törədilən bu hadisə bütün SSRİ-ni silkələmişdi. Azərbaycan SSR Ali Sovetinin deputatı, respublika daxili işlər naziri general-leytenant Arif Heydərovun xidməti kabinetində güllələnməsi sülhün və əmin-amanlığın carcısı missiyası ilə çıxış edən, eyni zamanda Qərb dövlətlərilə “soyuq müharibə” aparan Sovet İttifaqına başucalığı gətirə bilməzdi. Arif Heydərovla birgə kabinetdə olan müavini, general Səlahəddin Kazımov və köməkçisi – podpolkovnik Əziz Səfixanov da qətlə yetirilmişdi. Bu nə terror idi, nə də dövlət çevrilişinə cəhd. Şuşa həbsxanasının zabiti Ziya Muradovun törətdiyi bu hadisə ilə bağlı təfərrüatlar sonralar açıqlansa da, sözügedən olay zaman-zaman xırdalanıb və hər dəfə fərqli prizmalardan izah olunub.
Modern.az saytının məlumatına görə, Azərbaycanın daxili işlər naziri Arif Heydərovun qətlə yetirilməsi hadisəsi keçmiş DTK sədri Vaqif Hüseynovun yazdığı “Bir ömürdən də çox” kitabında da təsvir olunub. V.Hüseynovun həmin hadisəylə bağlı memuarını oxucuların ixtiyarına veririk.

– Arif Heydərov öldürülüb! – sakitcə deyir Semyon Kuzmiç Sviqun, Yuri Andropovun müavinlərindən biri, Heydər Əliyevin köhnə dostu, onun sayəsində mən, Moskvanın hakimiyyət dəhlizlərində yenicə peyda olmuş adam, himayə olunuram.
O, 30 iyul 1978-ci il tarixdə, günün ikinci yarısı, Azərbaycan SSR daxili işlər nazirinin kabinetində baş vermiş qəsdin heç bir izah verməyən təfsilatını danışmağa başlayır. Fövqəladə hadisənin hər bir faktı, hər bir detalı qəfil atəş kimi səslənir.
Atəş açan şəxs Şuşa həbsxanasının milis kapitanı Ziya Muradovdur. Kabinetə keçməzdən əvvəl DİN veteranı, nazir köməkçisi, polkovnik Səfixanovu qətlə yetirib. Müavinləri və respublikanın Ali Məhkəmə sədri ilə işgüzar müşavirə keçirən A.Heydərov kapitanın ikinci qurbanı olub.
General T.Qurbanov, Böyük Vətən müharibəsi veteranı, Sovet İttifaqı qəhrəmanı ölümcül yaralanıb.
Şelokov (SSRİ DİN rəhbəri – red.) və Çurbanov (onun müavini, Brejnevin kürəkəni – red.), təcrübəli hüquqşünaslar, kriminalistlər əməliyat işçilərindən ibarət təhqiqat briqadası təcili qaydada Bakıya gəliblər. Baş katibə baş vermiş hadisə ilə bağlı məlumat verilib. Muradov, ola bilsin ki, psixopatdır. Lakin siyasi kontekst kontekst açıq-aşkar görünür: respublika Leonid İliçin səfərinə hazırlaşır. Görəsən, hadisənin bununla bir bağlığı varmı?
…Xarici radiostansiyalar sanki partlayıblar, yalnız Bakıda öldürülmüş iki polis generalından danışırlar, həm də öldürülənlərdən biri müharibə iştirakçısıdır, Sovet İttifaqı qəhrəmanı. DİN binasında sui-qəsd. Siyasəti qatıb-qarışdırılar… Şəhərdə ancaq Muradovun açdığı atəşlərdən danışırlar. Demə, o, əsgəri xidmətdə yaxşı nişançı kimi fərqlənibmiş. Hamı xarici radiostansiyaların dalğalarını tutur. Amma orda da başqa heç nə bilmirlər.
Təhqiqat materialları Moskvadan gəlmiş missiya ilə birgə rahatca çıxıb gedib. Sov.İKP MK Katibliyində Əliyev, Şelokov və Çurbanovun məlumatları dinlənilib. Heç bir siyasət-filan yoxdur, bədbəxt kapitanın xidməti və məişət qayğılarında başını itirərək əsəb partlayışı. Tofiq Kazımov adamlara qarşı bir qayğıkeş, diqqətcil olsaydı, qalmaqal da baş verməzdi...
Amma əsas məsələ qalmaqalda deyil, bu, həyəcan siqnalıdır.
Ziya Muradov Şuşa türməsinin klubunda məskunlaşmışdı, işləri getmirdi, arvadı axırda valideynlərinin yanına qayıdıb, çünki soyuq, rahatlığı olmayan məkanda kiçik uşaqla qalmaq qeyri-mümkün idi. Kapitan rəhbərliyə onu başqa işə, bəlkə də yüksək dağ yamacından aşağıda bir yerə keçirməklə bağlı şikayət və yalvarışlı xahişlərlə dolu raportlar göndərib. Məktublar nazirliyin kabinetlərində it-bata düşüb. T.Kazımov, nazir müavini də bədbəxti qəbul etməkdən imtina edirmiş.
O taleyüklü gün Z.Muradov milis idarəsindəki biganəliklə haqq-hesab çəkməyə getmişdi, orda onu tanıyırdılar, sanki narahatlıq keçirirdilər (elə Səfixanov da Muradovu nazir kabinetinin qapısında saxlayaraq kapitanın şikayət ərizəsini şəxsən Heydərovun masasına qoyacağına, dərdinə əncam çəkəcəyinə söz verib). Amma kapitan laqeyd və kobud nazir müavini ilə haqq-hesab çəkməyi qərara alıb və ölümü bahasına…
Ən heyrətamiz odur ki, o, mövcud qaydanı pozaraq tabel silahını mühafizəçilərə təhvil verməyib… Hamı nazirlikdə “dərin təmizləmə”, qətiyyətli silkələnmə, yeniləşmə gözləyirdi. Amma respublika rəhbərliyi kadr dəyişikliyi ilə kifayətləndi. Öldürülmüş A.Heydərovun yerinə partiyanın inzibati şöbəsinin müdiri işləyən Cəfər Vəliyevi yolladılar, digər şəxsləri də dəyişdilər. C.Vəliyev, sözsüz ki, yaxşı aparat işçisi, təcrübəli hüquqşünas idi. Amma nə islahatçı, nə də inqilabçıydı. Onun yerinə S.Hüseynov – DİN-də kadr məsələləri üzrə nazir müavininin təyin edilməsi də yenilənmənin təcəssümü deyildi. Bununla da hər şey unuduldu. Yalnız yaddaşımda həlak olmuş nazir haqda DİN-in siyasi şöbəsinin əməkdaşı, bir vaxtlar parlaq ştanqçı olmuş Valeri Tatarintsevin (hazırda Rusiyadakı Azərbaycan diasporunun fəal üzvü – red.) danışdığı süjet qalıb.
Çox az adam bilir ki, Arif Heydərovun anası avtomobil qəzasında ölüb. Taksi sürücüsü böyük sürətlə idarə etdiyi maşınla yaşlı qadını vurub. Təqsirkar sürücüdür, – ekspertlər birmənalı belə qərar çıxardı və nazirə məlumat verdilər.
– Uşaqları varmı? – nazir soruşdu.
– Üç uşağı var. Kiçik qızı 1 yaşdadır.
Nazir susqun halda bir müddət fikirləşdi, sonra düşüncəli halda dedi:
– Anamı artıq qaytarmaq mümkün deyil. Uşaqları niyə cəzalandıraq, atasız qoyaq?
Bu – mühüm addımdır. Mənəvi. Belə bir adamla oxucu qarşılaşıbmı?
Leonid İliç isə Bakıya axır ki, gəldi. Hərçənd deyirdilər ki, Bakıdakı qanlı hadisədən sonra səfər mütləq təxirə salınacaq.

Bəs işləməyən gənc nə etsin?

''Gənclərimizi əvvəl sərt tənqid edirdim ki, niyə evlənmirlər. Amma indiki durumu gördükcə, yaşadıqca anlayıram ki, özüm də bu dəqiqə gənc olsam, evlənmərəm. Çünki bu gənc hələ işləyirsə və 400-500 manat maaş alırsa- bu adam özünə baxsın, ya aldığı qızın əyin-başına, yeməyinə, uşaq xərclərinə?! 500 manat maaşla bütün bunların öhdəsindən gəlmək üçün fövqəladə varlıq olmaq lazımdır. Onun üçün də gəncləri qınamıram. Kiminsə qızını alıb onun narazılığını, pulsuzluqdan şikayətini eşitməkdənsə, subay qalsalar daha yaxşıdır! Çünki o şikayətlər bir gün o kişini mütləq intihara məcbur edəcək. Və bu hələ işləyənə aiddir, indi düşünün: işləməyən gənc nə etsin?!''

Rəşid Mahmudov

İlqar Mahmudov hardadır?

Səbail RPİ-nin sabiq rəisinə 6 min dollar verən köhnə həmkarı pulunu tələb edir

Vaxtilə Eldar Mahmudova görə bir çox şəxslər tərəfindən hörmət olunan, hər məclisdə başda oturmağa can atan Səbail RPİ-nin keçmiş rəisi, polis polkovniki İlqar Mahmudovdan indi səs çıxmır. Hətta deyirlər ki, İlqar müəllim “yoxa çıxıb”. Çünki onu axtaranlar tapa bilmir. Təxminən 20 il bundan əvvəl DİN-də xidmətə başlayan İlqar Mahmudov əvvəl Xaçmaz RPŞ-də, sonra Nərimanov RPİ-nin 16-cı polis bölməsində baş əməliyyat müvəkkili, hətta daha sonra Baş MCMİ-də (Baş Mütəşəkkil Cinayətkarlıqla Mübarizə İdarəsində) baş əməliyyat müvəkkili vəzifəsində çalışıb. İş yoldaşlarının dediyinə görə, İlqar Mahmudov az qala xidmətə yararsız vəziyyətdə olsa da, onu Eldar Mahmudova görə idarədə saxlamalı olurlar. Taleyin təsadüfünə bax ki, 2000-ci illərin əvvəllərində bu şəxs Baş MCMİ-də baş əməliyyat müvəkkili vəzifəsində xidmət edərkən, baş idarənin rəisi Mədət Quliyev olub. Mədət Quliyev xidmətə tam yararsız olanlara açıq şəkildə müharibə elan etdiyi üçün, İlqar Mahmudov Mədət Quliyevin əlindən “narkobiznes”ə (Baş Narkotiklərlə Mübarizə İdarəsində) şöbə rəisi vəzifəsinə “qaçır”. Ancaq üstündən bir müddət keçəndən sonra Mədət Quliyev BMCMİ-dən BNMİ-nin rəisi vəzifəsinə təyin olunur. Baş NMİ-nin əməkdaşlarının dediyinə görə, İlqar Mahmudov o vaxtlar deyərdi ki, “mən Mədət Quliyevin əlindən bura şöbə rəisi vəzifəsinə qaçıb gəldim, amma o bu idarəyə rəis gəldi”.
Bir müddət sonra, Mədət Quliyev baş idarənin rəisi vəzifəsindən azad olunaraq İnterpol idarəsinin rəisi vəzifəsinə təyin olunur. Və onu Baş NMİ-də uzun illər sərəncamda qalan, işsiz polkovnik Eldar Mahmudov əvəz edir. Baş NMİ-nin əməkdaşlarının dediyinə görə, həmin an İlqar Mahmudov üçün idarədə toy-bayram idi. Onun sevincinin həddi-hüdudu yox idi. Axı doğma əmisioğlu onun işlədiyi baş idarəyə rəis təyin olunmuşdu! O illər Baş NMİ-də xidmət edən sabiq DİN əməkdaşları deyir ki, Eldar Mahmudov “Narkobiznes”ə rəis təyin olunmazdan əvvəl, İlqar iş yoldaşlarından 10 “şirvan”lıq kontur, nahar qonaqlığı istəyirdi və kohnə sınıq-salxaq bir “Opel” markalı avtomobildə gəzirdi. Əsas da ki, onun özünəməxsus “ideal” xasiyyəti var. Deməli bu şəxs kiminləsə dostluq etsə də, sonda bir saniyənin içində münasibəti poza bilərdi. Elə bil ki həmin şəxs İlqar Mahmudova hər gün “obed” qonaqlıqları, konturlar və yaxud da hədiyyələr almayıb. Eldar Mahmudov MTN başçısı təyin olunandan bir müddət sonra, İlqar Mahmudov Səbail RPİ-nin rəisi vəzifəsinə gətirildi. İlqar Mahmudovun “Narkobiznes”dəki sabiq həmkarlarından biri söyləyir ki, İlqar Mahmudov rəis təyin olunandan bir müddət sonra, o, kabinetlərdə oynanılan qolf dəsti alaraq qəbuluna gedib. “O, məni çox yaxşı qarşıladı. Hətta dedi ki, mənim bu vəzifəyə təyin olunmağımın siz qardaşlara heç bir aidiyyatı yoxdur. İlqar dəfələrlə vurğuladı ki, “sizin üçün mən elə köhnə “Opel” sürən İlqaram, 24 saat telefonum açıqdır və nə vaxt istəsəniz, yanıma gəlib öz ürək sözlərinizi deyə bilərsiniz”. Mən onun qəbuluna bir işi xahiş etməyə getmişdim və o mənə dedi ki, sabah saat 18:00-da gələrsən qəbuluma. Səhərisi gün saat 18:00 da gəldim və yaxınlaşdım Səbail RPİ-nin növbətçi hissəsinə. Ordan rəisin köməkçisi ilə əlaqə saxladılar, köməkçi mənim gəldiyimi eşidən kimi dedi ki, “deyin ona, rəisi DİN-ə iclasa çağırıblar”. Köməkçi və yaxud da İlqar Mahmudov məni bu cür mədəni şəkildə yola verəndə heç fikirləşmədilər ki, mən də axı polis əməkdaşıyam və İlqar Mahmudovdan savayı, hələ heç o bu vəzifəyə təyin olunmazdan əvvəl də bu idarədə mənim dostlarım işləyib. Dostlarımın birinə zəng edərək öyrəndim ki, nə DİN, nə iclas… rəis İlqar Mahmudov öz otağındadır, heç yerə də getməyib. Bax, onda fikirləşdim ki, İlqar Mahmudovun dostluq-qardaşlıq söhbətləri sadəcə gözdən pərdə asmaq üçündür. İlqar Mahmudovla tanış olan gündən və sonradan da İlqar Mahmudov vasitəsi ilə Eldar Mahmudovla tanış olmuşam. Bu iki nəfər şəxsdən ziyandan savayı heç bir xeyir görməmişəm. Eldar Mahmudov Baş NMİ-dən MTN-ə nazir təyin olunandan sonra, bir çox polis əməkdaşları vəzifəyə gətirildi, başda elə İlqar Mahmudov özü olmaqla. Ancaq mən DİO-dan xaric olundum. Hamı mənə qəribə baxırdı ki, axı necə olur… yəni, İlqar Mahmudovla dost olasan, Eldar Mahmudovla şəxsən tanışlığın olsun və sənə hüquq mühafizə orqanlarında yer olmasın? Hərdən özüm-özümə də bu sualı verib, özümü qınayırdım. Niyə gizlədim, Tanrıma gileyləndiyim vaxtlar da olub… Sən demə, Tanrım da mənə baxıb gülürdü ki, “hələ bu hadisələrin axırından xəbərin yoxdur”. Bax bu da axırı… Tanrı İlqar Mahmudovu elə yerdən yandırdı ki, ömür boyu çəkindiyi Mədət Quliyev onun əmisioğlunun yerinə nazir təyin olundu və Mahmudov-Çovdarov cütlüyünün MTN-dəki kadrlarını darmadağın edərək cinayət məsuliyyətinə cəlb elədi. Ona görə də, bütün bu hadisələri gözümün qarşısından keçirərək, birdən-birə İlqar Mahmudovun taleyindən “narahat” oldum. Eldar Mahmudov DİN-nin Baş NMİ-nin rəisi vəzifəsinə təyin olunandan sonra məni bu idarəyə əməliyyatçı vəzifəsinə gətirmək üçün İlqar Mahmudov məndən 6 min dollar  pul aldı. Çox güman ki, yığdığı pulların hamısını hələ xərcləyərək qurtarmayıb… Ona görə də mətbuat vasitəsi ilə ondan 6 min dollar pulu geri qaytarmağını tələb edirəm. Qaytarmasa, məcbur olub Bərdədən onun üçün gətirdiyim qırqovuldan söz açacağam”.
Yəqin ki, İlqar Mahmudov öz sabiq həmkarını tanıyacaq. Mövzu ilə bağlı araşdırmamız davam edir.

Tamerlan Zeynallı            qafqaznews.az

Eldar Mahmudovun əmisi oğlunun ofisindəki görüş, çökdürülən nəhəng şirkət, ölkədən çıxarılan milyonlar...

Nəhəng şirkətin sahibləri arasında yaranan problemlər onları “MTN çetesi”nin yuvasına aparıb. Şəriklərin bir-birindən şikayətindən istifadə edən maskalılar hər iki tərəfin “dərisini soyub”. Əvvəlki epizodlarda olduğu kimi təkcə pullarını almayıblar. Hətta şirkətin bir hissəsini özəlləşdirməyə çalışıblar.
“MTN mafiyası”nın zərərçəkmişlərindən biri də “Techmarine LTD” MMC-nin təsisçisi Arif Həsənovdur. Şirkət 1996-ci ildə təsis edilib və gəmi təmiri ilə məşğul olub.
Musavat.com xəbər verir ki, zərərçəkmiş Həsənov istintaqa ifadəsində deyib ki, sonradan Səhrab Allahverdiyevlə şərik oldu və şirkətin 50%-ni ona satıb.
Onun sözlərinə görə, MMC-nin bank hesabı son 5-6 ildə Beynəlxalq Bankın “Qaradağ” filialında olub. MMC-nin əsasnaməsinə görə, bütün bank əməliyyatları yalnız onun imzası ilə həyata keçirilib. A.Həsənovun şikayətindən görünür ki, onun MTN-lə problemləri şəriki Səhrab Allahverdiyevlə bağlı yaranan şübhələri ilə başlayıb.
Sahibkar ifadəsində deyib: “Şərikimin dəbdəbəli həyat yaşadığını görüb şübhələnməyə başladım. 2013-cü ildən başlayaraq şirkətin bağladığı müqavilələr üzrə sənədləri yoxladım. Müəyyən etdim ki, Səhrab razılığım olmadan şirkətin vəsaiti hesabına işlər görməklə 6 milyon 200 min dollar məbləğində pulu Estoniya və Latviyadakı banklara, offşor şirkətlərin hesablarına köçürüb. İngiltərənin offşor zonasında “Techmarin AS LTD” adlı şirkət təsis edib. Şirkətimin adındakı oxşarlıqdan istifadə edib, sifarişçilərlə iş görüb. Digər qanunsuz əməllərlə Səhrab Allahverdiyevin şirkətə 6 milyon 200 min dollar ziyan vurması sənədlərlə təsdiq olundu. Həmin sənədləri istintaqa da təqdim etmişəm”.
Şərikinin əməllərindən MTN-ə şikayət edərək milyonlarını geri almaq istəyən A.Həsənov özü maskalıların qurbanı olub. Belə ki, A.Həsənov bildirib ki, S.Allahverdiyevdən pulunu tələb edəndə hədələnib: “Səhrab məni və oğlumu tutduracağını dedi. 2014-cü ilin dekabr ayında “Neftmaşınqayırma” MMC-nin direktoru, tanışım Asif Bədəlovla görüşəndə MTN-də əlaqələrinin olduğunu dedi. Asif dedi ki, bu barədə MTN generalı Fizuli Əliyevə müraciət edim. Sonradan başıma gələnlərdə Asif Bədəlovun iştirakının və rolunun nədən ibarət olduğunu dəqiq bilmirəm. Asiflə yaxın dostluq münasibətimiz də olmayıb. Onun Fizuli Əliyevlə nə kimi əlaqələrinin olduğunu deyə bilmərəm. 2015-ci ilin yanvar ayının əvvəlində Asif məni MTN-nin yaxınlığındakı “Sultan” kafesinə çağırdı. Ora gedəndə Fizuli Əliyev, Natiq Alıyev, Zaur Məmmədov və Asif Bədəlovu gördüm. Onlara Səhrabın cinayət əməlləri barədə məlumat verdim, sənədləri təqdim etdim. Yanvarın ortalarında Zaur Məmmədov zəng edib, Fizuli Əliyevin “Sultan” kafesində məni gözlədiyini dedi”.
Sahibkar bu görüşə gedəndə gözlədiklərinin əksi ilə qarşılaşıb. Onun sözlərinə görə, Fizuli Əliyev çatan kimi ona “Bütün günah səndədir, səni də, oğlunu da tutacağıq. Sabaha qədər 400 min pul gətir” deyib: “Bu görüşdən bir neçə gün sonra şirkətin ofisinə Fizuli Əliyev, Natiq Alıyev, Zaur Məmmədov, Akif Əliyev və bir neçə MTN əməkdaşları gəldilər. Ofisdə oğlum Həsən, Səhrab, baş mühasib Mətanət Allahverdiyeva və digər işçilər var idi. Baş mühasibin kompüterini, MMC-nin çek kitabçasını və digər maliyyə sənədlərini götürdülər. Müşahidə kamerasını da apardılar. Oğlumu, Səhrab Allahverdiyevi və məni MTN-ə apardılar. Gecə saat 11-də onları buraxdılar. Mən orada qaldım. Fizuli Əliyevin hərəkətlərindən və dediklərindən başa düşdüm ki, onlar Səhrab Allahverdiyevi müdafiə edirlər. Mənəvi olaraq çox böyük təzyiq gördüm. Sonra pul tələb edildi. İstənilən 400 mini evdən götürərək “Sultan” kafesində Fizuli Əliyevə verdim. Orada Fizuli Əliyev dedi ki, “Bankda nə qədər pulun var?” Beynəlxalq Bankın “Qaradağ” filialındakı depozit hesabımda 100 min manat, “Azəriqazbank”da da həyat yoldaşımın adına 100 min dollar olduğunu dedim. Fizuli Əliyev “Gözlə burda, gələcəklər, onlarla danışarsan” deyib kafedən getdi. 15-20 dəqiqədən sonra Akif Əliyev gəldi. Bankdan pulları çıxarıb ona verməyimi tələb etdi. Etiraz etdim. Səhər oğlumla MTN-ə gəlməyimi istədi”.
MTN generalı Fizuli Əliyevdən sonra Arif Əliyevin caynağına keçən sahibkardan ofisi və 130 min manat tələb olunub: “Akif Əliyev şirkətin balansında olan ofisi Səhrab Allahverdiyevə verməyimi, əlavə olaraq isə ona 130 min ödəməyimi istədi. Bundan sonra Akif Əliyevin dediyi ilə razılaşıb və istənilən məbləği və ofisi onlara verdim”.
Sahibkar deyir ki, bundan sonra da MTN-nin təzyiqləri dayanmayıb: “MMC-nin əsas fəaliyyəti ilə məşğul olmasına imkan vermədilər. Müqavilə bağladığımız sifarişçiləri MTN-ə çağırıb bizimlə işləməməyi tapşırırdılar. Əvvəllər şirkətimiz “Topaz Marine” şirkəti ilə əməkdaşlıq edirdi. Sonradan onlar Səhrab Allahverdiyevin “Delta ASM” şirkəti ilə işləməyə başladılar”.
Şahid qismində “Qaradağ maşınqayırma” ASC-nin idarə heyətinin sədri Asif Bədəlov da ifadə verib. A.Bədələov ifadəsində göstərib ki, Səbail Rayon Polis İdarəsinin rəisi olmuş İlqar Mahmudovla (İ.Mahmudov Eldar Mahmudovun əmisi oğludur, sabiq nazir postunu itirdikdən sonra o da işdən azad edilib) uzun müddət şəxsi münasibətləri olub: “2014-cü ilin sonunda İlqar Mahmudovun otağında öz işimlə bağlı görüşmüşdük. MTN əməkdaşı Fizuli Əliyevlə də orada tanış oldum. 10-15 dəqiqə bir otaqda oturub ümumi söhbətlər etdik. Mən Fizuli Əliyevə öz telefon nömrəmi verdim, o da mənə. Həmin dövrdə Arif Həsənovla da tanış olub müəyyən bir iş görmək istədim. Bir neçə dəfə görüşdük. Aramızda dostluq münasibətləri yarandı. Bir-iki dəfə onun bikef olduğunu görüb səbəbini soruşdum. Şəriki ilə müəyyən maliyyə problemlərinin olduğu barədə qısa danışdıq. Mən də şərikinin qanunsuz fəaliyyəti ilə bağlı MTN-ə müraciət etməsini, Fizuli Əliyevin ona kömək edə biləcəyini dedim. Mən Fizuli Əliyevə zəng elədim. Birlikdə “Sultan” kafesində görüşüb danışdıq. Sonra onlar mənim iştirakım olmadan görüblər. 2015-ci ilin yanvar ayında Arif Həsənovla əlaqəm kəsildiyindən sonra baş verənlərdən xəbərim yoxdur”.
Zərərçəkmiş qismində “Techmarine LTD” MMC-nin baş texniki meneceri, Arif Həsənovun oğlu Həsən Həsənov da tanınıb. O da istintaqa atası kimi eyni məzmunda ifadə verib. Və əlavə edib ki, MTN-də baş verən həbslərdən sonra şərikləri Səhrab Allahverdiyev onu öz ofisinə dəvət edib. Həsən Həsənov deyib ki, S.Allahverdiyev onlarla barışıq istəsə də razılaşmayıb.
Şahid qismində “Techmarine LTD” MMC-də 50 faiz pay sahibi olmuş Səhrab Allahverdiyev də ifadə verib. O, uzun müddət Xəzər Gəmiçiliyində baş mühəndis vəzifəsində işlədiyini, orada Arif Həsənovla tanış olduqdan sonra 8 təsisçi ilə “Techmarine LTD” MMC-ni təsis etdiklərini deyib. Uzun müddət şirkətdə işlərin yaxşı getdiyini, Arif Həsənovla heç bir problemlərinin olmadığını deyən S.Allahverdiyev şəriki ilə münasibətlərinin korlanmasında onun oğlu Həsən Həsənovu günahkar kimi göstərib. O, deyib ki, 2013-cü ildə heç bir əsas olmadan şirkətin müdiri Arif Həsənovun oğlu Həsən Həsənov bəzi hərəkətləri ilə onların arasındakı münasibətləri pisləşdirib.
İstintaqda məlum olub ki, ilk şikayəti S.Allahverdiyev Arif Həsənovdan edib. Belə ki, S.Allahverdiyev Hərbi Prokurorluğa müraciət edərək Arif Həsənovu maliyyə fırıldaqları etməkdə günahlandırıb. S.Allahverdiyev də MTN-nin zərərçəkmişi olduğunu deyir. Onun sözlərinə görə, 2015-ci il yanvarın 16-da tanımadığı nömrədən zəng gəlib və özünü MTN əməkdaşı kimi təqdim edən Fizuli Əliyev onu nazirliyə çağırıb. MTN-ə gələrkən Fizuli Əliyev ona deyib ki, Arif Həsənov ondan şikayətçidir. S.Allahverdiyev MTN-də olarkən ona qarşı irəli sürülən ittihamları rədd edib. O, həmçinin keçmiş şəriki Arif Həsənovla üzləşdirilib. Üzləşmə zamanı tərəflər bir-birini günahlandırıb.
S.Allahverdiyev ifadəsində deyib ki, Fizuli Əliyev ona hədə-qorxu gələrək telefon danışıqlarının bir aydan çoxdur dinlənildiyini və şirkətin külli miqdarda pul vəsaitlərini ələ keçirdiyini söyləyib. Ardınca da S.Allahverdiyevdən 1 milyon manat tələb edilib: “Bu qədər pulumun olmadığını dedim. Sonra 500 min istədi. Yenə də razı olmadım. Fizuli Əliyev Arif Həsənovdan 200 min aldıığını, məndən isə 500 min alacağını söylədi. Bir müddət sonra yenidən MTN-ə çağırıldım və Fizuli Əliyev Arif Həsənovdan ayrılmağımı tələb etdi. Mən də razılaşdım. Sonra MTN əməkdaşı Akif Əliyev zəng edərək MMC-nin fəaliyyətinin nədən ibarət olduğunu soruşdu”.
S.Allahverdiyev istintaqda etiraf edib ki, MTN əməkdaşı olan Arif Əliyevlə görüşərkən şirkətdə aparılan audit yoxlamasının nəticələrinin Arif Həsənovun xeyrinə olmasına imkan verməməsini xahiş edib. Tez-tez MTN əməkdaları ilə görüşməsini etiraf edən S.Allahverdiyev hər dəfəsində “Techmarine LTD” MMC-nin fəaliyyəti ilə bağlı onları məlumatlandırdığını söyləyib. Şirkətin əmlakının bölüşdürülməsi təklifini Fizuli Əliyevdən aldığını deyən S.Allahverdiyev bununla razılaşıb.
Adı bu epizodda çəkilən MTN-nin Energetika və Nəqliyyat Sahələrində Təhlükəsizlik Baş idarənin 2-ci idarəsinin sabiq rəisi Akif Əliyev də dindirilib. O, rəisi Akif Çovdarovdan şirkətlə bağlı nazirliyə şikayət daxil olması haqda məlumat aldığını, bu işi digər MTN zabitləri Fizuli Əliyev və Natiq Alıyevin araşdırdığını deyərək, sahibkarların incidilməsi və baş verən proseslərdən xəbərinin olmadığını qeyd edib.
Bu epizodla bağlı diqqəti çəkən bir məqam da istintaqın şəriklərdən S.Allahverdiyevlə bağlı gəldiyi nəticədir. Belə ki, istintaq S.Allahverdiyevin MTN zabitləri ilə əlbir olmasını istisna etmir və onun əməllərinə də hüquqi qiymət veriləcəyi bildirilir.

İlkin Muradov              musavat.com

16.01.2017

ABŞ-la bağlı iki məqam

Elxan Zaman

Gəlin belə danışaq. Bir çox demokratlar iddia edirlər ki, İrandakı rejimin qurduğu dövlətdə demokratiya yoxdur. Deyək ki, düz deyirsiz və mən sizinlə İranda demokratiyanın olub-olmaması haqda mübahisə də etməyəcəm və sizin bu variantınızı qəbul edirəm ki, söhbətimiz boş vaxt itkisinə çevrilməsin.
Razılaşdıq ki, İranda demokratiya yoxdur. Bu zaman belə bir sual çıxır ortaya: İranda demokratiya niyə yaranmadı? Gəlin bu suala elə özüm də cavab verim. Məlu(mu)nuz olduğu kimi İranda Müsəddiq adlı bir baş nazir ölkədə demokratik islahatlar aparmaq istəyir, bu İrandakı amerikan və ingilis maraqlarına toxunduğu üçün onu devirirlər və islahatların, demokratiyaya yumşaq keçidin qarşısını alırlar. Xalq amansız, qudurğan və ingilis köpəyi olan şaha qarşı mübarizənin daha həqiqi üsulunu seçir, şah devrilir və İrandan qaçmağa məcbur olur. Bu ABŞ başda olmaqda Qerb imperialistlərinin xoşuna gəlmir, axı İranı sümürmək, şah kimi şərəfsizin əli ilə İran xalqını əsarətdə saxlamaq fürsəti itirilmiş olur. Bununla barışmayan ABŞ özünün İraq iti Səddam Hüseyni İranın üstünə qısqırdır. 8 illik amansız müharibədən sonra ABŞ İran xalqının müharibə ilə əzmini sındıra bilmədiyini anlayır və İran xalqının Pəhləvi şah kimi alçaq birindən qurtulmasını həzm etmədiyindən, müharibənin yeni növünə- iqtisadi embarqoya, sanksiyalara əl atır, İranı izolyasiya etməyi, bununla xalqın dözməyərək rejimə qarşı çıxacağını düşünür.
İndi təsəvvür edin ki, İran xalqını şahdan qurtulduğuna görə cəzalandırırlar, ona günü bugün də sanksiyalar tətbiq edirlər. Sual: niyə, nə üçün? Axı ABŞ nə vaxt xalqın seçimini qəbul edib İranla, İrandakı rejimlə əməkdaşlıq etdi ki, ondan demokratiya da tələb etsin? Səudiyyə kimi qəddar "islami" bir rejimle dost olduğu halda İrandakı islamı niyə həzm edə bilmir ki? Nədir qarnının ağrısı? Yoxsa düşünürsüz ki, ABŞ-ın dərdi-azarı doğrudan da demokratiyadır?
***
ABŞ-la dostluqdan hələ heç kəsə ziyan gəlməyib... 
1. Türkiyə, ABŞ-ın dostluğuna arxayın olub Suriyada Rusiya, İran və Suriya ilə konfrontasiyaya girdi, bir də ayıldı ki, bu ölkələrlə təkbətək və yalnız olaraq üz-üzə qalıb. ABŞ öz dostunu verəcəyi dəstəklə arxayın edib qabağa verdi, sonra arxasından çəkilib onu taleyin ümidinə buraxdı. Yaxşı ki, Ərdoğan özündə iradə tapıb siyasi kursunu 180 dərəcə dəyişdirə bildi;
2. Ukrayna... Ukraynanı Rusiyaya qarşı qızışdırıb verdilər qabağa, əvvəlcə yardımlar etsələr də, sonradan arxalarından çəkildilər. Ukrayna Krımı defakto və deyure itirdi (əlbəttə ki, ABŞ ona spravka verib ki, Krım sənindir, bu kağız parçasını möhkəm saxla, necə ki o kağızdan Fələstinə və Azərbaycana da veriblər), Luqansk və Donbası isə defakto. 
3. ABŞ İraqı İrana qarşı qızışdırıb 8 il müsəlman qanının tökülməsinə səbəb oldu. Axırda öz dostu Səddamı tutub eşşək ciyəsindən (kəndirindən) asdı.
4. ABŞ 1975-ci ildə İtaliyada böyük nüfuz qazanmaqda olan kommunistlərlə koalisyon hökumət qurmağa məcbur olan Aldo Moronu oğurlayaraq vəhşicəsinə qətlə yetirir. Yəni siyasi terror hadisəsi törədir. Bunu ABŞ-ın Qladio adlı terror qrupu (rəsmi adı: xüsusi təyinatlılar) həyata keçirir. 
5. ABŞ xüsusi xidmət orqanları, ABŞ-ın iri kapital sahiblərinin maraqlarına toxuna biləcək ehtimalla əvvəl Kennedini, sonra isə onun qardaşını qətlə yetirir. 
Mən hələ ABŞ-ın Naqasaki, Xirosimo kimi iri şəhərlərə nüvə zərbəsi endirməsini demirəm. Vyetnamda, Laosda, Kombocada milyonlarla insanı qətl etməsini demirəm... 
ABŞ nə vaxtdan demokrat olub və nə vaxtdan onunla dostluqdan xeyir qazananlar olub?

15.01.2017

Əlhəm Hüseynzadə - Yoxdur

Yaralı qəlbimə bir çarə, dilbəra, yoxdur,
Yetiş ki, dərdimə səndən səva dəva yoxdur.

Ədavü nazın əcəb artırır gözəlliyini,
Nə yardır ki o yar, onda naz, əda yoxdur.

Üzündə bunca gözəllik görüb, olub valeh 
Mələk dedim sənə təşbihdə xəta yoxdur.

Qidasıdır üzünün seyri ruhumun, ey gül,
Üzünü görməyəli ruhuma qida yoxdur.

Qəmində yüksəlir ahü fəğanım ərşə qədər,
Neçin bu ahimə bəs ərşdən səda yoxdur?

Əlacım istər isən, ey təbib, yarı gətir,
Şəfa bu xəstəliyə yardən səva yoxdur.

Soruşma: "Dəştiyə səhra neçin olub məskən?"
Qəmi-dilin deməyə özgə aşina yoxdur.

Səlim Nəsirli - Sahib-Dövran yetirər

Cananıma can bəxş edirəm, can gedir əldən,
Can qeydinə qaldıqcada canan gedir əldən.

Can istəmirəm, candan əzizdir mənə canan,
Can verməsəm ol candan əziz can gedir əldən.

Vəslində ikən qədrini bil cananın, ey dil,
Mənali keçir ömrünü hər an, gedir əldən.

Kaş canı verib canana mən vəslə yetəydim,
Yoxsa elə bu ömr nigaran gedir əldən.

Fürsətdi, könül, kim bu gün əhza günüdür, bil,
Can olmasa, bu eydidə qurban gedir əldən.

Sərvət, mala meyl eyləmə dünyadə, əbəsdir,
Bil ki, olur axirda o viran, gedir əldən.

Şəhdi-ləbinin busəsi dərmandi Səlimçün,
Getsən ölərəm, getmə ki dərman gedir əldən.
***
Çəkmə ruzi qəmini, Xaliqi-Sübhan yetirər,
Bu qədər naümüd olma, edər ehsan, yetirər.

Çalış aləmdə halal ruzi ilə ömrü yaşa,
Ruzinə qatsan haram, sanma ki hər an yetirər.

Ruzin az olsa əgər, olmasa bir zərrə həram 
Düşmə təşvişə, könül, olma nigaran, yetirər.

Nə ola müşkülün, Allaha təvəkkül elə sən,
Sənə müşkül olanı, bil ki o asan yetirər.

Bu qədər fikr eləmə, dərdimə dərman kim edər,
Dərdi kim verdisə, bil ki özü dərman yetirər.

Səbr elə, fəsli-zimistanın olar ömrü qısa,
Gün olar ki sənə ol fəsli-gülüstan yetirər.

De, Səlim, haqqı cahanda, demə dövran necədi,
Ki, özün tezlik ilə Sahib-Dövran yetirər.

Месть по-американски. Как глава нацразведки США против России воевал

Доклад о влиянии русских хакеров на выборы президента США стал "ответкой" России от директора национальной разведки США Джеймса Клеппера за Сноудена. Лайф выясняет, почему американские спецслужбы поспешили признать поражение в новой кибервойне и кто победил на самом деле.
22 июня 2013 года. Вечер. Вашингтон.
— Самолёт сел в Москве, — голос российского резидента ЦРУ, казалось, не выражал никаких эмоций. — По нашим сведениям, русские вели "объект" с самой посадки.
— Где он сейчас?
— Вероятно, уже в Кремле. Русские поставили "боинг" на самую дальнюю полосу Шереметьево, где гостя ждал спецназ.
— Держи меня в курсе, — директор национальной разведки США Джеймс Клеппер бросил трубку и устало откинулся в кресле.
Конечно, всё можно было бы сделать и тоньше, и деликатнее, не устраивая дипломатических истерик по всем каналам. Можно было дать возможность этому идиоту, возомнившему себя новым Сахаровым, вылететь куда угодно – хоть в Эквадор, хоть в Исландию. А потом без лишнего шума посадить авиалайнер в Испании на военной базе НАТО. Сноуден и пикнуть бы не успел, как оказался бы в камере секретной тюрьмы ЦРУ. И давал бы уже показания.
Но только кому он нужен, этот Сноуден, в тюрьме?!
Вот в Москве он просто необходим. И поэтому Джеймс Клеппер приложил массу усилий, чтобы загнать крысу в угол — точнее, в аэропорт Шереметьево.
Теперь всё дело было за русскими.
Если бы вам когда-нибудь удалось бы побывать в служебном кабинете Джеймса Клеппера, то вы бы непременно заметили висящие на стене две старых фотографии, которые самым простым и доходчивым образом раскрывают секрет успешной военной карьеры нынешнего директора Национальной разведки США.
На первом чёрно-белом фотоснимке изображён сам 25-летний Клеппер в военной форме ВС США, стоящий на фоне каких-то самолётов и приземистых зданий. Фотография сделана на авиабазе Тан Сан Нхут под Сайгоном, где Клеппер оказался в декабре 1965 года.
Во Вьетнам Джеймс Клеппер пошёл добровольцем — в то время, как большинство его однокурсников по Университету Мэриленда жгли повестки и устраивали антивоенные демонстрации, он записался резервистом в корпус морской пехоты. Также он прошёл подготовку как специалист в области радиоэлектронной разведки (выбору специальности содействовал и его отец Джеймс Клеппер — старший, ветеран Второй мировой войны, прекрасно понимавший, что таких специалистов на передовую не посылают).
И вскоре Клеппера отправили служить в штаб 2-й авиадивизии ВВС США на базу под Сайгоном.
Сомнительная "слава" этой дивизии тогда гремела по всему — именно с аэродрома Тан Сан Нхут взлетали американские самолёты, распылявшие над джунглями ядовитые химикаты-дефолианты.
Конечно, сначала американцы использовали обычные гербициды, применявшиеся для борьбы с сорняками — по задумке американских стратегов, если уничтожить джунгли, то партизаны сами уйдут из лесов. Но затем генералы приказали применять ядовитые вещества и против людей. И уже к 1965 году ВВС США применяли до 10 типов ядохимикатов — как правило, производные дихлорфенилуксусной кислоты, которые являлись сильными канцерогенами. Самым же распространённым был "оранжевый" гербицид, последствия применения которого во Вьетнаме ощущаются до сих пор: многие люди, попавшие под "оранжевое" облако, покрывались неизлечимыми язвами, а их дети, рождённые даже годы спустя, страдают от врождённых дефектов.
Подразделение Джеймса Клеппера как раз и занималось тем, что на основе данных радиоперехватов партизанских станций определяло районы для очередного "опыления".
4 декабря 1966 года вьетнамские партизаны совершили уникальную акцию возмездия — практически вплотную пробравшись к периметру базы, вьетнамцы обстреляли аэродром из обычных миномётов. И хотя акция имела чисто символическое значение — в ходе обстрела было убито всего трое пилотов, ещё два десятка человек получили ранения, сам факт атаки произвёл на американцев, прежде уверенных в своей абсолютной безнаказанности, сильное деморализующее впечатление.
Даже военный аналитик Клеппер, не заработавший во время службы ни царапины, уверовал в своё собственное особенное предназначение:
— Бог недаром сохранил мне жизнь. Видимо, чтобы я очистил этот мир от коммунистов.
На фотографии, сделанной в 1969 году, Джеймс Клеппер стоит в обнимку с Робертом Гейтсом — бывшим директором ЦРУ и министром обороны США, а тогда ещё обычным пилотом самолёта-разведчика Douglas EC-47. C Гейтсом они подружились на базе Удонтхани, принадлежавшей Королевским ВВС Таиланда, где в во время Вьетнамской войны квартировали лётчики ЦРУ.
Пожалуй, лучше всего об этой базе рассказывает фильм "Эйр Америка" (кино, ставшее трамплином для Мела Гибсона и Роберта Дауни — младшего), снятый по документальной книге журналиста Кристофера Роббинса. Книга повествует о том, как агенты ЦРУ использовали военные "транспортники" для перевозки наркотиков, оружия и денег. Разумеется, официальный Пентагон сразу же после выхода фильма на экраны назвал расследование Роббинса "грязной клеветой".
Такой же позиции придерживаются и Клеппер с Гейтсом, чьи карьеры после службы в Удонтхани стремительно рванули вверх — Гейтс продолжил работать по линии ЦРУ, Клеппер — в армейской разведке.
Уже с июня 1971 года Джеймс Клеппер становится одним из помощников директора АНБ (Агентства национальной безопасности США), затем, уже после окончания Колледжа штаба армии в Норфолке, его переводят на пост начальника отделения радиоэлектронной разведки Тихоокеанского командования США.
Шаг за шагом он прошёл по всем ступеням военной карьерной лестницы, успев побывать, кажется, на всех должностях, так или иначе связанных с радиоэлектронной и кибернетической разведкой. Среди военных он даже прослыл "чудиком" — ведь в те тёмные годы "доинтернетовской" эпохи генералы и адмиралы наотрез отказывались верить в фантастические сказки о "цифровых" войнах будущего.
Но всё изменилось летом 1990 года, когда Саддам Хуссейн "неожиданно" вторгся в Кувейт, застав все американские разведки врасплох. После столь грандиозного провала тогдашний президент Джордж Буш — старший принял решение о кадровых чистках в разведке.
Это решение стало звёздным часом для Роберта Гейтса, назначенного на должность директора ЦРУ.
Следом получил новое назначение и Джеймс Клеппер — в звании генерал-лейтенанта он занял пост директора Разведывательного управления Министерства обороны США.
Именно тогда, в ходе операции "Буря в пустыне", американцы были впервые поражены способностями "умных" бомб и ракет, которые сами наводились на цель при помощи спутниковой навигации.
Роберт Гейтс недолго руководил ЦРУ — вскоре выяснилось, что он буквально по уши замазан в скандале "Иран-контрас", когда агенты ЦРУ в обход санкций поставлял оружие иранским исламистам, а на вырученные деньги финансировали гражданскую войну в Никарагуа. И в итоге сенатского расследования Гейтс был вынужден в 1993 году уйти из ЦРУ в отставку, став скромным университетским преподавателем советологии.
Через два года, в 1995 году, в отставку вышел и Джеймс Клеппер. Он покинул пост главы военной разведки и занялся созданием Национального агентства геопространственной разведки, которое он потом и возглавил. Это новое правительственное агентство США стало легально торговать военной картографической информацией и данными спутниковой видовой разведки. Конечно, поначалу покупателей на столь специфический товар было немного, но дело пошло с развитием спутниковой навигации и онлайн-сервиса типа Google Maps.
В 2006 году в карьере Роберта Гейтса происходит крутой разворот: по приказу президента Буша-младшего он возвращается на службу и становится министром обороны США.
Одновременно и Джеймс Клеппер уходит со своего поста директора Национального агентства геопространственной разведки. Неожиданно для коллег он уходит заниматься консалтингом сразу в четыре IT-компании — в частности, в GeoEye, Detica, SRA International и Booz Allen Hamilton.
Правда, через несколько месяцев Клеппер триумфально возвращается в коридоры власти, став заместителем министра Гейтса по разведке. И тогда мало кто заметил, что вместе с Клеппером в военное ведомство пришли и коммерческие компании, ставшие впоследствии крупнейшими частными подрядчиками спецслужб по выполнению ряда работ в интернет-пространстве.
Действительно, идея лежала на поверхности. Если американские военные в Ираке стали отдавать всю "грязную работу" в руки ЧВК — частных военных компаний, то почему бы и спецслужбам не воспользоваться услугами аутсорсинга?
Тем более, что современной разведке уже больше не нужны "джеймсбонды", умеющие стрелять с двух рук. Ныне в спецслужбах больше востребованы обычные компьютерщики и сисадмины, умеющие ремонтировать компьютерное "железо" и писать новый софт.
Усилиями Клеппера и его коллег спецслужбы США всего за несколько лет изменились до неузнаваемости. Сегодня, по оценке журналистов The Washington Post, на спецслужбы США работает свыше 2 тысяч частных IT-компаний, сотрудники которых составляют около половины всего персонала спецслужб (а из 4,9 миллиона человек, имеющих доступ к секретной информации, 21 процент составляют контрактники).
И доля частников в спецслужбах будет только расти — прежде всего по той простой причине, что такой аутсорсинг выгоден самим спецслужбам.
Показателен пример корпорации Booz Allen Hamilton — той самой, в которой генерал Клеппер работал советником генерального директора.
Эта компания была создана ещё в 1914 году экономистом Эдвином Бузом, который стал предлагать семейным предприятиям услуги по внешнему консалтингу — дескать, специалистам со стороны, не связанным с главой корпорации семейными узами, будет легче увидеть все достоинства и недостатки бизнес-модели. Примечательно, что предприятие Буза также стало семейным — название фирме было придумано в честь старшего сына Аллена. За столетнюю историю компания пережила немало взлётов и падений, став заметным игроком на рынке безопасности компьютерных сетей. Например, среди клиентов Booz Allen были и Налоговая служба США, и сеть межбанковских финансовых каналов SWIFT. Но только сотрудничество с военными вывело Booz Allen во флагманы американского IT-рынка. Как писали в американских газетах, всего за полгода работы на американскую разведку оборот компании увеличился в 35 раз — с 2 до 70 миллионов долларов.
Сегодняшние доходы Booz Allen полностью засекречены, известно лишь что компания входит в пятёрку частных подрядчиков спецслужб США, выполняющих самые секретные проекты. Например, именно специалисты Booz Allen создали PRIZM — компьютерную систему для АНБ, благодаря которой американские спецслужбы получили возможность слушать телефонные переговоры и читать электронную почту по всему миру.
Как утверждает журналист-расследователь Эдвард Эпштейн, подобные частные компьютерные фирмы стали настоящей "золотой жилой" для американских чиновников и лоббистов военно-промышленного комплекса. Причина проста: только в прошлом году ЦРУ и прочие разведывательные ведомства, согласно официальным данным Госдепа США, обошлись бюджету в 40 миллиардов долларов. И это не считая совершенно секретных статей бюджетных расходов на "национальную безопасность", которые не афишируются даже в конгрессе.
Львиная доля этих денег осела в карманах частных подрядчиков. Впрочем, частники в долгу не остаются: к примеру, в 2013 году Booz Allen направила несколько миллионов долларов в предвыборные фонды демократов и республиканцев. Причём и Барак Обама, и его конкурент — сенатор Маккейн получили совершенно одинаковые суммы — дескать, частные спецслужбы вне политики.
Ещё одна маленькая, но принципиальная деталь: именно на компанию Booz Allen работал тот самый Эдвард Сноуден — человек, который едва не сломал Джеймсу Клепперу карьеру.
5 августа 2010 года президент Барак Обама назначил Клеппера на пост директора национальной разведки — это ведомство было создано после терактов 11 сентября 2001 года для координации работы всех 16 разведывательных ведомств США. Конечно же, и здесь не обошлось без благословения министра обороны Роберта Гейтса, спокойно пережившего смену президентов в Белом доме (в отставку Гейтс ушёл по личным причинам в 2011 году).
И буквально за год сотрудничество спецслужб с частными IT-компаниями вышло на новый уровень.
Так, в 2011 году специалисты той же Booz Allen создали проект интернет-ботов для манипулирования социальными сетями и медиа-ресурсами.
Ещё через два года по заказу АНБ был создан проект PRISM, так напугавший американского диссидента Эдварда Сноудена.
В российской прессе Сноудена чаще всего называют бывшим сотрудником Агентства нацбезопасности, но это не совсем верно. В АНБ и ЦРУ он работал лишь короткое время после службы в армии, да и то не слишком удачно. Затем, подделав резюме, он устроился в японский "филиал" корпорации Dell — это один из частных подрядчиков АНБ. Через несколько лет Сноуден перешёл на более денежную должность в Booze Allen Hamilton — вернее, в отдел фирмы, расположенный на Гавайях.
Это была настоящая работа мечты: Сноуден снимал шикарный дом на берегу океана, ездил на работу на велосипеде, а в свободное время занимался сёрфингом. Но все эти удобства разом обесценились в глазах Сноудена, когда он понял, что ему придётся заключить сделку со своей совестью.
— Я был готов пожертвовать всем, потому что не могу позволить правительству США нарушать приватность, свободу Интернета и основные свободы людей во всём мире с помощью этой громадной системы слежки, которую они втайне разрабатывают, — сказал он в интервью газете The Guardian, объясняя, почему он похитил свыше 1,7 млн секретных файлов, касавшихся систем массовой слежки, и передал их журналистам.
Впрочем, дело не столько в том, что Сноуден подтвердил, что спецслужбы прослушивают все телефоны — об этом американцы и сами уже давно догадывались. Сноуден впервые приоткрыл масштабы коррупционной бизнес-империи, сложившейся вокруг американских спецслужб.
Кроме того, разоблачения Сноудена больно ударили и по самому генералу Клепперу.
Ещё в марте 2013 года во время сенатских слушаний по вопросам бюджета разведывательных ведомств сенатор Рон Виден поинтересовался у Клеппера, на что идут миллионы долларов:
— Правда ли, что АНБ работает над тем, чтобы собирать данные на миллионы или сотни миллионов американцев?
— Нет, сэр, — привычно солгал Клеппер.
— Я хочу уточнить: вы точно этого не делаете?
— Конечно же нет, сэр. Возможно, у кого-то и сложилось впечатление об обратном, но, уверяю вас, это произошло непреднамеренно… Нет, мы этим не занимаемся…
Когда же в прессе появились документы Сноудена, свидетельствующие о том, что АНБ собрало данные о телефонных переговорах более 120 миллионов абонентов телефонных сетей, сенаторы пришли в ярость:
— Клеппер солгал под присягой! Он должен уйти в отставку и предстать перед судом!
— Я ответил, что я думал, — оправдывался Клеппер в интервью телеканалу NBC. — И, таким образом, мой ответ был самым правдивым, хотя в действительности и содержал в себе неправдивые факты… Я просто забыл о требованиях Закона о борьбе с терроризмом собирать некоторые данные…
Но следом вышла новая порция разоблачений Сноудена, и перед Джеймсом Клеппером явно замаячила перспектива оказаться на скамье подсудимых за ложные показания, данные под присягой — для Америки это очень серьёзное обвинение.
От позорного суда и тюремного срока Клеппера спас президент Обама, сумевший задобрить разгневанных сенаторов и переключить внимание прессы с секретных документов на личность самого Сноудена, объявленного "дезертиром" и "предателем".
В то же время разоблачения Сноудена стали и огромным подарком для всего разведывательного сообщества США, у которых наконец-то вновь появился настоящий враг. Согласитесь, не нужно тратить больших сил и средств, чтобы читать электронную почту горстки исламских боевиков. Иное дело, когда разведке противостоит сильное и амбициозное государство, давний геополитический соперник.
И Сноуден в представлении Клеппера тут же стал эдаким новым Юлиусом Розенбергом, добровольно передавшим в варварский СССР все чертежи атомной бомбы.
Только предательством Сноудена и можно было объяснить американскому избирателю, почему это "страна-бензоколонка" с "порванной в клочья экономикой" за считанные месяцы вдруг превратилась в могущественную сверхдержаву, выигравшую у Америки новую кибернетическую войну. Всё потому, разводили руками американские пропагандисты, что "предатель" Сноуден передал этим коварным русским все американские компьютерные секреты.
А раз так, следовал логичный вывод, то американским кибернетическим войскам следует срочно перевооружаться. Закупать самые современные компьютеры, разрабатывать всё более совершенные программы, набирать новые кибернетические армии хакеров.
Именно этот хорошо известный мотив "Дайте денег!" стал основой и недавнего доклада о влиянии пресловутых российских хакеров на президентские выборы в США.
"Мы также считаем, что Путин и российское правительство явно отдавали предпочтение избранному президенту Трампу, по возможности дискредитируя госсекретаря Клинтон и выставляя её в невыгодном свете по сравнению с ним, — писал Клеппер. — С данным выводом согласны все три агентства. ЦРУ и ФБР испытывают высокую степень уверенности в этой оценке, АНБ — среднюю…"
Неуверенность АНБ понятна: никаких доказательств громких слов Клеппера не существует в природе, а временами доклад напоминает откровенную ахинею: "Прокремлёвские блогеры готовили кампанию в "Твиттере", #DemocracyRIP, которая должна была начаться сразу после голосования в случае победы Клинтон… Главный пропагандист Путина Дмитрий Киселёв использовал свою еженедельную новостную программу, чтобы описывать Трампа, как жертву коррумпированного политического истеблишмента и порочной системы демократических выборов…"
В итоге Клеппер договорился и до того, что на последнем заселении сенатского комитета по делам разведки он стал запугивать сенаторов тем, что коварные русские хакеры смогут скоро проникать в ноутбуки неугодных американских политиков и оставлять там тысячи снимков детской порнографии — всё для дискредитации западной демократии, конечно же. Вскоре, видимо, русские хакеры освоят и технологию подбрасывания наркотиков через электронную почту.
Впрочем, к угрозам Клеппера американские законодатели отнеслись прохладно — сидеть на своём посту ему осталось считанные дни: поэтому без пяти минут пенсионер может сотрясать воздух, как ему вздумается.
Уже известно и имя сменщика — новым главой национальной разведки станет 73-летний сенатор от Республиканской партии Дэниел Коутс, бывший член сенатского комитета по делам разведки, представляющий как старую партийную аристократию, так и "чайников", консервативное движение "низов". При президенте Буше-младшем кандидатуру Коутса даже рассматривали на пост министра обороны (в итоге он уступил Дональду Рамсфельду), но позже был назначен послом США в Германии.
Интересно, что в Берлин он прибыл ровно за три дня до теракта 11 сентября. И с ходу включился в процесс сколачивания западной коалиции для вторжения в Афганистан, а потом и в Ирак. Надо сказать, что Коутсу так и не удалось склонить Германию к безоговорочной поддержке курса США на Ближнем Востоке, но репутацию жесткого политика он заработал.
Жесткую позицию Коутс занял и в отношении России после государственного переворота на Украине. В марте 2014 года он направил президенту ФИФА Йозефу Блаттеру письмо с призывом исключить Россию из числа участников чемпионата мира по футболу 2014 года, а также лишить её права на проведение чемпионата мира по футболу 2018 года, за что сенатор Коутс даже попал в число американских должностных лиц, включённых в российские ответные чёрные списки.
Так что, не стоит ожидать, что Коутс сегодня изменит свою позицию по отношению к России.
Понятно, что назначение столь явного "ястреба" на ключевой пост – это компромисс со стороны Трампа, призванный успокоить многомиллионную армию "рыцарей плаща и кинжала", что бюджетные ассигнования на секретные нужды спецслужб никак не будут урезаны.
Ведь только этот вопрос в Вашингтоне имеет значение.

Владимир Тихомиров          life.ru