16.12.2017

ABŞ silah-sursatı reytinq şirkətlərinin hesabatlarında ilk yerləri tutsa da, real döyüş meydanında özünü biabırçı şəkildə göstərir. Xüsusi hərbi nəşrlərin səhifələrində amerikan təyyarə, gəmi, tank, top və digər texnikalarının xarakteristikası şişirdilmiş formada verilir, amma reallıqda fərqli mənzərə yaranır. Virtual meydanda ABŞ silahının analoqu yoxdur, əsl müharibədə isə heç bir işə yaramadığı bəlli olur. Statistika yalan danışır; ABŞ, eləcə də İsrail silah-sursat və hərbi texnikası özünü kağız üzərində bir cür, döyüş meydanında başqa cür aparır. Maraqlıdır ki, reytinq cədvəllərində adətən ABŞ-ın “Abrams” və İsrailin “Merkava” tankları birinci yerləri tutsalar da, beynəlxalq silah bazarında ən çox tələbat Rusiyanın T-90 tankınadır. Və bu reytinq deyil, konkret faktdır ki, real kontraktlarda özünü göstərməkdədir. Hizbullah çoxdan bütün dünyaya sübut etmişdir ki, İsrailin tərifli “Merkava” tankları ilə ciddi rəqiblə döyüş aparmaq mümkün deyil. Hətta acı təcrübədən nəticə çıxaran İsrail ordusu İkinci Livan Müharibəsində “Merkava” tanklarını hücum əməliyyatlarında iştirakdan daha çox yaralı əsgərləri döyüş meydanından çıxarmaq üçün istifadə etdi. Bununla belə, cəmi 34 gün gedən döyüşlərdə İsrail hərbçilərinin məlumatına görə 52, Livan hərbçilərinin məlumatına görə 164 “Merkava” tankı məhv edildi. (İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)

15.12.2017

5 законов изобилия Стива Ротера

Первый закон: центрируйте свою энергию

На первом месте находится способность центрировать собственную энергию. Это искусство помещать себя на первое место, что соответствует естественному потоку энергии во Вселенной. Центрирование своей энергии — это важный урок, затрагивающий многие области вашей жизни. Это легко спутать с эгоизмом, и все же в этом есть большая разница.
Те, кто поступают эгоистично, помещают себя в начале потока энергии и отрезают от себя всех остальных. Те, кто центрируют свою энергию, помещают себя в начале потока энергии для того, чтобы иметь больше возможностей для выполнения своей работы.
Большинство из вас смущены этим понятием, однако оно является жизненно важным для создания изобилия. Когда вы начинаете что-то создавать, исходная точка энергии определяет точку восприятия, с которой будет рассматриваться ваше творение. Если вы не помещаете себя в начале потока энергии, ваше творение будет испорчено с самого начала.
На всех рейсах, которые предоставляются коммерческими авиакомпаниями, перед началом полета отводится короткое время на то, чтобы экипаж рассказал вам о правилах безопасности. Вам показывают, куда выходить, как пристегивать ремни, и так далее.
Они также рассказывают о кислородных масках: «Если в салоне произойдет резкий перепад давления, кислородные маски выпадают автоматически. Если вы летите с маленьким ребенком или кем-то, кому требуется помощь, пожалуйста, сначала наденьте свою кислородную маску». Такой подход ярко иллюстрирует искусство ставить себя на первое место.
Авиакомпании знают по своему опыту, что человек может помочь кому-то другому только в том случае, если позаботится сначала о себе. Невозможно напоить другого, если ваша собственная чаша пуста. Не думайте, что мы имеем в виду, будто вы не можете помогать или отдавать что-то другим, — мы говорим не об этом.
Мы говорим, что дар, предлагаемый через жертву, несет с собой энергетическую нить, отражающую груз всей этой жертвы. Поэтому дары следует приносить свободно, безусловно и без жертвенности. В этом случае от этого выигрывают как даритель, так и получатель. Осмельтесь поместить себя на первое место и понаблюдайте за тем, как вы подготовите себя к переживанию истинного изобилия.
В сфере изобилия это означает, что сначала вы платите себе. Пожалуйста, помните: изобилие — это когда у вас больше прожиточного минимума. Делайте что-то для себя всякий раз, как получаете какой-то доход. Отложите деньги или потратьте их на себя каким-либо образом. Ваша способность хорошо относиться к себе может определить, до какой степени вы можете усвоить законы изобилия.

Второй закон: создание вакуума («Закон Мерлина»)

Создавайте вакуум, который будет притягивать изобилие. Вакуум создается в тот момент, когда вы чем-то делитесь. Энергия является энергией лишь тогда, когда находится в движении.
Создайте пространство для потока энергии, и тогда будут приведены в действие законы Вселенской Энергии. При создании вакуума Вселенская Энергия автоматически заполняет его. Каков вакуум — таково и творение. Возможно использование двух основных типов вакуума.
1.Эфирный вакуум: десятикратный возврат. Любое дарение создает вакуум в эфирном времени и пространстве. Этот вакуум увеличится, возвращаясь к вам. Это представляет собой основу десятикратного процесса увеличения. Когда мы приносим дар от души, он возвращается в десятикратном размере. Когда мы приносим дар свободно, безо всяких условий, тем самым мы очищаем эфирное пространство для того, чтобы подобные дары вернулись к нам.
Пожалуйста, помните, что деньги являются лишь отражением энергии, а не формой энергии. Следовательно, денежные дары приносят наибольшую пользу, когда они представляют собой дары изобилия. Приветствуя это изобилие, разделяя его с другими, мы создаем еще больший вакуум для еще большего изобилия. В этом основа того, что назвается десятиной.
Давайте на то, что в соответствии с вашими убеждениями несет высочайшее благо, и вы создадите в вашей жизни пространство для потока энергии. Поскольку вакуум создается в эфире, нет предела количеству, которое вернется и заполнит этот вакуум. Дары, принесенные безо всяких условий, вернутся к вам в десятикратном или даже большем размере. Если дару сопутствуют какие-либо условия либо имеет место утечка энергии, как в приведенном выше случае с принесением жертвы, отдача будет меньше.
Делитесь с окружающими или оказывайте им помощь в тех делах, которые, по вашему мнению, могут привнести какие-то изменения. Будьте осторожны, позаботьтесь о том, чтобы у людей не развилась вера в недостаток, вызванная вашей поддержкой. Если вы делитесь с другим человеком, пусть он несет ответственность за принятие этой энергии и создание собственного вакуума и энергетического потока. Если дар, который вы приносите, создает чувство зависимости в тех, кто его получает, возврат энергии уменьшится.
2. Физический вакуум: возврат «один к одному». Существуют и другие эффективные способы создания вакуума. Физический вакуум может быть приведен в действие посредством создания физического пространства.
Если вы хотите манифестировать больше одежды, начните освобождать место в гардеробе. Если вы хотите манифестировать новую машину, освободите место в гараже. Ваши действия в физическом мире могут создать вакуум, притягивающий наглядные результаты. Освобождение пространства для новых вещей сработает в пользу создания изобилия. Возврат вакуума, создаваемого в физическом мире, в большей степени соответствует тому, что вы создали. Иными словами, возврат здесь находится в отношении один к одному.
Создание физического вакуума приводит к возврату творения в отношении один к одному. Однако есть действия, могущие изменить и даже увеличить характеристики возврата, присущие физическому вакууму. Это осуществляется посредством действия изобилия, практикуемого в соответствии с Законом Мерлина.
В дни Камелота королю Артуру приснился сон, где он увидел, что настала необходимость создать страну, где все могли бы жить в гармонии и силе. В дни Камелота создать такую страну было нелегко, ибо средневековье — воистину весьма мрачное время. Требовалось преодолеть множественные препятствия. Одним из них было изменение системы убеждений людей так, чтобы они приняли изобилие в свою жизнь. Артур обнаружил, что многие люди верили в недостаток, и изменить это было очень сложно. Поначалу Артур начал создавать обычаи и законы, имеющие целью изменение сердец и умов, чтобы подготовить тех к принятию изобилия. Хороший король знал, что невозможно создать изобилие для всех в эфирном царстве. Поэтому он попытался создать его в физическом мире посредством введения новых законов и обычаев. Когда Артур обнаружил, что законы и обычаи не работают, он испытал самое большое в своей жизни разочарование.
Спустя какое-то время Артур призвал своего друга и наставника Мерлина, чтобы спросить у него совета. Когда Артур заговорил о своем разочаровании, Мерлин весело хихикнул. «Что тут смешного?» — возмутился Артур. «Дорогой Артур, как тебе хорошо известно, ты вытащил меч из камня только потому, что твои действия отражали чистоту твоего сердца. Именно твои собственные поступки создали для тебя изобилие. Однако в своей чистосердечной попытке создать изобилие для народа Камелота ты невольно лишил людей возможности испытать изобилие как результат их собственных действий. Изобилие нельзя передать кому-либо. Его можно лишь создать внутри себя с помощью выражения изобилия».
Они провели много времени за разговорами, и спустя некоторое время Мерлин предложил простое решение. Это решение действенно и по сей день. Народ Камелота с любовью назвал его Законом Мерлина.
Закон Мерлина гласит: изобилие создается проявлением изобилия.
Начните этот поток изобилия с отдавания, и наблюдайте за тем, как он будет быстро распространяться в виде получения. Если вы хотите, чтобы ваши торговые сделки были успешны, найдите способ отдавать в каждой сделке чуть больше условленного. После того, как вы заключите сделку и все стороны выразят свое согласие, найдите способ заплатить чуть больше, чем было оговорено сначала.
Закон Мерлина приводит в действие ряд событий, создающих избыточный поток энергии. Происхождение десятины являет собой пример Закона Мерлина в действии. В прошлом было выражение «дюжина пекаря». Так повелось потому, что ученик пекаря хотел вернуть своему хозяину чуть больше положенного в качестве демонстрации своего изобилия. Он отдавал тринадцать булок вместо обычной дюжины. Торговля его процветала, а вместе с этим и поток изобилия.
В каждой сделке, после ее завершения, найдите способ дать немного больше. Закон Мерлина является практикой истинного изобилия, поскольку это выражение избытка в жизни. Это принятие идеи истинного изобилия и ее практическое воплощение в повседневной жизни. Это автоматически создает вакуум, который будет способствовать такому же избытку и изобилию в вашей личной реальности.

Третий закон: чтите Вселенскую Энергию

Вселенская Энергия пронизывает все пространство вокруг. Это энергия, существующая в полном вакууме. Она существует даже тогда, когда все остальные энергии исчезают. Это энергия творческого потенциала. Это та энергия, которую вы называете Богом. Цель и движение этой энергии связаны со слиянием. У этой энергии лишь одна цель: Вселенская Энергия объединяет то, что было разобщено, для создания иллюзии полярности, в которой вы живете.
Применяя пять законов изобилия в повседневной жизни, полезно рассматривать все ваши действия на фоне Вселенской Энергии. Ваши поступки поддерживают интеграцию (слияние) или разделение? Примените это правило по отношению к себе как к индивидуальности и пронаблюдайте за результатом.

Четвертый закон: поддерживайте «настрой на изобилие»

Настраивайтесь на изобилие и поддерживайте такой настрой во всем, что вы делаете. Везде, где возможно, окружайте себя людьми, которые могут стать для вас хорошим примером жизни, полной изобилия. Относитесь к себе с уважением, ибо так вы определите свою реальность как изобильную.
Поймите, жить в изобилии вы сможете, только стремясь к новым пределам или проявляя благодарность за то, что имеете сейчас. Зачастую новые приобретения представляют собой всего лишь иллюзию изобилия, поскольку ваше имущество может начать порабощать вас. Само по себе приобретение не является достижением изобилия. Изобилие представляет собой скорее настрой, которого можно достичь из любой точки, где бы вы ни находились в данный момент. Сохраняйте настрой на то, что у вас всегда есть больше, чем вам нужно, и тогда вы сможете сделать выбор относительно того, как много вы хотите испытать.
Иллюзия полярности заставляет верить в то, что вы существуете независимо друг от друга. Таким образом, вера в недостаток возникла с самого начала. Эта распространенная вера в недостаток не дает возможности даже помыслить и, соответственно, испытать истинное изобилие. А причина недостатка — глубокая убежденность в том, что то, что мы видим, — это все, что существует. Это та же проблема, которая мешает некоторым ученым понять, что их намерения влияют на результаты их экспериментов.
Вера в то, что вне вас ничего не существует, представляет собой ограничение, которое крепко привязывает к трехмерной иллюзии недостатка.
Экономисты сейчас приходят к пониманию, что недостаток — это не более чем иллюзия. Когда в мире присутствует изобилие, это изобилие становится доступным каждому, ибо изобилие — это поток, следующий течению Вселенской Энергии. Представьте, что на столе пять монет. Иллюзия «недостаточности» заставляет поверить, что если вы возьмете одну монету, то остальным останется только четыре. На самом же деле, когда энергия находится в движении, она быстро растет.
Поскольку деньги представляют собой лишь отражение энергии, находясь в движении, они также начинают приумножаться. Экономистам известно, что если пять монет будут находиться в движении, то эффект будет таким же, как если бы их было 12.

Пятый закон: искусство «изящного принятия»

Когда изобилие наконец придет к вам, оно распространится ровно настолько, насколько вы ему позволите протекать в вашей жизни. В этом суть «изящного принятия». Большинство из вас хорошо разбираются в том, как создать поток, посылая энергию, однако у вас возникают сложности с ее принятием, когда она возвращается к вам. Те, кого вы считаете удачливыми, обычно просто-напросто хорошо владеют искусством «изящного принятия». Сначала научитесь достойно принимать комплименты и небольшие подарки. Практикуйте «изящное принятие» — и вы вернете дар дарителю. Если вы даете что-то от души, а ваш дар принимается без должного изящества, тем самым он преуменьшается. Истинный дар принадлежит дарителю. Не отбирайте у него этого дара, приняв его без должного изящества.
Всякий раз, когда что-либо приходит в вашу жизнь, заставьте себя найти самый изящный способ принять это. Найдите способы возвратить этот дар дарителю, и вы придадите законченность круговороту энергии.
Принимайте во внимание искусство изящного принятия, когда оцениваете предлагаемые вами продукты или услуги. Закон энергии гласит, что люди не могут оценить вас выше, чем вы сами оцените себя. В конечном итоге, именно вы определяете собственную ценность.
Практикуйте искусство изящного принятия и осмельтесь улучшить качество вашей жизни во всех сферах. Вскоре это превратится в привычку жизни в изобилии, и вы обнаружите, что, намеренно создавая Рай на Земле, вы можете достучаться до гораздо большего количества сердец, чем могли себе представить.

Из книги Стива Ротера: «Жизнь на Новой Планете Земля»

econet.ru

Putin: “Siz ümumiyyətlə, adamsınız?”

Rusiya prezidenti Vladimir Putin bu günkü mətbuat konfransında ABŞ senatorlarının və konqresmenlərinin Rusiyanı Şimali Koreya və İranla tərəzinin eyni gözünə qoymasını sərt ifadələrlə tənqid edib.
Virtualaz.org xəbər verir ki, Putin bu barədə jurnalistlərdən birinin Rusiyanın Şimali Koreya ilə ABŞ arasında az qala nüvə müharibəsinə gətirib çıxaracaq qarşıdurmada mümkün vasitəçiliyi ilə bağlı sualına cavab olaraq danışıb. “Siz fikir verməmisiniz ki, senatorlarınız və konqresmenləriniz, hansı ki, onlar kostyum geyinəndə yaraşıqlı görünürlər və guya ağıllı adamlardırlar, bizi Şimali Koreya və İranla bir cərgəyə qoyurlar, üstəlik bizdən Şimali Koreya probleminin və İranın nüvə proqramı probleminin həlli məsələsində kömək xahiş edirlər. Siz ümumiyyətlə, normal adamsınız?”- Putin amerikalılara xitabən bildirib.
Putin əlavə edib ki, Rusiya Şimali Koreyanın nüvə statusunu tanımır və baş verənləri düzgün hesab etmir. Onun fikrincə, tərəflər bir-birlərini təxribata çəkməyi dayandırmalıdır. Putin ABŞ-ı Şimali Koreyaya zərbə endirmək fikrindən daşınmağa çağırıb, deyib ki, əgər ABŞ bu ölkəni vursa nəticə fəlakətli olacaq. Hətta zərbə nüvə silahı ilə endirilməsə belə.
“Haranı vuracaqsınız axı? Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi dəqiq bilir ki, Şimali Koreyada hansı hədəflər var? Bir raket zərbəsi kifayətdir ki, nəticə fəlakətli olsun”- Rusiya prezidenti xəbərdarlıq edib. /virtualaz.org/

Müasir dünyanın qaydaları

İbrahim Sel

ÇEŞİDLİ SİYASƏT

 Bizə yeridirlər ki, iki cür siyasət var: daxili siyasət və xarici siyasət. Daxili siyasət hökumətin öz ölkəsinə, xalqına münasibətdə həyata keçirdiyi siyasətdir. Xarici siyasət isə hökumətin qonşu ölkələr və xalqlarla əlaqələr qurması ilə bağlı münasibətdir. Amma qlobal siyasət də vardır- bu dövlətin insanlığa, bütün bəşəriyyətə münasibətdə həyata keçirdiyi siyasətdir. Hökumətin yeritdiyi qlobal siyasət onun Qlobal Prediktor- sionist ağalar ilə hansı məsafədə olduğunun göstəricisidir. Hökumət İraqda İsrailin protejeliyi ilə muxtariyyat quran kürd dövləti ilə hərtərəfli əlaqələr yaradır, amma tarixi vətənimiz Rusiya və ya qardaş şiə dövləti olan İrana qarşı düşmən siyasəti yeridir. Kələfin ucu da elə burda görünür.
 Bizə yeridirlər ki, 3 cür hakimiyyət var: qanunverici, icra və məhkəmə hakimiyyətləri. Amma əslində 5 hakimiyyət var: ideoloji və ondan daha yuxarı pillədə duran konseptial hakimiyyət. Sonuncu iki hakimiyyət barədə nədənsə danışmırlar. Çünki sionist ağalar ölkələri və xalqları məhz konseptual hakimiyyət vasitəsilə idarə edirlər.

BİR DAHA KRİPTLƏR BARƏDƏ

 Bolşevik yəhudilər Rusiya dövlətini ələ keçirəndən sonra 3 milyon pravoslav ziyalısını qətlə yetirmiş, 20 milyondan çox pravoslavı aclıqdan tələf etmişlər. Yəhudi Bella Kun (əsl adı Aaron Koqan) macar hökumətinin başına keçəndən sonra ilk işi vəzifədə işləyən 20 min xristianı öldürmək olmuşdu. Güman edilir ki, onun 133 günlük hakimiyyəti ərzində 700 min macar öldürülmüşdür. Almaniyada hazırlanan böyük inqilabın altında da sionist imzası vardır. Çünki bu ölkədə bütün yuxarı vəzifələr yəhudilərin əlində idi. Sionistlər təkcə inqilab yox, dünya müharibəsinə də hazırlaşırdılar. Külli miqdarda insan ölümünə səbəb olmuş 1-ci Dünya Müharibəsini onlar təşkil etmişlər. Ershersoq Ferdinand və arvadına qarşı təşkil olunan sui-qəsd bəhanə olsa da, əsas səbəb deyildi. Onsuz da onlar tezliklə unuduldular. Müharibənin əsas səbəbi sionistlərin iştahası idi. Müharibə planı çoxdan cızılmışdı, ancaq sionist yəhudilər axmaq adlandırdıqları xristianların zəif anını gözləyirdilər. İnsanlar öz əməllərinə görə məsuliyyət daşıyırlar. Bizim mədəniyyətimizdə səbəb nəticəyə görə dəyərləndirilir. Müharibənin nəticəsi Birləşmiş Millətlər Təşkilatının qurulması, bütün dünyada “Qızıl Standartlar”ın qəbulu və yəhudilər üçün Fələstin yolunun açılması oldu. Almaniya müharibədə qalib gəlsəydi belə, heç nə dəyişməyəcəkdi; o zaman sülh müqaviləsini Almaniyadakı yəhudi nazirlər yazacaqdı. 1-ci Dünya Müharibəsinin baş verməsi təsadüfi deyildi və çoxdan planlaşdırılmışdı. Hamısı yəhudilər arasında əsrlərlə davam edən yuxarı irq olma xülyalarının, təzyiqlərin, tələlərin, nifrətin nəticəsi idi. Müharibəni törədən sionistlər bütün Avropa ölkələrinin 1-ci Dünya Müharibəsi tələsinə düşəcəyini proqnozlaşdırırdılar. Hətta əmin idilər ki, Amerika da müharibəyə qoşulacaq. İuda məkri qalıb gəldi. Onlar üçün kimin zəfər çalacağı vacib deyildi. Bir şeyi dəqiq bilirdilər: sülh müqaviləsini onlar hazırlayacaqlar və bütün qənimətləri ələ keçirəcəklər. Almaniya 1-ci Dünya Müharibəsində həm də Rusiyanı müttəfiqlərindən ayırmağı planlaşdırmışdı və yəhudilərin sayəsində bunu bacardı. Almaniyanın yəhudi nazirləri Lenini və yoldaşlarını Moskvaya gedən qatar və vəsaitlə təmin etdilər. Yəhudi bankirləri inqilabı maliyyələşdirdilər. Bolşevik inqilabına pul buraxanlar arasında ABŞ Federal Rezerv banklarının müdiri Pol Varburq və Rotşildlərə məxsus “Kun, Loeb end Ko” firması da vardır. “Rahin Coulinin ittihamlarına cavab” kitabında hətta yəhudilərin Rusiyada Çarı devirməklə qane olmayıb, Çarı və ailəsini öldürməyi planlaşdırması da göstərilib. İnqilabın 25 liderindən yalnız Lenin yəhudi deyildi, ancaq onun da anası və arvadı yəhudi idi. Qoy xalqların genişmiqyaslı qətliamına isə gizli sionist Trotski rəhbərlik edirdi. Trotskinin əsl adı Leyba Davidoviç Bronşteyn idi. Yəhudilər ingilis adları götürüb amerikanları aldatdıqları kimi, rusları da rus adı qəbul edərək aldadırdılar. Həmin siyasət indi də uğurla davam etdirilir.
 Kriptoiudlar özlərini müsəlman, xristian kimi göstərərək əslində ana vətənləri İsrailin xeyrinə təxribatla məşğuldurlar. Əsas məsələ cəmiyyətdə onları tanımaqdır. Bu adamlar yaşadıqları ölkədə özlərinə yerli ad və soyad götürməklə ətrafdakı adamları aldatmağa çalışırlar. Min illər belə olub. Axı bir adamın adını və soyunu gizlədərək yerli xalqın talançısına çevrilməsinin başqa nə mahiyyəti ola bilər?

6-CI KOLON

 1953-cü ildə SSRİ-də ikiqat çevriliş oldu; əvvəl Stalin zəhərləndi, sonra Beriya güllələndi. Onları öldürənlər xaricdən göndərilmiş ağqvardiyaçılar və ya həbsxanalardan çıxan trotskiçilər deyildi; elə öz süfrələrində çörək kəsdikləri adamlar onları məhv etdilər. İraqda sərt diktatura rejimi hakim idi və heç bir müxalifət yox idi. Amma buna baxmayaraq ənşər-mənşər ayağında üzə çıxdı ki, Səddam Hüseynin güvəndiyi adamların bir çoxu satın alınmışdır. Onlar İraqı təslim etdilər və hətta Səddamın özünü ələ verdilər. Yəni müxalifət rolunda küçə və meydanlarda yaxa yırtan marginallar yox, diktaturanın dayaqları, Səddamın öz sadiq qoruyucuları çıxış etdilər. Son ana kimi elə görünürdü ki, Liviyada hakimiyyətə qarşı heç bir müxalif əhval-ruhiyyə mövcud deyildir. Zatən ölkə lideri Müəmmar Qəddafi neft satışından gələn pulları öz xalqına sərf etməklə məşğul idi. Liviya xalqının yaşayış səviyyəsi hətta inkişaf etmiş ölkələrlə müqayisədə həddən artıq yüksək idi. Liviyaya çörək qazanmağa nəinki Üçüncü dünya ölkələrindən qastarbayterlər gəlirdilər, Avropa ölkələrindən mütəxəssislər də burada iş axtarırdılar. Siyasi səhnə isə müxalifətin ən xırda işartılarından belə təmizlənmişdi. Anxaq “X” saatı çatanda sanki yerin altından çıxırmış kimi çoxlu sayda aktiv və narazı rejim əleyhdarları ortaya çıxdı. Yuqoslaviya sosialist ölkələri arasında həyat səviyyəsinə görə birinci yer tuturdu. Orda sosialist quruluşuna xas olmayan azadlıqlar da vardı. Din qadağan olunmamışdı, əhali rahatca kilsələrdə ibadətini edirdi. Yuqoslavlar maneəsiz Qərbi Almaniyaya gedib gəlirdilər. Mili zəmində düşmənçilik üçün səbəb yox idi- hər bir çoxsaylı millətin öz respublikası, azsaylı millətlərin isə avtonomiyası vardı. Amma özünü dünyanın sahibləri sayan ağalar Yuqoslaviyaya əl gəzdirmək istəyəndə ölkə bir-birinə qarışdı və qır qazanına çevrildi. SSRİ-nin hətta ən axırıncı, ucqar respublikasında yaşayış səviyyəsi tərifli kapitalist ölkələrindən qat-qat yaxşı idi. Azərbaycanlılar və gürcülər rusun özündən də varlı və dəbdəbəli həyat tərzi sürürdülər. Amma 1990-cı illərdə birdən birə elə Azərbaycan və Gürcüstanda ən güclü antisovet əhval-ruhiyyə müşahidə olundu.
 Sionistlər bir ölkəni ələ keçirmək istəyəndə həmin ölkənin daxili vəziyyətini, milli mentalitetini, hakimiyyətin qabiliyyətini yaxından öyrənirlər. Tədricən ölkədəki hakimiyyəti yıxmaq üçün zəmin- şərait hazırlayırlar. Sionistlər hədəf götürdükləri ölkəni birbaşa hücum və üzbəüz döyüş ilə yox, məhz daxildən dağıtmaq prinsipi ilə işləyirlər. Məsələyə ustalıqla yanaşanda, milli mentalitetin bütün nüansları nəzərə alınanda, “qarşılıqlı əlaqələr” əsaslı şəkildə qurulanda istənilən ölkəni, istənilən cəmiyyəti parçalayıb dağıtmaq mümkündür. Və bu məsələdə yaşayış səviyyəsi və leqal müxalifətin olub-olmaması heç bir fərq eləmir. Sovet hökumətini dağıdan Qorbaçov, Yeltsin, Yakovlev, Qaydar, Yavlinski və Şevardnadze kimi şəxslər müxalifətin içindən yox, hakim Kommunist Partiyasından çıxmışdılar. Xalq elə onda da müxalifətçilərə kloun kimi baxır, özünü dissident kimi sırıyanları lağlağıya götürürdü. Sovet hökumətini dağıdanlar kasib təbəqə deyildilər; onlar elita sayılırdılar və yağ-bal içində yaşayırdılar. Onlar elə məhz Sovet hökumətinin hesabına adam olmuşdular. Ölkənin ucqar kənd-kəssəklərindən çıxan həmin şəxslərin çoxu heç rus dilində düzgün və ləhcəsiz danışmağı ömürlərinin axırlarına kimi də öyrənmədilər. Sovet hökuməti olmasaydı, bu cür yüksək mənsəblərə sahiblənə də bilməyəcəkdilər- ömürlərinin sonunadək cəmiyyətin aşağı təbəqəsində başlarını girləyəcəkdilər. Sovet hökuməti belələrini qaldırıb başına bəla etdi. Sovet İttifaqında onlardan qat-qat kasıb və hüquqları pozulmuş insanlar da vardı, amma hətta onlar belələrinin hökuməti necə canfəşanlıqla dağıtmasına dəhşət içində baxırdılar. Şikayət etdikləri şəxslərin bütün bədliklərin başında durduğunu anladıqca insanların sabahkı günə inamı itirdi.
 Sion despotizminin daha qatı versiyası ölkəmizi ələ keçirmək üçün dişini qıcamışdır. Sionist Kaqal bu planını nə AXCP, nə də Musavat funksionerlərinin əli ilə həyata keçirməyəcəkdir- bu oyuncaq partiyalar yalnız diqqəti yayındırmaq üçün meydandadırlar. Sionist Kaqal ölkəmizi hakimiyyətdəki 6-cı kolon vasitəsilə ələ keçirmək fikrindədir. Ənənəvi müxalifət- 5-ci kolon hakimiyyətdəki müxalifətin- 6-cı kolonun fəaliyyətini gizlətmək üçün meydandadır. 5-ci kolonun fəaliyyəti yalnız 6-cı kolonun fəaliyyətini pərdələmək üçündür. 5-ci kolon ABŞ-ın yaratdığı ələbaxan müxalifətdirsə, 6-cı kolon hakimiyyətdəki real və hazırlıqlı NATO agenturasıdır. 5-ci kolon- cəmiyyətin içində, 6-cı kolon isə hökumətin içində Qərbin diversiya qrupudur. Bu gün “NATO agenturası” və “Gülənçi şəbəkə”- bir-birinin sinonimidir. Musavat qərargahına yığışan əzgin, gmo yeməkdən heyi olmayan, rusa və farsa virtual kəllə atan psevdoaktivistlər əslində mulyajdan başqa bir şey deyildir- əsl müxalifət hakimiyyət koridorlarında ağ balıq yeməkdən enerjisi aşıb-daşan gülənçi sektantlardır. Mən bir dəniz qurduyum deyən tenqri-menqiçilər, bayrağa bürünüb gəzən türkoğlular sadəcə şirmadırlar. Onlar bizim başımızı Uyğurıstana bayraq sancmaqla qatırlar, diqqəti əsas məsələdən yayındırırlar- NATO-nun Türkiyə vasitəsilə hazırladığı agentləri isə artıq bütün sahələrə bayraq sancıblar. Əgər ölkəmizdə narıncı inqilab baş verəcəksə, bu inqilabı AXCP, ya da Musavat etməyəcəkdir- onlar heç bir ciddi rol oynamırlar və quru maketdirlər. Qərbyönümlü inqilab Prezident Aparatında və Nazirlər Kabinetində oturuşmuş Gülənçi şəbəkə tərəfindən ediləcəkdir. Ukrayna təkcə maydana yığışmış radikal müxalifətçilərin yox, həm də Yanukoviç administrasiyası və hakim partiyadakı ABŞ agentlərinin qurbanı oldu. Nurçuluq virusu Azərbaycan dövlətçiliyinə dərindən soxularaq diqqətlə pusmaqdadır. Siyasi quruluşların demontajı və hakimiyyətlərin yıxılması həmişə məhz belə əfi ilanın susqun mövcudluğu nəticəsində baş vermişdir. ABŞ kəşfiyyatı da öz növbəsində muzdurlarını ağlagələn iflasa uğramaqdan qoruyub saxlamaq üçün bütün imkanlardan istifadə etməyə çalışır. Çevriliş baş verməsi üçün dövlət aparatında hamının ABŞ-ın adamı olmasına ehtiyac yoxdur- tarix göstərdi ki, vacib postları tutmuş xırda bir qrup və onların sadiq əlaltıları bəs edir. Bundan başqa, hesablanıb ki, rüşvətə öyrəşmiş, büdcəni talayan, pul hərisi olan məmurlar, eləcə də yerlərdə çıxılmaz vəziyyətə düşən bir çox idarəçilər onlara kömək etməyə çalışacaqlar ki, belələrinin fəaliyyəti istənilən xarici agentin fəaliyyətindən daha təhlükəli fəsadlar törədir. Əslində belələrinin hakimiyyəti dəstəkləməsi adi xalq üçün onların hakimiyyətə qarşı çıxmasından daha böyük fəsadlar yaradır.
 Azərbaycanda dövlətçiliyə zidd olan küçə müxalifətindən başqa gizli müxalifət də mövcuddur. Gülənçi oliqarx, siyasətçi, məmur, analitik, ekspert, ictimai xadim, KİV sahiblərindən ibarət gizli müxalifət açıq müxalifətdən daha qorxuludur. Gülənçi şəbəkə hakimiyyət strukturlarında ustalıqla maskalanaraq gizlənmişdir. O Qərbin hazırladığı plana uyğun hərəkət edir və əlverişli məqam gözləyir. Onlar dövlətin istənilən sağlam inisiativini blok edirlər. Onlar açıq-aşkar dövlətin Avrasiya yönümlü siyasətinə qarşı çıxmasalar da, onu tormozlandırırlar. Geopolitik nöqteyi-nəzərdən hakimiyyətdəki 6-cı kolon milli maraqlar üçün çalışmır, xaricdən idarə olunan instrument kimi fəaliyyət göstərir. 6-cı kolon bizə düşmən olan sivilizasiyanın maraqları zəminində çıxış edir. Belə implisit müxalifət Azərbaycanı qlobalizasiyanın xeyrinə kosmopolitik sistemə otuzdurmaq əzmindədir və bu yolda daha geniş imkanlara, rıçaqlara və sosial bazaya malikdir. Pensilvaniyadan verilən əmrləri yerinə yetirməklə bərabər onlar həyata keçirilən layihələrdən özləri üçün maksimum gəlir və imtiyazlar da əldə etməyə çalışırlar. Gülənçi şəbəkə bir çox vacib məmurların və oliqarxların atalarını, əmilərini nurçu ideyalarına otuzduraraq onların simasında özünə avtoritetli himayədarlar da qazana bilmişdir. Məhz belə dəstəyin sayəsində gülənçi şəbəkə geniş şaxələnmiş və dövlət tərəfindən dərin immunitetlə təmin olunmuşdur.
 Beləliklə, Azərbaycan müxalifət cəbhəsi iki hissəyə bölünür: küçə və meydanlardakı aşkar müxalifət qismində radikal atlantistlər və hakimiyyət koridorlarındakı gülənçilər qismində mülayim atlantistlər. Geopolitik nöqteyi nəzərdən, həm ənənəvi müxalifət, həm də hakimiyyətdəki gülənçi şəbəkə ikisi də ABŞ, NATO, Qərb və Türkiyənin maraqları üçün çarpışırlar. Hər iki kolon bazar iqtisadiyyatı, liberalizm, individualizm və qlobalizm tərəfdarıdır. Hər iki kolon şiəliyə, pravoslavlığa, Rusiyaya, İrana, Suriyaya, Bəşər Əsədə qənim kəsilmişdir. Azərbaycanın Avrasiya yönümlü dəst-xətt tutmasına ənənəvi müxalifət açıq etiraz bildirirsə də, gülənçi müxalifət gizli hiddət keçirir, hər cür ciddi-cəhdlə ölkəni Avroatlantik istiqamətə itələməyə çalışır, Rusiya və İranla əlaqələrin möhkəmlənməsinə yönəlmiş islahat və addımlara qarşı sabotaj həyata keçirir. Hər iki müxalifət Pensilvaniyadan pultla idarə olunur. Oxşar paralel: Qorbaçev və Yeltsin guya siyasi rəqib idilər, amma hər ikisi bir mənbədən- ABŞ-ın keçmiş müdafiə naziri Henri Kissincerin rəhbərlik etdiyi Hüqo Hemfri Fondundan pul alırdılar. Daxili siyasət nöqteyi nəzərindən əks düşərgələrdə olsalar da, geopolitik nöqteyi nəzərdən ənənəvi müxalifət və hakimiyyətdəki gülənçi şəbəkə- eyni qrupdurlar. Findamental mövqelər, prioritet və dəyərlər baxımından hər iki kolon eyni ideallara malikdirlər və eyni ağa üçün işləyirlər. Qibləgah Pensilvaniyadır. İdeologiya və layihələr okeanın o tayından ixrac olunur. ABŞ, Qərb, Türkiyə, NATO, Avroatlantik sivilizasiya, Avropa dəyərləri, yerlilər üçün Turanist (əslində Sionist) həvəsləndirmə, liberalizm, qlobalizm, bank sələmi, beynəlxalq maliyyə oliqarxiyası- oriyentirlər eynidir. Hər iki kolonun fəaliyyət sferası sivil satqınlıq və sabotaj yoludur. Həm ənənəvi müxalifət funksionerləri, həm də Gülən kommandosları Qoy sivilizasiyamızın içinə Atlantika agentura şəbəkəsi kimi soxulublar. Xarakterikdir ki, hər iki kolonun aparıcı simaları (kripto)kürdlərdir. Tarixi nöqteyi nəzərdən bu adamlar konkret olaraq qoy xalqların, aborigenlərin, şiələrin qan düşmənidirlər. Gülənçi şəbəkə- Azərbaycan xalqının ekzistensial yağısıdır. Sistemin içindəki liberallar, effektiv dövlət menecerləri, loyal görsənən oliqarxlar, icraedici bürokratlar, işbaz məmurlar, şouçu jurnalistlər və müxalifət nazirləri- bu qrup şiə və pravoslav sivilizasiyalarını Yer üzündən silməyə çalışan satanizmin əzmkar muzdurlarıdır.
 Maraqlı bir mənzərə yaranıb. Nurçuluq Azərbaycana Türkiyədən ixrac olunub. Amma Türkiyədə gülənçilik tam məhv edilsə də, Azərbaycanda gülənçilik ayaqdadır. Nurçuluğun vətəni, ocağı artıq Türkiyə deyil, Azərbaycandır. Nurçuluq Azərbaycana köçüb; Türkiyədə ölsə də, burda gen-bol yaşayır. Azərbaycan nurçuluğun alınmaz qalasına çevrilib. Bu gün xalqımız üçün, dövlətimiz üçün ən böyük təhlükə də məhz onlardır. Gülənçilər təkqütblü atlantik əməliyyat sisteminə proqramlaşıblar. Respublikanın iqtisadi strukturu, təhsil və mədəniyyət institutları, ictimai-siyasi həyatının üslubu 6-cı kolonun zövqünə uyğun format olunmuşdur. Hal-hazırda biz xarici texniki idarəçilik mahiyyətindən daha dərin mənada Qərbin hakimiyyəti altındayıq. Siyasətdə, iqtisadiyyatda, mədəniyyətdə, təhsildə, dəyərlərdə, dəbdə, informasiya məkanındakı gülənçilik- tədricən sovetizmi sıradan çıxarır, şiəçiliyi əzib aparır. Sovet dövründə formalaşmış 70 illik mədəniyyətimizin üstündən xətt çəkməklə yanaşı, gülənçilik ümumdünya siyasi arenasında irəliləyişimizi ləngidir, sosial islahatları eybəcər formaya salır, bir vaxtlar dünyada ön sıralarda yer alan təhsilimizi Türkiyə təhsili səviyyəsinə endirir. Cəmiyyətimiz reqressə uğrayır. Gülənçi şəbəkə iqtisadi inkişaf əvəzinə onun simulyakrını yaradır- əhalinin maddi vəziyyətinin get-gedə pisləşməsinin əsas səbəbi də məhz budur.

İLYA ABUSHABAR: AMERİKA İLƏ ƏMƏKDAŞLIQ UZATDIĞINIZ ƏLİ DİBDƏN QOPARACAQ

 Ücüncü dünya ölkələri, xüsusilə müsəlman ölkələri ictimai-siyasi fəalları, gəncləri bir şeyi anlamalıdırlar. Əl uzatdıqları Amerika təpədən dırnağa bir cəsusluq şəbəkəsidir. O ölkənin torpağı da, daşı da bir amala xidmət edir: Amerikan hegemonluğu üçün cəsusluq. Bəzi yoldaşlar ki var, deyirlər yox biz Dövlət Departamenti ilə, insan hüquqları təşkilatları ilə, demokratik təsisatlarla, QHT-lərlə işləyirik. İnciməyin, dostlar, sizin həmkarııq etdiyiniz Departamentin nəzdində olan informasiya bürosu (Bureau of Intellegence and search) Amerika Kəşfiyyat Camiəsinin (US Intelligence Community) rəsmi üzvüdür. Bu Camiəyə 16 rəsmi kəşfiyyat idarəsi daxildir ki, onlardan yalniz biri Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsidir (CIA). Maliyyə Nazirliyinin tərkibində bir idarə (TFI), Müdafiə Nazirliyinin tərkibində 8 müstəqil xidmət (DIA, NSA, AI, AFISRA, NGA, NRO, MCIA, ONI), Energetika Nazirliyinin tərkibində bir idarə (OICI), Daxili Təhlukəsizlik Nazirliyinin tərkibində iki idarə (I&A, CGI), Ədliyyə Nazirliyinin tərkibində iki idarə (FBI, DEA)- hamısı Intelligence Community-ə daxil olan kəşfiyyat xidmətləridir. Həmçinin şübhə yoxdur ki, bütün nüfuzlu QHT-lər, insan haqları demokratik təsisatlar (Freedom House, NED, Amnesty Int, Human Rights Watch, NDI, OSF-Soros, Ifex, CPJ, Heritage Foundation, Reporters SF, Solidarity Center, CIPE və sair) hər biri məzmununa görə bu təşkilatların birinə bağlıdır. Universitetlər, təhsil kursları bilavasitə həmin kəşfiyyat xidmətlərinin istifadə etdiyi mərkəzlərdir. Həmçinin bütün nəhəng biznes korporasiyaları onların ixtiyarındadır. Təpədən dırnağa kimi cəsus şəbəkəsi- uzatdığınız əli qoldan qoparacaq mütləq şər Amerika budur.

BANKLARA ATIN

 Banklara atın və krediti ödəməyin. Götürdüyünüz pula görə banklara qara qəpik də verməyin. Bank borcuna görə həbs yalnız borcun üzrsüz səbəbdən ödənilməməsinə görə ola bilər. Yəni borclunun pulu var, amma ödəmir. Bu faktı da icra məmuru sübut etməlidir. Təqsiri olmayan şəxsin cəzalandırılması qanuna ziddir. Bu barədə Konstitusiya Məhkəməsinin qərarı var. Borclu işsizdirsə, borcu necə ödəsin? Oğurluq etsin? Qarət etsin? Adam öldürsün? Vergi ödəmirsə, deməli imkanı da yoxdur. Qanun belədir. Bu qədər yüksək bank faizi dünyanın heç bir ölkəsində yoxdur- bu özü elə ən böyük qanunsuzluq və cinayətdir. Həmin pullar onların ata-babalarının pulları deyil, Azərbaycan xalqının neftinin pullarıdır, xalqa paylamaq əvəzinə sələmə buraxırlar. Sizə təcavüz edən banklar və ədliyyə sistemi ilə bağlı şikayətlərinizi Rusiya dövlət orqanlarına göndərin. İnşallah Rus ordusu gələndə bu bankirlər xalqın başına açdıqları oyunlara görə cavab verəcəklər. Maqadan ağlayır bunlarçün!

RUR ORDUSU QARABAĞDA

 Təkcə 1990-cı il ərzində Rus ordusu erməni silahlı qruplaşmalarına qarşı 160 əməliyyat keçirmiş, yüzlərlə terrorçu məhv və ya tərksilah edilmiş, baza və müdafiə istehkamları dağıdılmışdı. Ayaz Mütəllibovun “Koltso” əməliyyatı zamanı Rus hərbçiləri Gəncə ətrafındakı 30 kəndi ermənilərdən boşaltmışdılar ki, bu da Gəncənin gələcəkdə itirilməsinin qarşısını almışdı. Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 23-cü diviziyası Xanlar və Goranboyun kəndlərində oturuşmuş erməni terrorçularını buradan qovub çıxarmışdı. “Koltso” əməliyyatı zamanı AXCP mətbuat konfransı keçirib beynəlxalq jurnalistlərə bildirdi ki, Mütəllibov Rus ordusunun əli ilə erməniləri qırır! “Demokratik” AXCP dünya ictimaiyyətinə müraciət ünvanlayıb Qarabağ ermənilərini Mütəllibov təcavüzündən qorumağa çağırdı. “Koltso” əməliyyatı yalnız Moskvada QKÇP çevrilişi yatırılandan sonra dayandırıldı. Buna baxmayaraq, “Koltso” əməliyyatı nəticəsində 24 kənd ermənilərdən büsbütün boşaldıldı: Xanlar rayonunda 2 kənd, Goranboy rayonunda 3 kənd, Şuşa rayonunda 5 kənd, Hadrut rayonunda 14 kənd. 1991-ci il noyabrın 20-də Qarakənd yaxınlığında vurulan vertolyotda azərbaycanlı generallar- İsmət Qayıbov və Məhəmməd Əsədovla yanaşı 2 rusiyalı general- Mixail Lukaşov, Nikolay Jinkin və qazaxıstanlı general Sanlal Serikov da vardı. Rus desantçıları 1992-ci ildə Mardakerti büsbütün ermənilərdən təmizləyib Azərbaycan ordusuna təhvil vermişdi. Cəbhəçilərin söydüyü Rus əsgərlərinin sayəsində DQMV-nin 52 faizi Azərbaycan ordusunun nəzarətinə keçmişdi. O vaxt Bayram Bayramov deyəndə ki, hələ Qarabağ indiki kimi bizim olmayıb, naxçıvanlı cəbhəçilər onu xalq düşməni elan etdilər. Rusiya müdafiə naziri Pavel Qraçov orduya əmr vermişdi ki, bu münaqişədə ermənilərə yox, azərbaycanlılara kömək edilsin (Bu həm də onunla əlaqədar idi ki, Ermənistanın o vaxtkı rəhbərliyi Qərbyönümlü siyasət yürüdürdü). Keçmiş müdafiə naziri Rəhim Qazıyevin də etiraf etdiyi kimi, Sovet qoşunlarının əmlakı bölünərkən Rusiya Müdafiə Nazirliyi Azərbaycana nəzərdə tutulduğundan da qat-qat artıq silah-sursat və hərbi texnika vermişdi. Həmin dəstəyin sayəsində erməni daşnakları minlərlə itki vermişdilər. Məşhur Ağdərə döyüşündə ermənilərin 6 tank, 4 BMP və 1 BTR-inin qabağına məhz rusların köməyi sayəsində Azərbaycan tərəfi içində 80 tank olmaqla 160 zirehli texnika çıxara bilmişdi və döyüş ermənilərin süqutu ilə nəticələnmişdi. Erməni veteranları indi də şikayətlənirlər ki, Rus ordusu bizə heç nə vermədiyi halda azərbaycanlıları təpədən dırnağadək silahlandırmağa çalışırdı. Sırxavəndə hücumların intensivliyini erməni tərəfi Rusiya ordusunun azərbaycanlılara 100 tank verməsi ilə izah etmişdi. “Kommersant” qəzeti yazmışdı ki, Sırxavənd döyüşlərində həlak olmuş 200 Azərbaycan döyüşçüsünün əksəriyyəti slavyan görünüşlüdür. 1992-ci ildə Azərbaycan ordusuna səfərbər olunmuş ilk 2700 könüllüyə Gəncədəki Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 104-cü hava-desant diviziyasının 37 zabiti təlim keçmişdi. Qarabağda erməni terrorçularının qorxduğu yeganə qüvvə Rus speçnazı idi. Ermənilərin müdafiə xətlərini o vaxt general Vladimir Şamanovun rəhbərlik etdiyi 328-ci paraşüt-desant polkunun əsgərləri yarırdılar. Mardakertin alınması əməliyyatlarına şəxsən Şamanov özü rəhbərlik etmişdi. Məhz Şamanovun Gəncədə yerləşən polku ermənilərin DQR ordusunun Şaumyandakı əsas bazasını darmadağın etmişdi. Qarabağ müharibəsində göstərdikləri şücaətlərə görə general Şamanov və 104-cü hava-desant diviziyasının bir çox zabitləri Azərbaycanın müxtəlif orden və medalları ilə təltif olunmuşlar. Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 4-cü ordusu Şaumyan və Mardakert rayonlarını tutaraq burada Azərbaycan bayrağı dalğalandırmışdır. Xankəndinə ilk dəfə Azərbaycan bayrağını cəbhəçilərin xalq düşməni elan etdiyi Polyaniçko sancmışdır. Azərbaycan Ordusunun yaranmasının ilk aylarından çoxlu sayda Sovet və Rus kontraktnikləri ermənilərə qarşı vuruşmuşlar.
 Qarabağın süqutu hakimiyyəti diversiya və təxribat yolu ilə zəbt etmiş cəbhəçilər tərəfindən Rus ordusunun Azərbaycandan qovulmasından sonra başlanmışdır.

ŞİƏLİK – YENİLMƏZ QALAMIZ

 Vətənpərvərlik dini kökə söykənmədən heç nədir. Ateist xalq tarixin səhnəsində qala bilməz, silinib gedər. Dinsiz xalq xalq deyil, nişangahdır. Yalnız öz dininə bağlı olan xalqların tarixdə qalmaq şansı var. Xalqın var olması üçün xeyir və şəri anladan, hədəf və maneələri göstərən, dost və düşməni ortalığa çıxaran, fəlakətli dönəmlərdə nikbinlik yaradan və mücadilələrə ruhlandıran instrument olmalıdır. Biz xalq kimi məhz babamız qızılbaşların dini dövlət səviyyəsinə qaldırdığı dönəmlərdə formalaşmışıq. Tarixə xalq kimi şiəliklə birgə qədəm qoymuşuq. Babalarımız din uğrunda can qoymuşlar, müqəddəs İmam Hüseyn bayrağını bizə əmanət saxlamışlar. Satanistlərin təəssüfünə rəğmən, biz azərilər indi də şiəliyin sadiq əsgəri kimi meydandayıq. Hizbullahın “Ya Zəhra!” sədasına biz daim mənən səs vermişik. Əhli-Beyt sevgisini yalnız bizi Yer üzündən silməklə qəlbimizdən çıxarmaq olar. Tarixi imperativdən yox olmamaq üçün biz bu gün dinimizdən daha möhkəm yapışmalıyıq. Şiəlik bizi düşmənə qarşı yumruq kimi birləşdirən yeganə ideologiyadır. Satanaya qarşı duruş gətirə biləcəyimiz yeganə sığınacaqdır. Şiəlik pravoslavlıqla birgə Qlobal Prediktorun ala bilmədiyi sonuncu qaladır. Ruhani struktur bizi səfərbər edir və təhlükələrə qarşı ayıq saxlayır. Şiəlik həm də sağlamlığımızın qarantıdır. “Və o silah müqəddəsdir ki, əzilənlərin ondan başqa ümid yeri olmasın”. (Makiavelli).

OSMANLILARLA 300 İL VURUŞMUŞUQ

 Biz osmanlılarla tarix boyu düz 300 il vuruşmuşuq. Yer üzündə bundan uzun müharibə olmayıb. 300 il ərzində aramızda üzücü döyüşlər gedib, qan su yerinə axıb. Onun 50 ilini “qılınc qınına girmədən”, yəni fasilə və sülh sazişi bilmədən birdəfəyə vuruşmuşuq. Babalarımız gecə-güngüz yatmadan kəndlərin qırağında keşik çəkiblər ki, yırtıcı xislətlilər hücum edib camaatı qıracaqlar. Körpəyə, qocaya, hamilə qadına rəhm etmədən ucdantutma başımızı üzüblər. Tək günahımız şiə olduğumuza görə doğrayıb töküblər, ellərimizi qanına qəltan ediblər. Biz şiələrə rafizi adını vahhabilər yox, osmanlılar qoyub. Bir hücumda 100 min, digər hücumda 40 min insanımızın başını kəsiblər. 10 minlərlə şiə alimimizi -təkrar edirəm, dindarımızı yox, alimimizi!- öldürüblər! Ərazilərimizin bir hissəsini işğal ediblər, hələ də onların əlindədir. İndi Bakıya doluşub bizə qardaş olublar! Həmin genosid indi də gizli və permanent şəkildə davam edir. Zərbə endirmək üçün məqam gözləyirlər. Bakıya doluşan ac osmanlılar cip-lərdə gəzirlər, ofislərdə otururlar, ağalıq edirlər, amma aborigenlər ac-yalavacdır, yeməyə çörək tapmır. Gedənlər bilir, 90-cı illərdə Türkiyənin hətta nazirləri belə yamaqlı pencəkdə, cırıq ayaqqabıda gəzirdilər. Azərbaycanla sərhəd açılana kimi türklər aclarından ölürdülər, yeməyə çörək tapmırdılar. Bələdiyyə və dövlət idarələri at tövləsinə oxşayırdı. Azərbaycanın sərvəti hesabına varlandılar. Bu yaxınlarda Türkiyə ərazisində hazırlanan İŞİD ordusu İraqda 30 min türkmən şiəsini tək günahı şiə olduğuna görə qırdı. Hətta Vikileks yazdı ki, həmin terrorçular elə İŞİD ordusunun paltarını geyinmiş Türkiyə- NATO ordusunun zabitləridir. Bu barədə bizdə bircə kəlmə də danışılmadı, mahiyyət gizlədildi. O vaxt Osmanlı bizə rafizi- dindən çıxmış, yolunu azmış deyirdi, indi də İŞİD bizə o yarlıkı yapışdırıb. Mahiyyət eynidir. Bakıda hansı bara girirsən türklərdir, hərəsinin də qoltuğunda iki azəri qız! Artıq fahişədən beziblər, deyirlər bizə çelka qız lazımdır! Rusu söyürsünüz, məgər rus Bakıda çelka qız axtarırdı? Niyə ölkənin şərəf və ləyaqətini osmanlının ayaqları altına atırsınız? Niyə babalarımızın ruhunu təhqir edirsiniz? Siz türk bayrağını çiyinlərinizə alanda, ofislərinizdən asanda Şah İsmayıl qəbirdə qıvrılır! Niyə düşünmürsünüz?
 Türkiyə Qızılbaşlar ilə müharibələr dövründə avropalıların köməyilə indiki Azərbaycandan da böyük bir ərazimizi işğal etmişdir. Türkiyənin Adana, Maraş, Malatya, Ərzincan, Gümüşxana, Rizədən üzü bəri hamısı bizim tarixi torpaqlarımızdır. Başlanğıcda Osmaniyyənin ərazisi indiki Türkiyə ərazilərindən iki dəfə kiçik idi, bizim torpaqlarımız hesabına qarnını bir belə dombaltdı. İndiki Türkiyənin demək olar yarısı bizim torpaqlarımızdır. Şərqi Anadolu kürdlərin olmadığı kimi, türkiyəlilərin də deyildir, bizimdir. Məsələn, Diyarbəkir ağqoyunlu Uzun Həsənin doğulduğu yerdir. Bizim Rizə, Artvin, Ərdahan, hətta Trabzon üzərindən Qara dənizə birbaşa çıxışımız vardı, Osmaniyyə əlimizdən aldı. Həmin torpaqları əzəli düşməndən geri almaq vaxtı gəlib çatıb. Çaldıran davam edir.

BİZ KÜRD DÖVLƏTİYİK, İRAN İSƏ TÜRK DÖVLƏTİ

 İran apardığı düzgün siyasət nəticəsində cəmi 2 il ərzində PKK-nın İran üçün hazırlanmış qolu olan PJAK-ın kökünü kəsdi. İran bu mənfur təşkilatdan tutduğu terrorçuları əhf etmədi, müddətli həbsxanalara salmadı, sürgün etmədi, sadəcə onların qazandıqları kəndiri boğazlarına keçirib asdı. İran ordusunun sərt hərbi əməliyyatları nəticəsində PJAK ağ bayraq qaldırdı. İran dövləti bu məlunları məclislərinə nəinki qatmadı, onlara haqq qazandıranları və havadarlarını da sərtliklə yerində oturtdu. Beləliklə, artıq İranın terror qrupları problemi yoxdur. İran kürdləri bizdəki kimi dövlət vəzifələrinə doldurmadı, çapqın xasiyyətli kürd məmurlarının dövlət işlərində fəaliyyətinə qadağa qoydu. İran parlamentinin 80 faizi Azərbaycan türkləridir. İranda varlı sahibkarların 80 faizi Ərdəbil və Təbriz türkləridir. Azərbaycanda isə parlamentin 80 faizini kürdlər və kriptokürdlər təşkil edir. Varlı sahibkarların da 80 faizi kürd bölgəsindən olanlardır. İranla bizim fərqimiz də bundadır. Faktiki olaraq biz kürd dövlətiyik, İran isə türk dövləti.

RUSA, FARSA VİRTUAL KƏLLƏ ATANLARA

 Desəm ki niyə bütün vəzifələri kürdlər tutmalıdır, gəlin mühüm dövlət postlarından birinə də türkün oturmasını tələb edək, aksiya keçirək, hamınız qaçıb gizlənəcəksiniz, cıqqırınız da çıxmayacaq! Sizin türkçülüyünüz bura qədərdir. Sizin türkçülüyünüz kürdün gömrük postuna kimidir. Elə ki İran, ya Tatarısan türkünün hüququnu müdafiə etmək lazım gəldi, özünüzü yırtıb dağıdırsınız, yaxanızı şırğalayırsınız. Elə ki Azərbaycanın özündə, Bakının mərkəzində kürd türkün hüquqlarını əlindən aldı, başından basdı- siz zəlil olursunuz, özünüzü görməməzliyə vurursunuz, yavaş-yavaş sürüşüb aranı cırırsınız. Vətənimizin ortasında kürdə bir söz deməyə zadınız çatmır, amma sərhədin o üzündəki rusa, farsa virtual kəllə atırsınız.
 “Mən mübarək bir gecənin səssizliyində sizi çağırdım ki, on dörd gecəlik ayın gözəlliyinə, ulduzların dolğunluğuna baxasınız. Siz isə xof içində yatağınızdan sıçrayıb, hay-harayla qılınc qapdınız: “Hanı düşmən? Gedək onu yerlə-yeksan edək”. Ancaq... haçan ki düşmən qoşun çəkib başımızın üstünü kəsdirdi,- mən sizi harayladım, siz isə ayılmadınız, böyrü üstə çevrilib yuxuya daldınız!” 1931-ci ildə qürbətdə (ABŞ-da) gözlərini əbədi yuman livanlı Cəbran Xəlil Cəbranın dediyi bu sözlər təkcə oz vətən qardaşlarına deyil, elə bizim indiki zəlil vətən övladlarımıza da ünvanlanıb.

MÜASİR DÜNYANIN QAYDASI

 Qərbdən ölü paltarları Azərbaycana gətirilir və qaçqınlara, kimsəsiz ailələrə “yardım” adı ilə paylanılır. Halbuki bu paltarlar ABŞ, Fransa, Almaniya, İngiltərədə 90-cı ilədək peçlərdə yandırılırdı. Bu paltarlardan SPİD, xərçəng, vərəm, yatalaq xəstəlikləri yaranır. Həmin təşkilatların əsas peşəsi xəstəxanalardan ölü paltarlarının yığılmasıdır. Müharibədən sonra ABŞ tərəfindən Vyetnama aparılan humantar yardımların nəticəsində bir neçə kənd, nəsil, qadın və uşaqlar məhv oldu. Nəticədə ölən qadın və uşaqlar yandırıldı. Ət konservaları nəticəsində qadınlarda döş xərçəngi artıb, süd vəziləri inkişafdan dayanıb və uşaqlar şikəst doğulurlar. Məsələn, üzərində “E-322” və b. rəqəmlər olan maddələrdə insan ölümünə səbəb olan viruslar var. Azərbaycanda ucuz qiymətlə qablaşdırılmış pişik və it yemləri satılıb, bununla da ölkədə 4 yeni xəstəliyin virusu aşkar edilib. Ehtiyatlı olun, bunlar “müstəqilliyin” ölkəmizə verdiyi nemətlərdir. Rus təhlükəsizlik çətiri olmayan yerlərdə gərək suyu üfürə-üfürə içəsən- müasir dünyanın qaydası belədir.

DİQQƏTLƏ VƏ AXIRADƏK OXUMALI

 Oxuduğunuz adi mətn yox, bir növ sağ qalanlar və hal-hazırda yaşayanlar üçün təlimatnamədir. Onu da deyim ki, bu yazı təkcə mənim mətnim yox, saysız-hesabsız insanların fikirlərindən toplanmış məcmudur. Çalışdıq ki, nə qədər ömür vəfa edir, sizlərə çatdıraq. Bir az da keçsə, məsələlər elə dolaşacaq ki, anlamaq çətin olacaq. Axıra kimi oxuyun: zira həyatınızı xilas edəcək informasiyadan qiymətli heç nə yoxdur.

RUR ORDUSU QARABAĞDA

Təkcə 1990-cı il ərzində Rus ordusu erməni silahlı qruplaşmalarına qarşı 160 əməliyyat keçirmiş, yüzlərlə terrorçu məhv və ya tərksilah edilmiş, baza və müdafiə istehkamları dağıdılmışdı. Ayaz Mütəllibovun “Koltso” əməliyyatı zamanı Rus hərbçiləri Gəncə ətrafındakı 30 kəndi ermənilərdən boşaltmışdılar ki, bu da Gəncənin gələcəkdə itirilməsinin qarşısını almışdı. Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 23-cü diviziyası Xanlar və Goranboyun kəndlərində oturuşmuş erməni terrorçularını buradan qovub çıxarmışdı. “Koltso” əməliyyatı zamanı AXCP mətbuat konfransı keçirib beynəlxalq jurnalistlərə bildirdi ki, Mütəllibov Rus ordusunun əli ilə erməniləri qırır. “Demokratik” AXCP dünya ictimaiyyətinə müraciət ünvanlayıb Qarabağ ermənilərini Mütəllibov təcavüzündən qorumağa çağırdı. “Koltso” əməliyyatı yalnız Moskvada QKÇP çevrilişi yatırılandan sonra dayandırıldı. Buna baxmayaraq, “Koltso” əməliyyatı nəticəsində 24 kənd ermənilərdən büsbütün boşaldıldı: Xanlar rayonunda 2 kənd, Goranboy rayonunda 3 kənd, Şuşa rayonunda 5 kənd, Hadrut rayonunda 14 kənd. 1991-ci il noyabrın 20-də Qarakənd yaxınlığında vurulan vertolyotda azərbaycanlı generallar- İsmət Qayıbov və Məhəmməd Əsədovla yanaşı 2 rusiyalı general- Mixail Lukaşov, Nikolay Jinkin və qazaxıstanlı general Sanlal Serikov da vardı. Rus desantçıları 1992-ci ildə Mardakerti büsbütün ermənilərdən təmizləyib Azərbaycan ordusuna təhvil vermişdi. Cəbhəçilərin söydüyü Rus əsgərlərinin sayəsində DQMV-nin 52 faizi Azərbaycan ordusunun nəzarətinə keçmişdi. O vaxt Bayram Bayramov deyəndə ki, hələ Qarabağ indiki kimi bizim olmayıb, naxçıvanlı cəbhəçilər onu xalq düşməni elan etdilər. Rusiya müdafiə naziri Pavel Qraçov orduya əmr vermişdi ki, bu münaqişədə ermənilərə yox, azərbaycanlılara dəstək olunsun (Bu həm də onunla əlaqədar idi ki, Ermənistanın o vaxtkı rəhbərliyi Qərbyönümlü siyasət yürüdürdü). Keçmiş müdafiə naziri Rəhim Qazıyevin də etiraf etdiyi kimi, Sovet qoşunlarının əmlakı bölünərkən Rusiya Müdafiə Nazirliyi Azərbaycana nəzərdə tutulduğundan da qat-qat artıq silah-sursat və hərbi texnika bağışlamışdı. Həmin dəstəyin sayəsində erməni daşnakları minlərlə itki vermişdilər. Məşhur Ağdərə döyüşündə ermənilərin 6 tank, 4 BMP və 1 BTR-inin qabağına məhz rusların köməyi sayəsində Azərbaycan tərəfi içində 80 tank olmaqla 160 zirehli texnika çıxara bilmişdi və döyüş ermənilərin süqutu ilə nəticələnmişdi. Erməni veteranları indi də şikayətlənirlər ki, Rus ordusu bizə heç nə vermədiyi halda azərbaycanlıları təpədən dırnağa kimi silahlandırmağa çalışırdı. Sırxavəndə hücumların intensivliyini erməni tərəfi Rusiya ordusunun azərbaycanlılara 100 tank verməsi ilə izah etmişdi. “Kommersant” qəzeti yazmışdı ki, Sırxavənd döyüşlərində həlak olmuş 200 Azərbaycan döyüşçüsünün əksəriyyəti salavyan görünüşlüdür. 1992-ci ildə Azərbaycan ordusuna səfərbər olunmuş ilk 2700 könüllüyə Gəncədəki Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 104-cü hava-desant diviziyasının 37 zabiti təlim keçmişdi. Qarabağda erməni terrorçularının qorxduğu yeganə qüvvə Rus speçnazı idi. Ermənilərin müdafiə xətlərini o vaxt general Vladimir Şamanovun rəhbərlik etdiyi 328-ci paraşüt-desant polkunun əsgərləri yarırdılar. Mardakertin alınması əməliyyatlarına şəxsən Şamanov özü rəhbərlik etmişdi. Məhz Şamanovun Gəncədə yerləşən polku ermənilərin DQR ordusunun Şaumyandakı əsas bazasını darmadağın etmişdi. Qarabağ müharibəsində göstərdikləri şücaətlərə görə general Şamanov və 104-cü hava-desant diviziyasının bir çox zabitləri Azərbaycanın müxtəlif orden və medalları ilə təltif olunmuşlar. Rusiya Silahlı Qüvvələrinin 4-cü ordusu Şaumyan və Mardakert rayonlarını tutaraq burada Azərbaycan bayrağı dalğalandırmışdır. Xankəndinə ilk dəfə Azərbaycan bayrağını cəbhəçilərin xalq düşməni elan etdiyi Polyaniçko sancmışdır. Azərbaycan Ordusunun yaranmasının ilk aylarından çoxlu sayda Sovet və Rus kontraktnikləri ermənilərə qarşı vuruşmuşdur.
Qarabağın süqutu hakimiyyəti diversiya və təxribat yolu ilə zəbt etmiş cəbhəçilər tərəfindən Rus ordusunun Azərbaycandan qovulmasından sonra başlanmışdır.

14.12.2017


ABŞ-ın İsrailə verdiyi bir çox vertolyotlar kimi, CH-53 transport vertolyotda istifadə olunduğu gündən İsrail ordusunda olmazın faciələrlə yadda qalmışdır. 12 oktyabr 1973-cü ildə misirlilər İsrail ordusunun istifadə etdiyi CH-53 vertolyotunu vurdular, içindəki 7 nəfərlik heyətdən 5-i öldü. 24 oktyabr 1973-cü ildə uğursuz hücum zamanı yaralanmış 20 yəhudi əsgərini götürüb qayıdarkən vertolyot yolda vuruldu, içindəki 24 nəfər hamısı qırıldı. 19 aprel 1974-cü ildə Xermon dağı uğrunda gedən döyüşlər zamanı bu modifikasiyadan ola 2 İsrail vertolyotu toqquşdu, bir vertolyotun içindəki 9 nəfər hamısı öldü, o biri vertolyotdakılara isə heç nə olmadı. 19 may 1977-ci ildə CH-53 vertolyotu idarəetməni itirərək təpəyə çırpıldı və içindəki 54 yəhudi əsgəri öldü. 11 iyun 1982-ci ildə Birinci Livan Müharibəsi gedişində yəhudi tankının yanlış atəşi nəticəsində öz “Kobra” vertolyotları vuruldu, onu eviakuasiya etmək üçün CH-53 vertolyotu göndərildi, lakin CH-53-ün “Kobra”nı daşıyıb aparmağa gücü çatmadı, yarı yolda hər 2 vertolyotun qəzaya düşəcəyini görən pilot “Kobra”nı buraxdı, vertolyot 500 fut hündürlükdən düşərək parça-parça oldu. 4 fevral 1997-ci ildə İsrailin 2 CH-53 vertolyotu göydə toqquşdu, 8 nəfər ekipaj, 65 əsgər və zabit öldü. 4 sentyabr 1997-ci ildə Livanda mühasirəyə düşmüş yəhudi əsgərlərinin xilası zamanı vertolyot odlu silahdan açılan atəş nəticəsində zədə aldı və özünü güc-bəla ilə bazaya çatdıra bildi. 2006-cı ilin yayında İkinci Livan Müharibəsi gedişində 2 İsrail vertolyotu havada bir-biri ilə toqquşaraq məhv oldu, 1-i isə vuruldu, içindəki 5 nəfərlik heyət hamısı qırıldı. (İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
ABŞ-ın CH-53 transport vertolyotundan fərqli olaraq Rusiyanın Mi-26 transport vertolyotundan Əfqan, Anqola, Qarabağ, Birinci və İkinci Çeçen müharibələrində, Çernobıl qəzasında, hətta qəzaya uğramış NATO vertolyotlarının daşınmasında geniş istifadə olunmuşdur; bu vertolyot dünya ölkələrinin hərbi məmurlarında heyranlıq yaratmışdır. 2009-cu ilin oktyabrında Əfqanıstanda ABŞ-ın “Çinuk” vertolyotu taliblərin atəşə tutması nəticəsində qəzaya uğrayaraq eniş etdi. Amerikanların öz vertolyotlarının onu daşıyıb aparmağa gücü çatmadı və onlar Rusiyaya müraciət etdilər. Rusiyanın Mi-26 vertolyotu “Çinuk”i sallanmış qaydada bağlayaraq göydə 110 km apardı və təhlükəsiz yerə gətirdi. Amerikanlar bu evakuasiyaya görə Rusiya şirkətinə 650 min dollar pul ödədilər. 2009-cu ilin dekabrında Rusiyanın Mi-26 vertolyotu Əfqanıstanda zədə almış daha bir NATO hərbi texnikasını- Niderlandın “Kuqar” vertolyotunu bu formada evakuasiya etdi. Rusların Mi-26 vertolyotu özünə müsbət və qabaqcıl imic yaratsa da, amerikanların CH-53 vertolyotu texniki nasazlıqlar və zəif müdafiə ucbatından üzləşdiyi qəzalarla tez-tez mətbuatın gündəminə gəlir. Vyetnam müharibəsində bu seriyadan olan vertolyotların 36-sı hətta ən yüngül odlu silahlarla vurulub məhv edildi. Əfqanıstanda da amerikanlar ən azı 6 belə vertolyot itirdilər. 2005-ci ilin yanvarında İraq və İordaniya sərhədində CH-53 vertolyotunun qəzaya düşməsi nəticəsində bortundakı 30 amerikan əsgəri öldü. 8 yanvar 2014-cü ildə ABŞ hərbi dəniz qüvvələrinin vertolyotu Norfolk yaxınlığında qəzaya uğradı, içindəki hərbçilər qırıldı. 14 yanvar 2016-cı ildə ABŞ-ın 2 vertolyotu Oaxu adası ərazisində bir-biri ilə toqquşdu, hər vertolyotda 6 nəfər adam öldü. 11 oktyabr 2017-ci ildə Yaponiyada CH-53 vertolyotu ABŞ hərbi bazası yaxınlığında yaşayış məskəninin üstünə düşərək alışdı. (İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
ABŞ-ın ağır yükdaşıma vertolyotları da öz göstəricilərinə görə Rus təyyarələrinə çata bilmir. Hal-hazırda ABŞ ordusunun əsas yükdaşıyan vertolyotu CH-53, Rusiya ordusunun əsas yükdaşıyan vertolyotu Mi-26 vertolyotudur. CH-53 vertolyotu 15,9 ton yük götürə bildiyi halda, Mi-26 vertolyotu 20 ton yük götürür. CH-53 vertolyotu 55 desantçı daşıdığı halda, Mi-26 vertolyotu 70 desantçı daşıya bilir. CH-53-ün içinə 1 zirehli maşın yerləşdiyi halda, Mi-26-nın içinə 2-si yerləşir. Amerikan vertolyotundan fərqli olaraq Rus vertolyotu tank və top da daşıya bilir və onu yanğın söndürülməsindən tutmuş montaj işlərinə kimi istifadə edirlər. Tam yüklənmiş Rus vertolyotu 475 km yol getdiyi halda, amerikan veryolyotu cəmi 204 km adlaya bilir. Mi-26-dan fərqli olaraq CH-53 vertolyotunun qiyməti də həddən artıq bahadır; hal-hazırda bu vertolyotun qiyməti o qədər artmışdır ki, ABŞ-ın F-35 hücumçu təyyarəsinin qiymətinə çatmışdır. Hesablamalar göstərir ki, ABŞ-ın 1 ədəd CH-53 transport vertolyotunun qiymətinə Rusiyadan 5 ədəd Mi-26 transport vertolyotu, hələ üstəlik 1 ədəd də Yak-130 təlim-döyüş təyyarəsi almaq olar! (İ.Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
Amerikanların rus döyüş vertolyotlarına bərabər vertolyotlar yaratmaq yolunda bütün cəhdləri uğursuzluqla nəticələnmişdir. Rus vertolyotları tipli “Komanç” kəşfiyyat-hücumçu vertolyotunun yaradılmasına ABŞ dövləti 40 milyarda yaxın pul sərf etdi. 2006-cı ildə 1292 ədəd belə vertolyot istehsal edib orduya vermək planlaşdırılmışdı. Lakin 2004-cü ildə ABŞ hökuməti “Komanç” proqramını bağlamalı oldu. İraq və Əfqanıstan müharibələrinin təcrübəsi göstərdi ki, bu vertolyotun qara qəpiklik də dəyəri yoxdur. Ordu komandanlığı əvvəl-axır pilotlara bu çətin təyyarədə uçmağı öyrədə bilmədi. “Komanç” rusların məşhur “Qara Akula” vertolyotu kimi manevrli və döyüşkən ola bilmədi. “Qara Akula”nı zirehinin möhkəmliyinə görə “Uçan tank” da adlandırırlar, amerikanların “Komanç” vertolyotunun isə yalnız pilotlar oturan hissəsi möhkəm zirehə bürünmüşdür. Vertolyot güllə və mərmi atəşinə çox həssasdır. “Komanç” hava döyüşü üçün qətiyyən yaramır, belə ki cəmi 2 “hava-hava” tipli “Stinger” idarəolunan raketinə malikdir. Rusların “Qara Akula”sının 16 “Vixr” idarəolunan raketi vardır ki, bu raketlərlə həm tankları, həm də vertolyotları vurmaq olur. Bundan başqa, “Qara Akula”ya tanklarda olan top da quraşdırılmışdır ki, bu onu amerikan vertolyotlarından daha dağıdıcı və qüdrətli edir. (İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
ABŞ-ın digər hərbi vertolyotlarının da döyüş yolu biabırçı vəziyyətdədir. 1967-1973-cü illər ərzində vyetnamlılar primitiv silahlarla ABŞ ordusunun 300 “Kobra” və 45 “Kayova” vertolyotunu məhv etdilər. 1971-ci ildə 6 həftə çəkən “Lam Son 719” əməliyyatı zamanı 26 ədəd “Kobra” vertolyotu vyetnamlılar tərəfindən partladıldı, 158-i isə zədələndi. 1982-ci ildə Livanda İsrail ordusunun 3 “Kobra” vertolyotu vuruldu. 1983-cü ildə Qrenadaya müdaxilə zamanı ABŞ-ın 2 “Kobra” vertolyotu vuruldu. 1984-cü ildən üzü bəri kürd terrorçularının vurduğu Türkiyə ordusu “Kobra”larının sayı-hesabı bilinmir. 1991-ci ildə Fars Körfəzi Müharibəsi gedişində ABŞ-ın 2 “Kobra” vertolyotu məhv edildi. 2003-cü ildə başlanan İraq Müharibəsinin ilk 25 günü ərzində döyüşlərdə iştirak edən 58 “Kobra” vertolyotundan 46-sı vurularaq və ya müxtəlif dərəcəli zədələr alaraq sıradan çıxdı. Sonra daha bir neçə vertolyot vuruldu və ya öz-özünə qəzaya uğradı. Döyüş şəraitində özünü doğrultmadığından “Kobra”lardan Əfqanıstanda az istifadə olundu, amma 2009-2012-ci illər ərzində bu ölkədə 4 “Kobra” vertolyotunun vurulması barədə mətbuatda məlumat verilmişdir. “Airkraft Survivabilit” jurnalında dərc olunmuş hesabatda bildirilir ki, ABŞ və müttəfiqləri 2001-2009-ci illər arasında İraq və Əfqanıstanda 375 vertolyot itirmişlər ki, onların çoxu nasazlıq üzündən yerə düşüb partlamışdır.
(İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
Amerikanlar “Apaç” vertolyotunun zirehini ağızdolusu tərifləsələr də praktikada tam əksini görürük. İraq və Əfqanıstanda “Apaç” nəinki pulemyot, hətta adi avtomat atəşindən dəfələrlə deşilmişdir və bu hallar sənədli şəkildə qeydə alınmışdır. 1999-cu ildə NATO-nun Yuqoslaviyada keçirdiyi hərbi əməliyyatları gedişində ABŞ-ın “Apaç” eskadrilyası Albaniyaya gətirildi. Albaniya ərazisində təlim-məşq uçuşları zamanı 2 “Apaç” nasazlıqdan yerə düşüb partladı. Serb aviasiyasının Rinas aviabazasına atdığı raket nəticəsində isə onlarla “Apaç” vertolyotu deşik-deşik oldu. Beləcə bu vertolyotlar NATO-nun Yuqoslaviyadakı əməliyyatlarında iştirak edə bilmədilər. 24 martda 2003-cü ildə “Apaç” eskadrilyası İraq ordusu qvardiyasına qarşı döyüşə göndərildi. Veryolyotlardan 1-i nasazlıq üzündən elə göyə qalxarkən yerə düşüb partladı. Döyüşə girən 33 vertolyotdan 30-u müxtəlif dərəcəli zədələr aldılar, onlardan cəmi 7-si yenidən uça bildi. Maraqlıdır ki, həmin döyüşdə bu qədər itkilərə rəğmən “Apaç”lar cəmi 12 İraq tankı vura bilmişdilər. Elə həmin döyüşdə “Apaç”ın Kalaşnikov avtomatının gülləsindən deşilməsi halı da qeydə alındı.
(İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)
Bu gün Rusiya döyüş vertolyotları NATO vertolyotları ilə müqayisədə ona görə keyfiyyətli və populyardır ki, ötən əsrin 70-ci illərindən döyüş vertolyotlarını SSRİ-də dövlət özü istehsal etdiyi halda, ABŞ və digər Qərb dövlətlərində onları “Boinq”, “Xyuz”, “Bell”, “Lokxid”, “Sikorski” kimi şəxsi şirkətlərə sifariş verirdilər. “Apaç” vertolyotu ABŞ ordusunda tam oturuşana kimi məşəqqətli yol keçmişdir; 10 il ərzində qəzalarla müşayiət olunan sınaqlardan sonra vertolyot guya təkmilləşdirilsə də, orduya veriləndən sonra da qəzaların ardı arası kəsilmədi. Təkcə 1983-1984-cü illərdə insan itkisi ilə nəticələnən bir neçə ağır qəza baş verdi: vertolyotun gah rol vintləri, gah da pərləri sıradan çıxır. İndi də “Apaç”lar ara-sıra qəzaya uğrasalar da, ABŞ Müdafiə Nazirliyi belə faktları ciddi-cəhdlə gizlətməyə çalışır. (İbrahim Sel, “Amerikan ordusu haqqında mif”)

Fələstinə qarşı Səudiyyə-İsrail-ABŞ ittifaqı

ABŞ Səudiyyə Ərəbistanı ilə birlikdə Yaxın Şərdəki situasiyaya dair plan hazırlayır. Almaniyanın “Tagesspiege”l qəzetinin yazdığına görə, bu məsələ ən çox Fələstin rəsmilərini narahat edir. Fələstinlilər amerikalılarla səudiyyəlilərin hazırladığı planın onlara baha başa gələ biləcəyini düşünür.
“Səudiyyə Ərəbistanı ərəb dünyasında lider olmaq istəyir, lakin regional güc roluna iddia edən, özü də siyasi və dini məsələlərdə üstün olmağa çalışan bir dövlət mütləq Donald Trampın qərarını qınamalı idi. Ər Riyad isə sadəcə İsraili “sülh prosesini təhlükə altına qoyan məsuliyyətsiz addım atmaqla” tənqid etməklə kifayətləndi”,- məqalənin müəllifi Kristian Böme yazır.
Bömenin fikrincə, bu Səudiyyə krallığının ABŞ-la Yaxın Şərq məsələsində eyni baxışlara sahib olması ilə əlaqədardır. Ağ Ev kimi Səudiyyə monarxiyası əsl düşmənlərinin Tehran olduğunu fikirləşir. Bu təhdidin aradan qaldırılması üçün onlara İsrail kimi eyni düşünən və İran rejiminə nifrət edən edən həmfikir lazımdır.
“Artıq neçə həftədir səudiyyəlilərin bölgədə dinc tənzimləmə ilə bağlı Vaşinqtonun təklif etdiyi konsepsiyanı müdafiə edəcəyi danışılır”,- məqalədə qeyd olunur.
Müəllif bütün bu gəlişmələrin ən çox fələstinliləri narahat etdiyini bildirir: “Onlar qorxurlar ki, bütün bunlar İsrailə bir çox güzəştləri özü ilə bərabər gətirəcək. Bunlardan biri Qüdsün gələcək Fələstin dövlətinin paytaxtı olaraq müəyyən olunması perspektivinin birdfəlik itirilməsi, habelə işğal oluan ərazilərdə yəhudi məskənlərinin saxlanılacağının təmin ounmasıdır. Belə olan halda Fələstin sadəcə İordan çayının qərb sahilindəki suverenliyinin qalması ilə kifayətlənməli olacaq ki, Mahmud Abbas üçün bu tamamilə qəbuledilməzdir. Lakin bu Səudiyyə Ərəbistanını az maraqlandırır. Ər Riyad üçün ilk növbədə İranı vurmaq lazımdır, ona görə də məsələdə ABŞ və İsraillə birlikdə hərəkət etməyi də gözə alıblar”,- alman jurnalist yazır.
Yazıda Səudiyyə krallığının yeni siyasi kursunun başında vəliəhd şahzadə Məhəmməd ibn Salman olduğu qeyd olunur. “Məhəmməd ibn Salman Donald Trampın müşaviri Cared Kuşnerin yaxın dostudur. Prezidentin 36 yaşlı kürəkəni ABŞ-ın bölgədəki konsepsiyasını təsbit etdirmək üçün Yaxın Şərqə saysız səfərlər həyata keçirib. Bütün bunlar isə İsrailin maraqları nəzərə alınmaqla yürüdülür. Həm də Kuşner və Benyamin Netanyahunun yaxın ailə bağlarını unutmamaq lazımdır”,- məqalənin sonunda qeyd olunur.
“Qüdsü İsrail paytaxtı olaraq tanımaq sadəcə simvolik bir akt deyil, uzaq nəticələrə malik addımdır. Lakin Trampın bu gedişi heç başlamamış bir sülh prosesini indidən baltalamaqdan başqa bir işə yaramır”,- “Süddeutsche Zeitung” qəzetindən Aleksandra Federl-Şmid yazır.
Kristian Böme kimi Aleksandra Federl-Şmid də bölgənin əsas ərəb dövlətləri sayılan Səudiyyə Ərəbistanı və Birləşmiş Ərəb Əmirliklərinin artıq İsraili rəqib olaraq görmədiyini vurğulayır. “ABŞ kəşfiyyatının vasitəçiliyi ilə İsrail və Səudiyyə Ərəbistanının xüsusi xidmət orqanları arasında bağlantılar təmin edilib. Həm israillilərin, həm də Səudiyyə ərəblərinin yalnız bir düşməni var- İran. İsrailin Suriyaya hava zərbələri endirməsi də Səudiyyə Ərəbistanının olduqca xoşuna gəlib”,- məqalədə yazılır.
Yazıda Tramp və onun dostlarının İran körfəsində ərəblər və İsrail arasında strateji alyans qurmaqda oldqca maraqlı olduğu bildirilir. “İsrail və və Fələstin arasında anlaşma yerinə artıq İsrail və ərəb ölkələri ilə meqasazişin imzalanmasından söhbət gedir”, - Federl-Şmid yazır.

musavat.com
İran apardığı düzgün siyasət nəticəsində cəmi 2 il ərzində PKK-nın İran üçün hazırlanmış qolu olan PJAK-ın kökünü kəsdi. İran bu mənfur təşkilatdan tutduğu terrorçuları əhv etmədi, müddətli həbsxanalara salmadı, sürgün etmədi, sadəcə onların qazandıqları kəndiri boğazlarına keçirib asdı. İran ordusunun sərt hərbi əməliyyatları nəticəsində PJAK ağ bayraq qaldırdı. İran dövləti bu məlunları məclislərinə nəinki qatmadı, onlara haqq qazandıranları və havadarlarını da sərtliklə yerində oturtdu. Beləliklə, artıq İranın terror qrupları problemi yoxdur. İran kürdləri bizdə və Türkiyədə olduğu kimi dövlət vəzifələrinə doldurmadı, çapqın xasiyyətli kürd məmurlarının dövlət işlərində fəaliyyətinə qadağa qoydu. İran parlamentinin 80 faizi Azərbaycan türkləridir. İranda varlı sahibkarların 80 faizi Ərdəbil və Təbriz türkləridir. Azərbaycanda isə parlamentin 80 faizini kürdlər və kriptokürdlər təşkil edir. Varlı sahibkarların da 80 faizi kürd bölgəsindən olanlardır. İranla bizim fərqimiz də bundadır. Faktiki olaraq biz kürd dövlətiyik, İran isə türk dövləti.

13.12.2017

Mərdan Dadaşlı - QALIB Kİ

Gül çiçəkdən yazan şair
Vətənin gülü qalıb ki?
Çox ocaqlar viran olub
Sovrulub külü qalıb ki?

“Gəl-gəl” deyənlər çoxdursa
İstəmirəm sonu busa
İntiqam ruhu yoxdursa
Qarşıda günü qalıb ki?

Dərd çoxalır gəlmir saya, 
İndi kimdir çatan haya.
Çoxu dönüb müqəvvaya,
Heç səsi, ünü qalıb ki?

Ömür boyu mən qəm yedim
Heç bilmirəm qalım, gedim?
Nəyi yazıb aşkar edim?
Nəsə örtülü qalıb ki?

Mərdan Dadaşlı

Хочу в КГБ!

Евгений Савченко

Генерал-лейтенант полиции Евгений Савченко, начальник регионального Управления федеральной службы по контролю за оборотом наркотиков, рассказывает о своей боевой молодости и не менее суровой зрелости…
Неспешный, обстоятельный монолог Евгения Юрьевича поможет вдумчивому читателю полнее представить наше недалекое прошлое и, может быть, как-то иначе взглянуть на сегодняшний день.

Меня и сегодня поражает, как я, будучи еще подростком, выбрал свою дорогу жизни. Но этот выбор случайным не назовешь.
С раннего детства мне нравились фильмы про «людей в погонах», я мечтал стать разведчиком и борцом с преступностью. В старших классах школы, при поддержке райкома комсомола, мы создали «Оперативный комсомольский отряд дружинников», чтобы оказывать помощь сотрудникам милиции.
И в один прекрасный день мы вместе с товарищами по «ОКОД» пришли в Управление КГБ по Челябинской области, чтобы узнать условия приема в эту спецслужбу и, возможно, наладить формы взаимодействия с нашей комсомольской дружиной.
В те годы люди просто побаивались КГБ и, конечно, по собственной инициативе старались не наведываться в столь серьезное учреждение. Поэтому дежурный прапорщик был поражен, когда увидел на пороге группу юношей, которые прямо заявили, зачем они пришли. Он тут же доложил по телефону вышестоящему начальству о юных посетителях, и вскоре к нам вышел седовласый офицер.
Как и прапорщику, мы ему объяснили, что являемся настоящими дружинниками школьного комсомольского оперативного отряда и после учебы хотим непременно служить в КГБ. Наивные, мы тогда не осознавали, что в такую структуру по собственному желанию, как правило, не попадали.
Однако офицер, видимо оценив наш открытый, решительный настрой, поверил нам. Он спокойно и внятно пояснил, что продолжить разговор о приеме на службу в КГБ можно будет только после службы в армии, получения высшего образования, да еще требуется определенный трудовой стаж. А для нашего профессионального совершенствования, как дружинников, пообещал нас познакомить с руководством областного УВД.
Мы ему дали телефон приемной директора школы, и буквально на следующий день к нам в класс влетела директриса и испуганно сообщила, что меня и моего товарища разыскивают из КГБ СССР!
И вскоре нас действительно познакомили с руководителями комсомольской организации УВД, которые, вероятно, сами были под впечатлением от того, откуда прозвучала просьба, и поэтому самым ответственным образом отнеслись к тому, чтобы помочь нам приобрести первые навыки работы дружинников.
Напутствие офицера о необходимости выполнить ряд условий для приема в КГБ я воспринял серьезно, поэтому после успешного окончания школы не стал поступать в вуз, а настроился на службу в армии. Перед призывом устроился каменщиком в трест «Уралремстроймонтаж», где стал комиссаром ОКОД треста, да еще и на общественных началах возглавил комсомольскую организацию РСУ. Всю эту дополнительную работу я выполнял после трудовой смены.
Горжусь, что за неполный год работы на стройке бригадой из пяти человек мы с нуля построили капитальное здание профилактория на ул. Чоппа в Челябинске и проложили к нему дорогу.
В декабре 1987 года меня пригласили в военкомат на призывную комиссию, в которую, наряду с кадровыми военными, входили представители разных предприятий, партийные и комсомольские работники.
Как тогда было принято, перед лицом грозной комиссии я стоял в одних семейных трусах, а уважаемый Герой Социалистического Труда наставлял меня: «Сынок, тебе доверена великая честь служить на атомной подлодке “Челябинский комсомолец”, и мы, земляки, уверены, что ты станешь доблестным защитником нашего Отечества…» В этом месте, видимо, полагалось торжественно воскликнуть: «Так точно, клянусь честью!» Но я напружинился и твердо заявил: «Никак нет!»
Тут все члены комиссии буквально выпучили глаза. Но я не растерялся: «Хочу служить только в войсках КГБ СССР!» А в этой комиссии оказались секретарь и инструктор райкома комсомола, которые отвечали за работу комсомольских дружин и хорошо меня знали. Они-то и поддержали. Начались бурные дебаты!
Наконец, военком сдался: «Ладно, сынок, сейчас мы тебя призывать не будем, но скоро ты пойдешь служить в особые (!) войска». И действительно, весной 1988 года меня призвали на службу в отдельную мотострелковую дивизию особого назначения (ОМСДОН) Внутренних войск СССР имени Дзержинского…
К концу 1980-х годов в стране «пошел процесс» – развернулась так называемая «перестройка». Одним из тяжелых последствий резких политических перемен стало обострение социально-экономического положения и возникновение «горячих точек» на Кавказе и в Средней Азии.
Мне хотелось разобраться в истоках конфликтных ситуаций, взбудораживших все общество. Что фактически привело к жестким и даже кровавым столкновениям – то ли «вдруг» обнажившиеся межнациональные противоречия, то ли экономические причины, то ли вообще какие-то неведомые обстоятельства, спровоцированные внешними силами?
Подразделения ОМСДОН многократно участвовали в локализации конфликтов в той или иной «горячей точке». И когда мы стали курсантами школы сержантов, нас направили в Армению, где как раз случились стычки противоборствующих сторон и даже массовые волнения.
Моя первая служебно-боевая командировка состоялась еще до трагических событий 7 декабря 1988 года, когда произошло страшное Спитакское землетрясение, унесшее сорок тысяч жизней. А после возвращения из Еревана и окончания школы сержантов меня распределили в одну из рот оперативного полка дивизии, где я вскоре узнал о наборе добровольцев в создаваемую Софринскую бригаду особого назначения (БРОН). Я сразу изъявил желание служить в бригаде, успешно сдал практические экзамены и был зачислен в ее состав.
Это была действительно уникальная бригада для оперативного разрешения вооруженных конфликтов на территории ряда республик СССР. В составе БРОН я дважды побывал в длительных командировках в Баку и ряде территорий Нагорного Карабаха, где, будучи еще сержантом, исполнял обязанности старшины роты.
Во время выполнения боевых задач мы постоянно общались с самыми разными людьми, посетили массу населенных пунктов, лазили по горам и принимали участие в охране участков государственной границы. В итоге я пришел к глубокому убеждению, что межнациональные вооруженные конфликты были спровоцированы внешними силами, грамотно использовавшими внутренние социально-экономические проблемы этих территорий.
Нашей бригаде довелось участвовать в операции по задержанию провокаторов, переброшенных с Ирана. Они планировали объявить себя правительством одного из районов Нагорного Карабаха и сразу же попросить извне военную помощь.
К тому времени серьезные вооруженные формирования уже стояли в приграничных районах Ирана и фактически ждали сигнала для оказания помощи самопровозглашенным правителям. После задержания ряда несостоявшихся «вождей» мы вместе с подразделениями морской пехоты длительное время оказывали помощь пограничникам по обеспечению охраны государственной границы и пресечению довольно частых вооруженных провокаций.
Мы изымали оружие, боеприпасы, задерживали боевиков в разных районах Нагорного Карабаха, сталкивались с фактами минирования и подрыва дорог, водозаборов и т.д. и т.п.
Длительное время находясь в непосредственном контакте с жителями конфликтующих территорий, я убедился, что, несмотря на высокое социальное напряжение, абсолютное большинство местного населения было категорически против кровавых столкновений. Многие коренные жители давно жили в смешанных браках, с уважением относились к соседям, и «национальная тема» никого особенно не волновала.
На мой взгляд, межнациональные распри раздувались сторонними силами искусственно, а главной причиной возникшего напряжения в обществе являлась коррупционность должностных лиц республик и бедственное материальное положение простых людей. В 1988 году даже в самом Ереване – красивейшем городе! – я был поражен нехваткой питьевой воды и электричества, многие жили в подвалах и на чердаках многоквартирных домов. Перенаселенность способствовала возникновению спонтанных бытовых, уличных конфликтов, которые связывались якобы с избыточным присутствием азербайджанцев.
Внимательно изучая на карте СССР населенные пункты в Нагорном Карабахе, я однажды нашел месторасположение нашей бригады и обратил внимание, что на карте нарисованы асфальтированные дороги. Однако на самом деле в этом месте была только грунтовка. Зато рядом находилась соседняя деревушка из десятка домов, которой даже не было на карте, но асфальт там был!
Карабах тогда входил в Азербайджанскую ССР, и местный чиновник – вот она, коррупционная составляющая, – подвел дорогу к своему родовому местечку, а крупный армянский населенный пункт Аракюль так и остался без нормальной дороги. Подобные «открытия» мы встречали нередко. И те «деятели», что понабивали себе карманы, стремились как-то легализоваться, в том числе и при помощи зарубежных связей.
Еще один характерный эпизод. Мы патрулируем на улицах Баку. К нам подходит обаятельная бабушка, славянка лет 80, в абсолютно здравом уме. Рассказывает любопытную историю: «Сынки, в сороковые годы я служила в Министерстве безопасности Азербайджанской ССР, министр наш был большой бабник (то же самое говорили и про Берию), но, когда Берию скинули, он сразу исчез вместе со своими соратниками. Люди говорили, будто они удрали за границу, но недавно я встретила бывшего министра на улице города…»
После всего увиденного и пережитого я демобилизовался с твердым намерением поступить в военное училище МВД СССР с последующей перспективой перевода в оперативные подразделения КГБ. Однако неожиданно выяснилось, что кадровые службы УВД, которые давали направления для поступления в училище Внутренних войск, уже прекратили выдачу документов. Почему? Я уходил в весенний призыв 21 мая, спустя ровно два года – 21 мая – меня как раз и уволили. Но тогда считалось, что в мае демобилизуют «залетчиков» – нарушителей дисциплины. Но мы же практически не вылезали из командировок! Непосредственно перед демобилизацией я только-только вернулся после очередной поездки в Закавказье. Зато на тех, что вернулись «вовремя», в военкомате оформили соответствующие документы, и они имели возможность поступить в элитные учебные заведения ВВ МВД и КГБ СССР. А я нет! Всё это было крайне неприятно…
И тут судьба сводит меня с уникальным человеком – Михаилом Иосифовичем Чемодуровым, который стал первым руководителем областной налоговой инспекции. В 1990 году государственные налоговые инспекции появились в составе Министерства финансов СССР, и только в ноябре 1991 года Государственная налоговая служба обрела самостоятельность. При первой встрече Чемодуров объяснил: «Вот ты печешься по поводу коррупции, ее разрушительного влияния на экономику, а через два-три года в нашей службе появится правоохранительная структура, которая и будет бороться с этими проблемами». Однако в 1990-м редкие профессионалы верили в будущее самой налоговой инспекции. Опытные советские сотрудники финансовых отделов просто не хотели в нее идти, поскольку посчитали, что это какая-то прихоть, мол, через короткое время новую службу разгонят…
Но Чемодуров решился возглавить областную налоговую инспекцию и сразу определился со своей кадровой стратегией: приглашать на службу способных молодых людей, которые еще не научились врать и ловчить. Тогда появляется возможность правильно сформировать квалифицированного налоговика. В то же время открылись целевые наборы, привлекшие большое внимание самой разной молодежи. И особенно парней, только отслуживших в армии, на что и рассчитывал первый руководитель областной налоговой инспекции.
Параллельно с работой я стал заочно учиться – вначале в техникуме, а позже в университете. Мне пришлось практически «вгрызаться» в новую сферу деятельности и в особенности налогового законодательства. Соприкоснувшись с финансовыми архивами, я был поражен: насколько продуманной и выверенной оказалась советская финансовая система с ее детальной регламентацией и жестким контролем. Например, ответственный работник финансовой службы мог быть уволен или привлечен к строгой дисциплинарной ответственности за одну лишнюю тысячу рублей, выпущенную в оборот. Однако с началом рыночных реформ началась неоправданная вольница. Со временем я самостоятельно пришел к пониманию, как происходило разворовывание и растаскивание государства. Ведь первое, что придумали новоявленные «либеральные демократы», – не проверять вновь созданные кооперативы в течение трех лет и не устанавливать для них лимитов по работе с наличными средствами. В результате в короткий промежуток времени вся «наличка» сконцентрировалась в частных компаниях.
На рубеже 1980-х и 1990-х годов в стране вдруг стали пропадать самые простые товары повседневного спроса: нитки, зубная паста, мыло, стиральный порошок… А почему? Принятый ранее «Закон о кооперации», который должен был стимулировать производство, практически способствовал росту банальной спекуляции с примитивной перепродажей. Можно было на простую юбку нашить солнышко – и это уже считалось новым изделием. Причем финансовый оборот строился ровно так, как на базаре: преимущественно на наличных деньгах, за которые «оптовики» скупали товары со складов, а дальше всё шло в розничную торговлю. И обратно в банки деньги уже не возвращались. Поэтому в короткие сроки банки буквально опустели на глазах изумленных бюджетников, которым хоть что-то надо было платить. Тут же была спровоцирована искусственная инфляция, которая вообще свела всех с ума. Повторюсь, моя оценка субъективная, но бесспорно то, что ситуация в стране сложилась тогда крайне опасная.
К тому времени Запад, во многом за счет дешевой советской нефти, которую согласно подписанным в 1970-х долгосрочным контрактам мы обязались продавать по фиксированной цене, обеспечил себе рывок в новых технологиях, значительно повысив внешнюю конкурентоспособность. И во мне еще более и более укреплялось мнение, что Советский Союз разваливается по сценарию «внешних сил» с опорой на коррумпированных руководителей нашего государства.
Как и предсказал Михаил Чемодуров, в марте 1992 года при Государственной налоговой инспекции было создано Главное управление налоговых расследований (УНР), имеющее право заниматься оперативно-розыскной деятельностью по выявлению и пресечению налоговых преступлений. В 1994-м УНР получило самостоятельный статус Департамента налоговой полиции, а затем и Федеральной службы налоговой полиции. В мае 1993-го я перешел на службу в УНР, став одним из первых в области налоговых полицейских. Тогда же я с отличием окончил финансовый техникум и, благодаря практической работе в отделе налогообложения физических лиц областной ГНИ, на момент перехода в налоговую полицию (замечу без ложной скромности) являлся одним из лучших специалистов. Поэтому Чемодуров был категорически против моего перехода в полицию. Он провел со мной «углубленную» беседу и, лишь окончательно убедившись в твердости моих намерений, все-таки меня благословил…
Работая в налоговой инспекции, я наблюдал за множеством удивительных процессов. Скажем, есть небольшой городок в области, где весь бюджет составляет один миллион рублей. Пять предпринимателей регистрируют в нем ИП – и каждый из них вываливает за патент по миллиончику. То есть городской бюджет в одночасье увеличивается в пять раз. Интересно! Однако есть одно «но»… Предприниматель, согласно действовавшим законам, должен был регистрироваться по месту жительства, и от главы требовалось маленькое нарушение: «Ты нас здесь зарегистрируй, а деньги мы перечислим в бюджет города, мы же не взятку тебе даем в карман…» Начинаешь анализировать счета этих предпринимателей – а через них прут сумасшедшим потоком десятки и даже сотни миллионов рублей! Так прогонялись колоссальные суммы, чтобы легализовать все, что лежало мертвым грузом. В нужное время эти предприятия закрывались, и всё выглядело шито-крыто.
Такая цепочка финансовых акций вертелась по всей стране, и через Южный Урал тоже. Нам было понятно, простая налоговая проверка результатов не даст, необходимо применение специальных средств, используемых правоохранительными органами. А с появлением налоговой полиции и наделением ее полномочиями по осуществлению оперативно-разыскных мероприятий возникла реальная возможность воздействия на «теневую экономику» России. Поначалу основной костяк налоговой полиции составляли сокращенные из Министерства обороны офицеры, а также уставшие от многочисленных кадровых реформ сотрудники органов ФСБ и МВД. Для их переподготовки создали краткосрочные курсы при специальных учебных заведениях. Среди первых налоговых полицейских я оказался, пожалуй, единственным с практическими навыками налоговика и с профильным образованием.
Федеральную службу налоговой полиции (ФСНП) по Челябинской области первым возглавил Александр Михайлович Редькин, но он проработал всего около года и по семейным обстоятельствам покинул службу. В декабре 1993-го на его место был назначен Анатолий Петрович Сурков, с приходом которого почти на все руководящие посты были назначены активные и творческие сотрудники, перешедшие из органов госбезопасности. Поэтому в самые первые годы деятельности служить было крайне интересно. Упор был сделан на «глубинные» разработки с активным использованием арсенала специальных негласных оперативно-разыскных мероприятий.
Распутывая хитроумные схемы уклонения от налогов и вывода средств за рубеж, с санкции высшего руководства мне лично пришлось взаимодействовать с представителями ФБР США, полицейскими Канады, Австрии, Германии и даже ОАЭ! Наши оперативные подразделения специализировались на выявлении налоговых и валютных преступлений в сфере внешнеэкономической деятельности, черной и цветной металлургии, алкоголя и даже организованной преступности (криминал через «крыши» подбирался к воротилам теневой экономики). Тогда наших командиров интересовало не количество «палок», а конкретный результат и возмещение экономического ущерба стране.
Мы раскрыли уникальную операцию «Песок», связанную с масштабной и хитроумной схемой уклонения от уплаты налога на добавленную стоимость (НДС), которая фактически обеспечила изъятие из федерального бюджета в пользу бизнес-структур российских олигархов миллиардных сумм. Не берусь утверждать, но в нашей среде считалось, что изобретателем схемы был сам Борис Абрамович Березовский или в простонародье – БАБ! И ведь НДС является одним из самых хитрых налогов, поскольку он позволяет идеально изымать прибавочный капитал из оборота в нужное время и в нужном месте, а в ряде случаев даже в конкретной стране.
В России пресловутых девяностых практически никто не мог противостоять БАБу, за исключением налоговой полиции. И, по моему мнению, именно успешная операция «Песок» и стала началом конца нашей службы. Первый директор ФСНП Сергей Николаевич Алмазов сумел раскопать эту тему и подобраться к Березовскому, однако сложившиеся к началу 1999-го обстоятельства и организованная травля директора полиции способствовали его досрочному увольнению…
Расследование «песочной» схемы заняло несколько лет – от 1995 года до 1998-го. Цепочка вывода финансовых потоков начиналась с работы компаний, не освобожденных от НДС, которые далее проводили операции с компаниями, освобожденными от НДС, получая право на его возмещение из федерального бюджета. Главным нюансом схемы было то, что фактически никто ничего не покупал и не продавал, – это были мнимые бумажные сделки. Операция потому и называлась «Песок», что, по сути, «продавался» песок, но его никто не касался и никуда не увозил. В подобном ключе было проведено несколько успешных глубинных операций и с песочниками, и с фармацевтами, и проч.
Когда ФСНП действительно стала серьезной и полезной службой, ее решили свалить в обычную бюрократическую систему. Новый директор, Вячеслав Федорович Солтаганов, обозначил новый «фронт» работы – «палки-галки» в документах. Нам предлагали через количество пресловутых «галочек» о проведенных мероприятиях создать представление о качественной работе службы. Но реальная жизнь показывает, что исключительный упор на статистику, сравнение показателей с АППГ (аналогичный период прошлого года) неизменно способствуют подлогу и другим должностным преступлениям, развязывая руки криминалу и коррупционерам. Налоговая полиция стала сереть и чахнуть на глазах. Поэтому в конце службы в полиции в 2003 году я уже морально готовился к уходу на пенсию.
Пройдя непростой путь от рядового оперативника, отработав замначальника отдела по городу Челябинску и став начальником оперативного отдела в Управлении ФСНП, я не мог себе позволить такую сомнительную роскошь, как очковтирательство. Мне было неинтересно искать какие-то «палки» и выявлять преступления, связанные, например, с обманом потребителя, должностным подлогом, мошенничеством, с невыплатой пособий по безработице тем, кто не оформил закрытие своей деятельности в качестве индивидуального частного предпринимателя.
А еще у нас были успешные операции по раскрытию интересных преступлений, когда ряд собственников крупных промышленных предприятий, стремясь получить депутатские полномочия и соответствующий иммунитет, пытались проводить свои избирательные кампании и благотворительные акции за счет неуплаченных налогов. Ряд таких бизнесменов пытались бороться с налоговой полицией, активно используя грязные информационные технологии и разного рода провокации. Поэтому нам было не скучно, но как-то противно…
В марте 2003 года объявляется о ликвидации налоговой полиции. В свои 33 года, будучи подполковником и начальником отдела оперативной службы, окончив с отличием заочный юридический факультет Челябинского государственного университета, я очутился на перепутье. Решил собрать личный состав и обратился к товарищам: «Мы с вами почти десять лет отслужили в налоговой полиции. Я понимаю, что мы лучше разбираемся в налоговых преступлениях, чем наши коллеги из МВД…»
Кстати, в структуре ФСНП были спецподразделения документальных проверок, в которых работали профессиональные налоговики, финансисты и экономисты, системно актуализирующие постоянные изменения в налоговом законодательстве. С их помощью оперативники распутывали сложнейшие цепочки по уклонению от налогов. А для результативной работы надо было знать не только законодательство, но и всю технологическую цепочку создания конкретного товара, чтобы разобраться в схемах сокрытия доходов и уклонения от уплаты налогов злостными неплательщиками. И нам ведь много раз удавалось раскрывать и пресекать самые хитроумные схемы!
Так, один авантюрист приехал из Америки с печатью (кстати, в США печать в контракте не имеет особой юридической силы: главное – подпись полномочного лица), показывал контракты, под которые с помощью криминалитета брались банковские кредиты, и деньги переводились за рубеж, откуда уже не возвращались. Валютное законодательство в то время позволяло штрафовать предприятие, отправившее по контракту валюту за рубеж, если в течение 180 дней не доставлялся контрактный товар или не возвращены деньги. В результате невозврата средств российское предприятие фактически банкротилось, а переведенные за границу деньги оказывались под контролем криминальных структур.
И наше расследование установило, что деньги из США были перенаправлены в одну из западноевропейских компаний, которая приобрела и направила в Россию по своему контракту товар якобы под реализацию, но с намерением всю прибыль от сделки оставить в Европе. Для раскрытия подобных схем с банковскими фальшивками нам приходилось взаимодействовать с немцами, американцами, британцами и представителями других стран, чтобы разобраться в нарушениях и особенностях их налогового, валютного и таможенного законодательства. То действительно была чрезвычайно сложная, но и очень захватывающая работа.
Однако к началу 2003 года у нас укрепилась «палочно-галочная» система, и новое руководство не особо привлекали масштабные долговременные оперативные разработки, не дающих сиюминутный результат. В марте 2003-го, после Указа президента России о ликвидации ФСНП, я обратился к подчиненным примерно с такими словами: «Наши знания должны пригодиться в МВД, и мы должны делать то, что умеем…» Но мне самому в МВД не хотелось – во время совместной работы с коллегами из милиции я хорошо рассмотрел, что и там страдают «палочной» болезнью в ущерб реальной борьбе с криминалом. В такой психологически сложной ситуации, не желая быть «пАлководцем», я все-таки решился перейти в МВД, но в сентябре уйти в отставку, поскольку уже получал право на пенсию с учетом льготной выслуги.
И тут совершенно неожиданно меня пригласил на беседу заместитель начальника УФСБ по Челябинской области Виктор Анатольевич Кузенков, который признался, что ему поступило предложение возглавить Управление Госнаркоконтроля по Челябинской области. Причем новая служба создавалась именно на базе упраздненной налоговой полиции. Оказалось, что по Указу президента формируется служба ГНК, директором которой назначен Виктор Васильевич Черкесов. Он-то и предложил Кузенкову набрать команду в территориальное Управление.
Виктор Анатольевич прямо спросил меня: «Ты хочешь работать в команде президента»? Я искренне удивился: «Зачем я вам? Да, у меня есть практические навыки оперативной работы, но ведь о наркотиках я мало что знаю». Но Кузенков объяснил мне, что средства и методы оперативно-разыскных мероприятий везде одинаковы. И далее он немного рассказал о задачах новой службы по раскрытию разных форм легализации средств от сбыта наркотиков и по борьбе с должностными преступлениями в сфере легального оборота. В конце он подчеркнул, что самые первые сотрудники налоговой полиции были воспитаны и обучены еще советскими «чекистами», а потому владели практическими навыками «глубинной разработки».
По службе в налоговой полиции мне нередко приходилось общаться с Кузенковым. Чаще это было позитивное, конструктивное сотрудничество, но случались и крайне эмоциональные столкновения, поскольку полицейских часто подозревали в коррупции и писали на нас жалобы, в том числе и в ФСБ. Ну как же, люди имеют дело с большими и очень большими деньгами, значит, обязательно сумеют что-то прибрать к своим рукам. Не миновали подобные наветы и мою персону. Но, видимо, учитывая опыт подобных расследований, Виктор Анатольевич и принял решение пригласить меня в новую службу и вначале предложил занять должность начальника оперативного отдела. Он сразу обозначил крайне интересные направления работы, включая разработку аналитических методик выявления и пресечения наркопотоков. А уже после беседы позвонил и сообщил, что пришел к решению назначить меня заместителем начальника оперативной службы Управления.
Первые годы службы в ГНК (с 2004 года ФСКН) меня слегка разочаровали. Поначалу никак не просматривался системный подход к изучению оперативной обстановки с координацией действий со стороны центрального аппарата по выявлению преступлений, совершаемых организованными группами. Да еще предпринимались какие-то неловкие попытки организовать соревнование с МВД. Но постепенно погружаясь в проблематику наркомании, я стал понимать, что каналы наркотрафика в направлении постсоветского пространства имеют явные признаки внешнего системного руководства. Однако ни у кого еще не было четкого понимания масштабов наркотизации населения. Не было и объективных механизмов для установления фактической численности зависимых от наркотиков лиц и общего представления о факторах, влияющих на спрос и предложения.
И тогда, да и сегодня тоже, ответственные чиновники грешат тем, что судят о масштабах наркотизации по данным массивов наркологических наблюдений. При этом не учитывается тот факт, что, пойдя на уступки западных консультантов, в России законодательно закрепили сугубо добровольный порядок постановки зависимого лица на учет к наркологу. А посему, если у наркомана или его родственников есть деньги, то можно на законных основаниях лечиться анонимно без постановки на учет. И только в отсутствие средств желающий пройти курс лечения ставится на учет. В результате такого лукавства большая часть наркоманов оказалась «в тени», и нам пришлось внедрить ряд федеральных законодательных актов, чтобы их вытащить на свет. Правда, тут же во многих СМИ зазвучало, что благодаря работе полицейских число наркоманов только увеличилось.
Другой пример. Лечение наркомании дает положительный эффект только в 2% случаях, а использование наряду с ним форм медицинской и комплексной социальной реабилитации повышает эффект до 40% и выше. Причем свыше 90% всех средств у нас направлялось исключительно на лечение, а процесс социальной реабилитации даже не был нормативно отрегулирован на федеральном уровне. Здесь надо отдать должное Кузенкову, способному на нестандартные подходы в работе, которые всё же вписывались в рамки правового поля, но о их содержании пока еще не пришло время рассказывать. Впоследствии этими наработками заинтересовалось новое руководство ФСКН, и многое из тех методов было принято на вооружение.
С приходом нового директора ФСКН – Виктора Петровича Иванова (в мае 2008-го) у меня появился дополнительный драйв в работе. Кузенков предложил мне войти в руководство Управления, став его помощником. Кстати, тут же СМИ стали называть меня руководителем пресс-службы УФСКН, чем я никогда не был, просто в новой должности мне пришлось много сотрудничать с активом гражданского общества и прессой. Из опыта службы в налоговой полиции я вынес, что в любом деле надо четко распознать союзников и противников, а еще стараться использовать потенциал СМИ в благих целях. Иначе «сильные мира сего» непременно навяжут свой административный ресурс, после чего и дело пострадает, и сам столкнешься с большими проблемами. А уж с этим самым административным ресурсом против себя и своих коллег я столкнулся не раз.
Однажды, когда я служил еще рядовым оперативником в налоговой полиции, мы вскрыли многомиллионную схему сокрытия налогов и таможенных платежей в ходе выполнения контрактных обязательств крупной челябинской компании перед зарубежными партнерами. Преступление было совершено весьма известными в области лицами, и далеко не каждый руководитель правоохранительного блока, включая прокуратуру, готов был вступить с ними в борьбу. Прокурор, впервые увидев мои материалы, буквально опешил и предложил к утру принести ему обвинительное заключение, чтобы убедиться, что на стадии оперативно-разыскных мероприятий я собрал действительно полные доказательства совершенного преступления. Наутро я ему принес написанное от руки заключение. Изучив документы и мои записи, прокурор вызвал следователя, распорядился зарегистрировать материалы и возбудить уголовное дело. Сразу после этого мы провели следственные мероприятия на предприятии, изъяли ценные документы и задержали лицо, подозреваемое в подделке документов для сокрытия налогов. Задержанный не стал отпираться и дал признательные показания. Вся следственная группа была в восторге от предварительных результатов расследования.
Однако уже на следующее утро меня в срочном порядке вызвали в прокуратуру и ознакомили с постановлением вышестоящего прокурора об отмене постановления о возбуждении уголовного дела. Профессионалы прекрасно знают, что после выполнения хотя бы одного следственного действия – допрос, выемка, задержание – вынесенное ранее постановление не может быть отменено в принципе – оно может быть только прекращено. И тот прокурор, что вынес первое постановление, пояснил мне, что он не может ничего изменить. Более того, ему уже намекнули на возможное увольнение.
Всё случившееся потрясло меня основательно. Владея всеми деталями разработки и понимая влияние этого деятеля, я в нарушение всех инструкций и приказов пришел к нему лично (правда, поставив в известность своего непосредственного начальника) и сказал в лицо, что «он поступил по-скотски». Тот удивился такой наглости и дал послушать аудиозапись, как некоторые должностные лица из руководства Управления налоговой полиции рассказывают о моей невменяемости и что со мной они ничего сделать не смогут. А поэтому он нашел выход «на самом верху» и решил проблему так, как решил. Поразительная откровенность объяснялась просто: все документы, свидетельствующие о нарушениях, были уже уничтожены, в том числе и у зарубежных партнеров.
В моей жизни рядового опера такой разговор случился впервые. «Сильный мира сего» признался, что оценил мои способности и предложил отблагодарить меня за принципиальность. Буквально опустошенный таким цинизмом, я все-таки попросил его использовать свои связи и не трогать прокурора, которого должны были уволить. И он не обманул, выполнил эту просьбу, а смелый прокурор со временем сделал хорошую карьеру. А я после разговора с «хозяином жизни» пришел и написал рапорт на увольнение. Мой начальник отдела, выходец из внешней разведки, порвал его: «Мы и не такое видели, тебе надо успокоиться, прийти в себя, не так всё просто. Если уйдешь, то дальше уже не сможешь им мешать – значит, они тебя сломали». И впоследствии я еще дважды попадал в подобное положение и писал рапорты на увольнение, но рядом неизменно оказывались мудрые командиры, которым удавалось меня переубедить.
В должности помощника начальника УФСКН я начал выстраивать комплексную систему мониторинга наркоситуации в тесном сотрудничестве с общественностью и СМИ и одновременно формировал «защитное лобби» для предотвращения возможных провокаций и давления со стороны «сильных мира». С приходом в ФСКН Виктора Иванова и его команды многое изменилось в организации работы. Появилось четкое целеполагание и системность во всесторонней оценке оперативной обстановки и выработке конкретных мер. А еще заметно возросла координирующая роль центрального аппарата, с которым установилась круглосуточная связь. Прояснились все приоритетные направления в работе: борьба с организованными формами наркопреступности; выявление внешних и внутренних каналов распространения наркотиков; подрыв финансовых основ наркобизнеса… Здесь мы стали безусловными лидерами среди всех правоохранительных органов страны, но хорошо понимали, что наши результаты являются следствием совместной работы с коллегами из других силовых ведомств.
С 2006 года ФСКН стала активно использовать предоставленное президентом России право делегировать наших сотрудников в российские посольства. Это было особенно актуально в странах с мощным наркооборотом (вроде Афганистана). Офицеры ФСКН, командированные в посольства, отвечали за взаимодействие с коллегами из национальных правоохранительных органов. При Викторе Иванове наша служба стала весьма активно влиять на формирование единой национальной системы мониторинга наркоситуации и вообще антинаркотической политики государства. Это была объемная, сложная, но очень интересная работа.
В 2008 году Виктор Кузенков предложил мне стать заместителем начальника областного УФСКН. После согласования в центральном аппарате и собеседования с высшими должностными лицами в 2009 году я был утвержден на эту должность. К моим прежним обязанностям добавилась организация оперативно-розыскной деятельности межрайонных отделов УФСКН по приоритетным направлениям. Эта работа позволила пресечь деятельность ряда организованных преступных сообществ (ОПС – высшая форма преступности, согласно УК РФ), создавших сетевой сбыт наркотиков на территории Челябинска, Магнитогорска, Копейска, Златоуста и Троицка.
А уже в 2010-м Виктор Анатольевич принял крайне непростое для себя решение уволиться со службы. Он пригласил меня и сообщил о своем предложении высшему руководству назначить меня и.о. начальника УФСКН. И еще подчеркнул, что постарается добиться в Москве именно моего назначения на эту должность. Я к этому отнесся философски, поскольку понимал особенности кадровой политики в силовых органах: местного полковника (а я коренной челябинец) никто не поставит на генерал-лейтенантскую должность начальника территориального управления. И еще я представлял, что поскольку моя кандидатура внесена в федеральный кадровый резерв, то при условии достойной работы в должности и.о. начальника в принципе у меня есть перспектива возглавить одно из других территориальных Управлений в России.
У меня за плечами уже была и учеба в закрытых учебных заведениях спецслужб России, и профессиональное реноме… Но пока суд да дело, я просто приступил к исполнению своих новых обязанностей и стал реализовывать те идеи и потенциал, что были наработаны за все предыдущие годы службы в ФСКН. И в первую очередь сосредоточился на исследовании внешних и внутренних факторов воспроизводства наркомании и побудительных мотивов вовлечения в наркоманию… А в январе 2011 года Указом президента России я был назначен на должность начальника УФСКН РФ по Челябинской области.
Мировой опыт работы силовых ведомств наглядно свидетельствует: для уничтожения практически любого государства, прежде всего, необходимо развалить его культурные и ментальные основы, что в конечном счете приводит к уничтожению генофонда страны… Уже в первые годы горбачевской перестройки в Советском Союзе возникло резкое расслоение уровня жизни населения вследствие стремительного обрушения прежних социальных институтов, связанных с бесплатным образованием, здравоохранением и культурно-массовыми учреждениями. Пресловутая «гласность» обернулась спонтанной активизацией СМИ, массированными информационными потоками, которые стали навязывать простодушному населению, и особенно молодежи, якобы новые «потребительские смыслы», стимулирование собственной конкурентноспособности и настойчивое акцентирование на примате личности, но не общества…
Промывка мозгов «западными ценностями» проводилась на фоне жестокой, бесчеловечной дискредитации отечественной истории. На теле- и киноэкранах пышным цветом расцвели похоть, бандитская романтика, культ денег… А ведь наркомания – один из классических видов психического заболевания, развитие которого стимулируется характером и уровнем депрессивности личности. Человек, не обладающий навыками деятельного, ответственного поведения, природной стрессоустойчивостью, волевым характером, может легко потеряться при столкновении со сложными жизненными реалиями. Такой человек часто не выдерживает «испытаний жизнью» и нередко стремится отрешиться от возникших трудностей с помощью самых примитивных средств – табака, алкоголя, наркотиков…
Наркотики – один из важнейших факторов современной мировой финансово-экономической системы. Так называемое «цивилизованное общество» – это общество потребления, в котором доминируют производители товаров и услуг, нацеленные на активное формирование спроса с помощью маркетинга и рекламы. Экономические субъекты, как правило, широко используют возможности кредитных организаций, однако значительная часть кредитов не погашается, а проценты за пользование заемными средствами нередко не покрывают возникающие убытки. Поэтому мировые финансовые группы постоянно заинтересованы в пополнении денежных средств, в том числе и за счет средств криминального происхождения: от работорговли, проституции, незаконной продажи оружия и наркооборота. Известно, что в условиях мирового финансового кризиса 2008 года часть кредитных учреждений США избежали банкротства, благодаря использованию значительных средств, полученных именно от наркоторговли.
Вхождение боевых подразделений НАТО в Афганистан в 2001 году способствовало созданию мощного плацдарма для развития масштабного производства наркотиков, что позволило поддержать финансовые институты стран, входящих в военный блок. С того времени в Афганистане существенно расширились плантации, занятые опийным маком, и более чем в 40 раз увеличилось воспроизводство героина. Причем значительная часть наркопотоков была направлена именно в сторону постсоветского пространства. Почему? Один из ответов на этот вопрос такой: в среднеазиатском и дальневосточном регионах сосредоточены огромные запасы углеводородов, для их добычи необходимы значительные капиталовложения, а драйвером этого процесса может быть резко возросший наркооборот с его безмерными финансовыми потоками. Ведь наркозависимый пойдет на любое преступление ради необходимой дозы, а слабая техническая оснащенность государственных границ стран Средней Азии, российско-казахстанской и российско-китайской границ, как правило, не создает серьезных препятствий для скрытой перевозки наркотиков. Плюс к этому анонимные электронные платежные системы могут даже способствовать активному проведению международных расчетов за перевозку и сбыт наркотиков.
Наряду с обеспечением комплексной безопасности мировых финансовых групп их хозяева заинтересованы и в обеспечении устойчивости своих политических режимов. В современном мире налицо масса проблем, связанных, в частности, с природными ресурсами: очевиден дефицит пресной воды; всё более тяжкими становятся последствия от частого затопления ряда западноевропейских стран или еще каких-то природных катаклизмов. С другой стороны, наша великая Россия обладает крупнейшими в мире запасами пресной воды и огромными территориями, скажем образно, с устойчивой, твердой сушей. Всё это вызывает очевидный избыточный интерес ряда политических сил и режимов к возможному переделу геополитической карты мира, а наркооборот выступает одним из самых действенных инструментов атаки на Россию. Поэтому борьба с этой чумой становится сегодня, быть может, самой актуальной государственной задачей…

bkjournal.org