30.03.2019
Было подчеркнуто, что только победа над фашизмом сможет обеспечить дальнейшую свободу и эффективное развитие Монголии. В сентябре 1941 г. была сформирована Центральная комиссия при правительстве МНР, подобные комиссии были созданы в каждом аймаке страны. В их задачи входила организация работы по обеспечению помощи советской Красной Армии, сражающейся против фашистских захватчиков. По всей Монголии началась массовая волна пожертвований в фонды помощи РККА. Многие рядовые монголы, рабочие и скотоводы, несли в буквальном смысле последнее из своих скромных запасов. Ведь население МНР и так не отличалось высоким уровнем жизни. По призыву правительства МНР в аймаках создавались бригады по заготовке пушнины и мяса. Теплые вещи и мясные продукты отправлялись в Советский Союз — для передачи сражающимся частям РККА. Монгольские рабочие трудились и после окончания трудовой смены, скотоводы передавали мясо и шерсть. То есть, все представители трудового народа Монголии вносили посильную лепту в сбор помощи для сражающейся Красной Армии. Нельзя не отметить, что помощь эта имела большое значение для пополнения продовольственных и вещевых запасов Красной Армии, организации ее медицинского обеспечения. Но главное — она демонстрировала всенародную солидарность монголов в поддержке советского народа, ведущего кровопролитную войну против фашистских захватчиков.
SABİQ NAZİRİN RİYAKARLIĞI
15-20 il əvvəlki prosesləri xatırlayan insanlar Əli Nağıyevin nə qədər qeyri-səmimi olduğunu yaxşı anlayırlar. Belə ki o dövrdə Əli Nağıyevlə Əli İnsanov arasında olduqca gərgin münasibətlər var idi. Ambisiyaları qabiliyyətlərindən qat-qat böyük olan bu iki nazir bir-birinə az qala düşmən kəsilmişdi. Biri digərini aşağılamaq, gözdən salmaq üçün əlindəki ifşaedici materialları ya müxalifət mətbuatına ötürür, ya da himayə etdiyi şəxslərdən birinin dili ilə dedizdirirdi. Məsələn, Qarabağ Əlillələri Cəmiyyətinin o vaxtkı sədri, mərhum Etimad Əsədov Əli Nağıyevə yaxın idi. Nazir də məhz onun dili ilə Əli İnsanovu ifşa edən, onun korrupsiya əməlllərinə işıq salan faktları ictimailəşdirirdi. Bu sahədə səhiyyə naziri də həmkarından geri qalmırdı. İndi Ə.Nağıyevin öz keçmiş rəqibini tərifləməsi, onunla guya dost olduğunu iddia etməsi riyakarlıqdan başqa bir şey deyil.
Əli Nağıyev tək Ə.İnsanova deyil, özünə rəqib saydığı digər nazirlərə də ilişir, onları təsir altına salmağa çalışırdı. Məsələn, Milli Məclisdəki çıxışlarından birində o vaxtkı təhsil naziri Misir Mərdanovun ünvanına kəskin ifadələr işlətmiş, onu faktiki olaraq təhqir etmişdi.
Deyilənə görə, Ə.Nağıyev 2003-cü ildən sonra gününü kabinetində oturub bədii əsər oxumaqla, şeir əzbərləməklə keçirirmiş. İştirak etdiyi məclislərdə uzun-uzadı sağlıq deyib şeir söyləməklə məşğul imiş. Belə qeyri-adekvatlığı Ə.Nağıyevin nazir vəzifəsindən azad edilib Belarusa səfir göndərilməsi, bir neçə il sonra isə həmin vəzifədən də kənarlaşdırılması ilə nəticələndi.
Sabiq nazir son vaxtlar yenə də fəallaşıb, bulanıq suda balıq tutmaq sevdasına düşüb. Ölkə ziyalılarını aşağılayır, dahi Nəsimidən sitatlar gətirərək özünü prinsipiallıqda ona oxşatmağa çalışır. Küçə uşaqlarının səviyyəsinə enərək, xoşuna gəlməyən insanların ünvanına müxtəlif təhqiredici ifadələr işlədir. Vaxtilə əlillik dərəcəsini rüşvət müqabilində verdirən, pensiyaları yenə də rüşvət müqabilində təyin etdirən birisi bu gün korrupsiyaya qarşı mübarizədən ağızdolusu danışır. Qeyri-adekvatlığı o həddə çatıb ki, hətta xüsusi intellekti ilə fərqlənməyən İsgəndər Həmidov da onun haqqında deyib: “Mən Əli Nağıyevi ağıllı adam bilirdim...” 😃
https://www.facebook.com/5cikolon/
İran qadınına qibtə edirəm
Günel EyvazlıBu başlıq Sizi qorxutdumu? Şəxsən məni yox.
Hər dövlətin çatışan və çatışmayan cəhətləri var. Həm siyasətində, həm də sosial həyatında. Mən İran siyasətində nələrin cərəyan etdiyini, xarici mətbuatdan bir, İran mətbuatından isə başqa cür alıram. Kim daha doğru deyir?
Maraqlı sualdır.
Siyasətlə işim yoxdur. Siyasət elə bir çərxdir ki, ondan baş çıxarınca, başın dönür.
Mətləbə keçək.
3 il bundan öncə İran İslam Respublikasında oldum. Bir Azərbaycanlı kimi gözəl şəhərimiz Təbrizdə olmaq mənə qismət olmadı. Əsas gedəcəyim yer, Məşhəd ziyarəti idi. 15 gün ərzində Cənublu qohumlarımızın evinin qonağı idik. Kərəc, Şəhriyar, Tehran şəhərlərində oldum. Məişətlərini, həyat tərzlərini həm Azərbaycanlı, həm də yaradıcı baxışla sezdim.
Üzərindən 3 ildən çox vaxt keçməsinə baxmayaraq, özlüyümdə belə bir qənaətə gəlirəm: İran qadınının azad görünməməsinin bir elementi örtükdə olmasıdır, bürünməsidir. Azərbaycan qadını buna məcbur edilməsə də daha kölə şəraitində yaşayır.
Fikirlərim subyektivdir. Mənimlə razılaşmaya da bilərsiniz.
Azərbaycan qanunları sırf kişi hüquqlarının qorunmasına dirənib.
Gəlin mən çözəliyim, siz də baxın.
Mən müşahidə etdim ki, İranda ailə quran qadınlar uşaq sahibi olmağa tələsmirlər . Niyə?
Boşanma baş verdiyi halda uşaq atasınının himayəsində qaldığı üçün, ana, övladını yanında saxlamaqdan məhrum olduğundan belə bir dəhşətli olayı yaşamaq istəmir. Onu tələsdirən yoxdur. Hər ayın əvvəli, hər ayın sonu zəhlətökən suallar verən yoxdur. Xasiyyətlərin adoptasiya prosesi gedir. 3 ildən sonra uşaq haqqında düşünməyə başlayırlar.
Boşanarkən uşağın atasında qalmasını dəhşətli qanun sanırsınızmı? Mən sanmıram. Əlbəttə, ana üçün övladdan əziz kim var ? Heç kim .
Səbəb - Qadının sonrakı ailə həyatında övladının əziyyət çəkməməsi üçün, qadına isə yeni həyatını qurmaq üçün şərait yaradılır.
Azərbaycanda isə, bütün komfortlu şərait kişilər üçün yaradılıb. Uşaq anasında qalsın, qəpik-quruş aliment ver, yenidən evlən. Bir sözlə kef elə.
Qadınında, dırnaqarası xanımın da canı çıxınca işləyib, sənin övladına baxmaq borcudur. Azərbaycan qadının hamına borcu var. Atasına, anasına, ərinə, qaynanasına, qaynatasına, qohumlarına, cəmiyyətə.
Boşanmış Azərbaycan qadını ərə getməyə tələsmir. İndi tək özünün deyil, övladının da məsuliyyəti çiyinlərindədir. Etibarlı kişi ilə ailə qurmalıdır. Ya beləsi tapılacaq, ya da yox.
İran qadını azaddır. Həm ailədə, həm də cəmiyyətdə. Sözün həqiqi mənasında XANIMDIR. Pəh-pəhlə yaşayır, ehtiyacsız, hörmətlə, izzətlə. İşləyir, təhsil alır, sözü keçır. Məgər bunlar azadlığın elementi deyilmi?
Biz Azəri qadınları isə cəmiyyətin şillə-qapazını yeməkdən cana yığılmışıq. Dünyəvi dəyərlər üzərində qurulan dövlətdə rahat yaşaya bilmirik. Gəlin cəfəngiyyata aldanmayaq, gender bərabərliyindən söz belə gedə bilməz. YOXDUR. Bəlkə də biz bərabərlik deyil, anlayış, hörmət istəyirik cəmiyyətimizdən.
Ailəsini dolandırmaq üçün bazarda hamballıq edən qadın, alver məqsədi ilə Türkiyə, İran bazarlarını ələk-fələk edən qadın - Azərbaycan qadınıdır. Çox fədakardır.
Bəs yoldaşı? O nə edir? Məni qınamayın, müzakirəyə qoymayın. Mənim gözümün qarşısındadır Azərbaycan kişisi. Yayda həyətdə şeş-beş oynayanların, çayxanalarda boş-boş veyillənənlərin yoldaşlarıdır həmin qadınlar. Ərə gedən kimi qul kimi işlədilənlərdir Azərbaycan qadınları. Gedin, gedin İrana orada şeytan oylağı olan bazarlarda qadın gözünüzə dəyəcəkmi? İndi də öz mənafeyiniz üçün üryan edirsiniz Azərbaycan qadınını. Kim daha lüt oldu.
Hə, yarışın hörmətli qadınlar Siz belə olanda müftəxor Azərbaycan kişisi Sizi bəyənir. Sizin boynunuza yeni çəkilər yüklənir, xəbəriniz yoxdur. Siz hörmətli bəyzadələrin həm yoldaşı, həm qardaşı, həm atası, həm də aşnası olmalısınız.
Səni internet xəbərlərində, reklam bloklarında, küçədə, nəbilim harda-harda görəndə xəcalət çəkirəm. Gör səni nə hala salıblar. Sənə azad deyib soyundurublar. Əvvəllər milli geyimdə qarşılayardın xarici qonaqları, indi qısa ətəkdə. Mən bürünməyin tərəfində deyiləm, amma, soyunmağı da qəbul edə bilmirəm.
Mən İran şəhərlərində oldum, əyalətlərdən xəbərim yoxdur.
Yazılarım hamıya aid olmasa da, çoxuna aiddir.
İndi isə bunu deyə bilərəm: Mən başı örtüklü, bədəni bürünmüş İran qadınına qibtə edirəm. Təki bu üryan şəraitdə səndə olan qədər azadlığım və rahatlığım olardı.
29.03.2019
Çıxış edir xanəndə-nazir Əli Nağıyev
Aygün Muradxanlı
Çox informasiyalı olmaq da bir şey deyil. Tanınan biri bir söz deyəndə yaddaş həmin şəxs haqqındakı “qovluq”u ötürür “yuxarı”, beyin istər-istəməz o “qovluq”un “fayl”larını incələməyə başlayır. Keçmiş Əmək və əhalinin sosial müdafiəsi naziri Əli Nağıyevin son müsahibələrini oxuyanda bu halı bir də yaşadım.
Əli Nağıyev son müsahibəsində yaman acıqlı görünüb, xeyli giley edib, YAP-ı yaradan iki şəxsdən biri olduğunu xüsusi vurğulayıb, üstəlik keçmiş silahdaşlarını aşağılamağı da unutmayıb. Onun YAP-ın qurulmasında xidmətlərini heç kim danmır. Gerçəkdən də o Heydər Əliyevin yanında bu hakimiyyətin qurulmasında xidmətləri olan şəxsdir. Ancaq sonra nə baş verdi?.. Bu haqda bir az sonra…
Əli Nağıyev keçmiş komanda yoldaşı Əli İnsanovu elə tərifləyir, elə bil onların nazirliyi dönəmində millətin əli bala batıb, bizim xəbərimiz olmayıb. Axı hamı bilir ki, Əli Nağıyev Əmək və əhalinin sosial müdafiəsi naziri postunda olanda bir nömrəli düşməni Əbülfəz Elçibəy, İsa Qəmbər, Rəsul Quliyev yox, təriflədiyi Əli İnsanov olub. Onların barışmaz düşmən olduqlarını hamı bilir. Bu düşmənçiliyi kim unudar?
Səhiyyə sisteminin indiki durumundan narazı olub Əli İnsanov dönəmini tərifləyən Əli Nağıyev yalanın lap yekəsini danışır. İndi ən azı yüzlərlə yenidən qurulan, çağdaş avadanlıqla təmin edilən səhiyyə müəssisələri var. İnsanovun zamanında xəstəxanalarda normal tualet də yox idi. Bəlkə İnsanovun rəhbərlik etdiyi səhiyyə sistemini indikindən daha üstün göstərən fikirlər səsləndirməklə o toplumda “bizim dönəmimizdə vəziyyət daha yaxşı idi” düşüncəsini yaratmağa, bununla da bərbad günə qoyduğu sosial müdafiə sistemini təmizə çıxarmağa çalışır? Boş yerə çalışmasın, məncə...
Bu gün ölkədə hər kəs etiraf edər ki, Nağıyevin Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinə rəhbərlik etdiyi illər qurumun fəaliyyətinin ən bərbad dönəmi olub. Nağıyev oturduğu kürsünün səlahiyyətlərindən sui-istifadə edərək veteran statusunu da, aztəminatlı ailələrə verilən müavinətləri də, pensiya hüququnu da vətəndaşlara faktiki satıb. Onun nazirliyi dönəmində pensiya yaşına çatanlardan kim daha çox rüşvət verirdisə, aşsüzənə oxşayan əmək qanunvericiliyinin vətəndaşın xeyrinə olan bəndləri ona aid edilirdi. Vahid sistem olmadığından, nazirliyin əməkdaşları rüşvət verməyən vətəndaşlara qanuni haqlarını başa salmır, illərlə çalışan insanları minimum pensiyalar təyin edirdilər.
Bir dəfə çalışdığım media qurumuna gələn şikayət üzrə həyat yoldaşı vəfat edən, 3 uşaqla tək qalan evsiz-eşiksiz, MİS-də süpürgəçi işləyən qadının problemini araşdırmaq üçün nazirliyin yerli strukturlarından birinə getmişdim. Nazirlik əməkdaşı o səfil-sərgərdan qadından gözümün qabağında rüşvət istəyirdi. Dünyanı onun başına uçurmaq istəsəm də, gücüm yalnız müavinət ödəniləcən bank kartını alıb sahibinə verməyə çatdı. Nazirliyə həmin işçi ilə bağlı yazdığımız şikayətlərə isə baxan olmadı...
Buğa kimi erkəklərin cibindən çıxan 1-ci qrup əlillik vəsiqələrinin, əlil statusu almaq üçün aylarını nazirliyin qapılarında keçirən qazilərin başına dəyən polis dəyənəklərinin də müəlliflərindən idi Nağıyev. Nazirliyin binası önündə tez-tez şikayətçilər toplansa da nə nazir, nə də onunla eyni mərtəbədə oturanlar öz haqlarını tələb edənlərin səsini eşitmirdilər. Çünki bu səsləri Əli Nağıyevin Segah üstə vurduğu zəngulələr batırırdı.
Onun nazirlik dönəminin şahidləri danışır ki, hobbisi muğam olan nazirin kabinetində davamlı dinlədiyi muğam ifaçılarına qoşulub xaric-xaric zəngulələr vurması Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin az qala gündəlik iş prinsipinə çevrilibmiş. Rəhbərlik etdiyi qurumun yarıtmaz işinə şaxsey-vaxsey getmək yerinə kabinetində “gözəllər içrə sən ey mahi-parə, bir dənəsən” oxuyan nazir indi cəmiyyətin bugününün günahkarlarını axtarır. Müsahibəsində buna səbəb kimi ziyalıların susqunluğunu göstərir.
Permete, permete, Əli Nağıyev. Bu məsələdə də sizin günah payınız var. Azərbaycanda siyasi, sosial tələblərlə keçirilən mitinqlərin çoxu qardaşınız Nazim Nağıyevin polis rəisi olduğu Səbayel rayonunda baş tuturdu. Onun əmri ilə ölkədə başına dəyənək dəyməyən etirazçı ziyalı qalmamışdı. Yəni, ziyalı susqunluğu haqqında danışarkən ən yaxın çevrənizdəki və sizdən güc alan insanların davranışlarını götür-qoy eləsəz, həyatınızda bir dəfə haqqı söyləyib insanları sevindirmiş olarsınız.
Hərəkətlərindən dolayı yaratdığı qəzəb Əli Nağıyevi vəzifəsi ilə bərabər Azərbaycandan da uzaqlaşdırdı. 2003-cü ildə İlham Əliyev prezident seçiləndən sonra Əli Nağıyev digər nazirlərə hücum çəkib haqq-hesab çürütməkdən başqa özünə iş tapa bilmədi. Günlərin birində tutduğu vəzifədə yenilik etmək bacarıqsızlığını, eyni zamanda gözəllik aşiqi olmasını nəzərə alıb onu “gözəllər içrə mahi-parə”lər diyarı, füsünkar təbiətli, ən əsası müxalifətin olmadığı Belorusa səfir göndərdilər.... Ki orda heç bir iş görmək lazım olmadığı üçün heç bir işlə məşğul olmayıb rahat zənguləsini vursun.
Qəribəsi odur ki, yaşı 73-ə gələn eks-nazir, 0 baqajlı diplomat Əli İnsanova qoşulub iddialar səsləndirir, sanki dövlət dağılıb, bircə o və əbədi düşməni keçmiş səhiyyə naziri əl-ələ verib durumu dəyişmək gücündədirlər. Yenə şükür “indi mənim 73 yaşım var. Təzədən gedib yenidən kiməsə qoşulmaq... Mənə elə gəlir ki, bu, yanlışlıq olardı. Nə olubsa, olub, qurtarıb daha” deyən keçmiş təhsil naziri Misir Mərdanova.
Amma Əli Nağıyev susmur, danışır, danışır, acığını başqalarından çıxır, böyük ehtimalla keçmiş baş nazir Artur Rasizadəni nəzərdə tutaraq iddia edir ki, “1996-cı ildən bu millətin başına 50 faiz erməni olan biri keçdi, ikinci şəxsi oldu, əlini ağdan qaraya vurmadı, heç nə etmədi, ancaq kürəkənini milyarder etdi”. Əgər o keçmiş baş naziri deyirsə, onun almanlarla, fransızlarla, polyaklarla qohumluğu var, ermənilərlə yox.
Məncə, biz Əli İnsanov, Əli Nağıyev kimi keçmişlərlə bağlı beynimizdəki “faylları” birdəfəlik qapadıb onların izi-tozu olmayan gələcək qurmalıyıq. Yoxsa hələ çox danışacaqlar...
Türkiyənin ABŞ-dan almaq istədiyi qırıcılar yararsız çıxdı
Birləşmiş Ştatlar istehsalı olan “F-35” tipli qırıcılar hərbi əməliyyatların aparılması üçün uyğun deyil. Bu nəticəyə Birləşmiş Ştatların qeyri-hökumət təşkilatı olan “Project On Government Oversight” (POGO) gəlib. Ekspertlər vurğulayıb ki, “F-35” tipli qırıcılar azömürlü konstruksiyaya, aşağı atış dəqiqliyinə malikdir. Həmçinin bu tip təyyarələrin kiberhücumdan müdafiə səviyyəsi də o qədər yüksək deyil.
Qeyd edək ki, Türkiyə prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğan Rusiya ilə “S-500” zenit raket komplekslərinin alınmasına dair müqavilənin bağlanmasını istisna etməyib. Türkiyə lideri vurğulayıb ki, “S-400” zenit raketləri ilə bağlı müqavilə artıq bağlanıb və geri addım atıla bilməz. “Hər şey razılaşdırılıb – kredit şərtlərindən birgə istehsala qədər. İmzalar atılıb, geri addım atıla bilməz. Bu, əxlaqsızlıq olardı. Ümid edirəm ki, biz “S-400”-ün ilk partiyasını iyulda alacağıq. Ola bilsin ki, “S-400”-lərdən sonra biz “S-500″-lərlə bağlı variantları nəzərdən keçirdik” – Ərdoğan bildirib.
Xatırladaq ki, martın 6-da ABŞ Dövlət Departamenti Türkiyəni sanksiyalarla hədələyib. Belə ki Birləşmiş Ştatlar, Rusiyadan “S-400” alarsa Türkiyəyə sanksiyalar tətbiq edəcəklərini açıqlayıb.
ABŞ Dövlət Departamentinin mətbuat katibinin müavini Robert Palladino Türkiyənin Rusiyadan “S-400” almasına münasibət bildirib. O, ABŞ-ın “S-400” məsələsində mövqeyinin dəyişmədiyini və Türkiyənin Rusiyadan bu sistemləri almaq cəhdinin ABŞ-ı ciddi şəkildə narahat etdiyini dilə gətirib. “Havadan müdafiə sistemi məsələsində Türkiyə ilə bərabər işləməyə hazırıq və Türkiyənin qiymətləndirməsi üçün “Patriot” və digər sistemləri təklif edirik. Türkiyənin “S-400” alması Ankaranın “F-35” qırıcılarının 5-ci nəsil proqramının yaradılmasında iştirakına yenidən baxmağımıza səbəb olacaq. Bundan əlavə, gələcəkdə Türkiyəyə silah tədarükü imkanları sual altına düşəcək” – amerikalı sözçü vurğulayıb. /sputnik.az/
Дугин рассказал, как признание Голанских высот Трампом приблизило Конец света
Федеральное агентство новостей напоминает, что уже не первый век, вплоть до наших дней все происходящее в Израиле, Сирии и в целом в регионе интеллектуалы нередко трактуют через христианские, иудейские и отчасти исламские религиозные смыслы, связанные с Концом света. Об этом ФАН поговорил с лидером Международного «Евразийского движения» философом, политологом Александром Дугиным.
В начале беседы философ разъяснил суть государства Израиль с точки зрения иудейской религиозной традиции. «Нынешний Израиль является симулякром государства. Это — антисемитское, антииудейское образование во всех смыслах этих понятий, — уверен Дугин. — Если посмотреть на него изнутри иудаизма — это пародия. В рамках иудейской эсхатологической [описывающей Конец света, — Прим. ФАН] модели его миссия — чистый фейк. Дело в том, что в еврейской, иудейской истории возвращение евреев на Землю Обетованную должно произойти во время прихода Мошиаха [мессия, — Прим. ФАН]. Пока Мошиах не пришел, они не имеют религиозного права возвращаться туда. Государство Израиль является преградой на пути Мошиаха. Либо Мошиах, либо Израиль».
Поэтому, по мнению Дугина, для того, чтобы Мошиах пришел, Израиль должен прекратить свое существование, потому что это симулякр, это попытка подменить человеческими усилиями божественную, с точки зрения иудаизма, волю.
Что же касается Трампа, то он, по словам собеседника ФАН, далек от религиозной тематики. «Трамп, конечно, реалист и совершенно светский политик. Он ищет себе союзников в среде правоконсервативных движений, не обращая внимание на то, к какой религии они относятся, — объяснил Дугин. — Он сделал ставку на некоторых политиков, в частности, на Нетаньяху. При этом эсхатологическая проблематика Трампу абсолютно безразлична и не имеет для него никакого значения. Он поддерживает политиков просто исходя из политической необходимости».
Что же касается Голан, то идея признания права Израиля на Голанские высоты, которые оккупировало это государство, это чисто политический шаг. «С моей точки зрения, это в конечном итоге он приближает крах государства Израиль, — полагает Александр Дугин. — Америка в лице Трампа может временно поддержать Нетаньяху, но чем более агрессивно и захватнически будет действовать Израиль, тем больше растет неприязнь к нему со стороны не только арабского населения, но и других стран».
Поэтому, делает вывод собеседник ФАН, единственным результатом этого признания станет приближение конца государства Израиль. «И в этом есть эсхатологический смысл, — убежден Дугин. — Когда оно рухнет, евреи отправятся в очередное рассеяние, ища себе новое пристанище, тогда с точки зрения традиционных иудеев преграда для реализации их эсхатологического сценария будет устранена. В этом и только в этом смысле я интерпретирую решение Трампа, который является просто инструментом судьбы. Чем быстрее государство Израиль рухнет и исчезнет с лица земли, тем быстрее, в иудейской перспективе, то есть — с их точки зрения, произойдет приход Мошиаха и появится настоящее, опять же — с их точки зрения государство».
«С христианской точки зрения все будет по-другому» — отметил он.
При этом, по мнению Дугина, протестантские фундаменталистские круги большого влияния на Трампа не оказывают, он скорее человек светский — плэйбой, политический реалист. «Хотя в целом он правый, консервативный и к религии относится неплохо. Но он не разбирается в протестантской теологии — у него совершенно другой профиль, другой стиль. Ему это не интересно, не важно. И он видит все в категориях real politic. А более глубокие линии судьбы и человечества распределяют действия стран или их лидеров помимо их воли, не обращая внимания, понимают они то, что делают или не понимают», — подытожил философ.
Напомним, Голанские высоты являются спорной территорией между Израилем и Сирией, частью которой в 1944 по 1967 год они были. В результате так называемой Шестидневной войны в июне 1967 года территория была захвачена Израилем. В 1981 году Кнессет Израиля провозгласил суверенитет над Голанами, однако это решение не было признано Совбезом ООН. К 2018 году высоты были полностью захвачены исламистскими боевиками. Летом 2018 года Сирийской арабской армии удалось вытеснить их из региона.
Голанские высоты являются важной территорией по, как минимум, двум причинам: от контроля над ними зависит доступ к запасам воды, кроме того они имеют стратегическое значение с военной точки зрения.
Наталья Макеева riafan.ru
Şərurlu oliqarxın misli görünməmiş əclaflığı
Buta.media-nın məlmatına görə, virtualaz.org xəbər verir ki, bu qərar sosial şəbəkələrdə və ictimaiyyətdə haqlı olaraq həm qərarı çıxaran hakimlərə, həm özünün tikinti maxinasiyaları və dələduzluqları ilə ad çıxarmış şərurlu oliqarxa qarşı hiddət yaradıb.
Məsələ belədir ki, bir neçə il əvvəl xüsusi təyinatlı zabitimiz Sənan Axundov “Kamran” MMC adlı tikinti şirkətinin Bakıda inşasına başladığı çoxmərtəbəli binadan 50 kvadarat metrlik mənzil sahəsi alıb. Daha sonra tikinti yarımçıq qalıb, “Kamran” MMC-nin rəhbərliyi barəsində dələduzluğa görə cinayət işi başlanılıb. Və 11 mərtəbəsi tikilmiş yarımçıq binanı “Şərurlu İsfəndiyar” alıb. Oliqarx daha 5 mərtəbə inşa edib və binadan mənzil alanlara şərt qoyub ki, onlar aldıqları mənzillərə görə yenidən əlavə vəsait ödəməli olacaqlar.
Zabit Sənan Axundov bu şərti qəbul etməyib, sağlığında məhkəmə iddiası qaldıraraq 50 kvadrat metrlik mənzil sahəsi üzərində mülkiyyət hüququnu tanıyan qərar çıxarılmasına nail olub. Lakin Sənan Axundov aprel döyüşlərində şəhid olanda “Şərurlu İsfəndiyar” fürsəti əldən verməyib və həmin mənzil sahəsini ələ keçirmək üçün şəhidin ailəsinə qarşı məhkəmə iddiası qaldırıb. Əlbəttə, xirtdəyinə qədər korrupsiyalaşmış hakimlər zəngin oliqarxın istədiyi qərarı çıxarıblar və mənzil sahəsi üzərində hüququn onun şirkətinə məxsus olduğunu tanıyıblar.
Məhkəmə çəkişməsinin davam etdiyi vaxtlarda şəhid Sənan Axundovun ailəsi bir neçə dəfə həmin mənzil sahəsində təmir-bərpa işləri aparıblar. Lakin oliqarxın qoçuları hər şeyi alt-üst ediblər. Nəhayət Ali Məhkəmə də oliqarxın xeyrinə qərar çıxarıb. Beləliklə, şəhid zabitin sağlığında öz maaşından kəsib pulunu ödədiyi mənzil sahəsi onun ailəsinin əlindən alınır.
Bu məhkəmə çəkişməsində “Şərurlu İsfəndiyar”ın xeyrinə olan dəlillərin nə dərəcədə tutarlı olması bir yana, hiddət doğuran odur ki, illərdir şəhərin arxitekturasının korlanmasında, kortəbii tikintilərin baş alıb getməsində və hər cür tikinti dələduzluqlarında böyük xidmətləri olan, nəticədə nəhəng sərvət toplayan, özünün dediyi kimi cəmi 4 sinif bitirmiş bu qudurğan oliqarx canını vətən uğrunda qurban vermiş zabitin ailəsinə məhkəmələrin əli ilə divan tutmağa qalxıb.
“Google”də bu oliqarxın adını yazan kimi onun adının hallandığı dələduzluqlar, tikinti maxinasiyaları və digər qanunsuzluqlar barədə saysız-hesabsız şikayətlər qarşıya çıxır. Bu oliqarx həm də dəbdəbəli “Hollivud” şadlıq sarayının və çoxsaylı digər kommersiya daşınmaz əmlakın sahibidir. “Şərurlu İsfəndiyar”ın törəmələri də özü kimi cəmiyyətə açıq-aşkar hörmətsizlik, saymamazlıq nümayiş etdirmələri ilə tanınır. Onun oğlu vaxtaşırı olaraq sosial şəbəkələrdə özünün çoxsaylı superkarlardan ibarət maşın kolleksiyasını nümayiş etdirir, yaxud dollarla doldurulmuş hamam vannasında “üzür”.
Şərurlu oliqarxın harın törəmələrinin kolleksiyasında yer alan avtomobillərin hamısının dövlət nömrə nişanı nəyə görəsə eynidir - 10 LN 200.
Kolleksiyaya daxil olan avtomobillərin arasında qiyməti 650 min dolardan baha olan “Lamborghini Aventador”, 350 min dollar dəyəri olan “Ferrari 458 Speciale”, “Mercedes”, “Maseratti”, “Audi” kimi bir çox markaların lüks modellər yer alır.
Böyük ehtimalla bu qudurğan heç hərbi xidmətdə də olmayıb. Çünki onun cəmi 18 yaşı olanda şəhərdə “Lamborghini” ilə şütüyürdü və belələri ilə səngərdə qarşılaşmaq heç ağlabatan deyil. Şəhid zabitin ailəsinin əlindən 50 kvadrat metrlik mənzil sahəsini korrupsiyalaşmış hakimlərin vasitəsi ilə alan şərurlu oliqarxın bu harın övladını cəbhənin Murov, yaxud Ağdərə istiqamətinə xidmətə göndərsələr görəsən neçə gün dözə bilərdi?
Polkovnik-leytenant Axundov isə xüsusi təyinatlı kimi illərdir vətən yolunda hər cür məşəqqətə dözdü, nəhayət 2016-cı ilin aprelində düşmənin müdafiə xəttini darmadağın edərək şəhid oldu. Ona görə şəhid oldu ki, hansısa 4 sinif bitirmiş və harınlamış şərurlu oliqarx onun ailəsinə divan tutsun?
Əlbətdə, ümid var ki, müvafiq orqanlar şəhid zabitin ailəsinə qarşı bu misli görünməmiş əclaflığın qarşısını hansısa yolla alacaqlar. “Şərurlu” üçün isə ən yaxşı tənbeh tədbiri bu olardı ki, onun Bakı küçələrində “Lamborghini” ilə şütüyən, günü gecə barlarında, eyş-işrətdə keçən törəməsi şəhid zabitin döyüşdüyü yerlərə hərbi xidmətə göndərilsin...
http://buta.media/az/azerbaijan/633/serurlu-oliqarxin-misli-grunmemis-eclaflii/
28.03.2019
"Məndən alınan 200 min dollar rüşvəti qaytarmamaq üçün oğlumu öldürdülər" - DÖVLƏT MƏMURUNA QARŞI ŞOK İTTİHAM
“Bakı Dövlət Universitetinin hüquq fäkültəsində ali təhsilini başa vurmuş övladım Emin Hüseynovu münasib bir işə düzəltmək məqsədlə 2014-cü ildə əvvəllər tanıdığım Respublika prokurorluğu yanında Korrupsiyaya qarşı mübarizə baş idarəsinin rəis müavini Əli Nağıyevlə görüşüb fikirimi ona çatdırdım. Ümumi söhbət əsnasında oğlumun həqiqi hərbi xidmətdə olmadığını da vurğuladım. O halda general Əli Nağıyev dedi kı, “Mən yuxan ilə məsləhətləşib sənə bir söz deyərəm”. Bir-iki ay keçdikdən sonra o, məni yanına çağırıb “İşi danışmışam, 200.000 (iki yüz min) ABŞ dolları məbləğində pul istəyirlər” dedi. O halda bir az tutuldum və pulu necə düzəldəcəyimi fikirləşdim. Həmin an Əli Nağıyev dedi ki, “Fikirləşməyin yeri yoxdur, pul verilməlidir”. Mən ona həmin pulu bir dəfəyə verə bilməyəcəyimi, yarı yarı düzəldib verəcəyimi dedikdə, o, mənimlə razılaşdı. Çox keçmədi ki, qohum-əqrəbadan, dost-tanışdan borca pul götürüb həmin məbləği generala çatdırdım və “oğlumun işi nə olacaq” deyə ona sual etdim. O, cavabında bildirdi ki, “Oğlun əvvəlcə texniki işçi, bir ildən sonra isə rütbə verilməklə müstəntiq vəzifəsinə işə keçiriləcək”. Bir neçə aydan sonra Emin Hüseynovu Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə Baş idarəsində karküzar-məsləhətçi vəzifəsinə işə götürdülər…
Bir ildən sonra Əli Nağıyevlə görüşdüm və oğluma rütbə verilməsi məsələsini ondan soruşduqda “Tələsmə, o da düzələr” dedi. Bir neçə gündən sonra o mənə “Oğluna sağlamlıq arayışı lazımdır” dedi. Belə bir şərti eşidib olduqca pis oldum. O mənə: “Badamdardakı boş torpaq sahələrini al bizə ver (Bəybala Hüseynov Badamdar bələdiyyəsində məsul vəzifədə çalışıb -red.), oğlunun rütbə məsələsini həll edərik və səhər şəxsiyyət vəsiqələrini göndərəcəm, sən torpaq məsələsini həll et” dedi. Həmin gündən sonra generalın telefonuma cavab vermədiyini gördükdə, özümü narahat hiss etməyə başladım. Çox keçmədi ki, Emin Hüseynov ayrı-ayrı şəxslər tərəfindən izlənilməyə başlandı və bunu mən də hiss etdim. Bu arada oğlumu məzuniyyətə – Türkiyənin Antalya şəhərinə göndərdilər. Orda o 18 avqust 2017-ci il tarixdə müəmmalı şəkildə zəhərləndirilərək öldürüldü. Maraqlıdır ki, oğlumun ölümündən bir neçə gün öncə onun Korrupsiyaya qarşı Mübarizə Baş İdarəsindəki iş otağında ona aid əşya və sənədlər çıxarılaraq kabinet boşaldılıb. Oğlumun ölümü ilə bağlı video görüntülər var və həmin görüntülərdə görünür ki, oğlum istirahət etdiyi hotelin idman zalında ani müddət ərzində beyin ölümü keçirir və qəflətən yerə yıxılır. Əldə olan video görüntülərdə baş verənlər tam aydın görünür və lazım gələrsə həmin görüntüləri təqdim edə bilərik. Oğlumun beyin ölümü keçirməsini təsdiq edən kompüter tomoqrafiyanın cavabından, Türkiyə xəstəxanasında verdiyi qanın nəticələrindən və Məhkəmə Tibbi Ekspertiza mütəxəssislərinin vermiş olduqları rəydən aydın olur ki, oğlum xaricdən verilən zəhərli maddənin təsiri nəticəsində zəhərlənir. Yəni onun belə bir yolla öldürülməsini təsdiq edən bir çox ekspert rəyləri var və lazım gələrsə onları da təqdim edə bilərik. Hadisənin baş verdiyi zaman şübhəli məqamların olması da ortaya çıxır…
Hadisənin baş verdiyi an Təcili Tibbi Yardım maşınının xəstəni dövlət xəstəxanasına deyil, özəl xəstəxanaya aparması və baş verən hadisənin hüquq-mühafızə orqanlarından gizli saxlanılması, qanın zəhərlənməsinə dair qan nəticələrinin gizlədilməsi, Türkiyə Prokurorluğu tərəfindən qan nəticələrinin təqdim olunmaması, həkimlərin verdikləri şübhəli ifadələr, Türkiyə Prokurorluğunda qan nəticələri təqdim olunduqdan sonra təkrar ifadənin alınmaması, oğlum dünyasını dəyişdikdən sonra “otopsi” götürülmədən saxta ölüm arayışının tərtib olunması, Azərbaycan vətəndaşı olmasına baxmayaraq baş vermiş ölüm faktı ilə bağlı Türkiyədəki səfırliyimizə məlumat verilmədən onun Azərbaycana gətirilməsi və s. kimi halların varlığı, məhz ciddi şübhəli məqamlardan varlığından xəbər verir. Vəkillərimin araşdırmasına görə Türkiyə Prokurorluğunun bu işi araşdırmaması və onların sözlərinə görə bu məsələnin açılması iki dövlət arasında narazılıq hissinin baş qaldırmasına səbəb ola bilər deyə, bəzi məlumatların sızdırılması, həmçinin Türkiyədə bizə bu işdə kömək etmək istəyən şəxslərin sözlərinə görə onlar Azərbaycanda yüksək vəzifədə işləyən dostlarından öyrəniblər ki, bu ölüm dövlət səviyyəsində həyata keçirilən bir ölüm faktıdır və sifariş də Azərbaycanın yüksək vəzifəli məmurları tərəfindən verilib.
Ümumiyyətlə, bu işin Türkiyədə açılması qeyri-mümkün oldu. Vəkillərim araşdırma işlərinin dayandırılmasını məsləhət görüb bildirdilər ki, “Bu işi təşkil edən vəzifə sahibləri Türkiyə vətəndaşı olmağımıza baxmayaraq, bizə də istənilən halda problem yarada bilərlər”. Doğrudan da bu günə kimi Türkiyə Prokurorluğu dəlil və sübutlarımı təqdim etməyimə baxmayaraq, baş vermiş ölüm faktı ilə bağlı heç bir araşdırma işi aparmadı. Ona görə də 18 dekabr 2017-ci il tarixdə Azərbaycan Respublikasının Baş Prokuroru Zakir Qaralova bu işdə köməklik göstərilməsi məqsədilə müraciət etdim. Bir daha qeyd edim ki, bu yöndə etmiş olduğum müraciətim hələ də cavabsız qalmaqdadır. Yalnız Baş Prokurorluğun beynəlxalq əlaqələr şöbəsinin əməkdaşı Fərizə xanımın sözlərinə görə, guya ki bu işlə bağlı Türkiyə Prokurorluğuna rəsmi müraciət göndərilib. Amma əldə etdiyim məlumatlara görə bu məsələ ilə bağlı Türkiyə Prokurorluğuna kömək məqsədi ilə heç bir müraciət ünvanlanmayıb. Mən düşünürdüm ki, dövlətim mənə sahib çıxacaq, günahsız oğlumun şərəfsiz insanlar tərəfindən qətlə yetirilməsi faktı araşdırılacaq və nəticəsi barədə hər kəs xəbərdar olacaq. Amma nədənsə hamı susmaqdadır.
Oğlumun qanunsuz olaraq Baş Prokurorluğa işə düzəlməsi və bu məqsədlə 200 000 (iki yüz min) ABŞ dolları məbləğində rüşvəti mən Əli Nağıyevə çatdırmışam. İstənilən halda Baş Prokurorluq öz əməkdaşının zəhərləndirilərək öldürülməsi faktının araşdırılmasında maraqlı olmalı idi. Bu günə kimi oğlumun ölümündən 19 aydan çox vaxt keçib və ötən müddət ərzində adı çəkilən bu quruma qətl hadisəsi ilə bağlı dəfələrlə müraciətlər etsəm də, Baş Prokurorluq heç bir halda öz münasibətini bildirməyib. Belə bir halın mövcudluğu müəyyən ciddi şübhələrin əmələ gəlməsinə səbəb olur.
Oğlum hərbi xidmətdə (xəstəliyi ilə əlaqədar) olmayıb, amma onun birinci dərəcəli dövlət qulluğuna, Baş Prokurorluğa işə qəbulu zamanı Baş Prokuror tərəfindən dərkənar qoymuş olduğu ərizəsi və işə qəbulu zamanı hazırlanmış şəxsi işi və s. hal-hazırda prokurorluqda saxlanılır. Yəqin ki bu da araşdırıla bilər. İlkin olaraq onun kargüzar-məsləhətçi, bir il sonra isə rütbə verilərək müstəntiq vəzifəsinə keçirilməsi üçün məndən 200.000 (iki yüz min) ABŞ dolları məbləğində rüşvətin alınması, Baş Prokurorluğun beynəlxalq əlaqələr şöbəsinin əməkdaşı Fərizə xanımın sözlərinə görə rəhbərliyin vermiş olduğu göstərişdir. Bu işlə bağlı mənə heç bir məlumatın verilməməsi, heç bir sənədin göstərilməməsi, hansı ki, heç bir istintaq araşdırması aparılmır və belə hallar istintaq sirri deyil, eyni zamanda Baş Prokurorluğun saysız-hesabsız müraciətlərimə biganə qalaraq cavab verməməsi olduqca şübhəli məqamların ortaya çıxmasına əsas verir. Türkiyədə bizə kömək etmək istəyən dostların “Bu ölüm faktı dövlət tərəfındən, yəni yüksək vəzifəli məmurların sifarişidir, odur ki, bu işin başını buraxın” deməsi, məndə yeni-yeni şübhələrin baş qaldırmasına əsas verir. Bunlar da onu söyləməyə əsas verir ki, dostlar haqlı imiş və ona görə də saysız-hesabsız müraciətlərimə bir kimsə cavab vermir. Deməli, oğlumun ölümünü sifariş verənlərin əsas məqsədi birinci dərəcəli dövlət qulluğuna yararsız olduğu halda, məndən işə qəbul zamanı alınmış 200 000 (iki yüz min) ABŞ dolları məbləğində rüşvəti ört-basdır etmək, işə qəbul zamanı qol qoyulmuş qanunsuzluğun izini itirmək olub. Düşünürəm ki, bu iz heç də itən deyil, mən oğlumun ölümünü sifariş və təşkil edənlərin hər birindən bunu soruşacağam.
Oğlumun ölümündə sifarişçilərin istifadə etdikləri şəxslərdən biri də onlara istirahət üçün turpaketi təşkil edən “Avanqard Travel” turizm şirkətinin direktoru Yeganə Nağıyevadır. Belə ki, adı çəkilən bu xanım heç bir əsas olmadan oğlum istirahətdə olduğu zaman, ona mənbəyi və mənşəyi bəlli olmayan yaxta-tur gəzintisi hədiyyə edir və oğlumun zəhərləndirilməsi də həmin anlarda baş verir. Bu günə qədər Y. Nağıyeva bunu nə üçün etdiyini, kimlərin sifarişi olduğunu və kimlər tərəfindən həyata keçirildiyini heç bir halda açıqlamır. O, əsas gətirir ki, “Mən heç kimin adını verə bilmərəm, heç kimə problem yarada bilmərəm və sən bu işi məhkəməyə ver, o halda mən adları məhkəmədə açıqlayacağam” deyir. Bunları təsdiq edən audio-səs yazıları da var. Nə qədər çalışsam da, mən bu günə qədər onun ifadəsini aldıra bilmirəm. Y.Nağıyeva bu işi təşkil edənlərə çox arxayındır və elə düşünür ki, Azərbaycanda cürət edib bu məsələni məhkəməyə verə biləcək bir şəxs yoxdur. Nəinki Y.Nağıyeva, hətta bu işin iştirakçısı olan hər kəs arxayındır ki, bu məsələ ilə bağlı heç kim cürət edib cinayət işi aça bilməz, amma mən Azərbaycan Respublikasının prezidenti cənab İlham Əliyevə, birinci vitse-prezident hörmətli Mehriban xanım Əliyevaya inanıram. İnanıram ki, onların vermiş olduqları tapşırıqlar əsasında bu məsələ ilə bağlı cinayət işi açılacaq və hər kəs lazımi cəzasını da alacaq”
P. S. Məncə əlavə şərhə ehtiyac yoxdur. Hamının düşünüb nəticə çıxarmasına, aidiyyatı qururmların isə məsələni araşdırıb ölçü götürməsinə ehtiyac var…
Xural.com
Redaksiyadan: . Hüquq Müdafiəçisi Oktay Gülalıyevin qeyd olunan yazısında adıçəkilən dövlət məmurların və əlaqədar qurumların da cavab haqlarını dərc etməyə hazırıq.
http://muxalifet.az/mndn-alinan-200-min-dollar-rusvti-qaytarmamaq-ucun-oglumu-oldurdulr-dovlt-mmuruna-qarsi-sok-ittiham
Bərdə camaatının Azərbaycan xalqına müraciəti:«İsgəndər Həmidovları biz çoxdan görmüşük. 1988-ci ildən, bu xalq hərəkatından yaxşı tanıyırıq. O gədələr ki, vardı özünə “bəy” adı qoymuşdular, hamısının iç üzü açıldı. Bəy layiq olan adama deyilməlidir. İndi bəy sözü adiləşib, hətta nifrət mənbəyinə çevrilib. Məhz İsgəndər Həmidov kimilərin timsalında bəy sözü nifrətlə xatırlandı. İndi xalq bəyliyə üzdəniraq bir şey kimi baxır. İsgəndər Həmidovun dədəsi Məcid quldur olub. 1941-45-ci il müharibəsindən qaçıb gəlib, Bərdənin kəndlərində gizlənib, kəndlərdə evləri soyub. Özü də quldur olduğu halda “obexees” işlədi, nazir olanda da bütün Azərbaycanı soydu! Ey Azərbaycan xalqı eşidin, bu adam əsl bandit olub! Bərdədə döyüşən mərd oğul qalmadı, hamısını tutdurdu. Bərdədə o qədər pislik etdi ki, saymaqla qurtaran deyil. Neçə ailəni başsız qoydu, neçə adamı öldürtdürdü. Bunlar bir az da vəzifədə qalsaydılar, vətənsevər oğulların hamısının axırına çıxacaqdılar. Ağıllı, mərd oğullarımızı öldürdülər, yurdlarını boş qoydular. Müharibə başlasa, məhz belə şərəfsizlərə görə insanlar döyüşə getməyəcək. Nazir olduğu vaxtı xalq ondan qəddarlıq, allahsızlıq və quldurluqdan başqa heç nə görmədi. Bu adam indi hansı ağılla, hansı insafla, hansı kişiliklə adam içinə çıxır? O kişi deyil, onun danışmağa dili yoxdur! Bu gün yutub-a çıxır, bütün Azərbaycan xalqını aldatmaqla məşğul olur. Sən nə üzlə adam içinə çıxırsan? Nə abırla, nə ismətlə ağzını açıb danışırsan? Sənin heç Azərbaycanda yaşamağa haqqın yoxdur. İsgəndər Həmidova demək istəyirik ki, sənin artıq vaxtın keçib, get ziyarətə, ibadət elə, günahlarını yu. Sənə bu xalqın içində yer yoxdur, sən şərəfsiz, ən alçaq adamsan. Azərbaycan xalqına isə onu demək istəyirik ki, müharibə başlamazdan əvvəl biz ilk növbədə öz içimizdəki belə düşmənləri məhv etməliyik».
Спецназ Росгвардии получил снайперские винтовки "Точность"
Подразделения спецназа "Росгвардии" начали получать на вооружение новые отечественные снайперские винтовки T-5000, более известные как "Точность", сообщил представитель командования одного из отрядов спецназа Центрального округа Федеральной службы войск национальной гвардии.
По его словам, в отряд недавно поступили новые снайперские винтовки ORSIS (T-5000), которые заметно отличаются в лучшую сторону от винтовок, которые ранее стояли на вооружении спецназа. Винтовки будут использоваться в антитеррористических операциях Росгвардии.
"В сравнении с другими образцами вооружения это лучшие винтовки, что у нас были. Сравниться с ними могут только финские TRG (снайперские винтовки финской компании SAKO)"- заявил он, добавив, что первые образцы финских винтовок поступили во Внутренние войска в 2009 году.
Снайперский комплекс ORSIS T-5000 или "Точность" разработан оружейным заводом "Промтехнологии" для использования в антитеррористических и специализированных снайперских подразделениях. Характеристики винтовки позволяют обеспечить высокую точность стрельбы на дальних дистанциях (до 1500 м).
Винтовка магазинная с ручным перезаряжанием. Магазин вмещает пять патронов. Выпускается под патрон 308 Winchester и 338 Lapua Magnum. Вес не более 6 кг. /topwar.ru/
УЛЗЫ-ЖАРГАЛ ДОНДУКОВ – комсорг полка, гвардии старшина 35-ого кавалерийского полка, командир расчета противотанкого орудия. Прошел от Москвы до Берлина, закончил войну на Эльбе и поил своих монгольских хулэгов с этой реке. Доктор филологических наук, профессор. Он писал – О монгольских боевых конях:
«В период ВОВ были созданы 7 кавалерииских корпусов, которые постоянно пополнялись монгольскими лошадьми и в качестве дара из МНР получили более 500 000 лошадеи. Я прошел с боями от подмосковья морозного декабря 1941 года до Берлина и далее до реки Эльбы под командованием Героя СССР Доватора в составе 2 гвард. кавалер. корпуса. Монгольские лошади не требовали особого ухода, сами разгребали снег добывали пропитание, а снег утолял их жажду, демонстрируя большое преимущество перед европеискои породой лошадеи, проявляли исключительную выносливость в длительных переходах. Они легко преодолевали болотистые места и вплавь переходили широкие и глубокие реки. Если бы вы видели боевого коня, которому предстояло немедленно идти в атаку, то паразились бы его чувственному восприятию предстоящей опасности или неменуемой его гибели. Была поставлена задача- форсировать многоводный Днепр вплавь, смогут ли преодолеть степные монгольские лошади стремительное течение Днепра. Все проходила под сплошным артиллерииским, минометным и пулеметным обстрелом, от взрывов окатывается мощные фонтаны воды. Бедные кони ржут, фыркают, люди кричат и тонут… После очередного взрыва двухметровая волна сбросила меня с седла. Изрядно наглотавшись воды, я все таки вынырнул из воды и увидел перед собои спасительный хвост моего коня, за который я ухватился двумя руками. Я в свое время ослушался приказа командира батареи: не обрезал хвост своему коню, сославшись на плохую примету. Мне на этот раз здорово пригодился не обрезанный длинный хвост моего коня, который вытащил меня из воды на правый берег Днепра. И с ходу мы пошли в атаку на врага, но здесь мой конь погиб от пулеметнои очереди противника… Смелее и храбрее монгольских лошадеи я не встречал. Мне всегда казалось, что они брали на себя все летящие на меня пули и осколки снарядов, тем самым спасая меня- под моим седлом погибли 4 монгольские лошади. Потеря в бою боего коня была равносильна гибели боевого друга – солдата. Умирая лошадь печально, виновато смотрит последний раз на своего хозяина, что навсегда оставляет его. В его глазах можно было заметить огромную печаль и тоску по родным монгольским просторным степям, что он больше не вернется туда… Я не раз видел наших конногвардейцев, мужественных людей, прошедших в боях огни и воды, плачущих у изголовья своего погибающего боевого коня. И знать бы мне сейчас, где вы, те монголы, подарившие мне пятерых лошадей, четыре из которых вечным сном покоятся в Смоленских лесах, Полесских болотах в Белоруссии, в степях Украины, на Сандомирскрм плацдарме в Польше. Не только мой, но в целом сотни тысяч монголских лошадей полегли на полях сражении от Москвы до Берлина... И вот долгожданная победа, когда над водной гладью немецкои реки Эльба отгремело долгое «Ура!!!!», гвард. подполковник Гладков признес: «Ну теперь, хлопцы, по старинному казачьему обычаю напоить коней в Эльбе!.. Слезай!» Конногвардейцы спешились, отпустили подпруги, заводили боевых коней, пришедших из знойных степей Монголии в немецкую реку Эльбу, что в центре Европы».
27.03.2019
İsrailli general: Bizim döyüşməyə həvəsimiz qalmayıb
İsrail ordusunun ehtiyatda olan generallarından biri Tsvika Foqel:
"İsrail öz döyüşmək iradəsini hələ uzun illər öncə itirib, həmçinin İsrail döyüşlərdə qalib gəlmək üçün lazım olan cəsarətdən də məhrum olub. İsrailin "Dəmir qübbə"si atılan raketləri zərərsizləşdirməkdə acizdir. Bu gün İsrail itki verməkdən çox qorxur. Xüsusilə İsraildə ümumxalq seçkilərinin yaxınlaşdığı ərəfədə İsrail daha çox təşviş içində olur".
İsrailli general: Bizim döyüşməyə həvəsimiz qalmayıb
İşğalçı İsrail ordusunun ehtiyatda olan generallarından biri Tsvika Foqel bəyan edib ki, İsrail rəhbərliyində yarıtmazlıq davam edəcəyi təqdirdə HƏMAS-ın İsraili məhv edəcəyi gün tezliklə gəlib yetişəcək.
Felestin.info QNN-ə istinadla xəbər verir ki, bu barədə o, "İsrael Today" qəzetində dərc etdirdiyi məqaləsində yazıb.
Sionist generalın fikrincə, İsrail öz döyüşmək iradəsini hələ uzun illər öncə itirib, həmçinin İsrail döyüşlərdə qalib gəlmək üçün lazım olan cəsarətdən də məhrum olub.
Briqada generalı Foqel yazıb ki, HƏMAS İsrailin "Dəmir qübbə"sinin bütün raketləri zərərsizləşdirməkdə aciz olduğunu yaxşı başa düşür.
Onun sözlərinə görə, HƏMAS İsraili cavab zərbələrilə təhdid edəndə yaxşı başa düşür ki, İsrail itki verməkdən çox qorxur. Xüsusilə İsraildə ümumxalq seçkilərinin yaxınlaşdığı ərəfədə İsrail daha çox təşviş içindədir.
24.03.2019
Монгольские лошади дошли до Берлина
Накануне 22 июня 1941 года на стрелковую дивизию РККА полагалось по штату 3039 лошадей. Но в германском «вермахте» еще больше – по штату в их пехотной дивизии было свыше 6000 лошадей. Всего в вермахте к моменту вторжения в СССР использовалось более одного миллиона лошадей, 88% которых находилось в пехотных дивизиях.
В отличие от автомобилей лошади, как тягловая сила, имели тогда целый ряд преимуществ – лучше передвигались по бездорожью и условным дорогам, не зависели от поставок топлива (а это очень большая проблема в военных условиях), могли долгое время обходиться подножным кормом, да и сами иногда были еще каким кормом…
Мудрый Семен Михайлович Буденный был вполне прав, когда говорил в 1930-е, что лошадь на войне себя еще покажет. Тогда, в 1940-е, на бездорожье Восточной Европы лошадь сыграла свою безальтернативную роль – время массовых гусеничных вездеходов-амфибий пришло куда позже.
К началу войны численность лошадей в РККА составляла 526,4 тысячи. Но уже к 1 сентября 1941 года – в армии было 1 млн 324 тысячи этих четвероногих копытных.
В дальнейшем число лошадей, обслуживающих войну, только увеличивалось – максимальное их единовременное количество в нашей армии превышало 1,9 млн.
Естественно, лошадей точно также убивали в ходе боевых действий, они погибали от переутомления, голода и т.п. Если уж статистика людских потерь имеет разночтения, то статистика лошадиных потерь тем более. Считается, что за время Великой Отечественной войны на полях сражений погибло более миллиона лошадей. Потери немцев в лошадях, как минимум, не меньше.
За первый год войны СССР потерял почти половину своего лошадиного поголовья – если к июню 1941 года в нашей стране насчитывалось 17,5 млн лошадей, то к сентябрю 1942 года на территории, контролируемой СССР, осталось всего 9 млн лошадей, включая молодняк, т.е. жеребят, не способных работать, но способных только есть.
Но что еще хуже в военных условиях – экстренно нарастить поголовье рабочих лошадей это куда труднее, чем увеличить производство автомобилей. Ведь чтобы жеребенок стал способен хоть к какой-то работе, требуется время, которое ну никак не сократить никакими денежными вложениями или технологиями.
И вот с началом Великой Отечественной войны у СССР оказался единственный сторонний источник лошадей – Монголия. Большевики когда-то в 1920-е по сути сами и создали эту «социалистическую» республику из глухой окраины бывшей Цинской империи, заодно вылечив монголов от почти поголовного сифилиса. Сифилисом там с начала ХХ века болело до половины населения: при помощи советских врачей эту эпидемию в начале 1930-х остановили, а со временем и ликвидировали.
Помимо того что МНР была советским плацдармом против японского Маньчжоу-Го, она еще сыграла – без сомнения – важнейшую роль в сохранении необходимой подвижности советской армии в годы Великой Отечественной.
Монголия страна кочевая и лошадей, по сути диких, вольно пасущихся в степях, там было больше, чем людей. Поставки лошадей из Монголии начались уже в 1941 году. А с марта 1942 года монгольские власти начали плановое «заготовление» лошадей для СССР.
За четыре года войны Советскому Союзу было поставлено 485 тысяч лошадей-«монголок». По другим источникам – чуть более 500 тысяч.
Не зря говорится: «Дорога ложка к обеду». В 1941-45 годах СССР нигде ни за какие деньги не смог бы достать полмиллиона лошадей. Кроме Монголии лошади в таком товарном количестве были только в Северной и Южной Америке – не говоря уж о цене (закупка такого количестве в сжатые сроки взвинтила бы их очень сильно), доставить их в воюющий СССР было бы куда проблематичнее и сложнее, чем весь остальной «ленд-лиз»…
Из Монголии лошади поставлялись планово, по условной цене, в основном взаимозачетом за монгольские долги СССР. Таким образом, окупились все политические, военные и экономические вложения большевиков в Монголию. А монголы обеспечили нам лошадиный «ленд-лиз» – крайне своевременный и безальтернативный, закрыв дыру в данном виде военной «техники».
При этом, полудикие, неприхотливые и выносливые монгольские лошади были куда лучше приспособлены для экстремальных условий Восточного фронта, чем их селекционированные европейские собратья.
Не зря генерал Исса Плиев, провоевавший в конно-механизированных группах с 1941-го по 1945 годы, от Смоленска, через Сталинград до Будапешта и Маньчжурии, писал позднее: «…неприхотливая монгольская лошадка рядом с советским танком дошла до Берлина».
Еще 32 тысячи монгольских лошадей – т.е. на 6 кавдивизий военного времени передали СССР в качестве подарков от монгольских крестьян-аратов.
Фактически в 1943-45 годах каждая пятая лошадь на фронте была «монголкой». У нас очень любят изучать вопросы, насколько и как повлиял на победу и ход боевых действий американский «ленд-лиз». Но при этом никто практически не помнит его монгольский конный аналог…
Так что за безальтернативный лошадиный «ленд-лиз», дошедший до Берлина, спасибо Монголии, которую когда-то мимоходом, гоняя по степи немца Унгерна, сделали большевики.
Но монгольский «ленд-лиз» не ограничивался только выносливыми лошадьми. Большую роль в снабжении Красной Армии и гражданского населения в годы войны играла поставка из США мясных консервов – 665 тысяч тонн. Но Монголия за те же годы поставила в СССР почти 500 тысяч тонн мяса. 800 тысяч полунищих монголов, ровно столько тогда составляло население МНР, дали нам мяса немногим меньше, чем одна из самых богатых и крупнейших стран мира.
Во время войны в Монголии регулярно проходили гигантские охотничьи облавы – когда-то такие проводили нукеры Чингис-Хана, готовясь к большим походам – но в 1941-45 годах стада животных гнали прямо к железнодорожным станциям. Такая мобилизация ресурсов дала о себе знать - зимой 1944 года в Монголии начался голод, совсем как в тыловых районах воюющего СССР, в те годы в МНР был официально введен 10-часовой рабочий день.
Из монгольских степей всю войну в нашу страну шел еще один стратегический товар войны – шерсть. Шерсть это, прежде всего, солдатские шинели, без которых невозможно выжить в окопах Восточной Европы даже летом. Из США к нам тогда поступило 54 тысячи тон шерсти, из Монголии - 64 тысячи тонн. Каждая пятая советская шинель в 1942-45 годах была «монгольской».
Еще Монголия была важнейшим источником кожевенного сырья и пушнины. Поставки меховых полушубков, меховых шапок, рукавиц и валенок начались уже первой военной осенью. К 7 ноября 1941 года монгольским зимним обмундированием были полностью оснащены несколько советских пехотных дивизий из резервов, готовящихся к контрнаступлению под Москвой.
В Монголии был и единственный доступный СССР в годы войны промышленный источник вольфрама, самого тугоплавкого металла на Земле, без которого было невозможно делать снаряды, способные пробить броню немецких «пантер» и «тигров».
В 1942-45 годах на советско-германском фронте воевали авиационная эскадрилья «Монгольский арат» и танковая бригада «Революционная Монголия», созданные на средства МНР. Конечно, несколько десятков истребителей и танков смотрятся бледно на общем фоне. Но на востоке нашей страны, где СССР всю войну вынужден был держать миллионную группировку против Японии, монголы играли уже вполне стратегическую роль.
В 1941-44 годах численность вооруженных сил МНР была увеличена в четыре раза, был принят новый закон о всеобщей воинской обязанности, согласно которому все мужчины и женщины Монголии обязывались нести военную службу. В годы Великой отечественной войны невоюющая Монголия тратила на свои вооруженные силы свыше 50% госбюджета. Увеличенные монгольские войска стали дополнительным противовесом японской Квантунской армии. Все это дало возможность СССР забрать с Дальнего Востока дополнительные силы, несколько дивизий, которые были уже заметной величиной даже в масштабах огромного советско-германского фронта.
В августе 1945 года каждый десятый монгол принял участие в советско-японской войне. Пять монгольских дивизий, совместно с советскими войсками, с боями дошли до Великой китайской стены на дальних подступах к Пекину. У нас эта война считается быстрой и легкой с небольшими потерями на фоне чудовищной бойни Великой отечественной. Но для Монголии, с населением всего в 800 тысяч человек, это были совсем другие масштабы – в войне с японцами принял участие каждый (каждый!) мужчина-монгол призывного возраста. Здесь по «мобилизационному напряжению» Монголия превзошла сталинский СССР. В процентном отношении потери, понесенные Монголией в том августе 1945 года, равны потерям США во всей Второй мировой войне. Так что для наших союзников монголов советско-японская война не была ни легкой, ни безболезненной.
Алексей Волынец «Русская планета»
Великая Отечественная война: большая помощь от маленькой Монголии
Монголия объявила войну фашистской Германии в первый же день Великой Отечественной войны. 22 июня 1941 г. ЦК Монгольской народно-революционной партии, президиум Малого хурала и Совет министров Монгольской Народной Республики приняли совместную декларацию: «Весь народ нашей свободолюбивой и независимой республики, связанный узами кровной нерушимой дружбы с советским народом, с глубочайшим презрением заклеймит этот вероломный акт фашистской Германии, ответит всемерным укреплением дружбы советского и монгольского народов, будет верен обязательствам, принятым на себя по договору о взаимной помощи, заключённому 12 марта 1936 г.».
Данный договор был скреплён кровью советских и монгольских воинов, вместе сражавшихся против японских милитаристов в боях на Халхин-Голе в 1939 году. В Токио планировали оккупировать Монголию и выйти к Иркутску и берегам Байкала, подготовив тем самым благоприятные условия для вторжения германских войск с запада. Победа советских и монгольских воинов сорвала эти планы.
Монголия не имела развитой промышленности, поэтому не могла поставлять Советскому Союзу крупные партии танков или самолётов. На собранные монгольскими трудящимися средства были созданы танковая бригада «Революционная Монголия» и эскадрилья «Монгольский арат». Монгольские танки вошли в состав 112-й Краснознаменной танковой бригады и обошлись по тогдашнему курсу почти в 4 млн. советских рублей, что было огромной суммой для небольшой Монголии.
В Монголии было много скота и животноводческого сырья (шерсти, кожи, кашемира). Офицерские белые овчинные полушубки, которые часто показывают в советских кинофильмах про войну, стали знаковой маркой монгольской помощи Красной армии. Первым же эшелоном в ноябре 1941 года из Монголии в СССР были доставлены 15 тыс. таких полушубков, а также валенки, телогрейки, варежки, шарфы и другие зимние вещи из овчины, кожи, верблюжьей, козьей шерсти и шерсти яка.
Второй эшелон в феврале 1942 г. привёз для 49-й армии Западного фронта маршала Жукова 148 тонн мяса, 80 тонн колбас, консервы из конины и говядины, козье мясо, хлеб, масло, хромовые сапоги, ремни, традиционные нэхий хантааз (монгольские шерстяные и меховые жилеты), перчатки, ватные штаны, тёплые овечьи одеяла, шапки и тысячи метров знаменитого монгольского войлока для юрт (его особенно ценили советские партизаны).
Третий эшелон в ноябре 1942 года состоял из 236 вагонов, его сопровождали сорок монгольских делегатов. Кроме сотен тонн мяса, варенья, молока, масла и зимней одежды, они доставили в Советский Союз готовые войлочные юрты, шапки для лыжников, кожаные пальто, плащи, солдатские сапоги, сёдла для советской кавалерии, больничную и рабочую обувь и т. д.
В марте 1943 года прибыл четвёртый эшелон с 12 тыс. пар валенок, 10 тыс. шинелей, 500 парами обуви для лётчиков, 3 тыс. ватных курток и штанов, 1 тыс. кавалерийских сёдел, 30 тонн мыла, юртами, ножами, табаком. Из продуктов – сотни тонн мяса птицы и дзерена (монгольской антилопы), масла, вина, печенья.
В ноябре 1943 года и январе 1945 года прибыли пятый и шестой эшелоны. Кроме привычных изделий, они доставили большое количество личных подарков советским солдатам от монгольских друзей.
Стратегически важными для советской армии и хозяйства были поставки неприхотливых и выносливых монгольских лошадей. Потери СССР в лошадях в годы войны оценивались в 8 млн. голов! Всего монголы поставили в СССР полмиллиона лошадей. Их распределяли по кадровым и партизанским соединениям, восполняли ими разорённые хозяйства в Белоруссии, Украине, России. Легендарные конники генерала Плиева тоже воевали на монгольских лошадях.
В историю Монголии вошла Энгелийн Бадам – женщина-пастух, отдавшая фронту в далёкой России 16 верблюдов, 93 лошади, 1600 овец и много сотен бараньих шкур, а также наличные деньги в размере 10 тыс. тугриков, которые в те времена равнялись 12500 голов овец. К ноябрю 1941 года монгольским зимним обмундированием были снабжены пять пехотных дивизий, готовящихся к контрнаступлению под Москвой. В 1942-1945 годах каждый пятый советский солдат носил монгольскую шинель. Три тысячи монгольских добровольцев воевали в рядах Красной армии.
Маленькая небогатая Монголия начала оказывать помощь Советскому Союзу раньше американского ленд-лиза. Поставки состояли из жизненно необходимых предметов, в то время как западные союзники, чтобы не дать советской армии скорого перевеса над гитлеровцами, присылали, бывало, красноармейцам в окопы бритвенные лезвия вместо тёплых вещей и оружия.
Когда сытая, кичливая Европа опускается до осквернения памятников советским воинам-освободителям и отрицания решающего вклада советских солдат в победу над фашизмом, в маленькой бедной Монголии свято чтут память о Великой Отечественной войне. /fondsk.ru/
12 manata alınan ətdən hazırlanan dönər necə 1 manata satılır? - Bakılılara nə əti satırlar?
Bakıda dönərxanalarında dəhşətli antisanitariya, bütün normaların pozulmasının danılmaz sübutu kimi bir müddət əvvəl “Köz dönər”də yeddi tələbənin zəhərlənməsi oldu. Paytaxtın Nərimanov rayonu, Əhməd Rəcəbli 21 küçəsində yerləşən müəssisədə aparılan yoxlama zamanı məlum olub ki, dönərlər vaxtı keçmiş məhsullardan antisanitar şəraitdə hazırlanırdı.
İllərdir KİV yazır ki, məşhur yerli fastfud - dönər kiçik, antisanitariyanın hökm sürdüyü məkanlarda hazırlanır, və onun hazırlanması üçün at, eşşək və hətta ölmüş heyvanların ətindən istifadə olunur. Lakin nə KİV, nə də yeni yaradılan Qida Təhlükəsizlik Agentliyi bu sahədə heç bir irəliləyişə nail olmayıblar. Görünür bu biznes çox gəlirlidir.
Dönərin nədən hazırlanmsını növbəti dəfə haqqin.az saytının əməkdaşları öyrənməyə çalışıblar.
“Memar Əcəmi” stansiyasının çıxışında 10-a yaxın dönərxana fəaliyyət göstərir. Onlardan əlavə dönərlər yaxınlıqda yerləşən kafe və restoranlarda da satılır. Şəhərin bu rayonunda dönərin qiyməti 1,2-2 manat arasında dəyişir. Dönərxanaların birində isə hətta 1,2 manata dönər və ayran təklif olunur. Satıcı əmin edir ki, əti bazardan alıb və onun keyfiyyəti əladır. Lap belə olsa da, məkanda su təchizatı yoxdur- xiyar, pomidor, göyərtinin harada yuyulması sual altında qalır. Hələ dönərçinin alətlərini və əllərini harada yumasını demirik...
Digər dönərxanalarda da elə eyni vəziyyətdir. Satıcılardan biri əmin edir ki, alıcılar ancaq bazar ətinə üstünlük verirlər və mağaza ətindən çəkinirlər: “Baxın, bütün dönərxanalar mağazadan dondurulmuş ət alırlar və onu bazar əti adı ilə alıcılara satırlar. İndi deyin, bazardan 12 manata alınan ətdən hazırlanan dönər necə 1 manata satıla bilər? Bizdə dönərin qiyməti bahadır, lakin keyfiyyəti də yaxşıdır”, - deyə o bildirib.
Əlbəttə ki gəlirli dönər biznesinin öz “krışası” da var. Belə olmasa, dönərçilər yoxlama barədə haradan xəbər tutub obyektləri bağlayırlar?
Həmçinin qeyd edək ki, toyuq ətindən dönərin hazırlanması qadağan olunsa da, buna heç kim əməl etmir. Hətta toyuq ətindən olan dönərləri reklam etməyə belə çəkinmirlər- qiyməti adətən 1 manat və aşağı olur. Dönərçilərdən biri izah edir ki, toyuq dönəri ucuz broylerlərdən hazırlandığı üçün qiyməti də münasib olur. Və məhz qiymətinin ucuz olması səbəbindən bu dönərlər daha çox alınır. “Hamı toyuq dönəri alır, onların qiyməti əhəmiyyətli dərəcədə ucuzdur. Niyə təəccüblənirsiz? Hətta şəhərin mərkəzində ən tanınmış kafelərdə toyuq dönərləri satılır. Bunu hamı bilir. Biz heç kimi heç nəyə məcbur etmirik: kim istəyir alıb yeyir”, -satıcı deyir.
Jurnalsitlərlə danışan qida sahəsinin əməkdaşı isə hamını təəcübləndirdi. Ağzından siqareti çıxarmayan “revizor” əlcəksiz əti doğramağa başlayaraq hamıya gigiyena və sanitariya qaydalarına riayət olunmasını göstərirdi.
Demək olar ki, bütün dönərxanalardan pis qoxu gəlirdi, sanitariya normalarından söhbət gedə bilməzdi.
Qeyd edək ki, Bakıda 15 min dönərxana fəaliyyət göstərir və onların cüzi bir hissəsinin sertifikatı var.
Монголия помогла Советскому Союзу больше, чем США
Помощь монгольского народа превысила поставки по ленд-лизуМало кто знает, что первой страной, официально объявившей о поддержке Советского Союза после начала Великой Отечественной войны, стала Монголия. Заседание президиума народного Хурала и ЦК Монгольской народно-революционной партии состоялось в первый день войны, 22 июня 1941 года. Единогласно решено: оказать всестороннюю помощь советскому народу в борьбе с фашизмом.
Монголия помогала Советскому Союзу, в первую очередь, товарными поставками. Очень важной помощью была передача СССР 500 000 монгольских лошадей – сильных, выносливых, неприхотливых животных. Да, Вторая мировая война была войной моторов, но всеми воюющими сторонами очень активно использовались лошади – и в кавалерии, и особенно в качестве тягловой силы. Лошади на уровне взводов и рот нередко были единственным средством для передислокации артиллерии, боеприпасов и других войск – грузовиков не хватало!
На средства, собранные гражданами Монголии, была построена целая танковая колонна! При этом все танки получили собственные имена: «Большой хурал», «От Совета министров МНР», «Сухэ Батор», «Маршал Чойбалсан», «Хатан-Батор Максаржав», «Монгольский чекист», «Монгольский арат», «От интеллигенции МНР» и так далее. Дальше – больше! Монголы передали во Внешторгбанк СССР более 2,5 млн рублей и свыше 300 кг золота. На эти средства была построена авиационная эскадрилья «Монгольский Арат».
«Премьер-министру МНР маршалу Чойбалсану. От имени Советского правительства и своего лично выражаю сердечную благодарность Вам и в Вашем лице правительству и народу Монгольской Народной Республики, собравшим два миллиона тугриков на строительство эскадрильи боевых самолетов «Монгольский арат» для Красной Армии, ведущей героическую борьбу с гитлеровскими захватчиками. Желание трудящихся МНР о постройке эскадрильи боевых самолетов «Монгольский арат» будет исполнено», - Иосиф Сталин, телеграмма от 18 августа 1943.
Монголия для СССР была практически единственным поставщиком овчины, из которой шили офицерские полушубки. В то время, как фашисты замерзали под Москвой и Сталинградом в своём полушерстяном «фельдграу», советские солдаты и офицеры уютно себя чувствовали в овчинных полушубках из Монголии. Огромными объемами в СССР поставлялась и монгольская шерсть, из которой изготавливали шинели для солдат. Эшелон за эшелоном шли в СССР поставки продовольствия. По оценкам специалистов, Монголия поставила в СССР больше шерсти и мяса, чем США по ленд-лизу! Вот список того, что было отправлено в одном из эшелонов из Монголии в СССР в ноябре 1942 года: «Полушубки — 30 115 шт.; валенки — 30 500 пар; меховые варежки — 31 257 пар; меховые жилеты — 31 090 шт.; солдатские ремни — 33 300 шт.; шерстяные фуфайки — 2 290 шт.; меховые одеяла — 2 011 шт.; ягодное варенье — 12 954 кг; туши джейранов — 26 758 шт.; мясо — 316 000 кг; индивидуальные посылки — 22 176 шт.; колбаса — 84 800 кг; масло — 92 000 кг». – из книги «Эскадрилья Монгольский Арат», М., 1971.
А ведь таких эшелонов были десятки! Монголы столь рьяно собирали посылки для солдат Красной Армии, что в 1944 году в ряде регионов страны случались факты голода – всё продовольствие отправили в СССР.
Монголы искренне поддерживали Советский Союз не только товарными поставками. В Красной Армии сражалось несколько тысяч добровольцев из Монголии. Используя свои навыки охотников или наездников, они становились снайперами, разведчиками или воевали в кавалерийских частях. А в августе 1945 года Монгольская армия влилась в состав дальневосточного соединения Красной Армии и участвовала в разгроме Японии. Каждый десятый солдат на Дальнем востоке был монголом!
К сожалению, помощь Монголии и всего монгольского народа Советскому Союзу сегодня сильно недооценивается. Мы много знаем о поставках по ленд-лизу, но забываем о поддержке нашего восточного соседа. А ведь «неприхотливая монгольская лошадь дошла до Берлина рядом с советским танком» - писал в воспоминаниях генерал Плиев. Спасибо, братья-монголы! /zen.yandex.ru/
Подписаться на:
Комментарии (Atom)