26.07.2019

Jirinovski: Gürcüstanın bütün ərazisini işğal etmək lazım idi

Bunu Rusiya Liberal Demokrat Partiyasının (LDP) lideri Vladimir Jirinovski Tsarqrad telekanalının Moskva ilə Tbilisi arasındakı münasibətlərlə bağlı sualını cavablandırarkən deyib.
O həmçinin təxribatlara elə cavab verməyə çağırıb ki, heç kim “Rusiyanı aşağılamağa cəsarət etməsin”. “Bütün Gürcüstanı işğal etmək lazım idi. Saakaşvilini həbsə almaq, onu burada müharibənin başlanmasına görə mühakimə etmək və Giorqadzeni (Gürcüstanın keçmiş dövlət təhlükəsizliyi naziri, Mixail Saakaşvili rejimi ilə mübarizə aparan Ədalət partiyasının üzvü İqor Giorqadze - red.)- Rusiyanın tərəfdarını hakimiyyətə gətirmək lazım idi”, - deyə Jirinovski bildirib.
Siyasətçi çox sayda rus əsgərinin öldürüldüyünü də xatırladıb. Gürcüstan. Orada bizim ordumuz dururdu. Niyə çıxardılar? Yaxşı, müharibə... Hələ müharibəyə qədər onlar bizim 100 hərbi qulluqçumuzu məhv etdilər. Təkcə Sxinvalidəki sülhməramlıları yox, həm də  Abxaziyadakıları. Ərazidə hansısa düşərgələr yaradılırdı, orada Abxaziyanı müdafiə edə biləcək adamlara təlim keçirdilər. 100 nəfər adamı...”, - RLDP sədri vurğulayıb.
“Gürcüstan sakit rejimdə olardı, bizə sakit sərhədlər lazımdır. Əgər müharibəni başlayırlarsa, onda biz onu sərt şəkildə  dayandırmağa məcburuq”, - deyə V.Jirinovski əlavə edib.
Üstəlik millət vəkili “önləyici xarakter” daşıyan profilaktik tədbirləri də istisna etməyiblər. “Mütləq sərt cavab tədbirləri lazımdır ki, heç kəs hətta düşünməyə belə cəhd etməsin ki, bizim ölkəmizi necəsə aşağılamaq olar”, - deyə Jirinovski fikrini yekunlaşdırıb. /ednews.net/

24.07.2019

ABŞ və NATO-nun Türkiyəyə hücum planının ŞOK DETALLARI ÜZƏ ÇIXDI: Ərdoğanı devirəcəklər və…

“S-400 məsələsində Türkiyəni küncə sıxışdırmaq, Şərqi Aralıqda hərəkətə keçməyimizi əngəlləmək, Fəratın şərqində əməliyyatın qarşısını almaq, 15 iyulun intiqamını almaq üçün içəridə bir cəbhə qurulub”.
Bu barədə “Yeni Şəfəq” qəzetinin yazarı İbrahim Karagül yazıb.
Onun sözlərinə görə, Ərdoğanı devirmək və Ərdoğandan sonrasını dizayn etmək üçün siyasi cəbhə yaradılıb. “Bütün ərəb dünyasında anti-Türkiyə fırtınasının yaradılması da bu planın bir parçasıdır. İqtisadiyyatımızın yenidən qlobal maliyyə baronlarının əlinə keçməsini təmin etmək istəyirlər. Qurulan cəbhə Türkiyəni yenidən ABŞ\NATO çətiri altında həbs etməyə, bu coğrafiyada dağıdıcı planların həyata keçirilməsinə xidmət edir. Ehtiyat qüvvələr səfərbər edilib, siyasətdən iqtisadiyyata, təhlükəsizlik məsələlərindən ictimai psixologiyaya qədər genişmiqyaslı müdaxilə planının icrasına başlanılıb. Bu ölkədə heç bir məsələ daxili məsələ deyil. Suriya müharibəsində Türkiyənin öz istəyini sona qədər həyata keçirməsi daxildəki cəbhəni məğlubiyyətə uğratdı. Lakin indi ABŞ və bölgədəki ortaqları yeni plan işə salırlar. Bunun üçün xüsusilə Ərdoğanın və Türkiyənin milli mövqeyinin aradan qaldırılması lazımdır. Daxildə Ərdoğana qarşı siyasi cinah quranlar bu planda yer alırlar. Bu qüvvələr nə S-400, nə Şərqi Aralıq, nə Suriya, nə də digər məsələlərdən danışır, bütün fəaliyyətləri Ərdoğana qarşı düşmənçilik etməkdir. Hədəf Türkiyənin önünü kəsməkdir, daxildəki cəbhə də Qərbin müdaxilə ssenarilərinin arxasında özünə siyasi gələcək müəyyənləşdirməyi düşünür”, – deyə o bildirib.
İ.Karagül qeyd edir ki, yaxın zamanda Türkiyəni NATO üzərindən vurmağa başlayacaqlar: “ABŞ və Avropa mediası “Türkiyəni NATO-dan çıxarmaq və cəzalandırmaq lazımdır” deyə yazırlar, sonra da “Yox, gözləyək, Ərdoğandan sonrasına görə hərəkət edərik” deyə qeyd edirlər. Ərdoğanı devirəcəklərinə işarə vururlar. Yaxın zamanda daxildə də eyni sözlər təkrarlanacaq. Türkiyəyə yeni müdaxilə hazırlığı var”. /publika.az/

Xəzəri hasarladığına görə “Sədərək” sahibinə qarşı YENİ QƏRAR

Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsi “Sədərək” ticrarət mərkəzinin sahibi Yusif Qədimbəylini 5 min manat cərimələsə də, ödəməkdən imtina edirdi. Qərardan Nəsimi Rayon Məhkəməsinə şikayət verən işadamı bildirirdi ki, cərimələnməsindən icra məmurları pulu tələb edəndə xəbər tutub. Nəsimi Rayon Məhkəməsi onun xeyrinə qərar çıxarıb, cərimə qərarını ləğv etmişdi.
Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsi bu qərardan apellyasiya şikayəti vermişdi.
İyulun 24-də Bakı Apellyasiya Məhkəməsində hakim Rizvan Səfərov Nəsimi Rayon Məhkəməsinin qərarını ləğv edib, iş yenidən baxılması üçün birinci instansiyaya qaytarılıb.
Məhkəmədə Y.Qədimbəyli və nümayəndəsi iştirak etməyib. Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsini Cəmil Rəhimov təmsil edib. O çıxışında aşağı instansiya məhkəməsinin qərarının ləğvini, cərimənin ödənilməsini istəyib.
Y.Qədimbəyli İnzibati Xətalar Məcəlləsinin 248.2-ci (Xəzər dənizinin sahilboyu 20-50 metrlik zolağının altında olan torpaq sahələrini müvafiq icra hakimiyyəti orqanının icazəsi olmadan hasara alma yolu ilə və ya digər üsullarla bağlanması) maddəsilə cərimələnib.
“Sədərək” sahibinin hasarladığı ərazi Qaradağ rayonu, Sahil qəsəbəsi yaxınlığındadır. /bizimyol.info/

23.07.2019

İş otağında ölü tapılan rəisi təhdid ediblər – 80 min manatı ona "yükləyiblər"

Xəbər verildiyi kimi, ötən gün “Azərpoçt” MMC-nin Salyan filialının rəisi Mehdiyev Elxan Ərəstun oğlu iş otağında dünyasını dəyişib. 1957-ci il təvəllüdlü E.Mehdiyevin ürək tutmasından vəfat etdiyi barədə məlumatlar yayılıb.
Lakin rabitə sektorundakı adının çəkilməsini istəməyən mənbə azpolitika.info-ya verdiyi məlumatda bu hadisənin təsadüfi olmadığını iddia edərək, mərhumun qurumun rəhbərliyi ilə ciddi problemlərinin olduğunu bildirib: “İş otağında ölü tapılan Elxan Mehdiyev “Azərpoçt” un rəhbərliyi tərəfindən təhdid edilib və sistemin mənimsədiyi 80 min manat pulu ona “yükləyiblər””.
Mənbə qeyd edir ki, bu ölüm hadisəsinin ciddi şəkildə araşdırılmasına ehtiyac var. Belə ki, hadisədən 1 həftə öncə “Azərpoçt”un vəzifəli şəxslərindən birinin E.Mehdiyevə telefonda ciddi hədə-qorxu gələrək, yaranmış “yeyinti” ilə bağlı məsuliyyətin onun üzərində olduğunu dediyi bildirilir.
Xatırladaq ki, ötən saylarımızda “Azərpoçt”da tətbiq olunan “COLVİR” sisteminin yeni versiyasının yaratdığı problemlərdən söz açılmışdı. Həmin sistemlə bağlı qurumdakı mənbənin söylədiklərinə görə, bu yenilik poçt şöbələrində süni şəkildə şişirdilmiş borc məbləğləri yaradır: “Günün sonu ödəniş qəbzlərini, kassadakı nəğd pulları və sistemdəki rəqəmləri müqayisə etdikdə məlum olur ki, sistemin hesabında rəqəmlər süni şəkildə artır. Rəqəmlərin belə “şişməsi” aprel ayından müşahidə olunur. Sistemin yenilənməsi adı altında əslində poçt işçilərinin ciblərini talan edirlər… Kassada nəğd pul vəsaiti yoxdur, amma sistemin hesabında pul günü-gündən “şişir”. Baş verən bu hadisələr insanda elə fikir yaradır ki, “COLVİR” sisteminin yeni versiyası günahsız poçt işçilərini, necə deyərlər, “şərləmək”, oğurluqda ittiham etmək məqsədilə yaradılıb”.
Mənbə iddia edir ki, E.Mehdiyev də bu sistemin güdazına gedib: “Həmin gün Elxan bir tikə çörək də yeyə bilməyib, avtomobilini yüksək sürətlə idarə edərək, evinə gəlib. Evdəkilər də onun rənginin boğulmasını görüb, narahat olublar. Deyilənə görə, bu yaxınlarda Bakıya “Azərpoçt”a çağırılan Elxan baş idarədə ciddi təhdid edilib, konkret sistemin mənimsədiyi pula görə onu “yükləyiblər” və tez bir zamanda həmin məbləği ödəməsini tələb ediblər. Halbuki Filial rəisi sistemin hesabında yaranmış süni rəqəmlərin artmasıyla bağlı dəfələrlə qurum rəhbərliyinə müraciət edib və bunun araşdırılmasını tələb edib…”
Sonda mənbə iddia edir ki, E.Mehdiyev məhz bu təzyiq və təhdidlərin qurbanı olub və “Azərpoçt” rəhbərliyinin istifadə etdiyi əsassız şərləmə və təhdidlər davam etdikcə belə qurbanların sayı artacaq.
Məlumatda qeyd olunanlarla bağlı “Azərpoçt”un da mövqeyini dərc etməyə hazırdır.

İŞİD-in qənimi Əbu Əzrail: Süleymani komandirimdir

İraqın könüllü dəstələr qrupu olan “Həşdi-şəbi”nin tanınmış döyüşçüsü bir neçə gündür ki Məşhəd ziyarətindədir. AranNews-un verdiyi xəbərə əsasən, “Tasnimnews” saytı bu fürsətdən istifadə edərək Əbu Əzrail ləqəbi ilə tanınan Əyyub Ali-Rəbidən müsahibə alıb. Müsahibənin maraqlı hissələrini sizə təqdim edirik.

-Sizcə İŞİD-in əsas hədəfi nədir?
-İŞİD-in bir hədəfi var, o da islamı zülm və cinayət olaraq təqdim etməkdir. Lakin Allahın lütfü və imam Əlinin (ə) yardımı ilə bu qrup məhv olacaqdır.

-Qərbin, xüsusən ABŞ və İsrailin bu qrupu dəstəkləməsini nücə dəyərləndirirsiniz?
-Biz ABŞ və İsraili 2 böyük şeytan olaraq tanıyırıq. Səudiyyə Ərəbistanı və Qətər kimi ölkələr də onların davamçılarıdır. Bizim sualımız budur ki, niyə məhz təqlid mərcələrinin fətvasından sonra onlar meydana daxil oldular. Niyə bizim gücləndiyimiz və İranın dəstək verdiyi zaman bu fikirə düşdülər? Niyə ondan öncə bizə yardım etmirdilər? Biz Ayətullah Sistaninin göstərişi ilə meydana daxil olduq. O islamın böyük təqlid mərcələrindəndir. Fətva verdiyi zaman bütün məsələləri nəzərə alır. Bizim ilk hədəfimiz İŞİD-dir. Bu qrupu məhv etdikdən sora, zülm baş verən yerlərə gedəcəyik. İŞİD istər Suriyada olsun, istərsə də başqa yerdə biz onları məhv edəcəyik.

-Qasim Süleymani barədə şəxsi fikriniz nədir? Onunla bağlı hansıs xatirəniz varmı?
-Qasim Süleymani mənim komandirlərimdən biridir. O mücahid və mehriban biridir. Cihad yolunda zəhməti olan şəxsiyyətdir və bütün döyüşçülərə meyardır. Onun əsgəri olmaqla fəxr edirəm. Telekanallar dəfələrlə ona müraciət edib, azad etdikləri bölgələr barədə müsahibə almaq istəsə də bu, onun üçün önəmli deyildi. Onun üçün önəmli olan bölgənin mühasirədən azad olunması idi. Mən onu hər gördüyümdə əlini, o isə mənim alnımı öpür. Onun öpdüyü yerə daima “Ya Zəhra (s)” yazılı parça bağlayıram.

-Ləqəbinizin anlamı nədir? Xüsusi silahlardan istifadə edirsiniz?
-Bu ləqəbi mənə İŞİD üzvləri verib. Onların ölülərinə belə rəhm etmədiyimə görə mənə “Əbu Əzrail” (Əzrailin atası) deyirlər. Onlar daima məni ailəmlə təhdid edirlər. Lakin buna ehtiyac yoxdur. Dedikləri yerdə İŞİD üzvləri ilə görüşməyə hazıram. Silaha gəldikdə isə maşınım 7 tondur və tamamilə mərmi keçirməzdir. İŞİD başıma pul qoyub. Məni əsir edərək onların lehinə şüar verməyimi planlaşdırırlar. Canlı olaraq əsir düşməməyim üçün daima özümlə əl bombası gəzdirirəm.

-Bir neçə gündür ki, İrandasız. Xalqa münasibətiniz necədir?
-Onlar məni gördükləri zaman qucaqlayır və mehribancasına davranırlar. Burdan bildirmək istəyirəm ki, İrana qarşı hər hansı təhlükə baş verərsə mən onun müdafiəsinə qalxacaq ilk şəxs olacağam və bununla fəxr edirəm. Evimdə Ayətullah Xameneinin fotosunu saxlayıram. O Zəhra (s) xanımın əzizi, imam Zamanın (ə) yardımçısı və naibidir.

Fars dilindən tərcümə: islamazeri.az

İsrail Ordusu Qəzzadakı uğursuz gizli əməliyyatın təfərrüatlarını açıqladı: Polkovniki özləri vurub

Ötən ilin noyabr ayında HƏMAS İsrail Ordusunun Qəzzaya sızmaq istəyən xüsusi təyinatlılarının uğursuz əməliyyatları haqda məlumat vermişdi.
islamazeri.com xəbər verir ki, o dönəmdə İsrail Ordusu HƏMAS-ın bu açıqlamasını qeyri-rəsmi media vasitəsilə təkzib edərək rəsmi açıqlama verməmişdi. Lakin dünən İsrail Ordusu noyabrda baş vermiş uğursuz əməliyyat haqda məlumatların mediaya ötürülməsinə izin verib.
Qeyd edilir ki, İsrail Ordusunun bu əməliyyatı özlərinin səhvi nəticəsində uğursuzluqla nəticələnib. Adı açıqlanmayan polkovnik-leytenant digər adı açıqlanmayan polkovnik-leytenantı səsboğucu tapança ilə qətlə yetirib. Məlumata görə, Qəzzanın Han Yunis bölgəsində sərhəddə HƏMAS döyüşçülərinin sənədləri yoxlaması zamanı İsrail xüsusi təyinatlılarından mülki geyimdə olan bir qrupu təşvişə düşüblər. Polkovnik-leytenantlardan biri səsboğucu tapança ilə HƏMAS üzvünə atəş açmış, atışma zamanı isə İsrail xüsusi təyinatlısı polkovnik-leytenanta atəş açaraq qətlə yetirmişdir. Xüsusi avadanlıqla təchiz olunan maşını da, dostlarının cəsədini də Han Yunis sərhədində qoyan qrup üzvləri İsrail Hava Qüvvələrinin köməyilə canlarını qurtararaq qaçmışlar. Bundan sonra xüsusi avadanlıqla təchiz olunan maşının ələ keçməməsi üçün İsrail vertolyotları ona atəş açmışlar.
Netanyahu bu əməliyyatı "qəhrəmanlıq" adlandırsa da, İsrail Ordusu əməliyyata "yerinə yetirilməmiş" möhürü vurmuşdur.
Qeyd edək ki, HƏMAS tərəfi xüsusi təyinatlı kəşfiyyatçı diversantların əməliyyat planlarını alt-üst etdiklərini bildirmişdi.

Agentlik sədri öz şirkətinə 300 minlik tender qazandırıb

Azərbaycandaa dövlət qurumlarına rəhbərlik edən şəxslərin əsas qazanclarının məhz tenderlərdən əldə etdiyi sirr deyil. Buna nail olmaq üçün isə bir qayda olaraq nazirlər, komitə və agentlik rəhbərləri, icra başçıları yaxın adamlarının adlarına şirkətlər yaradır, qeyri-rəsmi olaraq həmin şirkətlərə rəhbərlik edir və bir qayda olaraq elan edilən tenderlərin qalibləri öz şirkətləri olur. Bu əksər halda belədir.
Belə bir hal Qida Təhlükəsizliyi Agentliyi ilə bağlı da üzə çıxıb. Məlum olduğu kimi, agentliyin rəhbəri Qoşqar Təhməzli dövlət qurumuna rəhbərlik etməzdən əvvəl bizneslə məşğul olub. Amma bu fəaliyyətin indi də davam etdiyi bəlli olur. Onun dövlət rəsmisi olaraq büdcədən öz təsisçisi olduğu şirkətə - yəni özünə pul qazandırmaq fəaliyyəti ilə bağlı maraqlı rəqəm açıqlanıb.
İqtisadçı araşdırmaçı Hafiz Babalı bildirib ki, Qida Təhlükəsizliyi Agentliyi "Medeks” MMC-dən son 7 ay ərzində 336,8 min manat dəyərində mallar (baytarlıq, fitosanitar və qida təhlükəsizliyi müfəttişləri üçün ləvazimatlar, laborator sərf materialları) satın alıb. Və bütün bunlar tender yolu ilə həyata keçirib.
Agentliyin sədri Qoşqar Təhməzli “Medeks” MMC-nin iki təsisçisindən biridir- o uzun illər bu şirkətin direktoru işləyib. Hətta o bir neçə il əvvəl şirkət rəhbəri olaraq “Ən yaxşı top-menecer” adına da layiq görülüb. /veteninfo.com/

Qorxmaz Əlilidən qaçqınlarla bağlı şok ifadələr: “Söyməyi hamı bacarar”

Üç il bundan əvvəl, öz feysbuk səhifəmdə, yazmışdım ki, “qaçqınlara Bakı lazım idi gəldilər, vəzifə lazım idi aldılar, var-dövlət lazım idi qazandılar, məcburi köçkünləri palatkalarda saxlayıb xaricə reklam etdilər, onların da pullarının əksərini yedilər”.
İndi soruşan gərək ki, məgər 1 milyon məcburi köçkünlərimiz hamısı Bakıdadı? Hamısı vəzifə sahibidi? Hamısı var-dövlət sahibidi? Hamısı pulları öz ciblərinə mənimsəyiblər?
Azərbaycan xalqı məcbur olub yaşadığı yerləri tərk ediblər. Hər birimiz o həyatı yaşaya bilərik. Onlar silahsiz, əli yalın düşmənlə necə vuruşmalı idi? Kənarda da kömək, yardım yox idi. Məcbur olub gəliblər və olublar “məcburi köçkün”.
Qaçqın isə o adamlardı ki, əvvəlcədən hadisələrin gedişatın bilib var dövlətin, ailəsin götürüb Bakıya qaçıblar. Mən həmişə müsahibələrimdə demişəm: Azərbaycan xalqı heç vaxt qaçqın ola bilməz! Bu ad bizə şərəf gətirməyib və gətirməyəcək də.
Mən 20 il bağımı məcburi köçkünlərə pulsuz vermişəm ki, yaşasınlar. Hər iki ildən bir təzə ailələr gəlib qalıblar. Bir dəfə də olsun bağımı belləməyiblər, meynələri kəsdirməyiblər. Axırda da mənə 2000 manat pul işıq borcu qoyub getdilər. Bağımı satandan sonra mənə bağın təzə sahibi zəng vurub abrımı tökdü ki, belə bağ olar? Elə bil Balaxanı zibilliyidi. Bağda 20 il ərzində çalalar qazıblar, salafan klyoklara zibilləri doldurublar, fanta, kola və s. içkilərin kapron qabları ilə bir yerdə çalalara doldurub üstünü qumla örtüblər.
Bir dəfə də olsun mediada şikayət eləməmişəm. İndi mənim yaxşılığlarımın əvəzu bu oldu? Canları sağ olsun. Onu bilsinlər ki, mən Qarabağlılar və Qərbi Azərbaycanlılarla ailəvi dostluq edirəm. Onlar həqiqəti bilirlər.
Mən istərdim ki, saytlarda, instaqramlarda məni haqsız təhqir edənlər güclərini mənə yox, ermənilərə göstərsinlər. 30 ildi torpaqlar tapdaq altındadı. İnternetdə boş vaxtlarını keçirməkdənsə fikirləşsinlər dədə-baba torpaqlarını necə etsinlər ki, düşməndən azad etsinlər.
Söyməyi hamı bacarar, amma Milli Qəhrəman Mübariz kimi qəhrəmanlıq, mərdlik hər kəs bacara bilməz. Tanrı bütün şəhidlərimizin ruhun şad eləsin. Qanları yerdə qalmaz İNŞAALLAH!!!

Qorxmaz Əlilicanzadə, Sənətşünaslıq üzrə fəlsəfə doktoru

Vergilər Nazirliyi İdxal-ixrac idarəsinin Dövlət Gömrük Komitəsi ilə qurduğu işbirliyi

Hər kəsə bəllidir ki, Azərbaycan Respublikasının Vergi Məcəlləsi respublikamızda vergi sistemini, vergitutmanın ümumi əsaslarını, vergilərin müəyyən edilməsini, ödənilməsini, yığılması qaydalarını, vergi ödəyicilərinin, dövlət vergi orqanlarının, habelə vergi münasibətlərinin digər iştirakçılarının vergitutma məsələləri ilə bağlı hüquq və vəzifələrini, vergi nəzarətinin forma və metodlarını, vergi qanunvericiliyinin pozulmasına görə məsuliyyəti, dövlət vergi orqanlarının, onların vəzifəli şəxslərinin hərəkətlərindən (hərəkətsizliyindən) şikayət edilməsi qaydalarını müəyyən edir.
Ölkəmizdə vergi qanunvericiliyi Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyasından, vergi haqqında qəbul olunmuş Məcəllədən, onlara uyğun qəbul edilmiş Azərbaycan Respublikasının qanunvericilik aktlarından ibarətdir. Bir sözlə, bu sahə olduqca həssas sahələrdən biri olduğu üçün, bu gün ölkəmizin vergi sistemində baş verənlər daim diqqət mərkəzində saxlanılır və tam əksəriyyətin müzakirə etdiyi mövzulardan birinə də çevrilir. 
intertv.az xəbər verir ki, təqribən son üç-dörd ildir ki, Vergilər Nazirliyinin İdxal-ixrac idarəsinin Dövlət Gömrük Komitəsi ilə qurduğu işbirliyi səbəbindən, bu sahədə elə bir hoqqalara qol qoyulur ki, baş verənlərlə bağlı bəzi mətbu qurumlarda silsilə tənqidi açıqlamalar dərc olunsa da, yaşananlara hələ də son qoyulmur ki, qoyulmur.
Məsələn, dərc olunan məqalələrdə qeyd olunur ki, Vergilər Nazirliyi, İdxal-ixrac idarəsinin səlahiyyətli vəzifə sahibləri, sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan bəzi şəxslərin xarici ölkələrdən ölkəmizə gətirdikləri malları, heç bir əsas olmadan tabeçiliyində olan şəxslərə telefon zəngi etməklə, müxtəlif ünvanlarda saxlatdıra bilirlər.
Atılan belə bir addımlar həm vergi haqqında Qanunun tələbləri ilə ziddiyyət təşkil edir, həm də cinayət tərkibli addım olur. Bu cür addımları atmaqda əsas məqsəd, İdxal-İxrac İdarəsi əməkdaşlarının sahibkarlardan bəzilərini şifahi formada dövriyyədən 6%-lik vergi ödəmə şərtlərinə boyun əyməyə vadar etmək olur. Bu da çox zaman qarşıdurma ilə nəticələnir.
Halbuki mövcud vergi haqqında Qanunun tələblərinə görə, ticarətlə məşğul olan sahibkarların qarşısına heç bir halda belə şərt qoyula bilməz. Çünki onlar ölkədə məhsul bolluğunun və ucuzluğun yaranmasına, ödədikləri vergilərlə dövlət büdcəsinin artırılmasına səbəb olurlar.
İntertv.az olaraq əldə etdiyimiz müəyyən məlumatlara görə, bu gün elə sahibkarlar da var ki, onlar Vergilər Nazirliyi İdxal-ixrac idarəsinin və Dövlət Gömrük Komitəsi əməkdaşlarından bəzilərinin hansısa maraqları çərçivəsində özbaşına buraxılıblar. Yəni adları hallanan bu qurumlarda çalışan şəxslərlə işbirliyi yaratmış bəzi sahibkarlar qeyri-qanuni, yarımleqal fəaliyyət göstərirlər və onların heç bir anbarı, heç bir kassa aparatı olmadığı halda hansısa süni əngəllərlə də üz-üzə qalmırlar. Amma qanuni əsaslarla fəaliyyət göstərən elə sahibkarlar da var ki, onlara azad ticarətlə məşğul olmağa heç cür imkan yaradılmır. O halda ortaya çoxsaylı suallar çıxır ki, görəsən adı çəkilən dövlət qurumlarının qanunsuz fəaliyyət göstərən şirkətlərə belə bir şərait yaratmasının kökündə nələr durur?
Axı bu gün ölkəmizdə yürüdülən dövlət siyasətinin əsas prioritet məsələlərindən biri də şəffaf, azad biznesi inkişaf etdirmək və buna şərait yaratmaqdır. Bu belə olmalı olduğu halda Vergilər Nazirliyi İdxal-ixrac idarəsinin və Dövlət Gömrük Komitəsi əməkdaşlarının atdıqları addımların mahiyyəti hələ də əksəriyyəti çaşbaş qoymaqdadır.
Adicə bir məqamı unutmaq olmaz ki, qanunsuz fəaliyyət göstərən şirkətlərin atdıqları addımlar ümumi şəkildə dövlətimizin ziyanına yönəlik addımlardır. Çünki həmin şirkətlər heç bir vergi hesabatları vermirlər, büdcəyə pul köçürmələri ödəmirlər və əldə olunan gəlirlər də, birbaşa şəxsi ciblərə daxil olur.
Baxmayaraq ki, ölkə rəhbəri cənab İlham Əliyev hər zaman “Sahibkarlara imkanlar yaradın” deyə hər bir vəzifə sahibinə lazımi tapşırıqlarını verir, amma Vergilər Nazirliyi İdxal-ixrac idarəsinin əməkdaşları ilə bərabər Dövlət Gömrük Komitəsinin bəzi vəzifə sahibi olan şəxsləri ölkə rəhbərinin bu yöndə vermiş olduğu tapşırıqlara məhəl qoymurlar. Fakt budur ki, bu gün də bu sahədə ciddi islahat proqramları həyata keçirilməkdədir. Buna baxmayaraq, bəzi sahibkarların üz-üzə qaldıqları çoxsaylı problemlər hələ də aradan qaldırılmayıb.
Digər tərəfdən o halın varlığını da unutmayaq ki, ölkə rəhbəri bu sahəni hər zaman diqqətdə saxlayır və əmələ gələn problemlərin həlli yöndə lazımi tapşırıqlarını da verir. Məsələn, Prezident İlham Əliyev Nazirlər Kabinetinin 2018-ci ilin doqquz ayının sosial-iqtisadi inkişafının yekunlarına və qarşıda duran vəzifələrə həsr olunmuş çıxışı zamanıı da qeyd etmişdi ki, “Vergidən yayınmaya son qoyulmalıdır. Bu həm iri, həm kiçik sahibkarlara aiddir. Sahibkarlar da bilməlidirlər ki, əgər onlar sahibkarlar kimi öz fəaliyyətini davam etdirmək istəyirlərsə, vergiləri tam ödəməlidirlər. Heç kimə heç bir güzəşt edilmir və edilməyəcək. Bilirəm ki, bəzi sahibkarlar bəzi dövlət məmurlarına arxalanırlar, o dövr artıq keçibdir. Heç kimə arxalanmasınlar. Əgər hansısa bir dövlət məmuru sahibkarlara xüsusi şərait yaratmaq üçün qanunsuz əməllər edəcəksə, çox ciddi şəkildə cəzalandırılacaq”- deyə bildirib.
Bütün bunlar onu söyləməyə əsas verir ki, dövlət başçısı cənab İlham Əliyev vergidən yayınma hallarının hələ də kütləvi xarakter daşıdığını, bu gün belə bir hallara son qoyulmasının zamanı çatdığını və bu işdə bütün dövlət orqanlarının vergi orqanlarına kömək göstərməli olduqlarını xüsusi vurğulayır.
İnanırıq ki, məqalənin dərcindən sonra yaşanan problemlər diqqətdə saxlanılacaq və aidiyyəti dövlət qurumları tərəfindən onların həlli istiqamətində müəyyən addımlar da atılacaq.
Problemlərin varlığını diqqətdə saxlayacağıq.

Mənbə: intertv.az

21.07.2019

Əli Həsənovun xanımının məhkəməyə gəlməsi tələb olunur

İyulun 19-da Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində hakim Azər Paşayevin sədrliyi ilə "Kaspi" MMC-də 564 min manatın mənimsənilməsilə bağlı növbəti proses keçirilib. "Turan" agentliyi verir ki, bu işdə ölkə prezidentinin ictimai-siyasi məsələlər üzrə köməkçisi Əli Həsənovun xanımı Sona Vəliyevanın da adı keçir.  O "Kaspi Liseyi"nin təsisçisidir. Təqsirləndirilən şəxslər MMC-nin mühasibləri Tural Məmmədov və Fərahim Möhbalıyevdir. Onlara qarşı CM-nin 179.4-cu (xüsusilə külli miqdarda ziyan vurmaqla mənimsəmə) maddəsi ilə ittiham irəli sürülüb.
F.Möhbalıyev S.Vəliyevanın məhkəmədə şahid kimi dindirilməsi barədə vəsatət qaldırıb. "Niyə məni bu cinayətə vadar edən şəxslər dindirilmir? Hər şey rəhbərliyin tapşırığı idi. Sona Vəliyeva məhkəməyə çağırılsın. 884 min pul alıb. Pulu ona vermişəm. Bu barədə onun istintaqa ifadəsi var", - F.Möhbalıyev deyib.
Müdafiə tərəfi vəsatəti dəstəkləyib. Lakin dövlət ittihamçısı məhkəmədən vəsatətin baxılmamış saxlanmasını istəyib.
Məhkəmə vəsatəti baxılmamış saxlamaq və növbəti iclaslarda müzakirə etmək barədə qərar qəbul edib.
Sonra prosesdə "Kaspi Liseyi"nin mühafizə xidmətinin rəhbəri Sərxan Baxşəliyev şahid qismində ifadə verib. O deyib ki, əməkhaqqını həm nağd şəkildə, həm də kart vasitəsilə alıb. Ümumi maaşı 450 manat olub. Kartla 260 manat alıb. S.Baxşəliyev qeyd edib ki, mühasibatlıqla əlaqəsi olmasa da hərdən liseyə gələn valideynlərdən təhsil haqqını alıb təqsirləndirilən Tural Məmmədova verirdi.
Növbəti məhkəmə prosesi iyulun 26-na təyin edilib.
İttiham aktına görə, 2018-ci ilin aprel-oktyabr aylarında 454 şagirdin təhsili üçün 1 mln. 366 min manat pul ödənilib. Bu vəsaitin 564 min manatını baş mühasib və mühasib rəsmi sənədləşməyə daxil etməyiblər və mənimsəyiblər. Liseyin direktoru Elnur Əliyevin DİN Baş Mütəşəkkil Cinayətkarlıqla Mübarizə İdarəsinə müraciəti əsasında cinayət işi başlanıb. Əvvəlki məhkəmə proseslərində müttəhim Tural Məmmədov deyib ki, 564 manatın bir hissəsini şəxsi ehtiyacları üçün götürüb. (Turan)

20.07.2019

Sevdiyi qadından boşanan, ən yaxın dostundan inciyən SƏYAVUŞ ASLAN

İyunun 27-də həyatdan bir müharibə uşağı, talesiz ata, ər, etibarsızlıqdan sarsılan dost, potensialını tam göstərə bilməyən, dəyərini özü ilə aparan sənətkar getdi. 
Kiminsə qəlbində həzin, xoş xatirəsi qaldı, sadəcə qoyub getdiyi obrazlarla... Kimsə “Ondan bir də olmayacaq” dedi. Əksəriyyət isə... Heç “təəssüf” belə demədi.
Balacaboy, tösmərək bir oğlan qoltuğuna vurduğu tar boyda idi az qala, Bakının dar dalanları ilə bu tarı güclə daşıyıb hər gün dərsdən sonra “Pionerlər evi”nə gedərdi. O vaxt üçüncü sinifdə oxuyurdu, tarı çox sevirdi, amma dram dərnəyinə gedən Hacıağa adlı dostu teatrın əlçatmaz gözəlliklərindən o qədər danışdı ki, bir gün ona qoşulub dram dərnəyinə yollandı. İlk məşqlər, ilk tamaşalar və ilk rol... Beləcə gələcəyin, məşhur, sevimli aktyorunun həyat yolu və taleyi müəyyən olundu.
1935-ci il sentyabrın 5-də Bakıda sürücü Məmmədağa kişi və onun həyat yoldaşı, evdar qadın Anaxanımın kasıbvarı komasında bir oğlan uşağı dünyaya gəldi. Adını Səyavuş qoydular ki, bəxti yüyrək olsun. Səyavuş fars dilindən tərcümədə atlı mənasını verir. Hamının uşağı kimi küçədə oynayır, deyir-gülür, axşam evə yığışırdı. Məktəbə gedəndən sonra o vaxtın əksər ailələri kimi uşağı ya musiqiyə, ya idmana, ya da hansısa dərnəyə yazdırmalı idilər. Bu uşaq tarı seçdi, üç il sonra isə könüllü dram dərnəyinə keçdi.
Səyavuşun taleyi yüyrək oldu deyəsən, həyatda hər şey sürətlə, hələ yaşı çatmamış gəlib-keçdi, iz buraxdı.
Böyük Vətən Müharibəsinin şəpəsi bu ailədən də yan keçmədi, taleyinə müharibə dövründə yaşamaq yazılmış hər bir insan bu və ya digər dərəcədə dövrünün qurbanı olur. Bu uşaq da hələ orta məktəbin ilk illərində müharibənin dəhşətlərini yaşadı. Hər şeydən qurtulmaq üçün işləmək, çalışmaq lazım idi, artıq oxumağa vaxt qalmırdı.
7-ci sinfi bitirib Dəmiryol Texnikumuna üz tutur ki, tezliklə bir sənətin sahibi olsun, əli çörəkpuluna çatsın. Oxuya-oxuya isə həyatın bütün çətinliklərinin, ağrı-acısının yükünü çiyinlərindən getdiyi “Dram dərnəyi”ndə müəllimi Ağadadaş Qurbanovdan öyrəndikləri sayəsində boşaldırdı. Onunla birgə həmin dərnəyə dostu Həsən də gedirdi. Sonralar bu dostlar Azərbaycan kino və teatr mədəniyyətinin iki möhtəşəm sütunu olacaqdılar – Səyavuş Aslan və Həsən Turabov.
Ağadadaş Qurbanov Səyavuşu peşəkar teatr səhnəsinə gətirmək üçün çox sınaqlara çəkirdi, ən çətin, fərqli obrazlar verirdi. Səyavuş da hamısının öhdəsindən gəlirdi.
Səyavuş Aslan peşəkar teatr səhnəsinə ilk dəfə 1954-cü ildə Musiqili Komediya Teatrı səhnəsində xorun solisti kimi çıxır. Xorda işləyən Səyavuş Lütfəli Abdullayevin oynadığı bütün rolları o qədər sevir ki, onları özündən asılı olmayaraq əzbər bilirdi.
Bir gün “Arşın mal alan” tamaşasının premyerası zamanı Lütfəli Abdullayev xəstələnir. Səyavuş teatrın rəhbəri Ələsgər Şərifovdan xahiş edir ki, Vəli rolunu əzbər bildiyi üçün ona Lütfəlini əvəz etməyə icazə versin. Başqa yol yox idi. Səyavuş Aslan Vəli obrazında yeni heç nə deyə bilməsə də, rolun öhdəsindən gəlir. Təpədən-dırnağa Lütfəlini yamsılamağı onu vəziyyətdən çıxarırdı.
Həmin illərdə onlar arasında ata-bala münasibəti yaranmışdı. Lütfəli bu inadkar, oynamaq istəyi ilə yanıb-qovrulan gənci çox sevirdi, hətta hərdən özünü xəstəliyə vururdu ki, Səyavuşun səhnəyə çıxıb özünü göstərmək imkanı yaransın.
Əsgərlikdə də Səyavuş sevimli peşəsi ilə məşğul olurmuş. Şəhər Mədəniyyət Evinin tamaşalarında oynayırmış. Bir dəfə isə çox maraqlı hadisə baş verir. Onu rol aldığı tamaşanın premyerasına getməyə qoymurlar. Səyavuş hərbi hissədən qaçır. Əynindəki əsgər mundirini çıxarıb stulun başına keçirir. Tamaşaya gələn patrul təsadüfən açıq pəncərədən əsgər paltarını görür. Maraqlanır və həqiqət çıxır ortaya. Səyavuş Aslan İlham Rəhimlinin onun haqqında yazdığı kitabda bu barədə danışır: “Zalıma nə qədər dil tökdümsə, tamaşanın ikinci hissəsini oynamağıma imkan vermədi. Məni tutub apardı ki, hərbi hissədən icazə kağızım olmadan çıxmışam. Özü səhnəyə çıxıb Məşədi İbadın ikinci hissəni oynaya bilməyəcəyini söylədi, dedi, Məşədi İbadı tutub aparırıq, üç sutkalıq”.
Əsgərlikdən sonra Səyavuş Aslan gah Kukla Teatrında, gah Quba Dövlət Dram Teatrında çalışır, amma hiss edirdi ki, yerində deyil. Nəhayət, bir gün onu Musiqili Komediya Teatrına dəvət edirlər. Şəmsi Bədəlbəylinin teatra rəhbərlik etdiyi vaxtlar idi. Amma onu aktyor heyətinə götürmürlər, bunun üçün o vaxt uğurlu bir rolla sınaqdan keçməli idin.
Şəmsi Bədəlbəyli “Yoy” tamaşasına quruluş verəndə Qoşun rolunda Lütfəli Abdullayevə Səyavuşu dublyor verir, amma onu da deyir ki, premyera sənin sınağın olacaq. Premyera günü Şəmsi Bədəlbəyli mötəbər qonaqları nəzərə alıb sözünü geri götürür, “qoyun Lütfəli özü oynasın” deyir. Səyavuş çox pərt halda, amma ötkəm səslə: “Ya premyeranı oynayıram, ya gedirəm”, - deyir. Şəmsi Bədəlbəyli deyəsən gələcəyin potensial aktyorunu itirə biləcəyini anlayıb razılıq verir. Səyavuş sınaqdan uğurla çıxır və sabahısı teatrın aktyor heyətinə qəbul olunur.
Onun sənət taleyində Mirzəağa Əliyevin, Cahangir Zeynalovun böyük rolu var, hər ikisi heç bir məktəb keçməyən Səyavuş Aslan üçün əsl sənət məktəbi olublar. Daha bir uğuru Lütfəli Abdullayevlə olan münasibətləri idi. Özünün də bir vaxtlar etiraf etdiyi kimi doğma atasını itirəndə hələ həyatı dərk etmədiyindən almadığı zərbəni Lütfəli Abdullayev dünyadan köçərkən, onu itirərkən alıb.
Səyavuş Aslan adı artıq afişalarda parlayır, tamaşaçılar onun adına tamaşalara gəlir. Yavaş-yavaş kino dəvətləri başlayır. Teatrda bir-birinin ardınca təkrarçı, eyni səpgili, komik rollar oynayan aktyor kinoda bəzən faciəli obrazların öhdəsindən belə məharətlə gəlməyi bacarırdı.  
Onun kinodakı, teatrdakı rollarını sadalamayaq. Səyavuş Aslan dövrümüzün sənətkarı olub və rollarını hamımız bilirik. Amma onun bir insan kimi, bir sənət adamı kimi zəmanəmizdəki rolu hamı üçün aydın deyil.
Səyavuş Aslan səhnədə eyni və daha çox komik rollar yaradıb. Bu onun potensialından irəli gəlmirdi, əksinə, onun zəngin potensialını ortaya çıxarda biləcək dərin dramaturji material yox idi. Gəncliyində də, orta yaşda da, ömrünün sonuna qədər ürəyindən xəbər verən, içini göstərə bildiyi bir rol yazılmadı onun üçün. Son illər Milli Dram Teatrının səhnəsində gürcü müəllifin “Kaş, araba aşmayaydı” tamaşası məxsusi onun üçün tamaşaya qoyulsa da, yenə Səyavuş Aslan sənətkarlığı üçün az idi. Bax, bu sənətkarın faciəsidir.
Səyavuş Aslan təbiətcə kəskin təzadlı xarakterə malik insandı. O, həm həyatından çox sevdiyi qadını - Ofeliya Aslan üçün göz yaşları tökürdü, həm də onu dəlixanaya saldırmağa qadir idi. Həm müxtəlif şirkət rəhbərlərindən, brend firma mağazalarından bir kostyum istəyəcək qədər enə bilirdi, həm də ölkə prezidenti ilə üzbəüz gələndə özü üçün deyil, gənc aktyorlar üçün təqaüd xahiş edəcək qədər yüksəklikdə görünürdü.
25 il Musiqili Komediya Teatrında çalışdı. Bədii rəhbər vəzifəsinə qədər ucaldı. Həmin illər ərzində bu teatrda nəhəng sənət simalarından ibarət gözəl kollektiv formalaşmışdı. Onların arasında gənc, gözəl Ofeliya da vardı. Sevgi özünü gözlətmədən gəldi. Bir-birinə həm xarakter, həm zahiri görkəmcə çox bənzəyən bu iki gənci bir yerdə görməyə alışmış gözlər, bir gün onların toy sevincini də yaşadı, övladlarının doğuluşu münasibəti ilə təbriklər də söyləmək düşdü qismətlərinə.
Teatrın kollektivi elə bil ailə idi, Nəsibə Zeynalova, Hacıbaba Bağırov, Səyavuş Aslan üçlüyü isə Bəşir Səfəroğlu, Lütfəli Abdullayevdən sonra səhnəni çiyinlərində şərəflə daşıyırdı. Bəli, səhnə böyük sənətkarların çiyinlərində daşınır və ötürülür.
Şan-şöhrət, sənət yanğısı, uğur, ailə xoşbəxtliyi- hamısı eyni vaxtda gəldiyi kimi, bir gün ya bir-bir, ya da elə gəldiyi kimi eyni vaxtda əldən çıxa bilərmiş.
İllər bir-birini əvəz etdikcə, nədənsə sabahın yox, keçən günün təəssüf və həsrətilə yaşayırsan.
Yaxşı yaradıcı, mehriban kollektiv dağılmağa başlamışdı. Teatra, sənətə, sənətkara münasibət də dünənki kimi deyil nəysə, axı 90-cı illər astanadadır. Elə bil lənətlənib bu illər, hər il o birindən ağır gəlir. Mədəniyyətimizin tənəzzül illəri idi.
Üstəlik də ailədəki problemlər. Səyavuş Aslan qadın düşkünü deyildi. O heç bir qadının arxasınca düşməzdi, sevdiyi xanımı onun üçün bütün başqa qadınlardan üstün idi. Amma onun şöhrətinə aludə olan qadınlar vardı ki, Səyavuş Aslana rahatlıq vermirdilər. Bəlkə də haqqında yayılan söz-söhbətlər, şayiələr bu qadınların uydurması, xəyalı idi. Ofeliya Aslan isə qadındır- zəif məxluqdur, bu şayiələrdən artıq təngə gəlib, psixoloji problemlər baş qaldırıb onda. Səyavuş Aslan ailəsini sevir, ürəyi onlarladır, amma qayğı göstərmək, bu sevgini onlara yaşatmaq xislətinə xas deyil.
Söz-söhbət belə kişilərin ailəsindən əskik olmur. Qadının dığdığından qurtulmaq üçün isə ya boşanmaq lazımdır, ya da...
Səyavuş Aslan hər ikisinə əl atır, illərlə həm səhnəni, həm də yastığını bölüşdüyü sevimli Ofeliyadan ayrılır, üstəlik onu psixoloji dispanserə təhvil verir.
Teatr sənətimizin tarixinə qızıl hərflərlə yazılmış məşhur “Hicran”ın qəhrəmanları arasında da hər şey qaydasında deyil. Nəsibə Zeynalova Səyavuş Aslanın xanımına göstərdiyi, onun qənaətincə anlayışsızlığa görə qınadı, küsdü ondan.
Hətta “Hicran” tamaşası lentə yazılıb tarixə köçürülən zaman o üç aktyorun üçü də bir-biri ilə danışmırmış. Düzdür, o vaxt hələ Səyavuşla Ofeliya ayrılmamışdılar, qadının psixoloji durumu da pozulmamışdı, amma artıq narazılıqlar axarından çıxırdı.
İllərin dostları - Hacıbaba Bağırovla Səyavuş Aslan arasındakı soyuqluğa isə səbəb tamam başqa amillərdir. Burda birincinin ikincinin yerinə göz dikib, dostluğu tapdayıb xəbərdarlıqsız onun vəzifəsinə sahib çıxması amili ilə yanaşı, qadın məsələsi də istisna olunmurdu. Düzdür, bədii rəhbər təyinatla olurdu, amma iki dostdan biri o birinin yerinə gəlməyə razılıq verirsə, bu ikinci dostu incitməyə bilməzdi.
Səyavuş Aslan Musiqli Komediya Teatrının bədii rəhbərliyindən çıxarılanda həm də övlad nisgili vardı, övladlar ata-ana arasında olan soyuq münasibətdən, valideynlərin onlara qayğısızlığından “bəhrələnmişdilər”.
Şöhrət bəzən insanın gözünü elə tutur ki, bu şirin “pərdə”dən başqa heç nəyi görə bilmirsən. Görə bilmirsən ki, sənin həyatında başqa dəyərlər var. Onları gözdən qoysan sadəcə itirə bilərsən, övlad kimi, həyat yoldaşı kimi, ailə kimi dəyərləri. Onlar qayğısızlıqdan, sevgisizlikdən yanlış istiqamətlərə düşə bilərlər.
Səyavuş Aslan Ofeliyası ilə bir evdə iki yad adamlar kimi yaşayırdılar. Gecələdiyi doğma teatr da, vəzifə də beləcə əldən getdi. İndi onu nə gözləyir? Üstəlik insanların etibarsızlığı. Ən yaxın dost onun kreslosunda və bir vaxtlar ciblərinə pul qoyduğu, problemlərini həll etdiyi həmkarları həmin dostun ətrafında.
Bundan ağır stress ola bilərdimi? Bir vaxtlar üzündən gülüş əksik olmayan insan beləcə aqressiya ilə yüklənir. Milli Dram Teatrına onu uşaqlıq dostu, həmin vaxtlar teatrın rəhbəri olan Həsənağa Turabov gətirir. Bu teatrın səhnəsində də maraqlı obrazlar imza atırdı Səyavuş Aslan, amma insan hamıya qarşı aqressiya ilə yüklənmişdi. Teatrda onu sevən çox az adam olardı, çünki heç kimə xoş münasibət göstərmirdi, onda xoş əhval qalmamışdı. Yalnız çox az- bir neçə adam bunları bilirdi və Səyavuş Aslanın əslində çox kövrək qəlb sahibi olduğunu dəyərləndirib ona münasibətini dəyişmirdi.
Əgər həmin vaxtlar bu böyük sənətkarın içinə aqressiya, insanlara inamsızlıq, qəzəb hakim kəsilmişdisə, illər ötdükcə qəlb öz sözünü deyirdi, kövrəkləşir, həzinləşir, günahları üçün özü öz qarşısında hesabat verirdi. Hesabat zamanı isə heç kim, hətta insanın öz məni belə onu bu günahları eləməsinə gətirib çıxaran səbəbləri araşdırmır, haqq qazandırmır, sadəcə mühakimə edir.
Belə çıxır ki, nə həyatda bir işin sahibi olmadın – ata, ər, oğul kimi. Nə də səhnədə olmaq istədiyin kimi ola bilmədin. Niyə yaşadın, nə dedin, kim oldun? - bu sualları hər gün özünə verir, göz yaşlarını qəlbinin çatlarına axıdırdı. Bəzənsə o göz yaşları elə efirdəcə özünü büruzə verirdi. Xüsusən də ailəsinə- həyat yoldaşına münasibətinə görə özünü günahkar bilirdi, qınayırdı. Ofeliya üçün hər şey edirdi, bəlkə günahını yuyar deyə, bazarlığına qədər daşıyıb yaşadıqları eyni mənzildəki otağına gətirərdi, amma qadın qəlbi bağışlamırdı ki, bağışlamırdı.
Ömrünün axırına qədər də belə oldu, o bunu, bu da özünü bağışlamadı.
Beləcə xanımından sonra yaşadığını da saya almayan, ömründən hesab etməyən bir kişi, sənətkar sakitcə, səssiz-səmirsiz, təəssüfsüz, göz yaşısız köçdü həyatdan. Soyuq, boş divarlar arasından əbədi soyuq torpağa köç etdi.
Yayın əvvəlində, iyunun 27-də həyatdan bir müharibə uşağı, talesiz ata, ər, etibarsızlıqdan sarsılan dost, potensialını tam göstərə bilməyən, dəyərini özü ilə aparan sənətkar getdi. Kiminsə qəlbində sadəcə həzin, xoş xatirəsi qaldı, sadəcə qoyub getdiyi obrazlarla... Kimsə ondan bir də olmayacaq dedi. Əksəriyyət isə... Heç “təəssüf” belə demədi.

modern.az

Əli Nağıyevin film kimi həyatı – Gerçək “Qurdlar vadisi”

Xəbər verdiyimiz kimi, dünən Prezident İlham Əliyevin imzaladığı sərəncamla general-mayor Əli Nağıyev Dövlət Təhlükəsizlik Xidmətinin rəisi təyin edildi. Uzun illər dövlətin təhlükəsizlik sektorunda işləmiş və peşəkar kəşfiyyatçı kimi tanınan Əli Nağıyevin bu vəzifəyə təyinatı çoxları üçün sürpriz olsa da, generalın keçmiş karyerasına nəzər saldıqda, onun DTX rəisi təyin olunmasının əslində özünəməxsus qanunauyğunluqla baş verdiyini söyləmək olar.
Əli Nağı oğlu Nağıyev 1958-ci ildə Naxçıvan Muxtar Respublikasının Babək rayonunda anadan olub. O uzun illər Milli Təhlükəsizlik Nazirliyində müxtəlif vəzifələrdə çalışıb. Keçmiş MTN rəhbəri Namiq Abbasovun dövründə nazirlikdə İqtisadi cinayətkarlığa qarşı Mübarizə İdarəsinin rəisi olub.
Prezident İlham Əliyevin 28 mart 2018-ci il tarixində imzaladığı sərəncamla general-mayor Əli Nağıyev 3-cü dərəcəli "Vətənə xidmətə görə" ordeni ilə təltif olunub.
Keçmiş MTN rəhbəri Namiq Abbasovun vəzifədən azad edilməsiylə isə Əli Nağıyevin hekayəsi başlayıb və karyerasına həm müsbət, həm mənfi qeydlər düşüb.
Eldar Mahmudov 2004-cü ildə milli təhlükəsizlik naziri təyin edildikdən sonra sələfi Namiq Abbasovun kadrlarını – ki, həmin adamların hamısı peşəkar kəşfiyyatçılar idi – bir-bir nazirlikdən uzaqlaşdırmağa və yerinə öz adamlarını gətirəməyə başlamışdı. Yeni nazirin özfəaliyyətini balanslamaq üçün isə dövlət rəhbərliyi ona müqavimət göstərə biləcək və qeyri-qanuni işlərdən çəkindirəcək birinə ehtiyac duydu. Bu şəxs Namiq Abbasovun nazirliyi dövründəki fəaliyyəti ilə peşəkar imici qazanmış, ölkə rəhbərliyinin inandığı Əli Nağıyev idi.
Və beləliklə, Eldar Mahmudovun nazir təyin edilməsindən bir neçə ay sonra, 2005-ci ildə prezident İlham Əliyev Mahmudovun fəaliyyətini balanslayacaq Əli Nağıyevi MTN-nin ikinci şəxsi - birinci müavin təyin etdi. 27 mart 2006-cı ildə isə Əli Nağıyev dövlət başçısının sərəncamı ilə general-mayor hərbi rütbəsi ilə təltif edildi.
Elə bu təyinatın ardınca da Eldar Mahmudov-Əli Nağıyev toqquşması başlamış oldu. Uzun illər MTN-nin birinci və ikinci adamı arasındakı bu gərginlik mətbuat səhifələrini də bəzədi. Nağıyevi özünün yerinə ən potensial namizəd hesab edən Mahmudov hər vəchlə onu dövlət rəhbərliyinin gözündən salmağa, MTN-dən uzaqlaşdırmağa çalışırdı. O dövrdə MTN-nin nəzarətində olan mətbu orqanlarda Əli Nağıyevin əleyhinə müxtəlif kompromatlar dərc olunur, generala hər cür ittiham yönəldilirdi. Dövri mətbuatda haqqında korrupsiya ittihamları səsləndirilən Əli Nağıyev nəhayət, 2011-ci ildə Eldar Mahmudov tərəfindən "zərərsizləşdirildi”.
Mahmudovun quldurluq əməllərinin özünün ən vəhşi formasını qazanması üçün nazirlikdə ən böyük əngəl sayılan Əli Nağıyev nəhayət 2011-ci ildə MTN-dən kənara çəkildi. Nağıyev ölkə başçısının sərəncamı ilə MTN rəhbərinin birinci müavini vəzifəsindən azad edildi. Mahmudov çetesi isə dərhal ona qarşı hücumu daha da artırdı. MTN başçısına bağlı mətbuatda Əli Nağıyev korrupsiya ittihamlarına görə prezident tərəfindən vəzifədən uzaqlaşdırıldığını tirajlamağa başladı. Ölkə başçısı isə bu ittihamları və Eldar Mahmudovu sürpriz bir həmlə ilə susdurub yerlə-yeksan etdi. Korrupsiya ittihamlarına görə təhlükəsizlik nazirinin birinci müavini postundan uzaqlaşdırıldığı deyilən Əli Nağıyev bir ay sonra dövlət başçısı tərəfindən Baş prokuror yanında Korrupsiyaya qarşı Mübarizə Baş İdarəsi rəisinin müavini vəzifəsinə gətirildi. Prezident bu həmləsi ilə Əli Nağıyevin yanında olduğunu və ona etimadını təsdiqləmiş oldu.
Nağıyevin MTN-dən uzaqlaşdırılmasından sonra Eldar Mahmudovun elədiklərini və başına gələnləri isə diqqətli oxucu zatən bilir.
Nağıyevin gedişindən sonra daha 4 il nazir postunda qalan və minlərlə qanunsuzluğa imza atan, ölkədən milyardlarla dolları qeyri-qanuni formada oğurlayıb çıxaran Mahmudov da nəhayət, 2015-ci ildə dövlət rəhbərliyinin qəzəbinə tuş gəldi və nəinki vəzifəsindən azad edildi, hətta ondan sonra MTN-də daş-daş üstündə qalmadı. MTN tamamilə dağıdıldı və yerində yeni sistem – Dövlət Təhlükəsizlik Xidməti yaradıldı.
Eldar Mahmudovun nazir postundan uzaqlaşdırılmasının ardınca DTX-ya rəhbər gətiriləcək şəxslər arasında adı ilk sırada hallanan şəxslərdən biri də məhz Əli Nağıyev idi. Uzun illər MTN sistemində yüksək vəzifələrdə işləyən və quruma aid hər şeyi bilən Nağıyevdən daha ideal kadr tapmaq da asan deyildi. Ancaq həmin ərəfədə gözlənilən olmadı və DTX rəisi vəzifəsinə Mədət Quliyev gətirildi. Nağıyev isə yenidən öz zamanını gözləməyə çəkildi.
Burada bir haşiyə çıxaq. Uzun illər Mahmudovla toqquşmada olan Nağıyevə MTN əməliyyatlarından sonra buradakı qanunsuzluqların araşdırılması üçün yaradılan istintaq qrupuna rəhbərlik həvalə edildi. Beləliklə, Eldar Mahmudov rahat-rahat cinayət əməlləri törətməsi üçün nazirlikdən hər vəchlə uzaqlaşdırmağa çalışdığı Əli Nağıyev kənara çəkilib zamanını gözləməyin mükafatını almışdı – Mahmudovun cinayətlərinin ifşası məhz ona tapşırılmışdı.
Bir qədər əvvələ qayıdıb bu iki şəxs arasındakı toqquşmanın ən açıq dilə gətirilən formasını da xatırlayaq. 2013-cü ildə MTN tərəfindən həbs edilən jurnalist Pərviz Həşimli azadlığa çıxdıqdan sonra sensasion bəyanatla çıxış elədi. Jurnalist açıqca dedi ki, Eldar Mahmudov ondan Əli Nağıyevin üzünə durmasını tələb edib. Bunu etmədiyi üçün də MTN əməkdaşları nazirin tapşırığı ilə ona qondarma cinayət işi açdırıb həbsinə nail olub. P.Həşimlinin sözlərinə görə, Eldar Mahmudov çetesi Nağıyevin üzünə durması halında ona pul da təklif edib. Sitat: "Dedilər, Əli Nağıyevin üzünə dur, 1 milyon veririk”.
Və nəhayət, təhlükəsizlik sistemindən uzaqlaşdırıldıqdan sonra 8 il kənarda, passiv vəzifədə öz zamanını gözləyən Əli Nağıyev ən yaxşı bildiyi sahəyə - kəşfiyyatçılığa qayıtdı. Əli Nağıyevin DTX rəisi postuna təyin edilməsini ölkə başçısı İlham Əliyevin ona çox inandığın bir nümunəsi saya bilərik. Uzun illər Nağıyevin müxtəlif cəbhələr tərəfindən vurulmasına mane olan və onu yanına çəkərək qoruyan dövlət başçısı generalın bu sədaqətinin mükafatını isə 8 il sonra verdi. Kənara çəkil deyiləndə səssizcə öz vaxtını, ölkə rəhbərinin yeni tapşırıqlarını gözləyən Nağıyevin ikinci baharı başlayıb.
Şübhə yoxdur ki, Dövlət Təhlükəsizlik Xidməti Əli Nağıyevlə birlikdə daha da peşəkar sima qazanacaq. Nağıyevin DTX rəisi kimi ilk işlərindən birinin isə Eldar Mahmudovun dövründə təhlükəsizlik sistemindən küsdürülən və müxtəlif bəhanələrlə ya orqandan istefaya məcbur edilmiş, ya da daha kiçik vəzifələrə sürgün olunmuş peşəkar kəşfiyyatçıların yenidən bu sistemə qaytarılması və layiq olduqları postlara təyin edilməsinin olacağı gözlənilir... /bakupost.az/

17.07.2019

MƏRHUM HACI MÜRŞİD

Hacı Mürşid restoran işlədirmiş. Hər səhər sübh namazından sonra bazara gedər, təmiz ət, təmiz yağ, əsl zəfəran alardı. Müştəriləri üçün zövqlə yemək bişirərdi. Bəzən onun yeməkxanasında imkansızların növbəsi yaranardı. Tacirlər öz köməkçilərini yemək üçün onun restoranına göndərərdilər, hacı həmin köməkçiləri yedizdirər, sonra yola salardı, deyərdi nə bilim o yeməkdən ona verəcəklər ya yox. Bu qədər əli açıq, ürəyi açıq və səxavətli olmasına baxmayaraq heç vaxt müflis olmayıb. Həm varlı müştəriləri olub, həm fəqir. Borc istəyənlərə borc verər, pulu qaytara bilməyənlərdən pulunu almazdı.
Çox bərəkətli ömür sürən hacı Mürşid restoranın qapısına belə yazmışdı: "Nisyə yemək verilir"

Oktay Quliyev

Əli Həsənovun "Millətçı Gənclər Təşkilatı" barədə

3 gün əvvəl, bir qrup Gürcüstan vətəndaşı, o cümlədən hərbi geyimdə olan gürcülər Azərbaycan Respublikasının sərhədlərinə hücum edərək, sərhədi qoruyan Azərbaycan əsgərlərini tapdalayıb, silahlarini əllərindən alıb və söydülər.
Amma İranda hansısa separatçı, qatil və ya narkotacir həbs edilərkən İran səfirliyi qarşısına göndərilən "Millətçı Gənclər Təşkilatı" üzvləri deyəsən Azərbaycanda deyillər və heç elə bil Gürcüstan sərhəddində yaşanan bu hadisədən heç xəbərləri də olmadı. 
Bizim dəqiq məlumatımız var ki, "Millətçı Gənclər Təşkilatı" yalnız bir addan başqa bir şey deyil. Bu ad Prazident Aparatında Əli Həsənovun vaxtilə başçılıq etdiyi ictimai-siyasi şöbədə qondarılıb; o şöbə məsləhət bilən hallarda "Millətçı Gənclər Təşkilatı" adı altında maskalanan bir neçə axmaq hakimiyyət muzdurlarına yolçu payı verilir və onları İran səfirliyinin qarşısına göndərirlər. Güya ki, İranda "milli fəallar" (separatçılıq təbliğatı və qaragüruh əməllər ilə məşğul olanlar- azəri adına ləkə gətirənlər) təzyiqlərə məruz qalanda "Millətçı Gənclər Təşkilatı" onların hüquqlarını müdafiə edir.
Bəs görəsən niyə "Millətçı Gənclər Təşkilatı" öz vətəndaşları olan əsgərləri gürcü hücumçular qarşısında müdafiə edə bilmədilər? İrana qarşı cuşa gələn bu hakimiyyət muzdurları harda ölüblər?! Yoxsa olmayan “qeyrətləri” yalnız İrana qarşı cuşa gələ bilir?!
Qarabağın əldən getməsi və Azərbaycan hakimiyətinin bununla barışmış olmasının sezilməsi gürcüləri də bu qənaətə gətirib ki, “ermənilər özününkü bildikləri Qarabağı aldıqları halda, biz gürcülər niyə özümüzün bildiyimiz David Qareci məbədlərini almayaq?" Həm də elə bir halda ki, Azərbaycan Respublikasında hakimiyyəti zəbt edib BP-nin ölkədən çıxardığı neft pullarının tör-töküntüsü ilə kef edən hakimiyyət, sionistlərin əmrinə əsasən Gürcüstan müqabilində heç bir müqavimət görstərə bilməz.
Azərbaycan hakimiyyətinin Gürcüstana qarşı hər hansı bir addım atmasına ixtiyarı yoxdur! Çünki Gürcüstan hazırda sionizmin məntəqədəki vuran qolu missiyasını yerinə yetirir və son günlərdə bu dövlətin Rusiyaya qarşı törətdiyi təxribatlar da bunun bariz nümunəsidir.

Baba Pünhan

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1192275167611745&set=a.126654324173840&type=3&theater

15.07.2019

Прости, Владимир Владимирович, что раньше я за тебя никогда не голосовал

Дмитрий Кузнецов

Я никогда не голосовал за Путина. Ни разу в жизни. Ругал его. Критиковал. Обижался на него. Не понимал, что он творит в своём кремлёвском кабинете. Думал, что он хитро и цинично меня обманывает, чтобы грабануть больше денег себе и «кооперативу «Озеро».
Я не понимал, как можно было так резко и неожиданно прекратить войну в Чечне. Когда до победы оставалось совсем чуть-чуть, – ещё немного бомбёжек, ещё немного артиллерии, ещё несколько тысяч трупов – и вот она, победа! А Путин не захотел ни бомбёжек, ни трупов. Взял – и закончил войну. Я его сильно за это ругал… А теперь Рамзан Кадыров освобождает русских журналистов из плена и учит меня, как Россию любить. И я его слушаю, и учусь! С удовольствием учусь. Потому что как-то так вот получилось, что Кадыров для России больше меня сделал. И лучше меня понимает, что сделать нужно. И Чечня сегодня – самый спокойный и безопасный регион моей страны. А Грозный – не дымящиеся развалины, каким я его помню, а кавказская Швейцария. Чистый, красивый, ухоженный, любимый жителями и гостями город. Туризм развивает… Какое счастье, что Путин тогда таких, как я, не послушал! А их много было, таких… Теперь-то мы все, конечно, поняли, как он был тогда прав. Задним умом поняли. А ему нельзя “задним умом”, ему надо сразу правильные решения принимать. Но тогда я за него не голосовал. Обижен был сильно.
Я не понимал, как можно было так нагло переводить головные офисы и юридические адреса ведущих предприятий России из Москвы в Питер. Когда приходили к коммерсантам “вежливые ребята в штатском”, и прямо так, без предисловий, предлагали перевести свой юридический адрес в другой город. Чтобы там налоги платить. Я был предельно возмущен такой поддержкой “малой Родины”, я видел в этом заботу о своем самом надежном электорате, неприкрытую “семейственность” и “местничество”. А потом съездил в Питер, и рот открыл. Там, где в ямы под трамвайными рельсами еще два года назад пролезала большая собака, я увидел зеркальной гладкости и стерильной чистоты мостовые. Там, где в районе “Красного треугольника” черные от копоти здания пугали прохожих выбитыми стеклами и оторванными дверями подъездов, я увидел пастельных цветов приветливые чистенькие фасады. Питер стал самым красивым городом мира. И это не я придумал, это мне сказали приезжающие туда иностранцы. А уж они в городах мира неплохо разбираются… И гости многочисленных международных форумов, взглянув на великолепие “Северной Пальмиры”, гораздо охотнее подписывают многомиллиардные контракты. Кому польза? Да мне, блин, дураку, и польза! Но тогда я этого не понимал. И по-прежнему упорно не голосовал за Путина.
Я не понимал, как можно планировать проведение зимней Олимпиады в Сочи. Где тропическая пальма считается “сорным растением” и растёт на любой, наметённой ветром, кучке песка сразу же, как эту кучу намело. Я видел в этом гигантскую авантюру с целью “нарубить бабла” и накормить приближенных. А сегодня Сочи из заштатного и грязноватого курорта с плохой канализацией и перебоями в водоснабжении превратился в одну из спортивных и политических столиц мира. А сочинская Олимпиада стала лучшей в истории.
Я был возмущен циничностью создания и продвижения в Думу партии “Единая Россия”. “Неужели не наворовались? – думал я, – Неужели вам все мало? Когда же вы, наконец, лопнете, упыри! Не позволю протаскивать в Думу этих косноязычных идиотов!” И я пошел на Болотную площадь кричать о том, что “Мы здесь – власть!” и “Это наш город!”. Прошли годы, и недавно в Послании Федеральному Собранию Путин рассказал, какие образцы оружия созданы нашими учеными. И я понял, что за каждой этой разработкой стоят не просто лаборатории, целые глобальные индустрии. Заводы, научно-исследовательские институты, предприятия, ВУЗы… Тысячи и тысячи людей. Отрасли. Коллективы. Гигантские и совсем мелкие хозяйства. Которые надо было собрать в единый механизм, заставить подчиняться общей задаче, работать в унисон и без сбоев. Можно ли было это сделать без жестко централизованной власти, без хорошо управляемой системы? Нет, ребята. Абсолютно невозможно. Не для себя он «вертикаль» выстраивал, а для того, чтобы мы сегодня могли кичиться «суверенитетом России» и говорить, что «только три страны на свете поистине суверенны – это США, Китай и Россия». Приятно нам это говорить? Мне – очень приятно! А было бы это без «путинской вертикали»? Однозначно – нет.
Я никогда не голосовал за Путина, потому что считал, что я люблю Россию, а Путин ее не любит. Я думал, что он думает только о бабле и власти. И о том, чтобы была сыта команда, которая его у этой власти поддерживает, а вовсе не Родина. А теперь я смотрю на все, что происходит, и понимаю, что это не я, это он по-настоящему Родину любил. И любит. Потому что он думает не о сегодняшнем и завтрашнем дне. Как я. А о послезавтрашнем и дальше. Иначе у нас никогда не появилось бы ни ракеты “Сармат”, ни гиперзвукового боевого комплекса “Кинжал”. Которые за один президентский срок не сделаешь. И мы никогда не смогли бы послать по известному некомплиментарному адресу Великобританию с ее “торговой войной”. А сейчас – можем. И легко. Благодаря мне, что-ли? Или таким, как я? Да нет. Благодаря ему. И таким, как он. И если у нас сейчас есть, чем гордиться и на что надеяться, то это – его персональная заслуга.
И последнее. Я понимаю, что для президента это – не главное качество. Но оно главное для человека. Вот вы говорите, что “Путин – сильный”. А знаете, почему он сильный? Знаете? Я сам только недавно это понял! Он сильный потому, что он – добрый. Просто у нас еще никогда в жизни не было по-настоящему доброго лидера, вот мы и не смогли в Путине самого главного рассмотреть. К тому же при его работе, да в окружении волков, которые только и ждут, чтобы мы расслабились, доброты особенно и не проявишь. Вот мы главного-то и не разглядели. Ничего. Россия – страна большая, а потому, как большой пароход, иногда медлительная и неповоротливая. Но это пока не разгонится. Восемнадцать лет мне понадобилось, чтобы рассмотреть собственного президента. И хоть в чем-то его понять. И ему немало времени требуется, чтобы нашу махину разогнать. Потребуется еще? Я – поддержу. И плевать мне на Конституцию, Родина – дороже.

14.07.2019

Dütdülü ilə başqatma

Bir neçə gün əvvəl Azərbaycan mediası sevincək halda xəbər verdi ki, İsrailin Ermənistana yeni göndərdiyi səfiri Azərbaycan və Türkiyəyə böyük jest edib! İsrail səfiri "erməni soyqırımı" abidəsini ziyarət etsə də "soyqırım" sözünü işətməyib və deyib: "Belə böyük cinayətlərin təkrarlanmaması üçün, bu cinayət tədqiq olunmalıır".
Azərbaycan mediasının bundan sevinməsi və bunu Israil səfirindən böyük bir jest kimi qəbul etməsi özü olduğca təəccüblüdür. Rəhmətlik Səməndər Rzayevin oynadığı keçmiş nazir müavini Şakir Şəkəroviç Şirinovun dediyi kimi: “Gör bizi nə ilə təbrik edirlər – dütdülü!” 
Bundan əvvəl isə Azərbaycan mediası yazırdı ki, azərbaycanlı yəhudi deputat, sionist Yevda Abramovun yalnız bircə zəngi ilə İsrail Knesseti "erməni soyqırımının tanınması" qanun layihəsini öz gündəmindən çıxarıb!
Azərbaycan mediası bu xəbərlə müsəlman xalqı sionistlər qaşısında borclu çıxarırdı.
Xalqın gözünə kül üfürən Azərbaycanın muzdur KİV-lərinin nəzərinə çatdırmağı borc bilirik. Ola bilər Yevda Abramov Azərbaycan Respublikasında əhəmmiyyətli fiqur olsun. Amma Yevda Abramovun İsrailin daxildəki siyasətində heç bir ciddi yeri yoxdur.
İsrail siyasətində Abramov yalnız Azərbaycan Respublikası mediasını aldada bilər.
İsrail siyasətçiləri Abramovu tələskən və yalnız öz və övladlarının səxsi mənafeyini düşünən bir şəxs kimi tanıyırlar ki, əlbəttə yəhudi olduğuna görə Azərbaycan Respublikası kimi ölkənin parlamentində İsrailin ruporu kimi yaxşı rol oynaya bilir.
Əgər Azərbaycan KİV-ləri o sözləri Yevda Abramovun əvəzinə Diaspora İşləri Üzrə Dövlət Komitəsinin sədri Fuad Muradov barəsində desəydilər, onda bu başqa məsələ. Çünki Fuad Muradov nüfuzlu sionist Barux Livivin himayəsində olan azərbaycanlı siyasətçilərdəndir və buna görə də Knessetdə Likud Partiyası üzvlərinin dəstəyini qazana bilərdi. Ancaq Yevdanın belə bir imkanı yoxdur.
Yevda Abramov çox “əziyyət çəksə”, onu edə biləcəyi yalnız Kesetin nüfuzlu üzvləri olan xanim Tzipi Hutuvuli və bu qanun lahihəsinin əleyhinə olan daha 41 deputatı öz tərəfinə çəkə bilər! Amma bu layihəni irəli sürən nüfuzlu deputatlar, o cümlədən Yeir lapid, Hayım Orun və xanım Tamar Zindberg kimilərin qarşısında Yevda Abramov İsrail Knessetində kimdir ki?
Azərbaycan mediası xalqın başını şou-biznesə qatıb və elə bilirlər ki, daha kimsə siyasətdən anlamır. Və xalqı aldatmağa çalışırlar.

Baba Punhan

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1190823557756906&set=a.126654324173840&type=3
Dmitri Yuryeviç Kolesov Cəbrayıl rayonu ərazisində iki nəfər əsgər yoldaşı ilə səngərdə olarkən qəflətən başına ağır zərbə dəyib və huşunu itirib. Özünə gələndə ermənilərin onu əsir götürdüyünü anlayıb. Erməni hərbçilər D.Kolesovu ağ rəngli “Niva” markalı maşına mindirərək işğal etdikləri Füzuli rayonunda yerləşən ikimərtəbəli binaya aparıb, onu ikinci mərtəbədən atmaqla hədələyiblər. Elə həmin gün gözlərini bağlayıb yenidən maşına mindirib və “Lələtəpə” deyilən yüksəklikdəki mövqelərinə aparıblar. Sorğu-sual edən 35-40 yaşlarında mayor rütbəli zabitin göstərişi ilə ermənilər Kolesovu armatur, rezin dəyənəklərlə döyüb və itləri üstünə buraxıblar. İtlərin dişləyərək ciddi xəsarətlər yetirməsinə baxmayaraq erməni terrorçuları onu yenidən döyüb, yaralı yerlərinə zərbələr endirərək işgəncə veriblər. Sonra ermənilər Dmitrini Cəbrayıl rayonu ərazisində olduğu ehtimal edilən üçmərtəbəli qərargaha aparıb və rezin dəyənəklə yenidən döyüblər. Üç gündən sonra gözlərini bağlayaraq Ermənistan ərazisində yerləşən qauptvaxtaya salıblar. Qriqoryan (sonradan Ermənistan müdafiə nazirinin müavini işləmiş, general Qriqoryan Manvel Sektoroviçi fotoşəkildən tanıyıb) soyadlı zabit, D.Kolesovu sorğu-sual edib və döydürüb. Orada saxlanılan müddətdə erməni terrorçuları iki dəfə hansısa məhlulu iynə ilə Dmitrinin bədəninə yeridiblər. Hər dəfə iynədən sonra qızdırması qalxıb, özünü pis hiss edib və başı fırlanıb. Bundan başqa, erməni silahlıları armatur və rezin dəyənəklərlə vuraraq qəsdən onurğa sütununa ciddi zədələr yetiriblər. Sonra mayor rütbəli bir hərbçi Dmitrinin gözlərini və əllərini bağlayaraq maşına mindirib və Yerevan Hərbi Polisinə aparıb. Hərbi polisdə bir gözü sarıqlı möhkəm bədənli erməni müntəzəm olaraq onu döyüb və öldürəcəyi ilə hədələyib. 3-4 gün beton döşəməsi olan soyuq kamerada saxladıqdan sonra maşına mindirərək Yerevan Təhlükəsizlik Komitəsinə aparıblar. Ağır işgəncələrdən sonra Dmitri Kolesov 2000-ci ilin iyulun 18-də azad olunub.

13.07.2019

1 il 8 ay 8 gün erməni əsirliyində qalmış yunan-roma güləşi üzrə SSRİ idman ustası, Azərbaycanın əməkdar məşqçisi Əli Sarıyevin dediklərindən:

"Xankəndi türməsində Sergey Şatoxin adlı rus da vardı, biz tərəfdən döyüşərək, əsir düşmüşdü. Bundan əlavə, orada Viktor, Aleksey, Oleq və Vitali adlı rus əsirlər saxlanılırdı. Ermənilər Viktoru döyüb öldürdülər... Türmənin nəzarətçisi avtomatı yerə qoyub ayaqqabısının ipini bağlayanda Sergey onun avtomatını götürdü. Həmən atəş açaraq, oradakı ermənilərdən ikisini öldürdü, birini isə yaraladı. Avtomatın darağını dəyişdi, kilidi sındırmaq üçün qapını atəşə tutsa da, güllələr kilidə təsir eləmədi. Ermənilər də çöl tərəfdən qapını atəşə tutmuşdular. Belə olanda Sergey qaçıb türmənin zirzəmisinə girdi. 4-5 erməni də gəldi, bir xeyli atışma oldu. Gördülər Sergeylə belə bacara bilmirlər, zirzəmiyə qumbara atıb Sergeyi öldürdülər. Bu hadisədən 20 gün sonra Primakov Rusiyanın xarici işlər naziri təyin olundu, əsirlikdəki rusları azad etdirib evlərinə göndərdi... İlham adlı bir vətən xaini də vardı. Əsirlikdən qayıdandan sonra onu həbs edib güllələnmə cəzası kəsdilər, sonra cəzasını ömürlük həbslə dəyişdilər. O əsirlikdə olan bizim uşaqlara ermənilərdən betər zülm edirdi. Onları həm özü döyürdü, həm də ermənilərə satıb döydürürdü. Erməni dilində yaxşı danışırdı, biz başa düşmürdük. Bizimlə bir yerdə saxlanılan Alekseyi zorlayırdı... Ermənilərdən biri mənə dedi ki, 3 nəfər götür, gedək Xocalıda kartof əkməyə. Getmədim, Natiqə də dedim getməsin. Çünki bilirdim ki, qaçmaq planı var. Kəlbəcərdən Mikayıl, Xocalıdan Natiq, Sahil qəsəbəsindən Rafiq getdilər Xocalıda kartof əkməyə. Mikayıl çoban olub deyə, yolları çox yaxşı tanıyırdı. Onlar üstlərində gedən nəzarətçinin əlindən avtomatı alıb, əlin-ayağını bağlayaraq qaçmışdılar. Natiq əsirlikdən gələndən sonra danışırdı. Deyir gəlib elə bir yerə çıxıblar ki, oradan 700-800 metrlik taladan keçərək meşəyə girməliymişlər. Axşamın düşməyini gözləyiblər. Axşam olanda onları yuxu tutub, bu zaman Mikayıl avtomatı götürüb qaçıb. Yuxudan ayılanda Mikayılın yanlarında olmadığnı görüblər. Natiq deyir, məcburiyyətdən geri qayıtmaq istəyiblər. Yolda ehtiyatsızlıqdan yıxılan Rafiqin ayağı qırılıb. Nəticədə qaçış baş tutmur və hər ikisi ermənilərin əlinə keçir".

Советские иуды. Как знаменитого разведчика Абеля предал его помощник

Евгений Антонюк

Советский разведчик-нелегал девять лет оставался неуязвим для ФБР и передавал СССР данные о разработке ядерной бомбы, пока к нему не прислали сильно пьющего помощника-скандалиста

11 июля 1903 года родился Уильям Фишер, более известный под псевдонимом Рудольф Абель. На протяжении девяти лет он успешно работал в США в качестве разведчика-нелегала, но был предан собственным помощником. Громкий судебный процесс в Америке, тюремное заключение и обмен Абеля на лётчика Пауэрса, произошедший на Глиникском мосту в Берлине, сделали его одной из самых известных фигур из мира спецслужб. Несколько лет назад эти события были экранизированы Спилбергом в картине "Шпионский мост". А сам Абель ещё при жизни приложил руку к созданию популярнейшего советского фильма "Мёртвый сезон".
Уильям Август Фишер родился в Ньюкасле в семье настоящих революционных аристократов. Его отец — русский немец Генрих Фишер — был хорошо знаком с Лениным и другими видными большевиками. Из-за проблем с законом Фишер уехал в Англию, где и осел до 1921 года. Известно, что в период российской революции 1905 года Фишер занимался поставками оружия революционному подполью в России. После прихода к власти большевиков он вернулся в Россию, где занял достаточно высокий пост заведующего архивом Коминтерна. Благодаря этому семья Фишеров некоторое время жила в Кремле.
Уильям получил образование ещё в Британии (к слову, уроки живописи, которые он брал в детстве, позднее весьма пригодились ему в разведке). В России он впервые оказался, когда ему было 18 лет. Уильям в совершенстве знал английский, неплохо понимал ещё несколько языков и какое-то время работал переводчиком в Коминтерне.
После революции в России осталось не так много людей, знавших иностранные языки, и в первую очередь такие люди были востребованы в спецслужбах. В 1927 году Фишер поступил на службу в органы госбезопасности ОГПУ (Объединённое государственное политическое управление при СНК СССР). Тогда же он русифицировал своё немецкое имя, превратившись из Уильяма Августа в Вильяма Генриховича. Фишер поначалу служил переводчиком, но позднее перешёл в радисты. Сказалась давняя страсть к радиотехнике.
В 30-е годы он под своим именем жил попеременно в Британии и Норвегии и выполнял обязанности радиста местных резидентур.
Так продолжалось, пока не грянул 1937 год. Иностранный отдел НКВД особенно сильно пострадал в результате начавшихся чисток. Были зачищены практически все старые кадры. Фишер по всем параметрам был почти гарантированным смертником. Выходец из семьи старых большевиков, иностранец, женат на дочери активного в прошлом троцкиста — даже одного этого пункта было достаточно, чтобы попасть под репрессии. Фишер уцелел, хотя в 1938 году и был изгнан из разведки.
Вероятно, не последнюю роль в его чудесном спасении и скором возвращении в разведку сыграл друг его покойного отца, секретарь ЦК Андрей Андреев, один из самых влиятельных деятелей сталинской эпохи.
В годы Великой Отечественной Фишер играл весьма значительную роль в операции "Березино", которая курировалась генералом Павлом Судоплатовым. Её суть заключалась в следующем: немцам посылались радиограммы от имени несуществующего партизанского соединения, отбившегося от регулярных частей вермахта во время боёв в Белоруссии. Двухтысячный отряд, согласно легенде, весьма успешно сражался в лесах с советскими частями, сообщал об одной победе за другой, но при этом регулярно просил поддержку оружием, боеприпасами, продовольствием и людьми. Фишер входил в состав оперативной группы, которая изображала мифических немецких партизан при встречах с курьерами и связными.
После войны Фишер ушёл на повышение. Из радистов он переквалифицировался в нелегалы. Это был совсем другой уровень ответственности, теперь Фишеру предстояло координировать деятельность разрозненной агентурной сети. Работа была особенно сложной ещё и потому, что он приехал в Америку на пике холодной войны, шпиономании и охоты на красных. Но, однако, работавшие в США нелегалы считались элитой разведки, информация от них докладывалась высшему начальству в приоритетном порядке.
В ноябре 1948 года Фишер прибыл в Америку под именем Эндрю Койотис. Там он получил от другого нелегала новые документы на имя Эмиля Голдфуса. Перед разведчиком стояла непростая задача — воскресить сеть, замороженную после начала активных поисков коммунистов во всех сферах. Самым ценным элементом этой сети был юный гений Теодор Холл — физик, в 18 лет окончивший Гарвард, а в 19 — начавший работать над сверхсекретным Манхэттенским проектом, объединившим усилия лучших умов США для создания атомной бомбы. Холл исправно передавал информацию об атомном проекте советской стороне. Связь осуществлялась через супругов Коэн, которые передавали данные Фишеру, а тот отсылал их в Москву.
В США он жил под личиной фотографа и художника, снимал студию в Бруклине и нередко посещал богемные тусовки. Фишер хорошо рисовал, так что ни у кого не возникало подозрений, что он не тот, за кого себя выдаёт. Он был признан и своими "коллегами". В частности, в период жизни в Нью-Йорке весьма близко сдружился с известным художником Бертоном Сильверманом. Тот даже нарисовал портрет своего друга. Картина "Портрет Эмиля Голдфуса" (под этим именем Фишер жил в США) после его ареста и знаменитого обмена стала хитом выставок Сильвермана.
То, что Голдфус-Фишер периодически исчезал из дома на целые недели и даже месяцы, не вызывало подозрений у приятелей, для свободного художника и фотографа это было в порядке вещей.
В 1953 году Москва прислала Фишеру помощника, чтобы избавить его от части нагрузки. Под именем Юджин Маки в США приехал советский карел Рейно Хейханен. Это стало фатальной ошибкой, которая стоила Фишеру свободы. Хейханен оказался никудышным агентом, впору было дать ему оперативный псевдоним Агент Хуже Не Придумать. Можно было бы даже предположить, что Хейханена прислали из Москвы как раз с целью всё испортить, а сделал это некий законспирированный "крот". Но никаких убедительных свидетельств злого умысла в этом деле никто не обнаружил, скорее Хейханен просто оказался не готов к подобной работе.
Биографии Фишера и Хейханена во многом похожи. Оба попали в спецслужбы благодаря знанию иностранных языков. И тот и другой начинали переводчиками, затем были радистами и, наконец, стали нелегалами. Но было и одно важное отличие. Фишер пришёл в разведку добровольно, ему это нравилось. Хейханен попал в разведку по принудительной мобилизации, поскольку знал финский язык. И если Фишер был готов ко всем минусам работы нелегала, то его помощник, судя по всему, нет.
Работа нелегала всегда сопряжена с риском и постоянным стрессом, тем более на территории вероятного противника на пике идеологического противостояния. Фишер умел справляться с психологическими нагрузками, Хейханен этому так и не научился. Вместо этого он начал всё чаще прибегать к весьма опасному для нелегала способу снятия стресса — алкоголю.
В Америке Хейханен начал спиваться, постепенно это стало вредить работе. Однажды он потерял никелевую капсулу с шифровками, которую бдительный местный житель отнёс в ФБР. Разгадать шифр там не удалось, но ситуация была неприятной. Периодически Хейханен не выполнял поручения, не приходя на встречи или не оставляя необходимые предметы в тайниках. Но хуже всего было то, что Хейханен часто напивался, попадал в пьяном виде в полицию и устраивал семейные ссоры, чем неизменно привлекал к себе ненужное внимание.
Фишер на несколько месяцев выехал в Москву, чтобы отдохнуть от напряжённой работы и заодно убедить отозвать непутёвого помощника. Вернувшись, он обнаружил, что Хейханен не занимался поддержанием контактов с сетью, а оставленные на эту работу деньги пропил. После этого Фишер в категоричной форме потребовал отозвать Хейханена в Москву, и к нему в итоге прислушались.
Хейханена отозвали в Москву. Трудно сказать, какими мотивами он руководствовался. Может быть, боялся, что его накажут за проваленную работу, а может, просто не хотел возвращаться из капиталистической страны. Так или иначе, но до Москвы он не доехал. На промежуточной остановке в Париже выпивший для храбрости Хейханен ворвался в местное посольство США и начал требовать политического убежища в обмен на ценную информацию. Охранники приняли его за пьяного хулигана и попытались выпроводить. Тогда Хейханен достал монетку и торжествующе извлёк из неё запечатанный диафильм. После этого начался уже совсем другой разговор.
В интересах безопасности Фишеру надо было покинуть США. Однако в Москве опасались, что исчезнувший Хейханен мог знать его псевдонимы, Фишеру пришлось ждать получения нового паспорта. На самом деле это только повредило разведчику. Хейханен не знал имён Фишера (он знал его как агента Марка), но знал его примерное место проживания и мог описать его внешность.
Агенты ФБР фотографировали в Бруклине всех, кто подходил под описание Хейханена, и давали ему на подтверждение. На одной из фотографий тот уверенно опознал бывшего коллегу.
Утром 27 июня 1957 года агенты ФБР пришли за Фишером. "Полковник, вы подозреваетесь в шпионаже", — заявили они с порога. Фишер сразу же понял, что они пришли по наводке от бывшего помощника. Только так можно было объяснить, что они знают его звание в советских органах.
Фишер долго молчал и только через несколько дней сделал первое заявление, назвавшись именем Рудольф Абель. Это был сигнал специально для Москвы. Там знали, что агента с таким именем в США нет, но, подняв справки по фамилии, выяснили бы, что Абель (на тот момент покойный) был близким приятелем и коллегой Фишера, и поняли, что он попал в беду.
Хотя Абель отказывался давать какие-либо показания, против него согласился свидетельствовать Хейханен. Абелю грозила смертная казнь, но в конечном счёте он получил 30 лет лишения свободы, что было равнозначно пожизненному заключению. На момент ареста ему было уже 54 года.
Абель провёл в заключении пять лет, прежде чем появилась возможность его вызволить. Американцы были заинтересованы в возвращении сбитого в СССР пилота самолёта-разведчика Пауэрса, приговорённого к десяти годам за шпионаж. Начались переговоры, итогом которых стал знаменитый обмен на Глиникском мосту в Берлине. Американцы посчитали Абеля слишком важной фигурой, чтобы менять его в формате "один к одному". Помимо Пауэрса советская сторона передала ещё и арестованного сотрудниками Штази Фредерика Прайора. 10 февраля 1962 года Абель был передан советской стороне и вернулся домой после 14 лет пребывания в Америке, из которых девять лет он провёл в качестве нелегала.
После возвращения в СССР Абель читал лекции на курсах КГБ, рисовал картины и выступил консультантом популярного шпионского фильма "Мёртвый сезон". Он скончался в 1971 году в возрасте 68 лет от рака лёгких. Фишера похоронили под его настоящим именем, хотя он и получил известность под псевдонимом Абель.
Что касается Хейханена, то его дальнейшая судьба стала загадкой. Официально было объявлено, что он погиб в автомобильной катастрофе. Однако существуют некоторые расхождения в источниках. По одним данным, это произошло в 1961 году, по другим — в 1964-м. Значительная часть исследователей не верит в гибель Хейханена. По их предположениям, его смерть была инсценирована в рамках программы защиты свидетелей, а сам он получил новое имя и начал новую жизнь. Другие исследователи считают, что он всё же погиб в аварии, но его гибель была подстроена. По их мнению, Хейханен был наказан за предательство и погиб в результате операции советских спецслужб. Так или иначе мало кто верит, что он мог просто погибнуть в автокатастрофе, слишком скандальной была его фигура.

life.ru