«Капитал боится отсутствия прибыли или слишком маленькой прибыли, как природа боится пустоты. Но раз имеется в наличии достаточная прибыль, капитал становится смелым. Обеспечьте 10 процентов, и капитал согласен на всякое применение, при 20 процентах он становится оживленным, при 50 процентах положительно готов сломать себе голову, при 100 процентах он попирает все человеческие законы, при 300 процентах нет такого преступления, на которое он не рискнул бы, хотя бы под страхом виселицы».

К. Маркс, «Капитал».

Государственный долг США сейчас равен 1,8 триллиона долларов и в ближайшее время, как указывают эксперты, достигнет 2 триллионов. Журнал «Ю. С. ньюс энд Уорлд рипорт» расшифровал эту цифру весьма образно: «Если 2 триллиона уложить в цепь из банкнотов по одному доллару, то она протянется на 149 миллионов километров — от Земли до Солнца!»

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 год.

Капитализм находится в непримиримом противоречии с интересами трудящихся и всего человечества, он стал тормозом социального прогресса и препятствием для решения назревших общественных проблем. Очевидным свидетельством социального одряхления капитализма является неспособность правящих кругов управлять общественными делами. Буржуазный образ жизни раздирается нарастающими противоречиями и конфликтами.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 год.

В Советском Союзе медицинское обслуживание бесплатное. В США же любая медицинская помощь должна высоко оплачиваться. День пребывания в американской больнице обходится в 200 и более долларов, а при операционном вмешательстве счет идет уже на десятки тысяч. В США обучение одного, студента в высшем учебном заведении обходится родителям до 8 тысяч долларов в год. Советский же бюджет ежегодно предусматривает безвозмездные затраты на каждого студента вуза.
Все большую роль в показе достижений социализма в сравнении с капитализмом призваны играть такие черты социалистического образа жизни, как гуманизм, забота о человеке, коллективизм, дружба и сотрудничество всех классов и социальных групп, всех наций и народностей, всех поколений советского народа как новой исторической общности людей.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 год.

После Великой Отечественной войны у нас без крова остались 25 миллионов человек. На территорию же США не упала ни одна бомба, ни один дом не был разрушен, в то время как наш жилой фонд подвергся невиданному разрушению. Из пепла было поднято множество городов, отстроены тысячи деревень. Сейчас 80 процентов городского населения живет в отдельных квартирах. В США в настоящее время 5 миллионов семей с детьми бездомны и голодают. По данным американской печати, ежегодно насильственному выселению из домов подвергается 2,5 миллиона американцев. В начале 80-х годов «среднестатистический» потенциальный покупатель односемейного дома в США расходовал на жилищные нужды 40 процентов своего дохода. Сейчас стоимость такого дома перевалила за 100 тысяч долларов и далеко не всём по карману. Задолженность американцев по кредитам на жилье приближается к цифре полутора триллионов долларов. Для выплаты банковской ссуды семья вынуждена отказывать себе порой в самом необходимом. Еженедельник «Ньюсуик» недавно писал: «Загнанный человек, сидящий среди своего заложенного или невыкупленного имущества, обеспокоенный выплатой долга, фактически так же жалок, как измотанный работой сельскохозяйственный батрак».

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 год.

Əli Həsənov Azərbaycandan qaçmağa çalışarkən geri qaytarılıb

Sosial şəbəkələrdə yayılan məlumata görə, Prezidentin sabiq köməkçisi Əli Həsənov Azərbaycandan qaçarkən, polis əngəlinə “taxılıb”.
Ovqat.com xəbər verir ki, sabiq dövlət xadimini hava limanından geri qaytarıblar.
Qeyd edək ki, Əli Həsənov Prezidentin son kadr islahatları zamanı hakimiyyətdən uzaqlaşdırılmış və bir zamanlar özünün kurasiyasında olan mətbu orqanlarda belə barəsində ifşaedici məlumatlar dərc olunmuşdu.
Ən son belə məlumat Prezident Administrasiyasının rəsmi orqanı “Respublika” qəzetində işıq üzü görmüşdü.
“Bumeranq” adlı həmin məqalədən sonra Əli Həsənovun qələminin ən yüksək səviyyədə qırıldığı dəqiqləşmişdi.
Sabiq köməkçinin məhz həmin məqalədən bir gün sonra Azərbaycandan qaçmağa cəhd göstərməsi təəccüb doğurmur.

За свою 200-летнюю историю США участвовали более чем в 200 агрессивных войнах и конфликтах, они виновны в преступном уничтожении миллионов людей, в атомной бомбардировке мирных японских городов Хиросима и Нагасаки. В печати США приводится характерный факт: «По меньшей мере 262 раза после окончания второй мировой войны Соединенные Штаты использовали вооруженные силы для достижения целей американской внешней политики». В этих конфликтах погибли сотни тысяч людей в различных странах, против которых выступали США.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

Подсчитано, что сейчас в США на руках у американцев имеется почти 200 миллионов единиц стрелкового оружия самых разных видов и калибров. По официальным данным, ежегодно продается два миллиона пистолетов. Практикуется самостоятельная сборка оружия из деталей. «Соединенные Штаты — единственное развитое государство, которое исповедует культ оружия,— пишет историк Ричард Хофшттадтер.— Это единственная страна, где ружьями, карабинами, винтовками на законных основаниях владеет значительная часть населения». О деградации духовного образа жизни в буржуазных государствах свидетельствуют многочисленные «руководства» и «наставления». В США, например, продается и рекламируется серия из пяти брошюр «Как убивать», изготовленная неким Джоном Миннери из Канады. В них подробно рассказывается о всевозможных способах насилия — от удара обычной палкой до «технически совершенных» приемов убийств.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

В США ежегодно совершается 13 миллионов преступлений, в том числе вооруженных нападений, изнасилований, ограблений. «Эпидемия преступности» приводит к тому, что каждая третья американская семья становится жертвой преступников. «Часы тикают. Каждые две секунды — одно серьезное преступление»,— гласит надпись на рисунке, опубликованном в американском еженедельнике «Ю. С. ньюс энд Уорлд рипорт». Далее в нем сообщается: каждые 23 минуты — убийство, 6 минут — изнасилование, 58 секунд — ограбление, 48 секунд — нападение с нанесением телесных повреждений, 28 секунд — угон автомобиля, 8 секунд — кража со взломом, 4 секунды — воровство. Преступления стали повседневностью хваленого «американского образа жизни»… Притчей во языцех стали насилие и секс па экранах американского кино и телевидения. В результате чуть ли не каждое третье преступление в стране совершается по «сценарию», подсказанному той или иной передачей. По признанию американских экспертов, представители нового телевизионного поколения убивают в 3 раза чаще, насилуют в 5 раз больше и наносят тяжелые телесные повреждения в 6 раз чаще, чем поколение их родителей.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

В свое время И. Ильф и Е. Петров отметили характерную черту американского образа жизни, состоящую в том, что официально человека никогда не выгонят за его убеждения. Он волен исповедовать в Америке любые взгляды, любые верования. Он свободный гражданин. Однако пусть он попробует не ходить в церковь, да еще при этом пусть попробует похвалить коммунизм,— и как-то так произойдет, что работать в большом городе он не будет. Он даже не заметит, как это случится. Такова неприглядная изнанка американского образа жизни — незаметное сживание со света инакомыслящих… В США создается обстановка разгула реакции, фанатизма и религиозной нетерпимости. Не говоря уже о советских классических произведениях, запрещаются книги американских писателей, если они содержат хоть какую-то критику американского образа жизни. По данным Американской библиотечной ассоциации, только за один год в различных штатах США зарегистрировано около тысячи подобных запретов на «предосудительные» книги.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

В ФРГ с 1981 года судебным преследованиям подверглось 5500 участников выступлений против размещения американских ракет на военных базах НАТО. Наиболее стандартные обвинения, которые выдвигаются против патриотов, звучат так: «демонстранты выступают против государства», «попытка оказать давление на власти», «создание помех дорожному движению», «гражданское неповиновение», «нарушение границ владений», «нарушение деятельности законодательного органа». Полицейским для пресечения акций протеста борцов за мир выдают оружие, как при направлении на особо опасные задания с предписанием «быть готовыми к действию, если потребуется». И подобное оказывается возможным в обществе, политические лидеры которого лицемерно ратуют за «права человека», тщетно пытаясь выискивать нарушения этих прав в социалистических странах.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

Во Франции издатель Алэ Моро опубликовал «руководство» под названием «Самоубийство. Инструкция по осуществлению». Как оказалось при расследовании участившихся случаев самоубийств, именно эта омерзительная книга подтолкнула многих молодых безработных к чудовищному шагу: рядом с их трупами были найдены свежеотпечатанные экземпляры «руководства». Характерно, что в ответ па возмущение и протесты общественности издатель книги заявил, что он не испытывает угрызений совести, поскольку проявляет заботу об уходе из жизни способом, «не унижающим человеческое достоинство». Автор ратует за реализацию «права» на собственную смерть, осуществлению которого «свободное общество» якобы должно всячески способствовать. Подобные справочные издания свидетельствуют о возрастающем аморализме и духовном распаде буржуазного образа жизни.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

Империалистическая буржуазия, считая, что легче оболванивать и подавлять малограмотное население, не проявляет особого стремления улучшать образование трудящихся. Среди 270 миллионов граждан Европейского экономического сообщества насчитывается около 21 миллиона неграмотных или малограмотных. Во Франции их более 2 миллионов, в Великобритании — 2 миллиона, в Италии — 11 миллионов, в ФРГ —около 3 миллионов. В США же доля малограмотных среди национальных меньшинств — 40 процентов. За последние три года стоимость высшего образования в США возросла на 30 процентов. Год обучения в частном колледже или университете стоит от 5 до 8 тысяч долларов. «Безграмотный человек стоит вне политики...» — писал В. И. Ленин. Правящая элита буржуазных государств насаждает и использует политическое невежество, возрождает махровые реакционные идеологические течения прошлого и позорную практику процессов времен инквизиции.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

«Я всегда удивлялся,— говорит один из героев повести «Консервный ряд» американского писателя Джона Стейнбека,— почему те качества, которыми мы восхищаемся,— доброта, великодушие, щедрость, искренность, честность, чуткость, отзывчивость — при нашей системе залог неудач. А те черты, которые мы презираем,— грубость, жадность, собственничество, низость, эгоизм и мелочность — способствуют успеху. А прекрасными качествами восхищаются, но предпочитают судьбу, обеспеченную иными чертами».

Мертвая хватка «костлявой руки голода», с помощью которой правительство тори в Англии пыталось задушить забастовку горняков в 1984 году, дополнялась невиданными по масштабам и жестокости судебно-полицейскими репрессиями. За время забастовки на горняков было заведено 10 335 судебных дел. Меч буржуазной юстиции обрушивался на шахтеров беспощадно. Тысячи участников рабочих пикетов были брошены за решетку. Сотни рабочих получили увечья в стычках с полицией и штрейкбрехерами, заводской охранкой из бывших уголовников. Одновременно с этим английское правительство и боссы из управления угольной промышленности все больше усиливали психологическое давление на участников забастовки, ужесточали свои требования.

Свыше 33 миллионов американцев живут ниже уровня бедности в условиях нищеты (каждый седьмой американец). В стране, по данным профсоюзов, насчитывается 15 миллионов безработных. Аналогичное положение наблюдается и в других империалистических государствах. Абсолютный разрыв между средним доходом предпринимателя и средней заработной платой рабочих и служащих вырос за третью четверть XX века в США в 3 раза, во Франции — в 6, в Японии — в 10 раз. По данным Национального института по злоупотреблению наркотиками, треть взрослого населения США подвержена пагубной страсти к «взбадривающим средствам». Американцы потребляют 60 процентов производимых в мире запрещенных наркотиков. По данным американской печати, около 20 миллионов человек регулярно курят марихуану, еще от 4 до 8 миллионов — злоупотребляют кокаином и 50 тысяч — пристрастились к героину. Тысячи людей, главным образом подростки, умирают в США ежегодно от больших доз наркотиков, в первую очередь от героина и кокаина— «белой смерти». Американская печать оценивает ежегодный оборот от нелегальной торговли ими астрономической суммой — 100 миллиардов долларов. Жертвой наркотиков в первую очередь становится самая обездоленная и бесправная часть населения, которую печать именует «ненужными американцами». Это главным образом негры, пуэрториканцы, американцы мексиканского происхождения, а также индейцы — коренные жители Америки. На основе полученных данных американские ученые пришли к выводу, что свыше 13 миллионов человек испытывают чувство беспричинной тревоги, включая разные «фобии», навязчивые идеи и приступы беспричинного страха.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

По данным зарубежной печати, в североамериканской системе коммуникаций протяженностью 30 миллионов миль 24 миллиона миль принадлежат министерству обороны или арендуются им. В свете таких фактов становится ясной та роль, которую военные круги играют в этой системе. Опасны не только уникальные масштабы, но и реакционная суть, характер распространяемой информации. По имеющимся данным, руководство министерства обороны США уделяет пристальное внимание подготовке специалистов в области пропаганды. В форте Харрисон (штат Индиана) Пентагон оборудовал школу военной информации, где ежегодно обучается свыше 2 тысяч представителей вооруженных сил. В свою очередь, военно-морское ведомство США поддерживает тесные контакты с 600 телевизионными центрами и 5 тысячами радиостанций страны, сотнями других органов массовой информации. Добавим, что Пентагону принадлежат 250 радиостанций и десятки телевизионных центров, разбросанных по всему миру, не говоря уже о том, что он издает свыше тысячи газет, около 400 журналов, а также различные бюллетени разовым тиражом более 12 миллионов экземпляров. Общие расходы военного ведомства США на пропаганду за последние 20 лет выросли в 15 раз! Государством в государстве стали пропагандистские службы НАТО. В США на пропаганду за рубежом расходуют примерно 5 миллиардов долларов. Милитаризация империалистической пропаганды, ее все возрастающее подчинение военно-промышленному комплексу идет рука об руку с процессами возрастания влияния крайне реакционных идей.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

Спецслужбы ЦРУ и Пентагона систематически практикуют осуществление особо опасных диверсий против Никарагуа. Среди них — установка и взрывы мин в портах, вертолетные атаки, шпионские рейды в глубь страны самолетов-разведчиков, заброска агентуры, террористов, нападение банд наемников, военные маневры вблизи границ, морская и экономическая блокада и т. д. Все эти многочисленные акты прямой агрессии сопровождаются идеологическими диверсиями, нагнетанием антикоммунистической истерии американскими средствами массовой информации и другими враждебными выпадами против суверенного государства. На Никарагуа направлены антенны свыше 70 подрывных радиостанций США и некоторых латиноамериканских стран, идущих в фарватере их агрессивной политики. Выделение американским конгрессом еще 100 миллионов долларов для контрреволюционных банд нацелено на расширение преступной войны против этой страны, на усиление пропагандистской агрессии через эфир, активизацию идеологических диверсий и провокаций ЦРУ.

Н.М. Кейзеров, Е.А. Ножин: «Идеологическая борьба». 1987 г.

Adil Vəliyev sadə həyat yaşamır - hər gün sərvətlərinə sərvət qatır

"Adil Ənvər oğlu Vəliyev - 7 ildir Sabunçu rayonunda icrabaşıdır, Nəsimi rayon icrabaşı Asif Əsgərovun qudasıdır.
Sabunçuda gedən geniş miqyaslı təmir-tikinti işlərinə ayrılan vəsaiti, yollara ayrılan pulları, sahibkarlardan yığdıqları, obyektlərə çökdükləri, "otkat"lardan topladıqları sayəsində özünə imperiya qurub. Onun bəlli olan varidatını sizlərlə paylaşıram, siz də paylaşın, bəyənin ki, gedib çatsın, görək bu müəllim hansı yataqxanada qalır".
Gundeminfo.az xəbər verir ki, bu barədə sosial şəbəkələrdə siyahı yayılıb. Siyahıya belədir:
▪️Sabunçuda 4 hektarlıq ərazidə mərmər sexi;
▪️Sabunçu qəsəbəsində yerləşən plastik qapı-pəncərə sexi;
▪️Bakıxanov qəsəbəsi, Mədəniyyət küç. "Şəhrizad" uşaq bağçası;
▪️Sabunçu, Aydınbəyov küç. 19 ünvanda yerləşən 3 saylı uşaq bağçası;
▪️Nərimanov rayonu, E. Qocayev küç. ev 17 ünvanında mənzil;
▪️Xəzər rayonu, B. Əliyev küç. dön. 4, ev 34 ünvanında mənzil;
▪️"Euro Style" LTD şirkəti və FASHION MMC;
▪️Bakıdakı "Euro Style" adlı bütün bərbər salonları;
▪️Nizami rayonu, B. Çobanzadə küç “Sarı gəlin” şadlıq sarayı;
▪️Bakıxanov, Mehmandarov küç. 12 ünvanında “AQAT” şadlıq sarayı;
▪️“Bakıxanov Rezidens” yaşayış kompleksi;
▪️Binalara üzlüklər çəkən “AQAT” şirkəti;
▪️O “Volkswagen”, “Porche”, “Audi”, “Seat” avtomobil markalarının ölkəmizdə rəsmi dileridir - bu markaların satıldığı bütün mərkəzlər.
3-4 milyonluq avtomobil kolleksiyası:
▪️Posche Mansory 958 Cayenne;
▪️Ferrari F 12 Berlinetta;
▪️Land Rover Range Rover;
▪️2 ədəd göy və Qırmızı rəng Porsche 911.
Ona aid maşınların nömrələri: 10-AA-818, 10-YY-078, 10-FF-078, 10-AL-078, 10-AA-078, 99-CF-999 və 99-ON-999.
Bunlardan əlavə onun ailə biznesinə rayonda bir neçə göydələnlər, ticarət obyektləri, fərdi yaşayış sahələri və torpaq sahələri də daxildir.

teref.az

“Prezidentin Administrasiyasında ictimai-siyasi şöbənin müdiri Əli Həsənov “KRISA”dır”

Şok! Rəsmi dövlət nəşri - Prezident Administrasiyasının "RESPUBLİKA" qəzeti Prezidentin keçmiş köməkçisi Əli Həsənovu korrupsiyada, Heydər Əliyevə və İlham Əliyevə xəyanətdə ittiham etdi!

Həmkarım Xeyrəddin Qoca redaksiyaya gəlmişdi. Yetmiş illik yubileyinə hazırlaşmasını xəbər verdi...
Xeyrəddin Qoca ömrünün 70 illiyi yubileyinə yeni kitabla - xatirələr toplusu ilə gəlmək niyyətindədir. O, dostun sevincinə şərik olmağı bacarır. “Respublika” qəzetini təşkil edəndə, işlərimizi məcrasına salıb işləyəndə tez-tez əlaqə saxlayırdı. Bilirdi ki, Heydər Əliyev “Respublika” qəzetinə xüsusi diqqət yetirirdi: çap kağızı ilə təmin edir, ildə iki dəfə Baş redaktorları, AzərTAC-ın rəhbərliyini qəbul edir: hamıdan soruşurdu - çətinliyiniz, ehtiyacınız varmı? O, çap kağızına ehtiyacımızı bilən kimi, tapşırdı: redaksiyaları təcili çap kağızı ilə təmin edin.
Təsəvvür edirsinizmi, cəbhə boyu əlində silah düşmənlə üz-üzə dayanmış əsgərlərimizə, qaçqın və köçkün çadır şəhərciklərində yaşayan soydaşlarımıza gündəlik qəzet göndərmək fikrinə düşdüm: dörd il cəbhəyə (500 nüsxə), çadır şəhərciklərinə (500 nüsxə) gündəlik “Respublika” qəzeti göndərdim. Rabitə naziri Nadir Əhmədov mənim bu təşəbbüsümə görə mətbuatın daşınma xərcini redaksiyadan almadı.
Heydər Əliyevin bilavasitə tapşırığına görə, baş redaktorlar, AzərTAC-ın direktoru Şamil Şahməmmədov hər həftənin beşinci günü Prezident Administrasiyasının rəhbərinin qəbulunda olurduq. Akademik Ramiz Mehdiyev tövsiyələrini verəndən sonra Əli Əhmədov bir həftə ərzində nəşr olunan qəzetlərin xülasəsini məruzə edərdi. Humanitar sahə üzrə şöbə müdiri Fatma xanım, ictimai-siyasi şöbənin müdiri Əli Həsənov da burada sakitcə əyləşərdilər. Təxminən 5 il ərzində “siyasi xadim” Əli Həsənovdan ağıllı bir təklif eşitmədim. O deyirdi: 1). Redaksiyanı maddi cəhətdən təmin etməkdən ötrü mənbələr axtarın (yəni icra hakimlərindən torpaq alıb satın, alver obyekti tapın və sairə); 2). Qəzetinizdə məqalə çap etdirən hər kəsdən pul alın (mən bunları eşidəndə dəhşətə gəldim, çünki mən uzun müddət Sovet hakimiyyəti dövründə olduğu kimi, redaksiya əməkdaşlarına və ayrı-ayrı vətəndaşların yazdığı məqaləsinə görə qonorar verirdim).
...Görüşlərin birində Ramiz müəllim soruşdu ki, dövlət qəzetləri köşklərdə niyə satılmır? Mən dedim: Gələn görüşdə səbəbini öyrənib deyərəm. Əli Həsənov orada idi, səsini çıxarmadı. O özbaşına Mirkazımın “Qasid” mətbuat yayımı firmasına qəyyumluq edirdi.
Növbəti görüşədək “Qasid” firmasının Bakı şəhərində olan qəzet satışı köşklərinin hamısının fotoşəklini (13x18) ölçüdə çəkdirdim. Fotoşəkilləri stolun üstünə qoydum. “Buyurun baxın - dedim - bu qəzet köşkü deyil, mikro-dükandır. Gündəlik qəzetləri də bağlama halında necə alırlarsa eləcə köşkdə saxlayır, bir həftə sonra geri qaytarırlar”.
Mənim sözlərimdən Əli Həsənov qızardı, pərt oldu, qəzəbləndi, rabitəsiz sözlər danışdı: “Sizin hər birinizi sabah ora göndərsək, görək necə işləyə bilərsiniz?...”
Aydın oldu ki, Əli Həsənov Mirkazımın mikro-dükanlarında dəyişiklik ediləcəyindən narahat oldu. Lakin onun bazarını pozan olmadı.
Mirkazım səmimi, ürəyi təmiz bir adam idi. Əli Həsənova inanırdı. Əli Həsənov Mirkazımın deputat seçilməsinə də kömək etmişdi: Elə ki, mətbuat işi Əli Həsənova tapşırıldı, Mirkazımın bütün gəlir mənbələrini ələ keçirdi. “Qasid” mətbuat yayımı firması tənəzzülə uğradı. Köşkləri yoxa çıxdı.
Mən Mirkazımla görüşəndə deyirdim: Mirkazım nə oldu? Niyə bu günə düşdün, redaksiyalara olan borcu verə bilmirsən? Şefin niyə firmanı dağıdır?
Mirkazım dedi: Onluq deyil.
Əgər onluq deyilsə, köşklərin gəliri hara axır? Niyə jurnalistlər şəhərdə təzə köşklərə: “Əli Həsənov köşkləri” deyirlər?
Mənim Əli Həsənova hörmətim zaman ötdükcə yoxa çıxırdı. “Şəkinin səsi” qəzetinin qocaman baş redaktoru rəhmətlik Salis yadıma düşəndə fikrimdən bu sözlər keçir: “Allah sənə rəhmət eləsin, Salis! Sən nə uzaqgörən imişsən”.
“Şəkinin səsi” qəzetinin manşetinin sağ tərəfində Heydər Əliyevin fotoşəkli ilə yanaşı Salis öz fotoşəkilini verirdi. Oradaca SSRİ Nazirlər Sovetinin birinci müavini, Siyasi Büronun üzvü Heydər Əliyevin imzası ilə Moskvadan - Şəkiyə göndərdiyi məktubun surəti verilirdi. Böyük rəhbər Salisə yazırdı: Moskvada da sənin qəzetini oxuyuram, xoşum gəlir.
İnsanı duyğulandıran bu münasibət qədranlığın, insani münasibətin heyrətamiz nümunəsi idi.
“Şəkinin səsi” qəzetinin ikinci səhifəsinin yuxarısında həmişə kiçik bir məqalədə təkrar-təkrar bu sözlər yazılırdı: “Prezidentin Administrasiyasında ictimai-siyasi şöbənin müdiri Əli Həsənov “KRISA”dır”. Vəzifədə olan kimsə haqqında belə sözün mətbuatda yazılması etikadan kənardır. Salislə telefonla danışanda demişdim ki, bu hörmətsizlikdir, belə yazmayın. O dedi: “Naxçıvandan başlayıb gördüyü işləri ifşa edəcəm: povest yazıram. Əli Həsənov öz işçisini göndərib ki, daha qəzetdə yazmayım, mənə prezident təqaüdü vermək istəyir”. Salis qəh-qəhə çəkib gülürdü: “O kimdir ki, mənə təqaüd versin, atasını yandıracam”.
İllər keçdi... Xəbər tutdum ki, “Azərbaycan” nəşriyyatında sexlərdə ağır alman çap dəzgahları, linotipləri yoxa çıxarıb, Əli Həsənov binanı hissə-hissə təmir etdirir, özəlləşdirir. Mən təmir zamanı binanın şəklini çəkdirdim, aparata göndərmək istəyirdim, görsünlər ki, “yüksək statuslu” məmur nəşriyyatı söküb dağıdır. Rəhmətlik Salisin sözü yada düşürdü.
Nəşriyyatın işçiləri narazılıqla deyirdilər: “Əli Həsənov xarici çap maşınlarını sökdürüb satdı, binanın içərisini dəyişdirdi, icarəyə verdi. Binanı sökə-sökə gedir. Deyirlər “Kaspi” Universiteti yaratmaq istəyir. Arvadı Sona xanımı da rektor təyin edəcək”.
Hadisələrin gedişi də nəşriyyat işçilərinin sözlərində bir həqiqət olduğuna şəhadət verirdi.
Əli Həsənovun arvadı Sona xanım İncəsənət Universitetinin mədəni-maarif fakültəsini bitirib. Ərinin sayəsində genişmiqyaslı ictimai fəaliyyət göstərir. Azərbaycan və rus dilində nəşr olunan “Kaspi” qəzetlərinin təsisçisi, bir neçə şəhərdə fəaliyyət göstərən “Kaspi” liseyinin və eyni adlı respublika mətbuat yayımı şirkətinin rəhbəri və s. Bununla yanaşı, şair, nasir, ədəbiyyatşünas kimi tanıdılır. Əli Həsənov onu rektor hazırlayır: Ədəbiyyatşünaslıqdan heç bir nəzəri biliyi olmayan Sona xanım “Hüseyn Cavidin poetikası” mövzusunda doktorluq “yazıb” təntənə ilə müdafiə edib, VAK-da da təsdiq elətdirib.
Əli Həsənov “Kaspi” Universiteti binasını başa çatdırana qədər, güman ki, onu akademik edəcəyi arzusunda idi...
Sona xanım elmi iş yazmaq qabiliyyətində deyil. Əlli ildən çoxdur ki, ədəbiyyatşünaslıq üzrə Respublika Əlaqələndirmə Şurasının elmi katibi olmuşam. Bu sahədə ölkəmizdə olan mütəxəssisləri və onların yetirmələrini tanıyıram. Kimin nəyə qadir olduğunu bilirəm. Ölkəmizdə qanun və qanunçuluğa hörmət etməyən, vəzifə məsuliyyətini dərk etməyən, vəzifəsindən sui-istifadə edən “yüksək statuslu” məmur elə bilirdi ki, onun özbaşınalığına qarşı heç kəs etiraz etməyəcək.
Əli Həsənov “yüksək statuslu” vəzifəsində işləyəndə mən Sona xanımın dissertasiya müdafiəsinə qarşı etirazımı açıq-açığına bildirmişəm. Mən bu gün də tələb edirəm ki, elm aləmində yayılan “xərçəng xəstəliyinin” kökü birdəfəlik kəsilməlidir. Elmi bazara çevirmək xalqa xəyanətdir.
“Şərq” qəzetinin 20 oktyabr 2019-cu il tarixli sayında yüksək statuslu məmur Əli Həsənovun “Mən həyatımın hər anı üçün cavab verməyə hazıram” məqaləsini oxuyanda Nəriman Nərimanovun “Dilin bəlası” komediyasındakı Şamdan bəy obrazı yadıma düşdü. Şamdan bəy bütün həyatını yalan üstündə kökləmişdi, kütlə tərəfindən ifşa olundu.
Əli Həsənovun illərlə ictimaiyyəti Şamdan bəy kimi aldatması, cinayət xarakterli işləri mətbuatda və saytlarda açıq-açığına yazılmaqdadır.
Məlumatlarda deyilir: “...hələ işdən çıxarılmamışdan öncə İqtisadiyyat Nazirliyində Əli Həsənovun biznesi və obyektləri ilə bağlı araşdırma aparılıb... Həmin obyektlərin dövriyyəsi və əldə edilən qazanca müqabil olaraq vergi verilmədiyinə dair rəy hazırlanıb... Əli Həsənov işdən çıxarıldığı günün səhərindən etibarən yoxlamlara start verilib... Hazırda aparılan yoxlamaların ilkin nəticəsi milyonlarla manat vəsaitin büdcədən yayındırılmasına dəlalət edir”.
Əli Həsənov hələ işdən çıxarılmamış qorxu və təlaş içində çırpınırdı: “Bu insanlar mənim haqqımda kompramat axtarsalar da, heç zaman tapa bilməyəcəklər”. (Bax: “Şərq qəzeti”, 20 oktyabr 2019-cu il). Belə anlaşılır ki, Əli Həsənov aydan arı, sudan durudur.
Əli Həsənov kimdir? Onun öz sözləri ilə açmağa çalışacağam.
İctimaiyyətə bəllidir ki, Əli Həsənov Moskva Dövlət Universitetində aspiranturada təhsil alanda MDU-nun tarix fakültəsinin akt zalında BDU-nun tarix fakültəsinin dekanı ilə görüşün sonunda hələ sərbəst həyata qədəmlərini qoymağa hazırlaşan gənc tələbələr toplantısında Azərbaycan KP MK birinci katibi Əbdürrəhman Vəzirovu dəstəkləyən bəyanat qəbul etmişlər (“Molodyoj Azerbaydjana” qəzetinin 1989-cu il 18 may tarixli sayında gənclərin dəstək müraciətinə mövqeyi ətraflı şərh edilmişdir). Burada söhbət ağlı başında olan aspirant və tələbələrin andından gedir. Bu andı xatırlamayan Əli Həsənov dönə-dönə təkrar edir ki, “1990-cı ildə MDU-nun aspirantı olaraq Heydər Əliyevi Azərbaycana qədər müşayiət eləmişəm”. (?)
Oradaca Əli Həsənov yazır: “Ümummilli liderin rəhbərliyi altında bütün siyasi proseslərdə fəal iştirakımı və sonrakı fəaliyyətimi niyə qeyd etmirlər?”
Əli Həsənovun bu sualına Yeni Azərbaycan Partiyasının qurucularından Əli Nağıyevin sözü ilə cavab vermək istəyirəm, özü nəticə çıxarsın ki, bu yüksək statuslu məmurun “bütün siyasi proseslərdə fəal iştirakı” dövründə nə baş verib?
Yeni Azərbaycan Partiyasının (YAP) qurucularından və partiya sədrinin keçmiş müavini, professor Əli Nağıyev Əbdürrəhman Vəzirovu xalqın düşməni, satqın, ona dəstək verənləri də şərəfsiz adlandırır. Sonra Əli Həsənovun bütün siyasi proseslərdə mütərəddid iştirakını reallığı ilə ortaya qoyur.
Hörmətli Əli Nağıyevin fikrini olduğu kimi oxucuya təqdim edirəm: “...Əli Həsənovu ilk dəfə Heydər Əliyevin Naxçıvan Ali Məclisinin sədri olarkən, onun qəbul otağında tanımışam. Həmin vaxtı Əli Həsənov özü haqqında mənə söhbət edirdi. Söhbət zamanı məlum oldu ki, Əli Həsənov xalam oğlu Rafiqin işçisidir. Xalam oğlu isə həmin vaxtı Naxçıvan Universitetində tədris hissənin müdiri vəzifəsində çalışırdı. Xalam oğlu Rafiq Naxçıvan Universitetini bitirmişdi, adi müəllim idi. Əli Həsənov isə M.V.Lomonosov adına Moskva Dövlət Universitetini bitirib və orada müdafiə edərək, elmlər namizədi olub, sonra da Naxçıvan Universitetini bitirən xalam oğlunun yanında dəftər daşıyan işləyirdi. Mən təhsilimi Sankt-Peterburqda davam etdirib, elmlər namizədi dissertasiyasını müdafiə etmişəm və təhsilin insan həyatında nə qədər əhəmiyyətli olduğunu yaxşı dərk edirəm. Təhsil mənim təəssübümdür. Sadəcə olaraq, mən Əli Həsənovun M.V.Lomonosov adına Moskva Dövlət Universitetini bitirib, sonra da gəlib Naxçıvan Dövlət Universitetində adi bir vəzifədə işləməsini qəbul edə bilmirdim. Bu təəssüb mənə yer edirdi. Bu, Əli Həsənovun deyil, onun təhsilinin təəssübü idi. Yəni, mənə görə Əli Həsənov ən azı Naxçıvan Dövlət Universitetində kafedra müdiri olmalı idi. Mən növbəti dəfə ora gedəndə akademik Ziya Bünyadova Əli Həsənovu göstərərək dedim ki, bu adam tarixçidir, M.V.Lomonosov adına Universiteti bitirib, bunu elmlər doktoru elə. Həmin dövrdə Əli Həsənov Tamerlan Qarayevin partiyasının qurucularından biri idi, mən bunları bilirdim. Sadəcə olaraq mən yaxşı təhsilli gənclərin irəli çəkilməsinə çalışırdım. Əli Həsənovu da işə götürəndə yalniz və yalniz təhsilinə görə bunu etmişəm. Çünki mən özüm də Rusiyada təhsil almışam və o təhsilin nə olduğunu yaxşı bilirəm. Sonradan 1992-ci il noyabrın 21-də Naxçıvanda Yeni Azərbaycan Partiyasının təsis konfransı keçiriləndə də Əli Həsənovun Siyasi Şuranın üzvü seçilməyinə təsir etmişəm. Bakıya gələndən sonra isə onu YAP-ın aparatında işə götürmüşəm. Həmin dövrdə Surət Hüseynovun adamı olan Nizami Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Eldar Əzimov var idi. O vaxtı Əli Həsənov mənə zəng edib xahiş etdi ki, Eldar Əzimova zəng edib ondan poçtun 2 otağının Əli Həsənova verilməsini xahiş edim, Əli də oradan öz biznesini qurmaq üçün ofis kimi istifadə etsin. Mən dərhal telefonda Əli Həsənova iradımı bildirib dedim ki, heç utanmırsan sən? Axı sən M.V.Lomonosov adına Moskva Dövlət Universitetini bitirmisən! Dur gəl bura! O, gələndən sonra Əli Həsənovu əvvəlcə Aparata işə götürdüm, sonra isə ideologiya şöbəsinin müdiri təyin etdim. Həmin vaxtı Əli Həsənova vəzifə verəndə bütün YAP üzərimə qalxdı, məni qınayırdılar. Xeyrəddin Qoca qəzetdə yazdı ki, Heydər Əliyevin partiyasının ideologiyası şöbəsinin müdiri gərək böyük adam olsun... Mən Əli Həsənovu vəzifəyə götürəndə partiyada mənə çox böyük etirazlar oldu. Sözsüz ki, o vaxtı mənim YAP-da imkanlarım elə idi ki, bu etirazların hamısının qabağını almağı bacarırdım. O dövrdə partiyanın fəaliyyəti Heydər Əliyevin daim nəzarətində idi. Bu məqamda Heydər Əliyev mənə zəng edib, Əli Həsənovu işə götürməyimə görə irad bildirdi. Çünki YAP-ın Naxçıvanda təsis konfransının 1 ili tamam olmamış, Əli Həsənov partiyanın quruculuğu işini ataraq, gedib alverlə məşğul idi. Heydər Əliyev də bunu yaxşı bilirdi. Ona görə Heydər Əliyev mənə zəng edib dedi ki, axı Əli Həsənov vaxtilə bizi ataraq, getdi alverlə məşğul olmağa! Sən də buna gətirib yüksək vəzifə verirsən! Mən Heydər Əliyevə dedim ki, ay Heydər Əliyeviç, axı bunun balası evdə acdır, bəs nə edəydi? Mənim bu sözümdən sonra rəhmətlik Heydər Əliyev mənə bir kəlmə dedi: “Yaxşı, ciddi nəzarət elə”.
Mən də hər zaman Əli Həsənova dəstək verirdim. Amma sonradan Əli Həsənov elədiyim bütün yaxşılıqları unudaraq, ayağımın altını qazmağa başladı. Mən hələ nazir idim, Heydər Əliyev məni çağırıb Əli Həsənovun arxamca danışdığını söylədi. Heydər Əliyev mənə bildirdi ki, Əli Həsənov Əli Nağıyevin YAP-ı Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinə çevirdiyini deyir. Mən də Heydər Əliyevə bildirdim ki, Əli Nağıyev partiyanı deyil, Nazirliyi YAP edir. Əsaslandırdım ki, məndən əvvəl Rafael Allahverdiyevi və Əli İnsanovu daha böyük qurumlara vəzifəyə qoymusunuz, ancaq onlar partiyadan demək olar ki, heç kimi irəli çəkməyiblər. Axı məni bu nazirliyə partiyadakı fəaliyyətimə görə nazir təyin etmisiniz. Bəs onda mən lazım olan kadrları haradan seçməliyəm? Sözsüz ki, Partiyadan! Bu cavabımdan sonra Heydər Əliyev mənə bir kəlmə də artıq söz demədi. Növbəti dəfə Heydər Əliyevin yanında keçirilən böyük müşavirədə o, Əli Həsənovun yalanını televiziyada canlı yayım zamanı üzünə söylədi. Heydər Əliyev Əli Həsənova üzünü tutaraq dedi ki, deyirlər ki, Əli Nağıyev partiyanı nazirliyə çevirir. Mən də Əli Nağıyevi çağırıb soruşuram, o da deyir ki, mən partiyanı nazirliyə yox, nazirliyi partiyaya çevirirəm. Bəli - Əli Nağıyev düz deyir. Heydər Əliyevin bu sözlərindən sonra Əli Həsənov yerindən səsini çıxarıb dedi ki, yox, mən elə deməmişəm və sairə. Bu səhnəni bütün Azərbaycan canlı yayım zamanı görmüşdür. Bilirsiniz, xəyanətkarı Allah heç zaman bağışlamaz. Əsil kişi yediyi qaba tüpürməz. O vaxtı Əli Həsənovu bağıma aparmışdım, evimdə çörək yemişdi, amma sonra gedib Heydər Əliyevin yanında deyib ki, Əli Nağıyevin evində bir “Lüsturası” var ki, düşsə Prezident Aparatı uçar. İndi gedin Əli Həsənovun bağına baxın, mənim də, görün hansı dəbdəbəlidir?!”.
Əli Həsənov haray-həşirlə, təlaşla yazdığı məqalədə köhnə dostu Qurban Məmmədov haqqında münasibətini açıqlayır.
(Əli Həsənov xarici ölkələrdən föhş, böhtan və təhqir söyləyən Qurban Məmmədovla Moskvada təhsil illəri bir yataqxanada yaşamasını, dostluq etməsini, şəkil çəkdirməsini etiraf edir. Doğrudanmı onun indi Qurban Məmmədovla əlaqəsi tam kəsilmişdir? Bəs onda Yutub-da Əli Həsənovun ailə biznesi sərgüzəştlərindən niyə danışılmır?)
Əli Həsənov məqaləsində yazır: “Daha nə deyirlər mənim haqqımda? Əli Həsənov dövlətin media siyasətini “bərbad hala salıb”, uçuruma yuvarladıb”.
Opponentlər, demək istədiklərini dəqiq ifadə edə bilmədiklərindən Əli Həsənov öz məqaləsində müasir medianın şəffaflığını, yüksək inkişafını xatırladıb onların hücumlarını asanlıqla rədd edir. Eyni zamanda belə bir təsəvvür yaratmağa çalışır ki, media siyasətindəki uğurlar onun adı ilə bağlıdır...
Dövlətimizin başçısı İlham Əliyev deyir: “Azərbaycanda şəffaflıq, dürüstlük hər bir dövlət məmuru üçün həyat tərzi olmalıdır”...
Azərbaycan mətbuatının qısa zaman kəsiyində yüksəlişi, uğurları ümummilli lider Heydər Əliyevin adı ilə bağlıdır. Oxucuların nəzərinə çatdırmaq istərdim ki, Heydər Əliyev böyük ictimai-siyasi xadim kimi həmişə milli mətbuatın qayğısını çəkmişdir. 1993-2003-cü illərdə onun dövlət başçısı kimi media aləmi ilə sıx təması, jurnalistlərin maddi rifah halının, iş şəraitinin yaxşılaşdırılması qayğısına qalması milli mətbuatın inkişafına faydalı təsir göstərmişdir...
Təbii ki, Heydər Əliyevin media aləmində yaratdığı ənənə ilə pərvəriş tapan məfkurəli və təcrübəli jurnalistlərin nüfuzlu, çoxtirajlı qəzetlərinin kiminsə, hətta “yüksək statuslu məmurun” qəyyumluğuna ehtiyacı yoxdur.
Dövlətin kütləvi informasiya vasitələrinə, daha dəqiq desək, jurnalistlərin mənzil şəraitinin yaxşılaşdırılması və qəzetlərə yardım göstərilməsi tapşırığını yerinə yetirməklə məşğul olan məmurlar qətiyyən iddia edə bilməzlər ki, media siyasəti ilə məşğul olurlar. Əgər bu məmurlar ictimaiyyətin qınağına tuş gəlirlərsə, demək, dürüst və şəffaf işləməyiblər. Ölkə Prezidenti İlham Əliyevin tövsiyəsi onlara görk olmalıdır: “Azərbaycanda şəffaflıq, dürüstlük hər bir dövlət məmuru üçün həyat tərzi olmalıdır”.
Son 10-12 ildə Əli Həsənov ona tapşırılan media aləmində jurnalistlərin tərkibinin saflaşması, ləyaqətli seçimi qayğısına qalmayıb (Donuz otaran da kiçik formatlı qəzetlərdə baş redaktorluq edib). Jurnalistika kursları təşkil etmək əvəzinə, müxtəlif mövzularda müsabiqə yolu ilə bilikli jurnalistlərdən çox, kəmsavad jurnalistləri müsabiqəyə cəlb edib, onlarda plagiatlıq vərdişi yaradıb (Vüqar Səfərlinin oğlunun min manat xatirinə nazirliyin saytından çıpışdırdığı yazını müsabiqəyə təqdim etmək halları da olub).
Jurnalistikanın inkişafına və redaksiyalarda işlərin təşkilinə dövlətin ayırdığı milyonlara göz dikənlər maddi yardımdan nəzərdə tutulduğu kimi məqsədyönlü istifadə etməmişlər.
Korrupsiyaya uğrayan bu adamlar ehtiyacı olan jurnalistlərin məişət şəraitini yaxşılaşdırmaq məqsədilə Prezidentin qayğı və mərhəmətinə dürüst yanaşmayıb “qızıl həqiqət və ədalət” nizamını pozmuşlar. Etiraf edək ki, jurnalistlər ordusunda ciddi narazılıq, inciklik yaradıblar.
Təbii ki, bu xoşagəlməz münasibət yüksək statuslu məmurun dirijor çubuğu, Vüqar Səfərlinin “riyazi savadı” gücünə yaranmışdır. Müşahidə qrupunun rəhbəri Həsən “şefi” Əli Həsənovun qorxusundan dinib-danışmamış, gözünü yummuşdu.
Haşiyə: “Ensiklopediyanın baş redaktoru səslənən telefon dəstəyini sevincək götürür. O gözləmədiyi yad bir səs deyir:
— Salam, mən filankəsəm... Sizi təbrik edirəm, Siz mənim müdirim olacaqsınız, mən də sizin müavininiz, əl-ələ verib qardaş kimi işləyəcəyik, təbrik edirəm.
— Sağ olun, xoşxəbər olasınız”.
Bu sözləri yüksək statuslu məmur oxusun, xatırlasın. Bilsin ki, “quyunu dərin qazan, özü də düşər”. Atalar sözü hədər deyil. O, günahsız, nəcib, müdrik şəxsiyyətə qəsd edən, axırına çıxan nəsilbənəsil zəlil olmalıdır”.
Əli Həsənov məqaləsində yazır: “Tutduğum vəzifənin mənə verdiyi səlahiyyət çərçivəsində, heç bir tərəddüd göstərmədən və çətinlik çəkmədən, cəmiyyətimizdə baş verən hadisələrə, ictimai-siyasi proseslərə hakimiyyətin münasibətini həmişə açıq ifadə etmişəm”.
Həqiqətən də belədir. Şöbə müdiri Əli Həsənov bütün qeyri-dövlət qəzetlərində, demək olar ki, hər gün şəkli ilə bərabər “ölkənin sözçüsü” kimi təqdim olunur, hadisələrə münasibətini bildirirdi. Məndə belə bir təəssürat oyanmışdı ki, o rəhbərlik etydiyi şöbənin genişşaxəli, miqyaslı işlərinə girişə bilmədiyindən diqqətdə olmaq istəyir. Sən demə, ikinci əsas, gizli peşəsi ailə biznesi obyektləri yaratmaqla ciddi məşğul olurmuş.
Novxanıda bağ salıb ev tikdirmişdi. Mən şahidi olduğum beş yerdə əlavə torpaq sahəsi də almışdır.
Prezidentin ictimai-siyasi məsələlər üzrə köməkçisi Əli Həsənov həmkarlarından fərqli olaraq daha özünü “ölkənin sözçüsü” kimi deyil, bütün Azərbaycanda geniş səlahiyyətə malik yüksək statuslu məmur, ölkə prezidentinin köməkçisi kimi təqdim etdi. (O, məqaləsində yazır: “...Mənim kimi yüksək statuslu bir məmur, ölkə prezidentinin köməkçisi...”)
Bu ona görə idi ki, öz şəxsi problemlərini həll edəndə, kiməsə təsir göstərəndə Şamdan bəy kimi yalan, uydurma sözlərinə adamları inandıra bilsin.
Mənimlə telefon söhbətində əmin oldum ki, səlahiyyət həddini aşıb. 2007-ci ildən “Respublika” qəzetini bağlatmağı qarşısına məqsəd qoyan Əli Həsənovla əlaqəmi kəsmişdim. 2018-ci ildə mənə telefonla zəng vurdu. Aramızda olan danışığı olduğu kimi yazıram:
“- Kimdi? Eşidirəm...
- Əli Həsənovdu.
- Buyurun — qəzəblə dilləndim.
- Siz Prezidentə yazırsız ki, Əli Həsənov “Respublika”nı müflisləşdirib. Mən neyləmişəm?
- Əməllərindən xəbərin yoxdur?! İstəyirsən birini deyim: 2008-ci ildən yeni mətbəənin açılışına gələn Prezidentimiz İlham Əliyev göstəriş verdi ki, dövlət qəzetləri rəngli nəşr olunduğuna görə, öz işlərini qaydaya salmaq üçün hər redaksiyaya 250 000 manat yardım verilsin. Necə oldu? Bütün redaksiyalar köməyi aldı, “Respublika”ya yardım vermədin, mənimsədin.
Əli Həsənov dedi:
- O mənlik deyil, prezidentlikdir.
- Ağlına gələni niyə danışırsan? - dedim. Atası yaratdığı, qayğı göstərdiyi qəzetə, balası deyir kömək eləmə!..
Bu dialoq Əli Həsənovun səlahiyyətini aşdığını göstərirdi. Həm də mənə məlum oldu ki, Prezidentə şəxsən göndərilən məktublar Əli Həsənov tərəfindən gizlədilir.
Əli Həsənovun mənə telefon açmasının səbəbi, məni inandırmaq idi ki, Prezident 250 000 manat köməyi “Respublika”ya verməyib.
Əgər həqiqətən belə olsaydı, mənə rəsmi xəbər verərdilər ki, “Respublika” rəngli nəşr edilməsin. Son 12 ildir ki, “Respublika”nın rəngli nəşri redaksiyada təbii borcun yaranmasına səbəb olub. Günlərin bir günü Prezidentin “Respublika”ya diqqət yetirəcəyindən Əli Həsənov qorxuya düşmüşdü. Əli Həsənov onun qanunsuz, xəyanətkar hərəkətlərindən heç kəsin xəbər tutmaması üçün “Respublika” qəzetinin bağlanmasını, əgər bu mümkün olmasa baş redaktorun uzaqlaşdırılmasını qarşısına məqsəd qoymuşdu...

(Davamı növbəti saylarımızda)

http://www.respublica-news.az/index.php/dig-r-x-b-rl-r/dig-r-x-b-rl-r/item/25246-bumerang?fbclid=IwAR038hTbwyynLL6p9OkOQ8dgH23unDueuQ0BFogAL56WSV2JZeYJsLH_YYg

İlham Əliyev: Özü üçün bir balaca iş quranların qanını sovururlar, çirkin əllər gərək kəsilsin

“Biz də çalışmalıyıq elə bir şərait yaradaq ki, hər bir istedadlı insan, biznesə meyli, həvəsi olan hər bir insan bizneslə məşğul ola bilsin, məmur təzyiqindən, müdaxiləsindən azad olsun. Sahibkarlara yönəlmiş o çirkin əllər gərək kəsilsin. Bəzi hallarda dövlət məmurları, yerli icra orqanlarının rəhbərləri, nümayəndələri imkan vermirlər, xüsusilə bölgələrdə. Əgər indi kimsə özü üçün bir balaca iş qurursa, gəlib zəli kimi onun bədənindən yapışırlar, qanını sorurlar. Belə adamlara qarşı çox ciddi tədbirlər görüləcəkdir. Hüquq-mühafizə orqanları artıq məndən çox ciddi tapşırıq alıblar və siz nazir kimi çalışmalısınız ki, belə hallara yol verilməsin, əgər yol verilərsə, dərhal məni məlumatlandırın. Belə yaramaz məmurlara qarşı ən ciddi sanksiyalar və tədbirlər görüləcəkdir. Ona görə biz sahibkarlara nəfəs verməliyik ki, onlar rahat işləsinlər. Vergidən başqa heç bir ödəniş ola bilməz”.

Bunu Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev oktyabrın 23-də Mikayıl Cabbarovu yeni vəzifəyə təyin olunması ilə əlaqədar qəbul edərkən deyib.

Dövlətimizin başçısı bildirib ki, haqsız rəqabət bizim üçün böyük problemlər yaradır: “Buna təkan verən dövlət məmurlarıdır, hansıların ki, biznes maraqları var. Onlar öz imkanlarından istifadə edərək rəqibləri sıradan çıxarırlar, bəzi hallarda şərləyirlər. Elə şərait yaradırlar ki, onlar məcbur olub ya bizneslərini satsınlar, ya da ki, çıxıb getsinlər. Buna da yol vermək olmaz, heç kimdən çəkinmədən. Mən bilirəm, sizə nazir kimi, xüsusilə Vergilər naziri kimi, bəziləri təzyiqlər göstərməyə çalışırdılar ki, bizim biznesimizə dəymə. Mən bilirəm ki, siz onların qarşısında çox mətanətlə çıxış etmişiniz. Mən bunu həmişə dəstəkləmişəm və sizə həmişə dəstək olmuşam. Demişəm ki, heç kimə baxmadan bütün işlər ən yüksək səviyyədə görülməlidir. Heç kim heç bir imtiyaza sahib ola bilməz. Bir imtiyaz var: vergini vermək, Vətənə ləyaqətlə xidmət etmək və pozuntulara yol verməmək. Ona görə sizin qarşınızda çox böyük vəzifələr dayanır. Ölkə iqtisadiyyatının dayanıqlı inkişafı bizim üçün hazırda əsas prioritet məsələdir. Dediyim kimi, bu, imkan verəcək ki, biz sosial sahəyə daha böyük vəsait ayıraq”.

İlham Əliyev: Yaramaz məmurlara qarşı ən ciddi sanksiyalar və tədbirlər görüləcək

“Deyə bilərəm ki, islahatlar yaxşı nəticələr verir. Bu ilin doqquz ayında 100 mindən çox əmək müqaviləsi qeydiyyata alındı. Yəni bu nə deməkdir? Yəni bu, yüz min insan kölgə iqtisadiyyatında fəaliyyət göstərirdi. Onlar zərflərdə maaş alırdılar”.
Banker.az xəbər verir ki, bunu Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev oktyabrın 23-də Mikayıl Cabbarovu yeni vəzifəyə – İqtisadiyyat naziri təyin olunması ilə əlaqədar qəbul edərkən bildirib.
Dövlət başçısı deyib ki, bəzi hallarda onlara yazılan aşağı maaş reallığı əks etdirmirdi: “Bu, bizim iqtisadiyyatımızı təhlükə altına qoyur. Bir də ki, bu insanlar gələcəkdə pensiyaya çıxacaqlar. Bəs onların pensiya haqqı nəyin hesabına hesablanacaq? Ona görə mən, o cümlədən muzdla işləyən vətəndaşlara da üz tutub deyirəm: bu işlərə baş qoşmayın. Əgər hansısa sahibkar sizə tutaq ki, 500 manat maaş verirsə və onun 250 manatını rəsmi qaydada verirsə, siz buna razı olmayın. Çünki sabah pensiya almayacaqsınız. Sosial sığorta problemi olacaq. Biz indi icbari tibbi sığortaya keçirik. Orada da problem yaranacaq. Əlbəttə ki, burada nəzarət daha güclü olmalıdır. Hesab edirəm ki, 100 mindən çox iş yerinin rəsmiləşdirilməsi ilə bu iş yerlərini, o cümlədən o sahibkarların fəaliyyətini biz kölgədən çıxarırıq. Bu iş yerlərinin 80 faizi qeyri-neft sektorunda qeydiyyata alınıb. Hələ ki, ən azı on minlərlə insan indi demək olar ki, bir növ kölgə iqtisadiyyatında fəaliyyət göstərir. Ona görə bu sahə çox ciddi diqqət tələb edir, çox ciddi addımlar atılmalıdır. Əminəm ki, İqtisadiyyat Nazirliyi bu məsələnin öhdəsindən gələcək. Ümumiyyətlə, bizim iqtisadi inkişafımız bundan sonra da qeyri-neft sektoru hesabına davam etdirilməlidir. Buna nail olmaq üçün son illər böyük işlər görülüb, sənaye zonaları yaradılıb, orada xüsusi vergi rejimi tətbiq olunur. Aqroparklar yaradılıb və orada da məhsuldarlıq daha yüksəkdir. Ancaq bütün bu işləri biz, ilk növbədə, biznesin inkişafı prizmasından həll etməliyik. Biz çox yaxşı bilirik ki, inkişaf etmiş ölkələrdə ümumi daxili məhsulda əsas rolu kiçik və orta sahibkarlar oynayır. Bizdə isə hələ ki, belə deyil. Biz də çalışmalıyıq elə bir şərait yaradaq ki, hər bir istedadlı insan, biznesə meyli, həvəsi olan hər bir insan bizneslə məşğul ola bilsin, məmur təzyiqindən, müdaxiləsindən azad olsun. Sahibkarlara yönəlmiş o çirkin əllər gərək kəsilsin. Bəzi hallarda dövlət məmurları, yerli icra orqanlarının rəhbərləri, nümayəndələri imkan vermirlər, xüsusilə bölgələrdə. Əgər indi kimsə özü üçün bir balaca iş qurursa, gəlib zəli kimi onun bədənindən yapışırlar, qanını sorurlar. Belə adamlara qarşı çox ciddi tədbirlər görüləcəkdir. Hüquq-mühafizə orqanları artıq məndən çox ciddi tapşırıq alıblar və siz nazir kimi çalışmalısınız ki, belə hallara yol verilməsin, əgər yol verilərsə, dərhal məni məlumatlandırın. Belə yaramaz məmurlara qarşı ən ciddi sanksiyalar və tədbirlər görüləcəkdir. Ona görə biz sahibkarlara nəfəs verməliyik ki, onlar rahat işləsinlər. Vergidən başqa heç bir ödəniş ola bilməz. Eyni zamanda haqsız rəqabət, bu da bizim üçün böyük yaradır. Buna təkan verən dövlət məmurlarıdır, hansıların ki, biznes maraqları var. Onlar öz imkanlarından istifadə edərək rəqibləri sıradan çıxarırlar, bəzi hallarda şərləyirlər. Elə şərait yaradırlar ki, onlar məcbur olub ya bizneslərini satsınlar, ya da ki, çıxıb getsinlər. Buna da yol vermək olmaz, heç kimdən çəkinmədən. Mən bilirəm, sizə nazir kimi, xüsusilə Vergilər naziri kimi, bəziləri təzyiqlər göstərməyə çalışırdılar ki, bizim biznesimizə dəymə. Mən bilirəm ki, siz onların qarşısında çox mətanətlə çıxış etmişiniz. Mən bunu həmişə dəstəkləmişəm və sizə həmişə dəstək olmuşam. Demişəm ki, heç kimə baxmadan bütün işlər ən yüksək səviyyədə görülməlidir. Heç kim heç bir imtiyaza sahib ola bilməz. Bir imtiyaz var: vergini vermək, Vətənə ləyaqətlə xidmət etmək və pozuntulara yol verməmək. Ona görə sizin qarşınızda çox böyük vəzifələr dayanır. Ölkə iqtisadiyyatının dayanıqlı inkişafı bizim üçün hazırda əsas prioritet məsələdir. Dediyim kimi, bu, imkan verəcək ki, biz sosial sahəyə daha böyük vəsait ayıraq”.