Это сделал Путин!

В сети спрашивают, за что мы должны быть благодарны Путину. Отвечаю.

Если вы гражданин России, ответ:

1.Ничто не ново под луной.

Сунь-Цзы, "ИСКУССТВО ВОЙНЫ":

"Пусть на улицах вражеской столицы шепчутся, что князь обворовывает народ, советники его предали, чиновники спились, а воины голодные и босые! 

Пусть жители калечат имя своего князя и произносят его неправильно... 

Пусть им при сытой жизни кажется что они голодают.

Пусть состоятельные жители завидуют тем, кто в княжестве Вей пасет скот.

Разжигайте внутренний пожар не огнем, а словом, и глупые начнут жаловаться и проклинать свою родину. 

И тогда мы пройдем сквозь открытые ворота..."

(Китай 5 ст. до н. э.)

Кто действует так как сказал Сунь Цзы, а вы, в широком смысле вы, это и имеете в виду, то тогда ВЫ ВРАГИ ГОСУДАРСТВА, А ТОЧНЕЕ НАШЕГО ОТЕЧЕСТВА!

2.Наберите в инете что прос*ал ваш любимый ельцин в 90-ых годах, какая была разруха, какой был беспредел, бандитизм. В Россию рвался через Чечню международный террористический интернационал (вместе с казнями, отрезанием голов, истреблением всего русского, с терактами, с тотальным распространением наркотиков и вследствии спид, гепатит и т д) и т д, финансируемый западом через арабские страны. Путин это остановал!

3.Разворовывание всей страны в ваши. "Святые 90-ые". В 1998 году доля госсобственности была около 25%, 2008 году 40-45%, в 2013 году более 50%, в 2017 году 70%, сейчас более 70% и прибыль идет в бюджет 

4.Налоги в ваши "святые" 90-ые почти не платили, Путин наладил сбор налогов! А это бюджет. 

5.В 90-ые подолгу не платили зарплаты, пенсии, пособия и т.д. Путин все наладил! А это бюджет. 

6.Замедлился отток из России денег, много новых иностранных инвестиций в Россию! Это сделал Путин! 

7.Построено огромное количество предприятий, жилых домов и люди эти квартиры покупают! Построено мостов, дорог, спортивные комплексы, учреждения культуры, огромное количество реставраций, медцентров, больниц, много оборудования в больницы, дороги и ремонтируются и строят новые! Посмотрите какие были вагоны в 90-ых , позор, как сейчас на Украине. А сейчас у РЖД любо и комфортно ездить, я уже не говорю про Универсиаду, Чемпионат мира по футболу, Олимпиаду, Дальневосточный форум и много другого, сколько всего понастроили. Провел реформу энергетики, соединил раздробленные чубайсятами в 90х годах электросети, поднял сельское хозяйство. Это сделал Путин! 

8.Защитил Южную Осетию от агрессора! 

9.Помогает Донбассу, там русские люди! 

10.Крым наш! Защитил Сирию, Карабах! 

11.Создали всякие Кванториумы, Сириусы, Артек, спортивные комплексы по всей России и многое другое для детей! Много построилось школ, детсадов и т д . И это сделал Путин! 

12.Наберите в ютубе каналы: Время Вперед, Путин-тудей.ру буквы английские, РБС, автершок ньюс буквы английские и много много других и другие каналы, там просто перечисляют достижения России в науке, в технологии, технике, индустрии, медиа, строительство предприятий, разработка новых месторождений, достижение ученых, людей, просто невозможно здесь всё перечислить! И это сделал Путин! 

14.Наберите в инете как Путин бился, иногда годами, в международных судах, за возврат, иногда частично, в госсобственность предприятий, месторождений, и многого другого, что запущенные командой ельцина в Россию команды финанстстов англосаксов, многие из которых были просто из спецслужб запада и "чикагских мальчиков", которые сидели во всех министерствах и ведомствах России и писали законы по которым грабили всю страну! Выгнал их Путин! 

15.Проводил и проводит реорганизацию государственного устройства, с огромным сопротивлением, внутренней пятой колонны во власти, насаженных ещё с 90-ых соросят, особенно в экономике! Чтоб была суверенной наша Родина! 

И по конституции президенту напрямую подчиняются только 2 министерства: армия и МИД! На остальных, особенно экономический блок, президент может только воздействовать! Воздействовать, поэтому так плохо выполняются указы президента, идет огромное сопротивление Запада через пятую колонну внутри страны! И посмотрите у кого успешнее идет работа: конечно в тех министерствах, которые напрямую подчиняются президенту! 

16.Армию в 90-ых ваши распрекрасные либералы унизили, уничтожили, довели до краха! Путин создавал армию с нуля, и создал прекрасную армию будущего! С выученными военными, с новейшим вооружением, недосягаемым для Запада! С обученным командным составом! И это сделал Путин! 

17.Расчленение России было делом небольшого времени. Запад развил пропагандистские сети по всем регионам, Татарстан, Башкирия, Урал и т. д., ввели уже свои эрзацденьги. И мы, по плану Запада должны были распасться на регионы. Был подписан предательский Хасавьюртовский договор 31 августа 1996 года, и через 3 года, 1 августа 1999 года он бы вступал в силу, т. е. там было прописано расчленение России на регионы- кто этого не знает, тот судить не может ничего и никого! И ВСЕ ЭТО ОСТАНОВИЛ ПУТИН! 

И если вы граждане России и не понимаете этого, то горе безмозглым людям! 

НЕ БОЙСЯ ВРАГОВ, САМОЕ БОЛЬШЕЕ ЧТО ОНИ МОГУТ СДЕЛАТЬ, ЭТО УБИТЬ! 

НЕ БОЙСЯ ДРУЗЕЙ, САМОЕ БОЛЬШЕЕ ЧТО ОНИ МОГУТ СДЕЛАТЬ, ЭТО ПРЕДАТЬ ! 

БОЙСЯ РАВНОДУШНЫХ, ТОЛЬКО С ИХ МОЛЧАЛИВОГО СОГЛАСИЯ СОВЕРШАЮТСЯ ВСЕ САМЫЕ УЖАСНЫЕ ПРЕСТУПЛЕНИЯ МИРА! 

Это к тому что вы не хотите ничего знать, вы равнодушны, а судите чаловека, которому обязана вся страна и своим существованием и поднятой промышленностью и социальной, да и все что есть в стране! 

"Полезные идиоты"- таких людей в мире называют тех, кто бесплатно и безмозгово льет воду на мельницу наших врагов или просто проплаченные Западом либерда или посто грантоеды! Или прсто не граждане страны, русофобы! 

Люди, посмотрите видео на ютубе Олег Матвейчев: "Чему учат американца украинцев".

Я бы написала много ещё за что мы должны быть благодарны Путину, но так много всего не опишешь! 

Я не блогер, я простой человек со своей позицией, любящей свою единственную РОДИНУ, за которую отдали жизни все мои дедушки в Великой отечественной войне, а всего шесть родственников. А это шесть неродившихся поколений людей, шесть веток нашего родословного древа! 

Цитата: Не спрашивай что родина сделала для тебя, спроси себя что ты сделал для РОДИНЫ! 

А я добавлю: Спроси что твои родные, знакомые, сослуживцы и себя, сделали для РОДИНЫ?

Татьяна Иванова

«Хачапури нефтью не станет». Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

Пожилой учитель литературы Константин Шенгелия обсуждает со мной Советский Союз, сидя в одном из немногих работающих кафе в Тбилиси — большинство заведений закрылись, не выдержав «ковидных» ограничений. Нам приносят кофе по-турецки, сваренный как положено — на горячем песке.

«Грузины считали себя особенными при СССР, — говорит Константин, прихлёбывая кофе. — В конце восьмидесятых велись разговоры, как классно мы будем процветать без русских. Лидер движения за независимость Звиад Гамсахурдиа утверждал — одних продаж "Боржоми" хватит, чтобы Грузия жила припеваючи. И люди в это верили! Никто понятия не имел, что электроэнергия, газ и нефть поставляются сюда из России. Все полагали — ресурсы берутся ниоткуда, с неба валятся. А вот следовало подумать! Что у нас есть? Хачапури? Так они в нефть не превратятся».

«Э, генацвале, я извиняюсь! — вступает в нашу беседу мужчина за соседним столиком (в Грузии это нормально). — Как я жил при Советском Союзе! Цветы выращивал, возил на рынок в Ленинград. Деньги не знал куда девать!» «А у меня мандариновый сад был в Сухуми! — присоединяется к воспоминаниям владелец кафе. — Продавал мандарины в Москве — ух я потом в ресторанах гулял!»

Через пять минут на меня уже не обращают внимания: люди с упоением обсуждают свою жизнь во времена Союза. Попросту не верится, что на референдуме 31 марта 1991 года 99,49% грузин проголосовали за независимость своей республики и её выход из состава СССР.

Раскрыв зонтик (в Тбилиси моросит дождь), я иду по набережной имени Звиада Гамсахурдиа — того самого советского диссидента, утверждавшего, что Грузия расцветёт на одном «боржоми». Став первым президентом страны, он был свергнут своими противниками 6 января 1992 года, тщетно пытался вернуться к власти и 31 декабря 1993 года погиб при неясных обстоятельствах. В гражданской войне, а также в боевых действиях на территориях отделившихся от Грузии Южной Осетии и Абхазии были убиты 10 000 человек, ещё 300 тысяч стали беженцами.

55-летний Важа Чачава приглашает меня в свой скромный домик в городке для «вынужденных переселенцев» на окраине Тбилиси — там разместили людей, которым пришлось бежать из Абхазии после штурма Сухуми формированиями ополченцев. Выставляет угощение — «докторскую» колбасу, вино, покупные пельмени. «Господи, неужели никогда больше не побываю в Сухуми? — чуть не плачет Важа. — У меня там роскошная квартира осталась. Думаю, её заняли другие люди, конечно. Знаете, я честно скажу — я мечтал о развале Советского Союза, все мы были уверены, что после этого из земли мёд потечёт. А потом мне пришлось ночью убегать в одних трусах, не захватив даже вещи. Тут я зарабатываю копейки, постоянно в долгах».

Ещё одна болезненная тема — лёгкая победа России в пятидневной войне с Грузией в августе 2008 года: через трое суток грузинская армия перестала существовать, а российские солдаты без единого выстрела занимали города.

«Я обожаю русскую литературу, культуру, поэзию, — признаётся писатель Георгий Лорткипанидзе за совместным поглощением хинкали. — И тот конфликт меня шокировал: русские и грузины не должны воевать. По сути, это ведь была братоубийственная война». С тех пор между РФ и Грузией нет дипотношений, для въезда в Россию грузинам требуется виза, и получить её непросто — посредники просят за услуги от 3 до 10 тысяч (!) долларов. Обсуждать поражение Грузии здесь не любят. «Это политика, — отмахивается инженер Нодар Майсурадзе. — Как можно было думать, что мы сможем вас победить? Идиотизм».

— Советский Союз распадался во время, которое в Грузии можно назвать «национальной шизофренией», — объясняет писатель Георгий Лорткипанидзе. — Страна сошла с ума. Лишь единицы задавались вопросом — на какие средства мы будем жить? Сейчас ситуация немногим лучше — наши политики ежедневно 12 часов подряд по телевизору объясняют, каким ужасным государством был СССР и какая Россия плохая. Чем больше лет проходит, тем больше меняется представление грузин о советском периоде. Для многих людей старшего возраста это рай. Для молодёжи (как её учат) — кровавая тирания. Должен специально отметить, что Россия ничего не делает для улучшения имиджа своей культуры и истории, воспринимая Грузию как отрезанный ломоть. Моя дочь говорит на русском языке, но тут скорее моя заслуга — поскольку я этого хотел.

Это не такой редкий случай. Я общался с несколькими студентами университета Тбилиси — молодые люди свободнее болтали на английском, чем на русском: но язык всё же знали. Каждый сказал — дома их учили дедушка или бабушка. И при Гамсахурдиа, и при Шеварднадзе, и в первые годы правления Саакашвили русский язык был забыт, вытеснен из обихода. В 1989 году в Грузии проживала 341 тысяча русских, в 2014 — только 26 тысяч: уехали более 90% диаспоры. Ситуацию исправил туризм — внезапно выяснилось, что в кафе, отелях, турагентствах срочно необходимы работники, хорошо знающие «великий и могучий»: в среднем страну ежегодно посещал 1 миллион туристов из РФ. Сейчас русский язык в грузинских школах изучают с пятого класса (английский — с первого), а платные курсы забиты желающими. «Это не только в сфере туризма, даже грузинские бизнесмены хотят знать русский, — объясняет преподаватель Ирина Тимошенко. — Им важно свободно общаться со своими партнёрами в Азербайджане, Армении и в Средней Азии. Английский в этих республиках пока что воспринимается как инородное тело, а русский вновь популярен на постсоветском пространстве. Хорошо оплачиваемую работу без владения главным языком СССР в Тбилиси и Батуми не найти».

Девяностые годы в Грузии воспринимают как кошмар, и дело не в гражданской войне. Бытовые условия превратились в ад — особенно на фоне вальяжной жизни периода СССР: когда грузинские курорты посещали миллионы отдыхающих, а выходцы из республики торговали по городам всего Союза фруктами и цветами. В 1990 году ВВП Грузинской ССР составлял 12 миллиардов советских рублей — если так задуматься, реально сумасшедшие деньги. По тогдашнему курсу (ясное дело, что свободного обмена не существовало, и всё условно) каждый житель Грузии отдавал союзному бюджету $10,6 тысячи в год, а потреблял на $41,9 тысячи: то есть в 4 раза больше (!), чем зарабатывал.

Моментальное падение из роскоши в нищету повергло людей в настоящее безумие. «Моя юность пришлась на девяностые, — рассказывает бизнесмен Резо Чонишвили. — Вспоминаю — вздрагиваю. Не было ни отопления, ни горячей воды, пенсионеры насмерть замерзали в квартирах зимой. В домах стояли железные печки — их топили дровами. В 2005 году премьер-министр Грузии Зураб Жвания (этот случай многие называют заказным убийством, но тем не менее) отравился насмерть в своей квартире угарным газом от такой вот "буржуйки". Представляете, что творилось в стране?» Горячую воду в грузинские дома подали только в 2011 году, до этого население пользовалось бойлерами. В отдельных многоэтажках лифты до сих пор платные (!) — чтобы подняться вверх, надо опустить в приёмник монетку в 10 тетри (2 рубля) — это «изобретение» ввёл Саакашвили.

Я еду в тбилисском метро — название станций объявляют по-грузински и по-английски. Спрашиваю на русском, как мне лучше сделать пересадку — пассажиры любезно помогают. Как бы то ни было, обычные грузины не считают туристов из России врагами. 17 марта 1991 года Грузия (вместе с Арменией, Молдавией и республиками Балтии) отказалась участвовать в референдуме о сохранении СССР. Стоило это того или нет — оставим спорить увлечённым политикой гражданам. А вот в том, что ожидания грузин насчёт благ независимости оказались чрезмерно завышены, согласны все. Суверенитет принёс распад страны, гибель людей, войну и серию переворотов. «Гамсахурдиа говорил насчёт выхода из Советского Союза — пускай мы станем есть траву, но будем свободными, — усмехается учитель Константин Шенгелия. — Первое точно сбылось. Второе — как-то не особенно».

Георгий Зотов                        aif.ru

«Гамсахурдиа говорил насчёт выхода из Советского Союза — пускай мы станем есть траву, но будем свободными, — усмехается учитель Константин Шенгелия. — Первое точно сбылось. Второе — как-то не особенно».

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

 «Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

«Моя юность пришлась на девяностые, — рассказывает бизнесмен Резо Чонишвили. — Вспоминаю — вздрагиваю. Не было ни отопления, ни горячей воды, пенсионеры насмерть замерзали в квартирах зимой. В домах стояли железные печки — их топили дровами. В 2005 году премьер-министр Грузии Зураб Жвания (этот случай многие называют заказным убийством, но тем не менее) отравился насмерть в своей квартире угарным газом от такой вот "буржуйки". Представляете, что творилось в стране?» Горячую воду в грузинские дома подали только в 2011 году, до этого население пользовалось бойлерами. В отдельных многоэтажках лифты до сих пор платные (!) — чтобы подняться вверх, надо опустить в приёмник монетку в 10 тетри (2 рубля) — это «изобретение» ввёл Саакашвили.

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

И при Гамсахурдиа, и при Шеварднадзе, и в первые годы правления Саакашвили русский язык был забыт, вытеснен из обихода. В 1989 году в Грузии проживала 341 тысяча русских, в 2014 — только 26 тысяч: уехали более 90% диаспоры. Ситуацию исправил туризм — внезапно выяснилось, что в кафе, отелях, турагентствах срочно необходимы работники, хорошо знающие «великий и могучий»: в среднем страну ежегодно посещал 1 миллион туристов из РФ. Сейчас русский язык в грузинских школах изучают с пятого класса (английский — с первого), а платные курсы забиты желающими. «Хорошо оплачиваемую работу без владения главным языком СССР в Тбилиси и Батуми не найти», — объясняет преподаватель.

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

— Советский Союз распадался во время, которое в Грузии можно назвать «национальной шизофренией», — объясняет писатель Георгий Лорткипанидзе. — Страна сошла с ума. Лишь единицы задавались вопросом — на какие средства мы будем жить? Сейчас ситуация немногим лучше — наши политики ежедневно 12 часов подряд по телевизору объясняют, каким ужасным государством был СССР и какая Россия плохая. Чем больше лет проходит, тем больше меняется представление грузин о советском периоде. Для многих людей старшего возраста это рай. Для молодёжи (как её учат) — кровавая тирания.

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

55-летний Важа Чачава приглашает меня в свой скромный домик в городке для «вынужденных переселенцев» на окраине Тбилиси — там разместили людей, которым пришлось бежать из Абхазии после штурма Сухуми формированиями ополченцев. Выставляет угощение — «докторскую» колбасу, вино, покупные пельмени. «Господи, неужели никогда больше не побываю в Сухуми? — чуть не плачет Важа. — У меня там роскошная квартира осталась. Думаю, её заняли другие люди, конечно. Знаете, я честно скажу — я мечтал о развале Советского Союза, все мы были уверены, что после этого из земли мёд потечёт. А потом мне пришлось ночью убегать в одних трусах, не захватив даже вещи. Тут я зарабатываю копейки, постоянно в долгах».

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

«Э, генацвале, я извиняюсь! — вступает в нашу беседу мужчина за соседним столиком (в Грузии это нормально). — Как я жил при Советском Союзе! Цветы выращивал, возил на рынок в Ленинград. Деньги не знал куда девать!» «А у меня мандариновый сад был в Сухуми! — присоединяется к воспоминаниям владелец кафе. — Продавал мандарины в Москве — ух я потом в ресторанах гулял!»

Через пять минут на меня уже не обращают внимания: люди с упоением обсуждают свою жизнь во времена Союза. Попросту не верится, что на референдуме 31 марта 1991 года 99,49% грузин проголосовали за независимость своей республики и её выход из состава СССР.

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

Пожилой учитель литературы Константин Шенгелия обсуждает со мной Советский Союз, сидя в одном из немногих работающих кафе в Тбилиси — большинство заведений закрылись, не выдержав «ковидных» ограничений. «Грузины считали себя особенными при СССР, — говорит Константин, прихлёбывая кофе. — В конце восьмидесятых велись разговоры, как классно мы будем процветать без русских. Лидер движения за независимость Звиад Гамсахурдиа утверждал — одних продаж "Боржоми" хватит, чтобы Грузия жила припеваючи. И люди в это верили! Никто понятия не имел, что электроэнергия, газ и нефть поставляются сюда из России. Все полагали — ресурсы берутся ниоткуда, с неба валятся. А вот следовало подумать! Что у нас есть? Хачапури? Так они в нефть не превратятся».

Георгий Зотов, «Аргументы и факты»,

«Хачапури нефтью не станет» - Как Грузия прожила 30 лет после распада СССР?

Если бы Азербайджан контратаковал в направлении Агдама…

Сеймур Кязимов: Репортаж журналиста с «линии Оганяна»

После того, как 12 мая 1994 года был установлен режим прекращения огня, части Вооруженных сил Армении начали укрепляться на оккупированных территориях Азербайджана и строить здесь оборонительные линии.

Среди них особое место занимает «Линия Оганяна», названная в честь бывшего министра обороны Армении. Она представляет собой прочный барьер и состоит из переплетающихся траншей, огневых позиций, укрытий для боевых машин, проволочных заграждений, смешанных (как пехотных, так и противотанковых) минных полей, командных пунктов.

Прорвав оборону противника, азербайджанские войска в апреле 2016 года развеяли миф о непреодолимости этого барьера. Тогда Азербайджану удалось освободить несколько высот, после чего Сейрана Оганяна сняли с должности министра обороны, а линию, возведенную под его руководством в Карабахе, усилили.

Возможно, Оганян хотел, чтобы его сравнивали с финским маршалом Карлом Маннергеймом. Система оборонительных сооружений Маннергейма 20 лет служила сдерживанию возможного наступательного удара со стороны СССР и выдержала натиск советских войск в течение двух с половиной месяцев. А «линия Оганяна» дала брешь, по словам министра обороны Азербайджана Закира Гасанова, уже на 18-й минуте начала апрельских боев.

И тем не менее, здесь тоже были достаточно сильные оборонительные сооружения. Линия опоясывала большую территорию – четыре района Азербайджана и доходила до реки Араз на границе с Ираном. Армянские военные считали эти районы «буферной зоной» и провели тут свою жирную «железобетонную» черту.

Расстояние между противотанковыми рвами в освобожденном от оккупации Агдамском селе Марзили составляет 500 метров. Площадки между ними ограждены проводами и консервными банками, а внутри заминированы. Мы наблюдаем это изделака, потому что территория ещё не полностью очищена от мин. На высотах расположены огневые точки и командные пункты. Много вокруг столбов, с которых свисают обрывки кабеля. На них были установлены оптические камеры. Покидая Агдам, после подписания трехстороннего заявления от 10 ноября, армянские военные сняли и унесли свои камеры.

Во время и после 44-дневной войны мы часто слышали вопрос: «Почему азербайджанская армия не атаковала противника прямо в лоб – с Агдамского направления, а обходила фланги и делала сложные крюки?»

При более внимательном рассмотрении местности со стратегической высоты, впереди видишь широкую равнину и кое-где небольшие холмы. Атаковать тут опасно. Возможно, удастся прорвать линию обороны противника штурмом, но вы должны быть готовы к большим потерям в живой силе и технике. Многочисленные инженерные сооружения на равнине расширяют возможности обороняющейся стороны. Как только атакующая армия преодолевает одно препятствие, она сразу же наталкивается на другое заграждение, и в этом продолжительном процессе количество потерь стремительно растет. Уничтожить оказавшуюся между преградами воинскую часть с застрявшей техникой несложно. Вероятно, учитывая этот фактор, а также географическое положение и рельеф местности, азербайджанская армия избрала более длинный путь, перешла на контрнаступление с юга.

Главный командный пункт 3-го мотострелкового полка 37-й стрелковой дивизии армянской армии находился на горе Чейил на границе Ходжавендского и Агдамского районов, на высоте 415 метров над уровнем моря. После того, как противник покинул этот район, он находится под контролем азербайджанских солдат.

В годы оккупации армянское командование наблюдало отсюда за военными и гражданскими объектами, маршрутами снабжения, передвижениями войск в направлении Агдама, Физули, Агджабеди, Ходжавенда. Тепловизионные камеры, установленные на местности шириной до 40, глубиной до 35 километров, следили за любыми изменениями. Они передавали изображение по оптическим кабелям на мониторы командного пункта, где данные непрерывно анализировались, и можно было контролировать огромную территорию, даже не покидая станцию.

Местоположение станции командного пункта было выбрано неслучайно. Чтобы построить ее, провели дорогу к одному из самых высоких холмов в окрестности, разрезали этот холм, доставили сюда громадные железные конструкции, где нужно, залили бетоном, а потом обратно засыпали все землей.

Над железобетонным строением размещены чаны. Раньше в Агдаме и Ходжавенде было много виноградников, в эти ёмкости собирали виноград. Их собрали, привезли сюда, заполнили землей и сложили друг на друга. Таким образом, предотвратили эрозию вершины холма и защитили вход от грязи во время дождей.

Самая интересная деталь командного пункта – его дверь. Она весит до 5 тонн, способна выдержать артиллерийский удар. Раньше эту дверь открывала и закрывала электроника. Уходя, армянские военные все электронные и компьютерные системы либо уничтожили, либо, разобрав, забрали с собой.

Как и массивная дверь командного пункта, стены командного пункта сооружены из железных конструкций. Внутри все это напоминает тоннель метро. Станция состоит из 2 этажей и смотровой площадки. При входе – санузел, дальше есть несколько небольших комнат. Второй этаж разделен на одну большую и 3 маленькие комнаты. Наверное, самое большое помещение и было компьютерным залом. В настоящее время оно используется как казарма.

Тонкая и узкая лестница ведет к «крыше» – смотровой площадке. Отсюда по ту сторону командного пункта можно увидеть часть автодороги Агдам-Физули, проходящую по Ходжавендскому району, село Гаракенд и монумент «Крик матери». 28 лет назад, 20 ноября 1991 года, вертолет, в котором летели 22 человека, в том числе официальные лица Азербайджана, потерпел крушение в этом районе. Недалеко от Гаракенда его обстреляли армянские военные. Все находившиеся на борту погибли.

Автомобили армянских жителей, населяющих ныне Гаракенд, проезжают по трассе Агдам-Физули. На обочине дороги пасется их скот. Дальше можно разглядеть и небольшой наблюдательный пункт противоположной стороны. Азербайджанские солдаты с высоты все контролируют. С 10 ноября в этих местах не было зарегистрировано ни одного происшествия. /pressklub.az/

Ayәtullah Sistani ağa:

“Namazı həyatın mərkəzinə gətir. Bütün işlər cədvəlini namaza görə müəyyənləşdir. Namaz varsa, hər şeyin mənası var, namaz yoxdursa, qurtuluş mümkün deyil, çünki namaz - əməllərin meyarıdır”.

Etibar Məmmədov cinayət məsuliyyətinə cəlb olunmalıdır

Nihad Seyidov

Etibar Məmmədov yeganə fiqurdur ki, daim çulunu sudan quru çıxara bilib.

Bu ləyaqətsiz vaxtilə regional separatizmə xidmət edənlərin istinad divarı olub.

20 yanvar 1990-cı il hadisələrində camaatı barrikadalara çağıraraq qırğına verənlərin lap başında dururdu.

1992-ci il may çevrilişində də üzdə olmasa da dolayısı ile çevrilişə dəstək verənlərdən biri bu olub.

Və nəhayət, iyun 1993-cü ildəki qiyama birbaşa dəstək verib.

Bu "adam" daima su bulandırıb və çulunu sudan quru çıxara bilib.

Mən kiçik bir xatırlatma edim.

Bu simasız Surət Hüseynovla birbaşa əlaqədar fiqur olub. Bunun AMİP-dəki müavini olan Şadman Hüseynov Surətin yaxın adamı və yerlisi idi.

Fakt: 1992-ci ilin 6 noyabr tarixində Elçibəyin rəhbərliyi ilə o vaxtkı hökumətin Mərdəkanda keçirilən iclasında Surət Hüseynov təkidlə Etibar Məmmədovun baş nazir təyin edilməsini Elçibəydən xahiş etmişdi.

Sözsüz ki, Şadmanın posrednikliyi ilə.

Etibar Məmmədov Gəncə regional separatizminə çətir olmuş birisi olub. Bu faktdır!

Hələ 1993-ün may ayında Gəncədə camaatı yalandan panikaya salan Şadman Hüseynov, camaata deyirdi ki: Bakı üstümüzə qoşun göndərir, hamı silaha sarılmalıdır.

İstinad: 1999-cu ildə ANS-də Mirşahinin təqdimatında "Ən yeni tarix" proqramının 1993-cü il iyun qiyamına həsr olunmuş buraxılışına baxın.

Qısa xatırlatma: "İsa bəy, sizin əliniz qana batıb, istefa verin" deyən... ünsürün Etibar Məmmədov olduğunu unutmamısınız yəqin. Bu o vaxt idi ki, Surət artıq Nəvahidə dayanmışdı.

Bu adamın heç bir sözünə inanmayın. Çünki bu riyakarın kim olduğunu dəqiq bilirik.

Hər il 20 yanvar hadisəsinin il dönümü ərəfəsində yazıram və yenə təkrarlayıram:

Baş prokurorluq Etibar Məmmədov haqqında araşdırmalar aparmalıdır. Bu vacibdir.

Bu "adam" yalnız Lefortovo ilə canını qurtara bilməz.

AZAL şefinin həyat yoldaşından 7.7 milyonluq yatırım - SİYAHI

Azərbaycanın kosmetik şirkəti olan “Gazelli Group” MMC nizamnamə kapitalını 2021-ci ildə ikinci dəfə artırıb.

KONKRET.az xəbər verir ki, martın 2-də şirkətin nizamnamə kapitalı 22.26 milyon manatdan 26.50 milyon manata qədər artırılıb.

Kosmetika şirkəti sonuncu dəfə nizamnamə kapitalını cari ilin yanvar ayında 3.5 milyon manat artırmışdı. Bu da bir neçə ay ərzində 7.7 milyonluq əlavə artım deməkdir.

08.05.2009 tarixində yaradılan şirkətin qanuni təmsilçisi Nərmin Vəkil qızı İsmayılovadır. “Gazelli Group” 1999-cu ildə AZAL prezidenti Cahangir Əsgərovanın həyat yoldaşı Zərifə Həmzəyeva tərəfindən təsis edilib.

“Gazelli Group” MMC-nin qanuni təmsilçisi olan Nərmin İsmayılova hazırda həm də ölkədə ən böyük parfumeriya və kosmetik mağazalar şəbəkəsi olan “İdeal”ın direktorudur. “İdeal” mağazalar şəbəkəsinin Cahangir Əsgərovun biznesinə daxil olub-olmadığını demək çətin olsa da AZAL prezidentinin ailə üzvləri milyardlıq biznesə sahibdir.

“Gazelli Group”un təsisçisi Zərifə Həmzəyeva həm də əvvəlki adı “Bank Silk Way” olan “Premium Bank” ASC-nin sahibidir. Zərifə Həmzəyevanın “Premium Bank” ASC-dəki rəsmi payı 84,5 faizdir.

Qeyd edək ki, araşdırmaçı jurnalistlər Cahangir Əsgərovun ailə üzvlərinin ölkə daxilində və xaricində 30-dan çox şirkətə nəzarət etdiyini bildirirlər:

Həmin şirkətləri təqdim edirik:

1. SW Airways, INC.

2. SW G650 VIP Jets S.A

3. SW CARGO, INC.

4. SW G650 BUSINESS JETS, S.A

5. SW BUSINESS JETS, INC. (Bu 5 şirkət 28 dekabr 2007-ci il-11 aprel 2008-ci il tarixlərində Panamada, ofşor zonada yaradılıb).

6. International Handling Company Limited (Pasea Estate, Read Town, Tortola, BVI)

7. Silk Way Airlines (Lüksemburq) Şirkət nömrəsi: B161559 //www.etat.lu/memorial/2011/C/Pdf/c1899198.pdf

8. SİLKWAY KARGO TAŞIMACILIĞI VE TURİZM LİMİTED ŞİRKETİ (İSTANBUL DÜNYA TİCARET MERKEZİ A2 BLOK KAT.9 NO.306 YEŞİLKÖY)

9. “Silk Way Holding” MMC

10. “Silk Way Development” MMC

11. “Silk Way Connect” MMC

12. “Silk Way West Aviaşirkəti” MMC

13. “Silk Way East Aviaşirkəti” MMC

14. “Silk Way İnvestment” MMC

15. “Silk Rovv Travel” MMC

16. “Silk Way Aviaşirkəti” MMC

17. “ASG Business Aviation” MMC

18. “ASG Servis” MMC

19. “ASG Helicopter Services” MMC

20. “Duty Free. AZ” MMC

21. “Hotels Qrup” MMC

22. “Azbiznesservis” MMC (“Garabag Resort and Spa” oteli)

23. “İpək Yolu Sığorta” ASC (Cəmilə və Məlahət Əsgərovalar, hər biri – 38,74% və “Silk Way Aviaşirkəti” MMC – 19,05%)

24. “Premium Bank” ASC. Zərifə Həmzəyeva – 84,46%

25. “Şüvəlan P.F.K” MMC

26. “Turan Air” MMC

27. “VIP Aviasiya Xidmətləri” MMC (benefisiar sahiblik)

28. “Silk Way Cargo Services FZE” (Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri)

29. “Silk Way Cargo UA” LLC (Ukrayna) –Benefisiar sahibi kimi Zaur Axundov təqdim olunur.

30. “Cargo Hub” LLC (Ukrayna) – Benefisiar sahibi kimi Zaur Axundov təqdim olunur.

31. Özəl Şirkəti “IEVROAZIIA” (Ukrayna)

Həmçinin, Batumidə 31 milyon dollar dəyərində “GRAND GLORIA” hoteli, Tiflisdə dəyəri milyonlarla dollar olan “TİFLİS PALACE” hoteli, Tiflisdə bahalı “Veranda” restoranı, Batumidə bir neçə milyon dollar dəyərində GOLDEN PALACE hoteli və kazino, Naftalanda “Garabag Resort and Spa” 5-ulduzlu otel və müalicə mərkəzi, İsmayıllı rayonu, Bədo Bulağının yaxınlığında, 8 hektarlıq ərazidə “Vəhsudan düşərgəsi”, Nabranda 30 ha sahədə villa, Qala qəsəbəsində 265 ha badam bağının AZAL şefinə məxsus olduğu iddia olunur… /valyuta.az/

Şahımızın əcnəbi səyyahla söhbəti

Bir dəfə Fransua de Loren adlı bir fransız səyyahın Şah İsmayılın hüzuruna gəlmək istədiyini xəbər verdilər.

Səyyah içəri girər-girməz qəribə hərəkətlərlə, əyilib dura-dura, qollarını yellədərək, başındakı şlyapasını çıxararaq Şah İsmayılı salamlayıb qarşısında təzim etdi.

- Möhtərəm Şah həzrətləri, -deyə o, söhbətə başladı- Venesiyalı dostum, səyyah Covanni Maria Ancolello sizin haqqınızda o qədər təriflər yağdırdı ki, maraq məni bura- sizin məmləkətinizə və sarayınıza gətirdi. Lakin çox təəssüf ki, siz Avropa dillərindən heç birini bilmirsiniz və mən özümlə tərcüməçi gətirməyə məcbur qaldım.

Şah İsmayıl eyni ahənglə ona cavab verdi:

- Mösyö Loren, çox təəssüf ki, siz bu vaxta qədər Şərq dillərindən heç birini öyrənməmisiniz. Axı siz səyyahsınız, səyahət etdiyiniz ölkənin də Şərqdə yerləşdiyini bilirsiniz. Zənnimcə dil öyrənmək sizə daha çox lazımdır.

Şahın haqlı iradlarından pərt olmuş səyyah söhbəti dəyişmək məqsədilə dedi:

- Möhtərəm Şah həzrətləri, burdan əvvəl mən Osmanlı dövlətinin sultanı Yavuz Səlimin qonağı olmuşam. Onun saray hərəmxanasında yüzlərlə cariyələr gördüm. Həddimi aşdımsa üzr istəyirəm, bəs sizin hərəmxananız neçə nəfərdən ibarətdir?

Şah təmkinini pozmadan suala cavab verdi:

- Mənim hərəmxanam yoxdur. İki zövcəm və iki övladımın anaları olan cariyələrim var. Qalan zənən xeylaqları saray xidmətçiləridir. Məndə eyş-işrətə, xanımlarla vaxt keçirməyə vaxt hardan idi? Günüm, ömrüm at belində keçir. Gözəllərin zülfündənsə, qolum qılıncıma sarılar. Çünki dövlətimi qılıncımın gücü ilə qazanmışam və onu qorumalıyam.

Fransız səyyahı:

- Bəs savaşlarda əsir götürdüyünüz qız-gəlinləri nə edirsiniz? Saraya gətirmirsiniz? Axı Osmanlı sarayında seçilmiş gözəl qızları saraya yerləşdirirlər- deyə Lorren maraqla soruşdu.

Şah İsmayıl:

- Onların əksəriyyətini evlərə paylaşdırıq. Kimisi kəbinli arvad olur, kimisi yaşlılara və ya övladı olmayanlara övladlıq verilir.

Səyyah:

- Dostum italiyalı səyyah Françesko Romano sizin haqqınızda öz qeydlərində bildirib ki, Şah İsmayıl təhsilli, təmkinli, müdrik, çox çalışqan və çox təcrübəlidir. O nə gizlində, nə də aşkarda şərab içmir. Var-dövlətə etinasızdır və səxavətlidir. Bu həqiqətən belədirmi?

Şah gülümsəyərək dedi:

- O baxır sizin dostunuza olan inamınıza. Əgər ona inanırsınızsa demək, həqiqətdir.

Uzun dialoqdan sonra fransız səyyah Fransua de Loren sarayı tərk etdi. Lakin eyni zamanda qəlbində Şah İsmayıl kimi mərd, əhalisinin taleyi üçün narahat olan, gözəl əxlaqlı bir hökmdar təəssüratı ilə ordan uzaqlaşdı...

Paylaşdi: Rəhim Həsənli

Provokatorların fitnəsinə gedənlər

Cəmil Şirvanov

Facebook ötən il burada yazdıqlarımla bağlı xatırlatmalar edir. Oxuduqca ötən ilin bu vaxtı harada olduğumu, kimlərdən nə eşitdiyimi, ümumiyyətlə nələrə şahid olduğumu xatırlayıram.

Talışlarla bağlı maraqlı 2 fakt yadıma düşür. Birincisi odur ki, sadə talış camaatının bir hissəsi və bəzi provokatorlar elə hesab edirdilər ki, potensial koronavirus daşıyıcılarının Lənkəran otellərində yerləşdirilməsi, xəstələrin Astarada, Cəlilabadda, Masallıda karantin şəraitində müalicə edilməsi hökumətin talışlara qarşı apardığı xüsusi siyasətdir ki, məqsəd talışlar arasında yoluxmanı çoxaltmaqla onları qırmaqdlr. İkinci maraqlı fakt o idi ki, sadə camaatın əksəriyyətində belə bir inam var idi ki, hökumət karantin tətbiq etməklə Mübariz Mənsimovun həbsinə etiraz edəcək kütlələrin qarşısını almaq istəyir. Mübariz Mənsimov həbsdən çıxana qədər bu belə olacaq. İmkan verməyəcəklər camaat onu müdafiə üçün ayağa qalxsın. 

Üstündən 1 il keçib. Hələ bu azmış kimi o günlərdə Lənkəranda idim, ümumi tanışımızın sayəsində və iştirakı ilə lənkəranlı bir nəfərlə 10 dəqiqəlik görüşəsi oldum. Hələ də lənkəranlılarıların nağıllar aləmində yaşadığını gördüm. Bilirsiz nə deyirdi? Təqribən belə: “Qaqa, Mübariz türmədən çıxan kimi bütün SOCAR zapravkaları 3 gün bağlandiyeee. Həə. Özüm ölüm! Səəən xəbərin yox idi? Çıxan kimi 3 gün bağlandi. SOCAR-ı Mübarizə verəcəylər. Yaxın günlərdə gələcəy Bakiyə”.

Üstündən bir il keçdi. Məlum oldu ki, hökumətin məqsədi heç də talışları koronavirusa yoluxdurub öldürmək deyilmiş. Sadəcə o zaman bəzi provokatorların fitnəsinə gedən və nə dediyini bilməyən talışlar var idi. 

Üstündən bir il keçdi, Mübariz Mənsimov azadlığa-zada çıxmadı, ev dustağıdır. Yəni məhkəmə hökmü ilə təqsirli bilindi. Evindən salam göndərəndə və dəstəyə görə təşəkkür edəndə onu alovlu müdafiə edən yerliləri olan talışlarına quru salam da göndərmədi. 

Çox fikirləşirəm ki, görəsən talışın belə geridə qalmasına səbəb nədir? “Öz ağılsızlığı” cavabından başqa heç nə gəlmir ağlıma.

Qurban Məmmədov və Ərəstin Oruclu Qərbin zakazını yerinə yetirirlər

Nadir Qocabəyli

Qurban Məmmədovun Tərtər hadisələri ilə bağlı canfəşanlığının səbəbi məlum oldu. Proyektdir. Kimdənsə sifariş alıb və məsələni "zakaz" verilən istiqamətə fırladır. Ərəstin Oruclunu çağırıb verilişinə, o da həmişəki kimi hapa-gopa basaraq, amerikalı ağalarının xoşuna gəlməyə çalışır. Əminəm ki, bu adamların həqiqətin üzə çıxmasında zərrə qədər maraqları yoxdur. Bunlar lotudurlar və məqsədləri ancaq pul qazanmaqdır. Bu məqsədlə müəyyən adamlardan istifadə edirlər.

Qurban Məmmədovun öz verilişinə zərərçəkmiş qismində dəvət etdiyi şəxslərin arasında da yetərincə müəmmalı personalar var. Əminəm ki, məsələ tam olaraq təqdim olunduğu kimi deyil...

Tərtərdə satqınlıq və xəyanət olub. Ermənilərlə bizimkilər arasında alver, digər çirkin işlər baş verib və bunun "razborkası" aparılıb. Bu zaman müəyyən adamlara işgəncələr verilib. Təbii ki, onların arasında günahı olmayanlar, yaxud az günahlılar olub. Məsələ şişib, şikayətlər olunub. İşi malalamaq üçün məhkəmə qurulub, bəzi adamlar həbs edilib, bəzilərinə bəraət verilib...

Ancaq Qurban və Ərəstun kimilər bunu aparıb geosiyasətə bağlamaq, məsələni Rusiya ilə əlaqələndirməyə çalışırlar. Absurddur. Azərbaycanın bütün dövlət strukturlarında oğurluq, rüşvətxorluq, cinayətkarlıq var. O cümlədən də orduda. Və bu məsələlər vaxtaşırı müəyyən "razborkalara" səbəb olur. Heç kəsə sirr deyil ki, ordumuzda da ermənilərlə alverə, cinayətkar münasibətlərə girişənlər olub. 

Hələ Elçibəy prezident olanda keçirdiyi müşavirədə açıq demişdi ki, Azərbaycan ordusu ermənilərə benzin satır və bunun qarşısını ala bilmirlər. Bu tendensiya hər zaman olub və sonralar da davam edib. Tərtər məsələsi məhz bu alverin razborkasıdır. Bu məsələləri aparıb təkcə Nəcməddin Sadıxova bağlamaq digərlərini məsuliyyətdən kənara çəkmək deməkdir. Nəcməddin Sadıxov bəlkə də bu məsələyə qarşı mübarizə aparıb, bəlkə də, bu zaman qanunsuz üsullardan istifadə olunmasına göz yumub, amma bu işin təşkilatçısı olması şəxsən mənə inandırıcı deyil...

İlahi, 14 saat da iş olar?!

Nadir Qocabəyli

Yaxınlıqda mütəmadi bazarlıq etdiyimiz bir dükan var. Qiymətlər münasibdir, həm də artıq 10 ilə yaxındır bir-bizimizə bələd olduğumuzdan, yəni bərkdən-boşdan çıxdığımızdan ora gedib gəlirik. Onlar artıq anlayırlar ki, mənə kəf gəlmək olmaz, mən də onların bu anlayışını qiymətləndirirəm. Qəbzimi əsasən verirlər, zay malı qaytarırlar, qiymətlə bağlı anlaşılmazlıq olanda mübahisə etmirlər. Amma əvvəllər bunların hamısı  olub, çəkişə-çəkişə bərkişmişik...

İşçilərin də çoxu məni tanıyır, hörmət edirlər. Elə bilirlər ki, vəzifəli adamam. Hətta bir dəfə satıcı qızlardan biri yoldaşıma deyib ki, deyəsən dayı vəzifəli adamdır, çünki yaman hirslidir... 

Meyvə-tərəvəz şöbəsində təxminən 60 yaşlı bir kişi işləyir. Bakı ləhcəsində danışan, bəstəboy, mehriban, ünsiyyətcil bir adamdır. Deyəsən, bir az da vurandır. Arada salamlaşır, söhbətləşirik. Şəkəri və təzyiqi var. Bir dəfə mənə dedi ki, ayaqları yaman ağrıyır, kafelin üstündə işləmək kələyini kəsir. Sonra bir xeyli müddət görünmədi. Ara-sıra küçədə-zadda görəndə, deyirdi ki, işdən çıxıb, müalicə olunur. 

Bu gün işlədiyini gördüm. Salam verdim və “deyəsən, qayıtmısan” deyə soruşdum. “Yoox, - o cavab verdi, - prosta uşaqlar işdən çıxıblar deyə işçi çatışmır, müdir zəng elədi ki, imkan varsa, bir-iki günlük gəl, təzə işçi götürək, onları öyrət. Mən də sözünü yerə salmadım... İndi işçi axtarırıq, tapaq, işi başa salım, sonra yenə gedəcəyəm istirahətə, işləyə bilmirəm...” 

Maraq üçün soruşdum ki, necə işçi lazımdır sizə, istəyən olsa, deyim. Cavab verdi ki, “zdarovı olsun”, yəni güclü, bədənli. “Çünki maşından kisə-zad boşaldacaq...”. 

Maaşı soruşdum, 400-450 manat dedi.

İş vaxtını xəbər aldım, dedi, vallah, onu müdirlə danışarsız. Əlimi yanındakı gəncin çiyninə qoyub soruşdum: “Məsələn, bu cavan oğlan  gündə neçə saat işləyir?”  

- Bu hər gün saat 10-da gəlir, gecə 12-də gedir. İşdən çıxan o biri oğlan 8-də gəlib, 10-da gedirdi... – o dedi.

- Deməli, 14 saat, - dedim. O cavab vermədi.

- Bəs istirahət günləri? – soruşdum.

- Vallah, onu da müdirlə danışın, ayda 1-2 dəfə işi olanda gəlməyə bilər...

İlahi, 14 saat da iş olar? Özü də bu soyuqda buz kimi kafelin üstündə. Belə də zülm olar. Ona görə də işçilərin bədəni dözmür, hamısı bir müddət işlədikdən sonra qaçır... 

İnanın ki, bu istismarın əlindən qaçıb cəbhəyə gedənlər var. Onlar düşünürlər ki, heç olmasa vətən yolunda, şərəflə ölərlər. Heç olmasa, şəhid olarlar, adları qalar. Valideynləri onlara görə pensiya alar. Şikəst olub qayıtsalar belə, dövlətdən müəyyən müavinət alarlar. Daha burda gündə 14 saat buz kimi kafelin üzərində işləyib, 1-2 ildən sonra şalvarlarını islada-islada gəzməzlər...

Mən o marketin, onun müdirinin adını çəkmirəm. Ona görə yox ki, onlarla münasibət saxlamaq istəyirəm, ya nədənsə qorxuram. Əsla. Çəkərəm, lap o yana da keçərəm. Bir ay qabaq Oba marketlə bağlı yazdığım statusdan sonra marketin müdiri və işçiləri məndən çəkinməyə, hətta ehtiyatlı rəftar etməyə başlayıblar. Bu mənə sərf edir. Amma insaf da dinin yarısıdır. Vaxtilə bizneslə məşğul olduğum üçün qazancın necə ağır, çətin bir şey olduğunu anlayıram. İşçi az işləmək, çox maaş istəyir, ancaq ona deyəndə ki, gəl faizə razılaşaq, risk etmir, deyir mənə dəxli yoxdur, iş oldu-olmadı, mənim məvacibimi vaxtında ver...

Odur ki, problem əsasən mühitdə, ölkədəki sistemdə, aparılan siyasətdədir. Məsələ siyasidir. Vətəndaşların gündə 14-16 saat, istirahət günləri olmadan işləməsinin əsas günahkarı bu hökumətdir. Əmək müqaviləsi-filan haqqında verilən rəsmi bəyanatlar da boş söz yığını, cəfəngiyyatdır. Bunları, qanunu tələb edənlərin nəsibi əbədi işsizlik və ac qalmaqdır...

"Şərurlu İsfəndiyar" 5 milyona 2 "Lamborghini", 2 "Ferrari" alıb - Zaminbank işi

Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində “Zaminbank”ın 5 milyon manatdan çox vəsaitini mənimsəməkdə ittiham edilən bankın sabiq sədri Nadir İsmayılovun məhkəməsi keçirilib.

Hakim Azər Paşayevin sədrliyi ilə baş tutan prosesdə zərərçəkmiş tanınmış iş adamı, “Şərurlu İsfəndiyar” kimi tanınan İsfəndiyar Axundov sualları cavablandırıb.

İ.Axundov bildirib ki, həmin bankda onun adına iki kredit olub: “Mənim adıma 10 milyon manatlıq kredit yazılmışdı. O pulun yarısını götürdüm və kreditimi də ödədim. İşlərimi qaydasına qoydum və pula ehtiyacım olmadığı üçün qalan 5 milyonu bankdan götürmədim. Amma sonradan bu kredit üçün girov qoyduğum obyektləri qaytarmaq üçün qalan pulu da ödədim. Ümumilikdə, banka 10 milyondan artıq pul verdim. Lakin sonradan bildim ki, əmlaklar Mərkəzi Bankda girovluqdadır, Nadir isə pulu Mərkəzi Banka ödəməyib. İndi Mərkəzi Bank da 10 milyon tələb edir. Nadirlə dost idik, yaxşı münasibətimiz var idi. Elə buna görə də onun məni aldatmasını bağışlaya bilmirəm”.

Vəkilin İsfəndiyar Axundova “Müqavilə imzalayarkən niyə baxmadınız?” sualına o savadsız olduğunu, həm də dostu Nadirə inandığını deyərək cavab verib.

Təqsirləndirilən Nadir İsmayılov isə İsfəndiyar Axundovun dediklərini təkzib edib: “Mən onu aldatmamışam. İsfəndiyar Axundov düzgün danışmır. Onlar birinci dəfə 5 milyon götürdülər. İkinci dəfə də qalan 5 milyona iki “Lamborghini”, iki “Ferrari” aldılar. 300 mini də qudası Məhərrəmə verdi. Birinci xanımından olan oğlu üçün Türkiyəyə pul göndərdi. Danışır, amma hamısını demir”.

İsfəndiyar Axundov isə üzərinə həbs qoyulan “Flaminqo” restoranının girovluqdan çıxarılmasını istəyib. /qafqazinfo.az/

"Cəbi” ləqəbli kriminal avtoritetin bandasının istintaqı tamamlandı

Moskvaətrafı regionunda müstəntiqlər 2018-ci ilin payızında Moskva ətrafında biznesmeni onlara haqq vermədiyi üçün güllələyən bandanın altı üzvünün istintaqını tamamlayıb. Bu barədə vilayət İstintaq Komitəsinin rəhbərinin baş köməkçisi Olqa Vradiy bildirib.

Onun sözlərinə görə, banda üzvlər silahlı qruplaşma yaratmaqda və onun tərkibinə daxi olmaqda, qətldə, reketdə, qətl cəhdində və silahlı hücumda, Rusiya sərhədlərini qanunsuz keçməkdə, qanunsuz silah dövriyyəsində ittiham olunurlar. Cinayət işinin materialları tezliklə baxılmaq üçün məhkəməyə göndəriləcək.

İstintaqın məlumatına görə, 2016-cı ildə qonşu dövlətlərdən birinin vətəndaşı Moskvaətrafında kommersantlardan hədə-qorxu ilə pul tələb etmək üçün banda yaradıb və ora öz həmyerlilərini cəlb edib. Qruplaşma 2016-2018-ci illərdə fəaliyyət göstərib və hər ay bazarda işləyən bir neçə biznesmendən "krışalığa” görə azı 100 min rubl alıb. Lakin 2018-ci ildə biznesmenlərdən biri bandaya haqq verməkdən imtina edib. Həmin ilin martında quldurlar onu Moskvada öldürmək istəyiblər, avtomobilinə atəş açıblar, amma biznesmen sağ qalıb. Lakin həmin ilin noyabrında banda üzvləri biznesmeni Vidnıy şəhərində, dayanacaqda haqlayaraq azı 7 dəfə atəş açmaqla onu öldürüblər.

RİA Novosti hüquq mühafiə orqanlarındakı mənbəyə istinadən bildirir ki, banda üzvləri də, öldürülən biznesmen də azərbaycanlılardır. Öldürülən biznesmen "Food City” topdansatış ərzaq bazasında meyvə-tərəvəz ticarəti ilə məşğul olub.

Söhbət şəmkirli biznesmen Toğrul Tağıyevdən gedir. Biznesmeni öldürənlər isə həbsxanada oturub silahlı banda quran və onu idarə edən "Cəbi” ləqəbli kriminal avtoritetin adamlarıdır. Həmin qətl haqda ötən il virtualaz.org "Komsomolskaya pravda” qəzetinə istinadən geniş yazmışdı. Bu məqaləni təkrar oxuculara təqdim edirik.

"Food city"dəki qətlin təfərrüatı: Cəbi həbsxanadan göstəriş verib, killer atəş açıb...

Moskvanın ən böyük ərzaq anbarı hesab edilən "Fud siti”də çalışan biznesmenlərə hədə-qorxu gələn, onları vahimə içərisində saxlayan "Cəbi” ləqəbli dəstə başçısı öz əməllərindən həbsxanada da əl çəkməyib.

Bu barədə Rusiya "Komsomolskaya pravda”nın məqaləsində deyilir. Məlumata görə, "Cəbi” ləqəbli azərbaycanlı kriminal avtoritet öldürüləcək şəxslər barədə telefonla dəstə üzvlərinə həbsxanadan təlimatlar verib. Onun təlimatına əsasən növbəti qurban 36 yaşlı biznesmen Toğrul Tağıyev olub.

- Onu görürəm! Xəstəxanadan çıxır…

- Dəqiq odur?

- Odur, maşına sarı gedir.

- Onda tez ol, atəş aç!

"Fud siti” ərzaq bazasında bir neçə ticarət obyekti olan Toğrul Tağıyevə odlu silahdan altı dəfə atəş açılıb. Biznesmen aldığı güllə yaralarından hadisə yerində keçinib. Killer öz işini 22 noyabr 2018-ci ildə həyata keçirib. Dəstə başçısı isə qətlə birbaşa həbsxanadan rəhbərlik edib.

Toğrulun meyitini ona məxsus bahalı "Range Rover Sport" avtomobilində doğma qardaşı aşkar edib. Gənc yaşlarında Azərbaycandan Rusiyaya işləməyə gedən Toğrul orda evlənib, ailə uşaq sahibi olub. Bazarda pomidor-xiyar satıb. Daha sonra işləri yaxşıya doğru irəliləyib. Moskvada və Moskva ətrafında özünə mənzillər alıb. Get-gedə uğurlu biznesmenə çevrilib.

"Qətlin ilk günündən etibarən biz onun peşəkar fəaliyyəti ilə bağlı olduğu versiyası üzərində dayandıq. Daha dərinləri araşdırdıq. Məlum oldu ki, qətlə yetirilməzdən 7 ay öncə Toğrula sui-qəsd edilib, onu güllələməyə cəhd ediblər" – mühüm işlər üzrə müstəntiq Qleb Perejoqin belə deyib.

Həmin hadisə 2018-ci ilin martında baş verib. "Fud siti”dən çıxan Toğrul yolboyu köhnə "Lada” markalı avtomobilin onu təqib etdiyini görüb. Avtomaşın onun bərabərinə çatanda killer açıq pəncərdən qəflətən atəş açıb. Biznesmenin sağ qalması an məsələsi olub. Belə ki, maşının sürətini artıran Toğrul həmin vaxt bu sui-qəsddən yayına bilsə də yaralanıb. Baş vermiş hadisədən sonra isə yalnız xuliqanlıqla bağlı cinayət işi başlanılıb. Amma güllə atanın kimliyi müəyyənləşdirilməyib. Xəstəxanadan çıxdıqdan sonra Toğrul Rusiyada qalmayaraq Azərbaycana dönüb. Bir müddət sonra təkrar Moskvaya qayıdıb. Bu dəfə isə onu sağ buraxmayıblar.

Demək olar ki, iki il - 2016-2018-ci illərdə "Fud siti"də azərbaycanlıların "toçka”larına nəzarət edən bu biznesmen haqq ödəyib. Toğrulun qardaşının sözlərinə görə, ona toxunmamaları üçün ayda iki dəfə 50 min rublu banda üzvlərinə verirdi. Banda başçısı "Cəbi" ləqəbli Cəbrayıl Heydərovun barəsində isə bu günə qədər də bazarda əfsanələr dolaşmaqdadır.

Metodlar qəddarcasına 90-cı illərin ssenari üzrə həyata keçirilib: silah, işgəncə, təhdid, pul ödəmək istəməyənləri güllələmək. Azərbaycandan olan yüzlərlə biznesmen "Cəbi"yə və onun dəstə üzvlərinə gizlində pul ödəmək məcburiyyətində qalırdılar. Və bu belə də davam edirdi. Ta ki, 30 yaşlı "Cəbi” dəmir barmaqlıqlar arxasına göndərilənədək. "Cəbi” həbsxanaya Moskva ətrafında törətdiyi köhnə əməllərinə görə düşmüşdü. Hədə-qorxu yolu ilə pul tələb etmə, soyğunçuluq, quldurluqda ittiham olunan "Cəbi” məhkəmənin hökmünə əsasən 11 il azadlıqdan məhrum edilir.

"Cəbi”nin barəsində hökm çıxarıldıqdan sonra Toğrul artıq ona pul ödəməmək qərarına gəlir. Bu qərar isə biznesmenə həyatı bahasına başa gəlir. Sahibkar sadəlöhvcəsinə düşünür ki, əgər "Cəbi” "işəridə”dirsə demək ki, artıq qorxulu deyil. Lakin göründüyü kimi, yanılır.

"Cəbi” isə həbsxanada krallar kimi yaşayır. O, telefonla zəng vurub "Fud siti”dəki biznesmenlərdən yenə haqq tələb edir, onların sakit həyatının alt-üst edir, dəstə üzvlərinə göstərişlər verir, onları təlimatlandırır. Bir sözlə "Cəbi” yenə bandaya başçılıq edir, dəstə üzvləri isə onun sözləri ilə hərəkətə keçirlər. Hüquq-mühafizə orqanları qətldən əvvəl Toğrulun kimlərlə telefon əlaqəsi saxladığını araşdırıblar. Məlum olub ki, qətldə "Cəbi”nin barmağı var. Belə ki, Toğrulun qətlindən dərhal sonra "Cəbi”nin telefondakı reaksiyası "Qoyun bu işdə şəxsiyyətini itirdi!” olub.

"Şəxsiyyət" dedikdə quldurlar adətən qurbanın pasportunu nəzərdə tuturlar. Bu, onların jarqonunda qurbanın öldürüldüyü deməkdir. Həmin gün 23 yaşlı killer Aqşin Nurəddinli həqiqətən öz pasportunu itirib, qətl anında isə "Cəbi” ilə danışdığı simkartı atıb.

Məlum olub ki, Tacikistandan Rusiyaya gələn gələn Aqşin həmin simkartı bir neçə gün istifadə edib. Polislər onu saxladıqdan sonra isə təşkilatçı da cəzaçəkmə müəssisəsindən götürülüb. Çox keçməyib ki, qətldə əli olan iki nəfər Belorusun sərhədini qeyri-qanuni yolla keçmək istərkən saxlanılıb. Digər iki nəfər isə Moskvada və Azərbaycanda həbs olunublar.

Hazırda həbs olunanların beşi cinayət işinin materialları ilə tanış olurlar. Tezliklə cinayət işi məhkəməyə göndəriləcək.

Yeri gəlmişkən, "Fud siti”də işləyən başqa bir biznesmenə də Toğrulun qətlindən sonra hədə-qorxu gəlinib. "Cəbi” ondan 5 milyon rubl haqq tələb edib. Əks təqdirdə Toğrulun aqibəti onu da gözləyəcəkmiş.

Cinayət işinin materiallarından: "Aya beş milyon tələb olunurdu. Düşünürdüm, 300 minəcən endirim etmək olar. Lakin cəsarətli çıxdı, imtina elədi, ödəmək istəmədi. Hazırlaşın, vurmaq lazım olacaq".

Bu, "Cəbi”nin dəstə üzvlərinə verdiyi əmrlər idi. Və onlar da bu əmrlərə tabe olur, vururdular…

virtualaz.org

Ata Abdullayevlə bağlı SENSASİON MƏLUMAT: Bloger sifarişi kimdən aldığını açıqladı – ifadəsi yayıldı

Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin əməkdaşları tərəfindən saxlanılan Ata Abdullayev barəsində Səbayel Rayon Məhkəməsinin qərarı ilə 4 aylıq həbs-qətimkan tədbiri seçilib. O Cinayət Məcəlləsinin 182.2.2-ci (hədə-qorxu ilə tələb etmə; təkrar törədildikdə) maddəsi ilə ittiham edilir. İttiham təsdiqini taparsa, onu 5 ildən 10 ilə qədər həbs cəzası gözləyir. Bu, Ata Abdullayevin istintaqa təqsirləndirilən şəxs qismində cəlb edildiyi ilk iş deyil. 2009-cu ilin yayında təhlükəsizlik orqanı tərəfindən onu 10 nəfərlik dəstənin üzvü kimi saxlayıblar. O dövrdə Ata Abdullayev istintaqla o dərədəcə əməkdaşlıq edib ki, son nəticədə yüngül cəza ilə yaxasını kənara çəkə bilib. Ata Abdullayevin üzvü olduğu mütəşəkkil dəstə aviaşirkətlərin internet səhifəsinə qeyri-qanuni daxil olub. Bu yolla ABŞ və digər xarici ölkə vətəndaşlarına məxsus kredit kartlarından pul ödənişləri aparıb elektron aviabiletlər əldə ediblər. Sonradan biletləri real dəyərindən ucuz qiymətə, nağd pula digər şəxslərə satıblar. Nəticədə aviaşirkətə 100 min manata yaxın zərər dəyib.

A.Abdullayevin istintaqa verdiyi ifadə:

– Mən Şetu və Samsonu Bakıya dəvət etmişəm, onların pasportlarının surətini əldə edib istintaqa təqdim etmişəm, onlar Bakıya gələn kımı istintaqa xəbər verəcəyəm. Tahir Əmirquliyevi 2008-ci ilin sentyabr ayından tanıyıram. Onunla məni əslən Ağcabədi rayonundan olan, Moskva şəhərində yaşayan Sahib Cəfər oğlu Muradov tanış edib. Sahib Həcc ziyarətində olduğu üçün onu hamı Hacı Sahib kimi tanıyır. Mən Tahirlə tanış olduqdan sonra onun Moskvadan Bakıya və Bakıdan Moskvaya uçması üçün 2008-ci ilin oktyabr ayının əvvəllərində və ortalarında 2 dəfə elektron bilet satmışam. Hətta bir dəfə onu aeroporta gedib özüm yola salmışam. Bundan başqa, Tahir Əmirquliyevin sifarişi ilə onun dediyi şəxslərə, yəni Mirdamət Ağayev adlı dindar bir şəxsə, həmçinin onun yanında olan 2 nəfər, təxminən 18-19 yaşlarında şəxslərə, Fuad Müzəffər oğlu Namazova, Hacıqabuldan Hikmət adlı şəxsə, ümumiyyətlə isə onun sifarişi ilə 10-dan çox şəxsə elektron aviabilet satmışam. Bu biletlərin pulunu həmin şəxslərin əvəzindən mənə Tahir Əmirquliyev ödəyib. Tahirin bu işdə marağı o idi ki, məndən alıb satdığı biletlərə görə hər biletin satış qiymətindən özünə mənfəət götürürdü. Nə qədər götürməsini mən bilmirəm, amma bilirəm ki, Tahir həmişə çalışırdı ki, məndən biletləri ucuz qiymətə alsın, deyirdi ki, o da gəlir əldə etmək istəyir. Mən də ona biletləri mümkün qədər ucuz qiymətə satırdım. Onun vasitəsilə elektron aviabilet satdığım digər şəxslərin adlarını xatırlamıram. Tahirdən başqa mən Hacı Sahibdən də sifarişlər qəbul edirdim. Onun özünə, bacısına, bacısı oğluna və digər sifariş etdiyi şəxslərin də Bakıdan Moskvaya və əksinə uçmaları üçün elektron aviabiletlər satmışam. Hacı Sahibin mobil telefon nömrəsinin əvvəli 92 65 58-dir. Sonrakı rəqəmlərini xatırlamıram. Onun nömrəsi indi bağlıdır. Tahirin nömrəsi isə 8926-341-15-02-dir. Tahir, Sahib, Vaqif bilirdi ki, biz biletləri qanunsuz alıb-satırıq.

2008-ci ilin noyabr-dekabr aylarında Binə Hava Limanından şirkət meneceri olan bir nəfər türk tanışımı yola salırdım. Onun üçün “Sindibad” aviakassasından qanuni bilet almışdım. Həmin şəxsin adını xatırlamıram. O, “AZAL”ın Bakı-Ankara avia reysinə gecikirdi. Məni aeroportda gömrük işçiləri də tanıyırlar. Çünki dəfələrlə futbol komandalarının futbolçularını yola salmışam. Mən gömrük işçilərindən birinə yaxınlaşıb içəri, yəni biletlərin qeydiyyat yerinə keçmək istədiyimi bildirdim. Həmin gömrük işçisi mənə dedi ki, növbə rəisinə deyim, sonra səni içəri buraxaram. O növbə rəisindən icazə alıb məni içəri buraxdı. Gömrük işçisini və növbə rəisini şəxsən tanımıram və adlarını bilmirəm. İçəri keçib qeydiyyat şöbəsinə yaxınlaşdım. Orada bir qadın oturmuşdu. Mənə dedilər ki, Hacıya yaxınlaş və onu mənə göstərdilər. Bildirdilər ki, Hacı sərnişin daşınması üzrə qeydiyyat şöbəsinin rəis müavinidir. Mən ona yaxınlaşıb tanış oldum, ona dedim ki, mənim adım Atadır. O da mənə adını deyib, bildirdi ki, Hacı Muraddır. Mən Murada dedim ki, ömrü boyu futbolçuları yola salmışam. Mənim bir nəfər adamım gələcək, onu yola salarsan. Murad da bildirdi ki, məni aeroportda görüb, tanıyır. Mənə dedi ki, həmin vaxt parlamentin sədri uçur, reysi bağlayır. Adamım qeydiyyat qurtaranadək çatsa, onu yola salar, əgər geciksə, onu gözləməyəcək. Reysi bağladı. Ancaq necə oldusa, 15-20 dəqiqə reysi yubatdı. Mənim yola saldığım türk gəlib çıxdı və onu qarşılayıb yola saldı. Bunun üçün mən onun stolunun üstünə 25 ABŞ dolları qoydum, Hacı Murad həmin pulu götürüb qeydiyyatdakı qadının stolunun üstünə qoydu. Murad özünün telefon nömrəsini mənə verdi. Onun nömrəsi 050-214-lə başlayır. Axır rəqəmlərini xatırlamıram. Muradın başqa bir telefon nömrəsi 050-216-05-30 və ya 050-206-05-30-dur. Öz telefonumdan çıxarıb, onun dəqiq nömrəsini istintaqa bildirəcəm. Bundan sonra Murada dedim ki, şəhərə gələndə mənə zəng elə, görüşək, sənə yaxşı bir iş verəcəm. Bu danışığımızdan bir həftə-10 gün sonra o şəhərə gəlib mənə zəng etdi. Onunla 28 May küçəsi 11 saylı evin 20-ci mənzilindəki çayxanamızda görüşdük. Təxminən nahar fasiləsi vaxtı idi. Murad dedi ki, acmışam, yemək hazırlat, mən toyuq bişirtdirdim, aşağıdakı otaqda oturub yemək yedik. Mən Murada dedim ki, mənim tez-tez Bakıdan xaricə uçan adamlarım olacaq, onların yükü çox olanda qiymətində onlara güzəşt edərsənmi, təyyarədə onlara yaxşı yer verərsinizmi? Murad da dedi ki, heç bir problem yoxdur, edərəm, ancaq bu işdə mənim xeyrim nə olacaq? Mən ona təklif etdim ki, “Türk Hava Yolları” ilə yola salacağım hər bir şəxs üçün ona 50 ABŞ dolları, “AZAL” və “Aeroflot”la yola saldığım adamlar üçün isə 25 ABŞ dolları ödəyəcəyəm. Murad da mənim təklifimlə razılaşdı. Əvvəl 5-6 nəfəri yola saldım. Onunla yola saldığım şəxslərdən Mirdaməd Ağayevi və onunla uçan 2 nəfər uşağı, yəni Elçin Paşayev, Xaləddin Paşayev, Vaqif Qubatovu, mənim özümü, anamı, yoldaşımı, gəlinimizi, qardaşım Elnuru, Hacı Sahibi və onunla birlikdə uçan 5 nəfərə yaxın şəxsləri, Emin Abdullayevi və adlarını xatırlamadığım çoxlarını göstərə bilərəm.

Mənim qanunsuz elektron aviabilet aldığım şəxsləri qeydiyyatdan keçirib yola salmaqda köməklik etdiyinə görə 2009-cu ilin yay aylarından, təxminən avqust ayından 2009-cu ilin yanvar ayının əvvəllərinədək olan dövr ərzində Hacı Murada 2 min ABŞ dolları, ondan da bir az çox pul vermişəm. Mən özüm və ailə üzvlərim uçanda o məndən daha çox pul alırdı. Bəzən olurdu ki, bir nəfərə görə 100 dollar alırdı. Bəzən olurdu ki, elektron biletlə yola saldığım sərnişinlər həmin biletlə uça bilməyib geri qayıdırdılar. Onda Hacı Murad mənimlə görüşüb dedi ki, sənin yola saldığın şəxslər üçün biletləri kim yazır, mən də ona dedim ki, gələrsən yanıma, görüşüb sənə deyərəm. Murad mənim yanıma gəldi və onunla görüş zamanı mənə dedi ki, yola saldığın adamların biletlərinin dəyəri oğurlanmış kredit kartları ilə ödənilib. Mən ona dedim ki, ola bilməz. Həmin vaxt 2008-ci ilin yay-payız ayları idi. Mən qısaqol köynək geyirdim. Onun yanında Vaqifi yığdım. Ondan soruşdum ki, mənim vasitəmlə satdığı elektron biletlərin dəyəri oğurluq kredit kartları ilə ödənilir? Vaqif isə mənə dedi ki, ola bilməz, sərnişinin adı pozulub, tez adı mənə ver, yenidən onun adına bilet yazım. Həmin gün 3 nəfər sərnişin dala qayıtmışdı. Bundan sonra Hacı Murad mənə dedi ki, sən mənə az pul verirsən, mən bu pulla razılaşmıram, mənə sərf eləmir, bu xidmətimə görə mənə çox pul verməlisən. Dedi ki, verdiyin pul heç mənim benzinimi ödəmir. Murad mənə dedi ki, indən sonra sən yola saldığın adamların adlarını 6-8 saat qabaq mənə de ki, mən onların uçub-uçmayacaqlarını sənə bildirim. Onunla razılaşdıq və həmin görüşdən sonra belə də etdik.

Xidmətlərinə görə ona verdiyim pulları da həmişə gəlib 28 May küçəsindəki obyektimizdə götürüb. Onunla həmişə obyektimizin qabağında görüşüb pulu vermişəm. Elektron bilet satıb, yola saldığım şəxslər bəzən mənə zəng edib deyirdilər ki, qeydiyyat şöbəsinə yaxınlaşıb, qeydiyyatdan keçmək istəyirlər, lakin adları uçacaq şəxslərin siyahısında yoxdur. Mən Hacı Murada zəng edirdim. O hansısa kodu yığıb, onların adını tapır və qeydiyyatdan keçirib uçmalarını təşkil edirdi. Bəzən isə özü növbədə olmayanda başqa şəxslərə zəng edib tapşırırdı, həmin şəxslər də mənim adamlarımın uçmasına kömək edirdi. Lakin mən həmin şəxsləri tanımıram və adlarını bilmirəm.

Murad 2008-ci ilin noyabr ayının axırları, dekabr ayının əvvəllərində məni metronun “Gənclik” stansiyasının yaxınlığındakı meydana çağırdı, maşını dayanacaqda saxlayıb mənimlə görüşdü. Onun qara rəngli, “Lexsus” markalı, 003 nömrə nişanlı maşınında oturduq. Məndən telefonumu aldı və batareyasını çıxarıb salona atdı. Sonra isə öz telefonunun da batareyasını çıxarıb atdı. Bundan sonra mənə dedi ki, sənin xəbərin var, bütün Bakı səni tanıyır, MTN bu işdə adamlar həbs edir, hamı bilir, sən bu işlərlə məşğulsan. Mən dedim ki, Murad, burda nə var ki, sən özün bilirsən ki, bu işlər necə gedir, qiymətini qaldırmaq istəyirsən, əgər bunu istəyirsənsə problem deyil, qaldır, amma belə hərəkət eləmə. Bundan sonra ona kontur istəyəndə əlavə olaraq kontur alıb göndərirdim, 25 dollar yox, bir az çox pul göndərirdim. Yenə də o, mənim göndərdiyim sərnişinlərə uçmaqda köməklik göstərməkdə davam etdi. 2008-ci ilin dekabr ayından sonra da Murad mənim göndərdiyim sərnişinləri yola salırdı. “Sibir hava yolları” ilə yola saldığı sərnişinlər üçün isə 30 dollar alırdı. Bəzən olurdu ki, 3-4 gün sərnişin olmurdu, özü tez-tez mənə zəng edib deyirdi ki, sərnişin göndər, kasıbçılıqdır. Hacı Murad hava limanında növbədə olur. O əvvəllər Səbayel rayonu 39-cu polis bölməsinin rəisi olub, hazırda təqaüddə olan Dədəhəsən Rzayevin kürəkənidir, onun qızı ilə evlənib. Bəzən sərnişin olmayanda Murad mənə zəng edib deyirdi ki, 10 nəfərlik boş yer var, sən müştərilərin üçün səhəri günə bilet yazdır, mənə de, mən onların biletlərinin tarixlərini bu günə dəyişərəm. Elə də edirdik. Mən bu günə bilet istəyənlər üçün səhərə bilet yazdırırdım, Murad isə onları həmin günə dəyişdirib uçuşlarını təşkil edirdi. Murad biletləri aeroportda kassada işləyən Həcixanım adlı qadın vasitəsilə dəyişdirirdi. Həmin Həcixanıma hələ də 25 ABŞ dolları borcluyam, lakin Həcixanım bizim elektron biletləri qanunsuz əldə etdiyimizi bilmirdi…

“Yeni Müsavat”