История Карабахской войны – 37

По данным наблюдателей, Джордж Сорос в последние годы развернул широкомасштабную международную кампанию, показав, что все проблемы в армянской экономике вызваны Россией, и использовал все средства для усиления антироссийских настроений у армянского населения. Причины раздражения правительства Армении в отношении России можно найти в различных международных отчетах, выступлениях официальных лиц страны и официальных политических документах государства.

Войдя в ЕАЭС, Армения получила прямой выход на рынок России, Беларуси, Казахстана и Кыргызстана с населением более 184 млн человек и ВВП в 2,2 трлн долларов США. Причём не просто так, а на льготных условиях: резко упростилось документирование торговых операций, сократились сроки оформления всевозможных разрешений и согласований, исчезли тарифные и нетарифные ограничения, негативно влиявшие на цену и, соответственно, конкурентоспособность армянских товаров. По более дешёвой цене через границу потёк российский газ армянским потребителям. Только по официальным каналам в 2018 году Армения получила из России денежных средств на сумму 1,121 млрд, а в 2019 г. ― уже 1,59 млрд. долларов США. Как считает ЦРУ США, экономика Армении очень зависима от российской экономической поддержки, от России зависит и большая часть инфраструктуры страны.

А что в ответ?

В ответ армянское правительство в 2017 году подписало рамочное соглашение с ЕС об установлении глубоких экономических и политических связей в энергетическом и транспортном секторах, в сфере охраны окружающей среды, торговли и инвестиций. Оно проводит последовательную политику выдавливания из страны российских компаний и усложнения их деятельности. Причём значительная часть этого бизнеса ― те же самые этнические армяне, но постоянно живущие в России. Хотя это было заметно и раньше, но именно после обострения обстановки в Карабахе превратилось в настоящую истерию: с одной стороны, армянские медиа и соцсети требуют от России немедленно «наказать агрессоров», а с другой ― цистернами льют помои на Россию, Путина и всех, кто его поддерживает. И это раздвоение сознания, именуемое в медицине шизофренией, подчас наблюдается у одних и тех же личностей и даже в одних и тех же сообщениях.

Напомните, когда Армения признала российский Крым, Южную Осетию, Абхазию, ЛДНР? А никогда. Не признала и не желает признавать. Зато на армянской территории свободно действует бесчисленное количество антироссийских НКО, которые открыто обучают российских (и не только) оппозиционеров, как свергать власть в России. Видимо, из «союзнических побуждений» армянское руководство в августе с. г. заблокировало трансляцию российских телеканалов, между прочим, приносящих деньги в бюджет Армении, но при этом с благодарностью приняло 5 млн долларов от Фонда Сороса «на развитие независимых СМИ». И видимо, руководствуясь «союзническим долгом», председатель Комитета по защите свободы слова Ашот Меликян считает, что «имперская пропаганда, которую Россия реализует как внутри страны, так и в странах бывшего Советского Союза, пытается сохранить своё влияние на эти страны». Видимо, требования вывести из Армении российскую военную базу (кстати, являющуюся главным аргументом против удара в спину Армении со стороны союзной Азербайджану Турции), а также появляющиеся на всех митингах требования «Российские оккупанты, вон из Армении» ― это и есть «союзнические отношения», правда, чисто в армянском понимании.

Так, в 2018 году деньги, отправленные из России по официальным каналам в эту кавказскую страну составили 1 млрд 121 млн долларов. В 2019 году эта сумма равнялась 1 млрд 59 млн долларов.

Денежные переводы, поступавшие из России, оказали стимулирующее влияние на потребительский спрос, строительный сектор и, в результате, сыграли особую роль в сокращении бедности в этой стране и в частности в развитии деревень.

Утвержденная 27 марта 2014 года «Стратегия развития Армении на 2014-2025 годы» предусматривает оплату социальных расходов, недопущение резкого снижения ВВП, ухудшения социальной ситуации и роста безработицы за счет финансовой помощи международных и российских организаций. Фактически в документе признается, что своим экономическим существованием Армения во многом обязана помощи, поступающей из России.

что в 2019 году приток прямых иностранных инвестиций (FDI) из России в страну составил 33,2 млн долларов,

Всего за один год антирусской кампании приток прямых инвестиций из России снизился на 73%.

Россия помогает стране в финансировании и модернизации системы управления государственными финансами и выделила для этой цели специальные гранты. Однако правительство Армении привлекло к этой деятельности американскую организацию USAID.

Неспособность Армении оказать экономическую помощь Евразийскому союзу уже отмечена в официальных отчетах организации. В отчете «Об основных тенденциях в интегративном развитии Армении в 2019 году» отмечается, что товары, экспортируемые Арменией в союз, не были диверсифицированы. И на 27 товаров, которые составляют всего 1% ассортимента, приходится 77,3% от общего объема экспорта в союз. 34,1% из них связан с экспортом алкогольных и безалкогольных напитков, фруктов, овощей и рыбы — товары, производство и обработку которых союз может осуществлять сам за счет внутренних ресурсов.

По мнению экономистов, это означает, что Армения не содействует экономической безопасности союза. Наоборот, товары, импортируемые Арменией из России, жизненно необходимы для нормального функционирования экономики страны. К этим импортируемым товарам, в основном, относятся энергия (нефтепродукты, газ) и продукты (пшеница).

Войдя в Евразийский экономический союз, напрямую спроектированный по инициативе России 2 января 2015 года, Армения получила прямой выход на рынок России, Беларуси, Казахстана и Кыргызстана с населением более 184 млн человек и ВВП в 2,2 триллиона долларов. Это позволило стране получить значительные льготы по документированию торговых операций, срокам и ценовой политике.

Возникает интересный вопрос: выберет ли Армения Россию и Евразийский союз, которые на протяжении многих лет обеспечивали ее дешевой электроэнергией, газом, инфраструктурой и финансовой помощью или же Европейский Союз, который «как часто говорят официальные лица этой страны, обещает большие возможности и перспективы».

Игорь Коротченко: «Армения не является самостоятельным игроком на международной арене и не противостоит западным санкциям против ее союзника России. Мы видим на постсоветском пространстве мало стран, которые могут позволить себе независимую политику, большинство так или иначе вынуждены учитывать интересы Запада. Мало стран, которые могут действовать самостоятельно, и среди реальных партнеров стоит назвать, пожалуй, Казахстан и Азербайджан – самодостаточные государства с хорошей, прочной экономикой и сильным руководством. Эти страны могут проводить политику без оглядки на Запад, достаточно привести в пример то, как Азербайджан поддержал Россию по вопросу снятия санкций в ПАСЕ», - напомнил эксперт.

«Армения входит в число тех, кто зависит от политической конъюнктуры. 30 лет она говорит, что является нашим союзником. Но как наш союзник мог позволить, чтобы – еще при Серже Саргсяне – в Ереване было создано самое большое посольство США на постсоветском пространстве? США явно не стремятся к улучшению отношений между Арменией и Россией. Как наш союзник разрешил деятельность в армянских городах сотен, возможно, тысяч организаций, спонсируемых Джорджем Соросом и другими западными агентами? Почему наш союзник продолжает ставить памятники нацистскому коллаборанту Гарегину Нжде? Таких вопросов у России к Армении довольно много, причем по принципиальным моментам», - сказал Игорь Коротченко.

История Карабахской войны – 36

В Армении ополчились против памяти императора Николая I, подарившим армянам государство.

В Армении ополчились против памяти русского императора Николая I. Армянская партия, «Сасна Црер» («Сасунские храбрецы»), состоящая в основном из националистов, выступила заявлением, где осуждает установку бюста императору на территории российской военной базы в Гюмри. Установление памятника, авторы выдают за колониальные устремления Кремля. Националисты оценили это актом утраты суверинетета.

«На территории 102-й российской военной базы в Гюмри, был установлен бюст Николая I. Николай I был кровавым диктатором. Он распустил единую Армянскую провинцию (марз) и тем самым похоронил перспективу восстановления армянской государственности. Установка его бюста, скорее всего является посланием о возрождении российского имперского духа и установлении жесткого колониализма. Об этом также свидетельствуют действия по сносу памятника генералу Андранику в России и осквернению мемориальной доски Гарегина Нжде», - отмечается в документе секретариата партии.

Напомним, что в основе идеологии «Сасна црер» лежит отказ от признания Республики Армения как «порождения преступного русско-турецкого сговора» (Московский договор 1921 г.) и борьба за создание Великого Армении. В программных установках партии акцентируется задача восстановления прав, якобы «попранных российским колониализмом», и возвращения «армянского правомочия на Нахичевань и на запад от реки Ахурян».

Члены партии «Сасна Црер» выбрали террор как главную идеологию для борьбы. Летом 2016 года они захватили полк ППС в Ереване, в результате чего погибли сотрудники правоохранительных органов. Но они не понесли предусмотренное законом наказание, поскольку по приказу Пашиняна их отпустили, а родственники погибших полицейских, исполнявших свой долг перед родиной, ждут правосудия.

Данная экстремистская организация финансируется посольством США в Ереване. Эта организация – аналог украинской «Свободы», поставщик боевиков для самой грязной политической работы. Схема подобной работы обкатана в других странах.

«Сасна црер» распространил заявление, в котором пояснил, что для деколонизации от России прежде всего нужно сбросить «колониальный режим», а затем сформировать правительство народного согласия, которое будет придерживаться позиции «Ни пяди земли». В течение «деколонизации от России» также следует провести «десоветизацию», пересмотр договоров с Россией, в частности, о ее пограничниках в Армении, о базе в Гюмри, выходе республики из ОДКБ и ЕАЭС.

Армянским националистам надо было бы знать, что не будь императора Николая I, вероятно не было бы армянской государственности на Южном Кавказе. Именно после победы в 1828 году войне с Персией, император Николай I издал распоряжение, согласно которому на территориях Эриванского ханства была создана Армянская область, после чего началось массовое переселение армян из Османской империи и Персии. Русский царь создал национальный очаг для армянского народа, где тот смог собраться, выжить, сохранить культуру.

***

Мы, наконец, дождались того дня, когда Россия смогла наглядно убедиться в «благодарности и искренности» народа, который обязан ей, России, обретением своей государственности.

И сегодня этот народ мало того, что объявляет Россию предателем, но и предъявляет ей исторический счет!

Данная цитата приведена из интервью Андриаса Гукасяна, одного из лидеров армянской оппозиции: «В 1920 году большевистская Россия помогла Турции оружием, деньгами, командирами, и чем это закончилось? Россия помогла Турции разгромить Армению, помогла пересмотреть Севрский договор, по которому значительные территории Османской империи должны были перейти Армении. Армению тогда силой принудили отказаться от каких-либо претензий к Турции. Армению фактически силой включили в состав СССР, разделили ее территорию. Арарат, отвоеванный когда-то русскими (! Ред.) у персов, передали Турции без каких-либо оснований, вернули ей Карскую область, которую захватила еще царская Россия. Московский договор 1921 года между Россией и Турцией, по которому разделили Армению, назывался «Договор о дружбе и братстве». То есть дружба и братство России и Турции уже тогда строились на жертвах со стороны Армении. И сегодня мы опять видим консенсус и взаимопонимание между Россией и Турцией».

В начале 19 века, Российская Империя дала им земли в Закавказье, переселив за 100 лет более миллиона армян на Южный Кавказ. За что они отплатили террором против генерал-губернаторов и плеядой пламенных революционеров.

В начале 20 века, уже советская Россия, подарила им государство (договорившись между прочим с Турцией). За что была наказана терактами в Москве и развязыванием первого в СССР межэтнического конфликта.

***

Армянам на заметку.

П.Кероп Патканов, «Ванские надписи и значение их для истории Передней Азии». СПб.1981, стр. 36-37 (Из книги Магди Нейман «Армения». СПб, 1899):

«Сразу после заключения Туркменчайского договора (10 февраля 1828 года) под руководством Паскевича в Азербайджан были переселены 40 тысяч армян из Ирана и 90 тысяч армян из Турции. В общей сложности в 1828-1896 годах из Ирана и Турции было переселено более 1 миллиона 200 тысяч армян. Из них 985 тысяч 460 человек были размещены на западных землях Азербайджана, а остальная часть - в Карабахе и Елизаветпольской (Гянджинской) губернии. После благоустройства армяне начали вытеснять азербайджанских тюрков, они же произвели массовые погромы и грабежи, а также варварски истребили огромное число людей».

История Карабахской войны – 35

Игорь Панин: Оказывается, это мы, русские, обязаны армянам по гроб жизни

Журналист «Литературной газеты» Игорь Панин: «Из диалогов с армянской интеллигенцией, развернувшейся на моей странице, я вынес следующее:

❇️Российская военная база в Гюмри нужна слабой и ничтожной России, опасающейся нападения со стороны Турции.

❇️Великая и могучая Армения не боится ни турок, ни азербайджанцев, которых уделает одной левой.

❇️Если бы не армяне, то русские обязательно проиграли бы вторую мировую войну и теперь писали бы на немецком.

❇️Почти все русские гении были армянами или, как минимум, имели армянские корни.

❇️Армения кормила Россию в советское время, продолжает кормить и сейчас.

❇️Россия держит Армению в блокаде и не дает ей нормально развиваться.

❇️Ненависть персов и турок к армянам объясняется исключительно политикой России.

❇️Россия никогда не отвоевывала у персов и турок земли, называемые ныне Арменией. Армяне сами себя освободили, а Россия затем коварно лишила их независимости.

❇️Россия ответственна за геноцид 1915 года.

❇️Россия натравила азербайджанцев на армян в 90-м году, а затем всячески помогала тем же азербайджанцам в Нагорно-карабахском конфликте.

❇️Я сам являюсь азербайджанцем Игорем оглы Панинзаде.

Там еще много такого, любопытного. О проклятиях и оскорблениях в мой адрес, в адрес моей матери, о пожелании смерти моим детям и всем родным я уже молчу. А все это из-за чего?

Да из-за того, что просто напомнил общеизвестный факт- нынешняя территория Армении была отвоевана Россией, русскими. И не будь России- не было бы сейчас никакой Армении вообще. И вот хотя бы за это, наверное, нужно сказать русским спасибо, а не судить о нас обо всех по одному сошедшему с ума солдату, не рвать наши флаги и не кидать камни в наше посольство.

Но куда там! Все, оказывается, совсем не так. Это мы обязаны армянам по гроб жизни. Это они нас спасали, кормили и просвещали. И пишут это не какие-нибудь сетевые тролли, а цвет нации, интеллигенты: армянские журналисты, преподаватели вузов, профессора, историки! Собственно, на этом армянскую тему можно и закрыть. Навсегда».

İSA HƏBİBBƏYLİ, BU QƏDƏR VƏZİFƏ TUTMAQLA SİZİ YENƏ DƏ ÖZÜNÜZDƏN BAŞQA HEÇ KİM VƏ HEÇ NƏ DÜŞÜNDÜRMÜR?!

İdris Abbasov

Vəzifələr tutub yalnız özünü güdənlərin özlərinin, övladlarının, nəvə-nəticələrinin hər şeyi olduğu halda, Vətən övladlarının Vətəndə adi daldalanacağı, bir tikə çörəyi də olmamamlıdırmı, İsa müəllim?! Sizlərdən nə zaman Azərbaycanımızın canı qurtaracaq?!

Deputatsızınız, direktorsunuz və sairəsiniz, başa düşdük. Bəs onda niyə AMEA prezidenti postunu da tutmusunuz? Siz və sizin əhli-əyalınız eyş-işrət içində yaşadığı halda mən rəhbəri olduğunuz akademiyanın şöbə müdiri ola-ola qışın günündə niyə ehtiyac içində şəraitsiz gecəqondularda zülm  çəkməliyəm?! Bəyəm dövlətini sevən, xalqına xəyanət etmək fitrətinə sahib olmayan, millət balalarına doğruları deyən, rüşvət almayan, büdcəni talamayan, sövdələşib qrant yeməyən, dürüstlüyə üstünlük verən bir alim ehtiyac və xəstəlik içində çırpınmalı, siz isə vəzifələrin belində, məsuliyyətdən kənarda bolluq, israf içində yaşamalısınız?! Bunu bəndə də götürsə Allah götürməz!

Ey insanlar! Diplomlardan ötrü əyilməyin, şəxsiyyətinizi alçaltmayın, başınızı uca tutun! Diplom – elm deyil, diplom – mənəviyyat deyil, ləyaqət deyil, diplom şəxsiyyət, mənlik, qeyrət, namus deyil... Hətta bir çox hallarda diplom riyakar, satqın və xəyanətkarların əlində dövləti, xalqı soymaq uçün bir vasitədir, vəssalam!  

Bu kağız parçalarına görə əyilib ləyaqətinizi itirdinizsə, ömür boyu qədd-qamətiniz düzəlməyəcək, millət olaraq ətalət və geriliyin məngənəsində məhv olacaqsınız! 

Bilin ki, yaşadığımız real şəraitdə verilən bu elmi ad və dərəcələr su üzərində sabun köpüyü kimidir. 

O gün bir cavan dissertant deyir ki, müdafiə prosesində akademik-professor heyətinin ona verdiyi bütün işgəncələrə, aşağılamalara ona görə dözür ki, diplom alandan sonra əvəzini ikiqat çıxacaq.  Bu səbr etməyi ona rüşvət və mənəviyyatsızlıq qazanında bişib cızdağı çıxmış, 5 diploma sahib, akademşəbəkənin qırılmaz həlqəsi, əlahiddə fırıldaqçılıq və cibgirlik səriştəsi olan elmi rəhbəri tövsiyə edib. Deyib ki, bala, yaxın vaxtda diplomunu alıb bu gün payladığın pulların iki-üç qatını çıxaracaqsan. Yeni nəsil daha yeməlidir. Mənim yetişdirməmsən, bilirəm nəyə qadirsən, heç kəsə acımayacaqsan, qarşına çıxan tələbənin, dissertantın canını alıb dərisini soyacaqsan. Elmi dərəcə diplomunun qüdrətini biləndən sonra yerə, göyə sığmayacaqsan!!!   

Bəli, cavan dissertantlar rəhbərlərinin yolunu getməyə bir növ and içirlər.  Rüşvət qanına qəltan edilmiş və əhd bağlanmış, işbazlara və heysiyyətsizlərə fəaliyyət imkanı yaratmış bu naməzmun dissertasiya müdafiələri (yaxud alverləri) və əcaib diplomlaşdırmanın milli təhlükəsizliyimizə hansı problemlər yaradacağı haqqında yəqin ki bir gün dərindən düşünüb-daşınmaq və hərəkətə keçmək zərurəti yaranacaq! 

Müqayisə üçün deyim ki, aşağı-yuxarı mənim qədər diploma sahib olan İsa Həbibbəylinin (hazırkı baş akademikin!) timsalında məlum alim-akademiklər bu qədər pulu, mülkü hansı yolla əldə ediblər? Elmi əsər məsələsi deyil, çünki eləyə qalanda onlardan mənim də var (Hərçənd ki ölkədə sanballı elmi fəaliyyət imkanları tam məhdudlaşdırılıb. Ona görə də müqayisədə deyirəm. Təklikdə isə bir onu bilirəm ki, heç nə bilmirəm). Bunlarınkı xalqa xidmət və ya dürüstlük, sədaqət məsələsi deyil, çünki mənimlə rəqabət aparmağa yaxın düşmək iqtidarında deyillər.

Bu gün mən bir mənzilin kirayə haqqını ödəyə bilmədiyim, bir dəstəkləyici müalicə ala bilmədiyim halda bunların bu qədər pulları, mülkləri hardandır? Mən hələ xeyli imkana sahib rüşvətxor rektor, prorektor, direktor, dekan, kafedra müdiri, şöbə müdiri və digərlərini demirəm. 

Bu miqyasda ədalətsizlik heç müasir Qərbi Afrika respublikalarında da ola bilməz!

Buyurun, bu da mənim diplomlarım + üstəgəl 30 ilə yaxın əmək stajım= 638 AZN maaş!

Deməli, məndə “üstəgəl” işarəsində rüşvət, millətə nifrət, alıb-aldatma, dövlətə, xalqa xəyanət, qrant mənimsəmə, dövlətin ayırdığı büdcəni yemə və s. kimi elementlər çatışmır! Yəqin Allah eləməmiş bu qəbih elementlərdən biri, ya ikisi olsaydı, onda ən azı bu dünyada müvəqqəti yaşamaq üçün ortabab mənzilə malik olar və ya normal tibbi xidmətdən yararlanardım...

PS. Hesab edirəm ki, Allah-Təala işbazların sui-istifadə etdikləri bu diplomları ona görə mənə əlçatan edib ki, milləti əlaltdan məhv edən, dövləti zəif salan həqiqətləri heç olmasa olduğum, gözümlə gördüyüm müəssisələrdə dilə gətirim. 

İnsanlıq hissini itirmiş, nəinki dövlətçilik, həmçinin insanlıq şüurundan məhrum, diplomları, titulları, vəzifələri və cild-cild cızma-qaraları ilə gəncliyi aldadıb yanlış yönləndirən, dövlətə arxadan zərbə vuran, inkişafa qənim kəsilən adlı-titullu alim-akademiklərin əməlləri mümkün qədər ifşa edilməli və onların hörmətəlayiq olmadıqları cəmiyyətə çatdırılmalıdır...

Bir tülkünün quyruğu qayanın altında qalır. Xilas olmaq üçün məcbur qalıb quyruğunu kəsir.

Yolda gedəndə başqa bir tülkü bunu görüb soruşur:

— Quyruğunu niyə kəsmisən?

Quyruğu kəsik olan tülkü deyir:

— Belə çox gözəldir. Özümü çox xoşbəxt hiss edirəm. Sevincimin həddi-hüdudu yoxdur.

Bunu eşidən digər tülkü də gedib quyruğunu kəsir. Şiddətli ağrılar içində məsləhət verən tülkünün yanına gəlib deyir:

— Niyə yalan danışdın? Axı bu çox pisdir. Ağrıdan ö*ürəm.

Birinci tülkü deyir:

— Əgər quyruğunun kəsilməsinin ağrı verici və pis olduğunu digər tülkülərə desən, heç bir tülkü quyruğunu kəsməz və bizimlə məzələnərlər.

Beləliklə bu iki tülkü quyruğun kəsilməsinin "yaxşı və xoşbəxtlikverici" olduğunu bütün tülkülərə danışmağa başlayır.

Bir müddət sonra əksər tülkülər quyruğunu kəsir və quyruğu kəsik olmayan tülkülər azlıq təşkil etdiyinə görə qüsurlu hesab olunmağa başlayırlar. Quyruğu kəsiklər quyruğu kəsik olmayanlarla məzələnirlər.

Həyatda da belədir.

Əvvəlcə pisliyi, saxtakarlığı və s. təbliğ edirlər.

Sonra yaxşı, dürüst, pak insanlara anormal kimi baxırlar...

Oğlu Gömrük rəhbəri olan İsa Həbibbəylinin və qardaşlarının şirkətləri — SİYAHI

Milli Məclisin deputatı İsa Həbibbəyliyə və qardaşlarına məxsus şirkətlərin adları açıqlanıb.

1. "AVTO" MÜƏSSİSƏSİ (VOEN 1400127451) 1996-cı il iyunun 11-də qeydiyyatdan keçib. Təsisçisi və qanuni təmsilçisi İsa Həbibbəylinin qardaşı Səməd Əkbər oğlu Həbibbəylidir. Hüquqi ünvanı Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Abdulvahab Salamzadə küçəsi, ev 10-dur.

2. BOLLUQ-99 KƏNDLİ FERMER TƏSƏRRÜFATI (VOEN 0700185691) 28 dekabr 1999-cu ildə qeydiyyata alınıb. Hüquqi ünvanı Şərur rayonu, Xanlıqlar kəndidir. Təsisçisi və qanuni təmsiçisi İsa Həbibbəylinin qardaşı Həbib Əkbər oğlu Həbibbəylidir.

3. "GƏMİQAYA-XXI" FİRMASI 05 iyul 2000-ci ildə İsa Həbibbəylinin qardaşı Yaqub Əkbər oğlu Həbibbəylinin adına qeydiyyatdan keçib.

4. SÜHA" MƏHDUD MƏSULİYYƏTLİ CƏMİYYƏTİ 27 fevral 2008-ci ildə qeydiyyatdan keçib, hüquqi ünvanı Bakı şəhəri, Binəqədi rayonu, Səttar Bəhlulzadə küçəsi ev 44, mənzil 35, qanuni təmsilçisi Əli Əkbər oğlu Həbibbəylidir.

4. "SÜRMELİ İNŞAAT SANAYİİ VE TİCARET LİMİTED" ŞİRKƏTİNİN BAKI FİLİALI Əli Həbibbəyliyə məxsus "Süha" MMC ilə etni ünvanda qeydiyyatdadır. Qanuni təmsilçisi Mehmet Sürmeli Kiyasdır. Şirkət Türkiyədə, Malatya şəhərində inşaat sektorunda fəaliyyət göstərir.

5. ŞƏRUR-2006 MƏHDUD MƏHSULİYYƏTLİ 2006-cı ilin iyunun 1-də 141500.00 manat nizamnamə kapitalı ilə qeydiyyatdan keçib. Təsisçisi və qanuni təmsilçisi Əli Əkbər oğlu Həbibbəylidir. Hüquqi ünvanı Şərur rayonu, Danyeri kəndidir.

Xatırlatma: İsa Həbibbəylinin oğlu Ərəstü Həbiblənin də şirkəti var. Onun təsis etdiyi ARASTU ALÜMİNYUM SANAYİ VE DIŞ TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ 2017-ci il iyulun 5-də İstanbul Ticarət Odasında qeydiyyatdan keçib. Şirkət üzərindən deputatın oğlunun Türkiyədə alüminium profillər istehsal edən fabriki var. /demokrat.az/

Məmməd Əmin Rəsulzadənin Stalinlə bağlı xatirələrindən: “Stalin ingilislərə nifrəti edirdi”

“...Söhbət buraya gəlincə Stalinin səsi sərtləşdi, intiqam qığılcımı saçan parlaq gözləri ilə uzağa baxaraq yumruğu bükülü əlini havaya qaldırıb dedi: «Mənim vicdanımda 59 ingilisin qanı vardır. Onları şəxsən öz əlimlə öldürmüşəm. İndi polkovnik Stoks deyilən bir əclaf var, o da bir əlimə keçsə, ürəyim of deməz, o saat gəbərdərəm»”.

«Рыдал после распада СССР и умер в купе поезда». Что перед смертью сказал о своей стране Мелитон Кантария? – Грузин, взявший Берлин

Эта статья, наверное, станет самой трогательной на моём канале. Очень тяжело читать мемуары Мелитона Кантария, героя оккупации Берлина, поднявшего красный флаг на Рейхстаге вместе с Егоровым и Берестом. Сердечная боль, которую испытал этот человек после войны, также проникает в читателя. Без слёз тут точно не обойдётся…

Пожалуйста, прочитайте статью до конца. И покажите её своим детям и внукам. Пусть знают какие настоящие советские люди.

Август 1992 г. Грузинские войска в Абхазии. Бывшие «здравницы» Советского Союза всё больше напоминают горящую избу. Мародёрство и стрельба в городах. Когда-то бывшие братьями грузины и абхазы, начали яростно истреблять друг друга.

Молодой корреспондент Георгий Зотов был приглашён в гости крепким стариком. Ароматные персики и сыр сулугуни на столе. Хозяин достал чачу и наполнил два стакана до краёв. Руки его не дрожали, что естественно для матёрого солдата. Первым делом грузины всегда произносили тост: «За великий советский народ». Выпив стакан одним глотком, старик всхлипнул, слёзы текли по его лицу, он спросил: «Сын, я завидую своему другу Мише Егорову, потому что он не был свидетелем того, что я вижу — как рушится наша великая Родина. Я не могу ответить на этот вопрос, почему так получается. Я сожалею, что дожил до этого момента. Это к лучшему. Пожалуйста, скажи мне, где повесить знамя теперь, и где его взять?».

Имя старика Мелитон Кантария. Он умрёт спустя год после этого разговора. Его имя знал каждый советский школьник, но мало кто представляет себе, какой была жизнь великого грузина после войны.

Со слезами на глазах Мелитон Варламович прочитал газетную статью из позднего Советского Союза. Там, опьянённые гласностью псевдоэксперты объявили известное фото на крыше Рейхстага «дешёвой постановкой» для пропаганды.

«Постановка ведь хороша, генацвале», выругался старик, с присущей кавказским людям эмоциональностью. «В рейхстаге было много эсэсовцев, и еще больше на улицах. В нас стреляли без остановки. Нас отправили туда в троём, потому что, даже если 2-х убьют, по крайней мере один попадёт туда. С красным флагом мы были их мишенью в тире, нас было видно из каждого угла. Несмотря на всё это, после выполнения задания, мне сделали замечание: «Где ремень?». А я использовал его для укрепления флага.

Мелитон Кантария редко говорил о войне. И говорил неохотно. Тяжело было «окунаться» в фронтовые воспоминания и тревожить незаживающие раны. Простой грузин из села Джвари прошёл всю войну от начала до конца. Он был тяжело ранен и совершил подвиг вместе с товарищами в Берлине.

После войны 26-летний Мелитон, работал в шахте простым работягой, затем стал плотником. «Звёздной болезнью» никогда не страдал. Он всегда принимал товарищей и просто людей, за большим столом. В 1962 году, даже Георгий Жуков гостил у него дома неделю.

«Что ты тут сидишь. Тебе в армию надо. Академию закончишь и генеральские погоны получишь. Я помогу», — настаивал Жуков. «Я воевал с нацистами четыре года. Этого достаточно. Я навоевался. Я пойду, только если моя Родина попросит — как рядовой», — спокойно отвечал Мелитон.

Он гордился своей новой «Волгой», но после смерти своего друга Миши Егорова (погиб в автокатастрофе) уже не смог сесть за руль. Он продал свою машину от греха подальше.

В 1970-х жизнь Кантарии резко изменилась. Он стал депутатом, возглавил мясную лавку. У Мелитона Варламовича также не сложилось и в семейной жизни. Он хотел развестись с первой женой, но партия запретила ему, сказав: «Ну, герой войны, член партии. Нельзя».

Но Кантария завел отношения с русской девушкой. Его первая жена не закатывала истерик, только сказала: «Мелитон, ты вернулся с фронта. Герой. Можешь иметь хоть 10 жён».

Распад Советского Союза потряс Мелитона Варламовича. Сидя за столом с Георгием Зотовым, Кантария сетовал: «У немцев не хватило духа поставить нас на колени. Но мы уничтожили себя. Гитлер сейчас потирает руки и улыбается, наверно. Я разве за Грузию сражался? Нет. Мы воевали за могучее Советское государство».

В 1993 году, опасаясь за жизнь членов своей семьи, Мелитон уехал в Москву как беженец (в Грузии Кантария оказался не нужен). Мэрия Москвы выделила ему небольшую квартиру на окраине города. Но герою войны не суждено было жить в новой российской столице. Мелитон не смог пережить горя, обрушившегося на его родную страну. Он умер в купе поезда по пути в Москву. Российские официальные лица, в то время, не приехали на его похороны.

Похоронили великого человека в его родном грузинском селе.

Напоследок он сказал: «Всё, за что я боролся, ушло в никуда. Я грузин, но моя Родина – СССР. Они думают, что лучше быть отдельно. Они неправы. Вот увидите».

ekhoplanet.ru

FETÖ örgütü: Vasif Talıbovla Əli Həsənovun ortaq Dubay biznesi

Naxçıvan Ali Məclisinin sədri Vasif Talıbovun xarici ölkələrdəki mülkləri haqqında yerli mediada məlumatlar yayıldı. Xüsusilə də Vasif Talıbovun oğlu Seymur Talıbov Dubayda özünə dəyəri milyonlarla ölçülən mülklər alıb. Məlumat verən mənbə ilginc faktlar açıqlayıb. Mənbəmiz iddia edir ki, Vasif Talıbovun oğlu ilə bir vaxtlar Prezidentin köməkçisi işləmiş Əli Həsənovun oğlu Şamxal Həsənli yaxın dostdurlar. Onlar təkcə dost deyillər, eyni zamanda Dubayda milyonluq biznesləri və ortaq əyləncə proqramları var.

Mənbəmiz iddia edir ki, Vasif Talıbovun oğlu bir neçə gün əvvəl işlədiyi Naxçıvan Dövlət Universitetindən prorektor vəzifəsindən rəsmən uzaqlaşdırılıb. Və Seymur Talıbovun ölkəni tərk edərək Dubaya yollandığı xəbərləri dolaşmaqdadır. Xatırladaq ki, bir qədər əvvəl mətbuatda yazılan xəbərlərə əsasən Əli Həsənov da Dubaya köçərək ailə biznesini idarə etməyə başlayıb.

Bilgi verən mənbə iddia edir ki, Əli Həsənovun Dubaya biznes köçü hələ 2017-ci ildən - Prezidentin ictimai siyasi məsələlər üzrə köməkçisi vəzifəsində çalışdığı illərdən başlayıb. Sabiq şöbə müdirinin oğlu, "Xəzər" TV-nin o zamankı prezidenti Şamxal Həsənli Dubayda cazibədar əmlak agenti Nensi Karamla müəyyən sövdələşmələr əldə edir və Birləşmiş Ərəb Əmirliklərində daşınmaz əmlak daşınmaz əmlak sahibi olur.

3 il sonra Şamxal Həsənli Nensini investisiya üçün Dubayın ən etibarlı əmlak agentlərjndən biri kimi xarakterizə edəcəkdi. "Quyruq" da elə burda ələ keçir və Şamxal “Provident” şirkəti üçün yazdığı rəydə Dubayda daşınmaz əmlak aldığını təsdiq edir.

Əlbəttə, BƏƏ kimi informasiya resurslarının qapalı olduğu ölkədə Əli Həsənovun mülkünü, əmlakını tapmaq qumsallıqda xəzinə axtarmaq kimi bir işdir. Üstəlik Şamxal Dubaydan Amerikanın bahalı kurort şəhəri Miamiyə üz tutmaqla ləpirləri daha tez itirməyə çalışmışdı.

Vasif Talıbovun oğlunun da Dubayda mülk sahibi olmağa başladığı il 2017-ci ilə təsadüf edir. Belə ki Seymur Talıbov Dubayda ilk biznesini 2017-ci ildə qurmağa başlayıb. Dubayda yerləşən “Jümeyrah” adalarındakı 4 otaqlı mənzilin sahibi Rza Talıbovdur. Burda başqa lüks villalar, malikanələr da alıb. Bundan sonra isə Seymur Talıbov dostu Şamxal Həsənli ilə birlikdə biznes qurmaq qərarına gəlib. Düzdür Həsənovla Talıbovun oğlunun şərikliyini sübut edən faktlar ortada deyil. Buna baxmayaraq ƏIli Həsənovun oğlu Şamxal Həsənli qızıl biznesinə, Vasif Talıbovun oğlu prorektor-alim Seymur Həsənli isə otelçilik fəaliyyətinə başlayıb.

Mətbuatda oğul Talıbovun mülkləri barədə yayılan siyahıya diqqət edək:

- Dubayda yerləşən “Bulvar Central Tover” 2-də 3 otaqlı mənzil. Mənzilin sahibi Rza Talıbovdur. Dünyaca məşhur 22 mərtəbəli binada yerləşən mənzilin dəyəri təxminən 1,5 milyon dollardır. Bina “Bürc Xəlifə”nin yaxınlığında yerləşir.

- “Bürc Xəlifə”dən çox da uzaq olmayan, 70 mərtəbəli “Opera Qrand”ın 35-ci mərtəbəsində 3 otaqlı mənzil. Mənzilin dəyəri 2,3 milyon dollardır.

- “Standpoint” sarayında yerləşən 27 mərtəbəli yaşayış binasının 17-ci mərtəbəsində iki otaqlı mənzil. Mənzilin dəyəri 570 min dollardır və Rza Talıbova məxsusdur.

- 63 mərtəbəli “Burj Lake” oteldə Rza Talıbov, Seymur Talıbov və Baharxanım Talıbovanın ayrı-ayrılıqda hər birinin 4 otaqlı mənzili var. Bu mənzillərin ümumi dəyəri 4,7 milyon dollardır. Bina “Dubay Mall”-ın yaxınlığında yerləşir. Bu binada Talıbovların ailə dostu Vüqar Abbasovun da 2 otaqlı mənzili var.

- Seymur Talıbovun “Marina Gate"də 2 otaqlı iki mənzili var. Mənzillər 42-ci və 48-ci mərtəbələrdə yerləşir. Bu mənzillərin ümumi dəyəri 1,4 milyon dollardır.

- Seymur Talıbovun Dubayda “Opera Residence” binasının 31-ci mərtəbəsində 3 otaqlı mənzili var. Mənzilin dəyəri 620 min dollardır.

- Seymur Talıbov Dubaydakı 34 milyonluq “Class Oteli”in sahibidir. Otel 2018-ci ildə açılıb. Bu ərazidə Dubayın ən iri ticarət mərkəzləri yerləşir.

Bütün bu faktlarla yanaşı Vasif Talıbovun Əli Həsənovla yaxınlıq əlaqələrinə dair ilginc məlumatlar əldə etmişik. Məlumat verən mənbə iddia edir ki, Əli Həsənov 90-cı illərin əvvələrində Naxçıvan Dövlət Universitetində müəllim işləyib. Həmin ali təhsil ocağında geniş ətrafı olan Ə.Həsənov son illərə qədər Vasif Talıbovla yaxın dostluq əlaqələri qurub.

Bu minvalla da hələ 90-lardan başlayan Həsənov-Talıbov dostluğu bir qədər də irəli gedərək ailə dostluğu səviyyəsinə qədər yüksəlib. Mənbəmiz iddia edir ki, son illərdə "Xan"ın Bakıdan verilən tapşırıqlara əməl etməməsi, dikbaşlığı onun sonunu tezləşdirib. Bundan sonra Prezident köməkçisi də baş verənlərə səssiz qalıb. Hansı ki uzun illər Naxçıvana rahat gedib-gələ bilməyən ən yüksək vəzifəli dövlət adamlarını Əli Həsənov əvəz edirmiş. Vəzifədə olduğu dövrdə çox rahat və sərbəst şəkildə Əli Həsənov və qohumları Naxçıvanla əlaqələr qura biliblər.

Mənbəmiz iddia edir ki, əslində Əli Həsənovun yola salınması Vasif Talıbov üçün sonun başlanğıcı olub. /gundeminfo.az/

Laçınlı həbsxana rəisi keçmiş siyasi məhbus İlkin Rüstəmzadəyə cavab verdi: "Ay vicdansız, səni prezident əfv edib ki, çıxıb müəssisələrdən danışasan?”

Siyasi fəal İlkin Rüstəmzadə Penitensiar Xidmətin ünvanına olduqca sərt ittiham səsləndirib. Mühacirət həyatı yaşayan Jamal Alinin canlı yayımda qonaq olan İlkin Rüstəmzadə söhbət əsnasında cəzaçəklmə müəssisəsinin rəhbərliyinə tabe olmayanda məhbusların çarmıxa çəkildiyini deyib və bu cəzanın "Tubzon” adlanan vərəmli məhbusların 3 saylı ixtisaslaşdırılmış cəzaçəkmə müəssisəsində həyata keçirildiyindən danışıb: "Həbsxanada şiddətli cəza vermək istədikləri, sındırmaq istədikləri adamları xüsusi yerdə yerləşən "Tubzon”a aparırdılar. Ora elə bir yerdiki, ora gedən məhkumların əksəriyyəti sağ qayıtmırdı. Yəni ölürdülər, daha doğrusu öldürürdülər. Ora ən ağır cəzaçəkmə yeridir. Ordan çox nadir hallarda sağ qayıdan olurdu. Sağ qayıdanların danışdıqlarından bir neçə cümlə bildirə bilərəm. Orda insanların bir neçəsini 1 yatağda yatızdırıb əl-qollarını bağlayırdılar. Onları yataqdan ayırmırdılar. Hətta, təbii ehtiyaclarını belə bir-birinin üstünə edirdilər. Və onları beləcə çox pis sındırırdılar. Onları demək olar ki, ac saxlayırdılar. Hərdən alma şirəsi və su verirlər ki, ölməsinlər. Tubzonun rəisi Nizami fəxrlə deyir ki, 200 meyidim var..."

İttihamlarına cavab verən müəssisənin rəisi, ədliyyə polkovniki Nizami Quliyev criminal az saytına müsahibəsində bildirdi ki, yaxın zamanda təqaüdə çıxacaq və onun haqda yazan medianı 100 min "yükləyəcək”:

"Biz dünyada vərəmin müalicəsində birinci yerdəyik. 1995-ci ildə əgər respublikada vərəmdən 400 nəfər vəfat etmişdisə, ötən il bu 8 nəfər olub. Ay vicdansız, səni prezident əfv edib ki, çıxıb müəssisələrdən danışasan?Ay bala, sən törətdiyin cinayətdən niyə danışmırsan? Niyə demirsən ki, 300 manata görə taksi sürücüsün soymuşam, camaatın evinə girib ana-bacısın zorlamışam? İndi oldun siyasi məhkum? İndi tulalıq edirlər ki, xaricə sığınsınlar. Orda da onlara qab yudurdurlar, ya küçə süpürtdürürlər, ya da tualet yudurdurlar. Heç bir dövlət qucaq açıb demir ki, əmioğlu gəl puldan, dollardan verim kef elə, sən nizami müəllimi tənqid etmisən. Hamısı it günündə yaşayırlar”. 

N.Quliyev hesab edir ki, Azərbaycanda siyasi məhbus yoxdur: "Ay bədbəxtlər, sizi xarici dövlətlər əllərində oynadır. Mən özüm qaçqınam, Laçının dilbər guşəsində, cənnətdə anadan olmuşam. Kaş ölüb o torpaqda qalardım. Heyf o torpaqlardan. Erməni kimi düşmənimiz var. Ay vicdansız get ondan danış. Çıx youtuba, necə ki kəlbəcərli oğlanlar var, gecə-gündüz erməniyə döşüyürlər. Biz bu dünyadan heç nə aparmayacağıq. Amma nəslimiz-kökümüz bu torpaqda yaşayacaq. O adamlara deyin ki, ay vicdansız, sən Azərbaycan üçün nə etmisən? Sən kimə siyasi məhkumsan? Nə istəyirsiniz cənab prezidentdən? Hər şey verir də. Pensiya qalxdı, sosial təminat qalxdı, hansı dövlətdə var? Ancaq özünə siyasi məhbus deyən vicdansızlar Almaniyada, İsveçdə əllərini açıb dilənçilik edirlər. Mən Sultan bəyin nəslindənəm. 5 min ermənini bir gecənin içərisində Samux dərəsində qırıb-töküb. Mən belə vətənpərvər kişinin övladlarındanam. Babam 20 il Laçın dağlarında ermənilərlə mübarizə aparıb. Laçın yeganə rayonlardan biridir ki, heç bir erməni deyə bilməz ki, bir laçınlıya sillə vurmuşam. Düzdü 1992-ci ildən bəri bəzi satqınlar hakimiyyət davası etdilər, Laçının başına oyun gətirdilər. Erməni ilə sərhəd olsaq da, qorxublar ki, bunlar Sultan bəyin nəvələri, nəticələridir. 1992-ci il mayın 17-də Laçını işğal edəndə Qaladərəsinin kolxoz sədri Qrişa deyib ki, siz laçınlıları tanımırsınız, evdə pusqu qurub sizi qıracaqlar. Ona görə 3 gün Laçına girə bilməyiblər. Biz belə bir nəsildənik. Ona görə də torpağımız, dövlətimiz, prezidentimiz uğrunda gözümü yumub ölümə getməsəm kişi deyiləm. Göstəriş verilsə, gedib şəhid olmasam vicdansızam, bu torpağın çörəyi mənə haram olsun".

Vasif Talıbovun yüksək vəzifədə olan qohumları - ŞOK SİYAHI

Naxçıvan Muxtar Respublikası Ali Məclsinin sədri Vasif Talıbovun yüksək vəzifədə olan qohumları ilə bağlı məlumat yayılıb.

Yenisabah.az xəbər verir ki, bununla bağlı tanınmış jurnalist Həbib Müntəzir paylaşım edib. 

Paylaşımı olduğu kimi təqdim edirik:

"Vasif Talıbova niyə "Naxçıvan xanı" deyirlər? Oxuyun, xanlığın şəcərəsi:

- Naxçıvanın baş prokurorunun birinci müavini, Korrupsiyaya qarşı Baş İdarəsinin rəisi - Məhərrəm Talıbov - Vasifin qardaşı

- Dövlət Miqrasiya Xidməti Vətəndaşlıq Məsələləri Baş İdarəsinin rəisi - Rza Vasif oğlu Talıbov - Vasifin böyük oğlu

- Naxçıvan Ali Məclisin deputatı, Naxçıvan Dövlәt Universitetinin prorektoru - Seymur Vasif oğlu Talıbov - Vasifin kiçik oğlu

- “Naxçıvanbank”ın Müşahidə Şurasının üzvü - Baharxanım Vasif qızı Talıbova - Vasifin qızı

- Daxili işlər Nazirliyinin Baş Cinayət Axtarış İdarəsinin rəhbər vəzifəli şəxsi, polis mayoru Salmanov İbrahim Ədalət oğlu - Vasifin kürəkəni

- Naxçıvan Təcili Tibbi Yardım Mərkəzinin baş həkimi, Tərəqqi medallı - Ədalət İbrahim oğlu Salmanov - Vasifin qudası

- Naxçıvanın Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin rəisi olmuş, general-mayor Səxavət Salmanov - Qudasının qardaşı

- Naxçıvanın Daxili İşlər Naziri olmuş general-leytenant Fazil Nəriman oğlu Ələkbərov - Vasifin qudası olub

- Naxçıvan Neft və Qaz Məhsulları Təminatı Müəssisəsi (Neftbaza), 33 saylı - Naxçıvan şəhər Seçki Dairəsinin deputatı Əzimov Behruz Nurəddin oğlu - Vasifin digər qudası

- Naxçıvan Şəhər Gömrük İdarəsinin rəis müavini Fəxrəddin Aslanov - Vasif Talıbovun bacısının əri

- Naxçıvan Gömrük Komitəsinin sədr müavini Səbuhi Məhərrəm oğlu Novruzov - Vasifin bacısının əri, yəni yeznəsi

- DSMF-in Abşeron rayon şöbəsinin müdiri Məhərrəm Novruzov - yeznəsinin qardaşı

- Naxçıvanın Vətəndaşlıq vəziyyəti aktlarının qeydiyyatı şöbəsinin (ZAQS) rəhbəri - Sənufər Soltanova - Vasifin qaynanası".

Vasif Talıbovun oğurlatdığı jurnalist danışdı

Xəbər verdiyimiz kimi, “Yeni Müsavat” Media Qrupunun rəhbəri Rauf Arifoğlu Naxçıvan Muxtar Respublikası Ali Məclisinin sədri Vasif Talıbov haqqında şok iddialar səsləndirib. O indiyədək bir çox jurnalistlərin Vasif Talıbov tərəfindən təzyiqlərə məruz qaldığını deyib: “Bizim Elbəyi Həsənli adlı əməkdaşımız var idi. Onu qandallayıb, təyyarəyə mindirib Naxçıvana apardılar. Elbəyini 3-4 gün əsir kimi saxladılar. Bu, Talıbovun sifarişi idi. Çünki Elbəyi onun haqqında yazı yazmışdı. Bir materiala görə Elbəyi ilə hərbi əsir kimi davranır, ona çörək-su vermirdilər”.

Hazırda İsveçrədə yaşayan jurnalist Elbəyi Həsənli publika az-a açıqlamasında 22 il öncə baş verən hadisənin təfərrüatını danışıb: “Vasif Talıbov nehrəmli adı altında Naxçıvandan Bakıya “desant” göndərdi. Hadisə 2000-ci ildə baş vermişdi. Ola bilər ki, 1999-cu ilin sonu, 2000-ci ilin əvvəli olub. O vaxt mən “Yeni Müsvat”ın müxbiri olaraq Naxçıvanda olmuşdum. Təbii ki qeyri-rəsmi şəkildə. Rəsmi qaydada bu həm təhlükəli, həm də mümkünsüz idi. O vaxt “Yeni Müsavat” Müsavat Partiyasının orqanı idi, qatı müxalif mövqedən çıxış edirdi. Naxçıvanda gördüklərimi yazmışdım. Ancaq Vasif Talıbov həqiqətlərlə barışmaq fikrində deyildi. Məhz onun sifarişi ilə "nehrəmli" adı altında Naxçıvandan Bakıya 200 “desant” göndərdi. Niyə nehrəmli adı altında? Çünki bir neçə səhifəlik yazıda stadionda tikinti ilə bağlı bir epizod vardı. Tikinti zamanı traktordan istifadə olunub. Tikinti başa çatdıqdan sonra isə görüblər ki, traktoru stadiondan çıxarmaq mümkün deyil. Traktorun çıxışına yol qoymayıblar. Vasif Talıbov bu məqamdan bəhanə kimi istifadə etdi. Nəticədə xüsusi reyslə Bakıya gələn qəzəbli dəstə bəlli adamlar tərəfindən Müsavat Partiyasının qərargahına doğru yönəldildi. O vaxt “Yeni Müsavat” qəzeti də Müsavat Partiyasının qərargahında yerləşirdi. Müsavat Partiyasının qərargahı isə Bakının mərkəzində, indiki Səbail rayonu İcra Hakimiyyətinin binasının arxasında idi. Hücumun qarşısını almaq üçün qərargahın qapısını bağlamışdılar. Binada olan müsavatçılar və jurnalistlər damın çıxışından istifadə edərək təhlükədən uzaqlaşmağa çalışırdılar. Mənim bu hadisədən xəbərim olmayıb. Çünki o vaxt artıq mən tutulmuşdum”.

Bakıdan Naxçıvana necə aparılmasından danışan Elbəyi Həsənli, Səbail rayon Polis İdarəsinin rəisi Nazim Nağıyevin onunla görüşdüyünü bildirib. Onu inandırıblar ki, Naxçıvanda müəyyən məsələlərə aydınlıq gətirilməlidir və buna görə də jurnalistin ora getməsi vacibdir: “Az sonra məni təyyarəyə mindirdilər. Naxçıvan Daxili İşlər Nazirliyinin 2-3 yüksək rütbəli zabitinin müşayiəti altında biznes-klassda Naxçıvana uçduq. Naxçıvanda məni polis şöbəsinə apardılar. Rəis cavan oğlan idi. Dedilər ki, Vasif Talıbovun qohumudur. Mənimlə gah çox kobud, gah da çox mədəni davranırdılar. Sonra məlum oldu ki, mənimlə bağlı Bakıda ciddi danışıqlar gedir. ABŞ səfiri başda olmaqla, Qərb diplomatları mənim dərhal həbsdən azad olunmağımı tələb edirdilər. Ancaq Vasif Talıbov geri çəkilmək istəmirdi. Özünü də, mərhum Heydər Əliyevi də, ölkəni də çıxılmaz vəziyyətə salmışdı. O vaxt mərhum Sirus Təbrizli mətbuat naziri idi. Heydər Əliyevin ona xüsusi hörməti vardı. O mənim azadlığa çıxmağım üçün ciddi addımlar atdı. Yadımdadır, məni kameraya salmışdılar. Oturmağa yer yox idi. Dəmir barmaqlığın o biri üzündə isə oturacaqlar qoyulmuşdu. Mən oturacaqlara elə həsrətlə baxırdım ki... Bakıda gedən danışıqlar xeyli uzandı. Məni aparıb həbsxanaya saldılar. Həbsxananın rəisi mənimlə düşmən kimi rəftar etdi. Acı-acı danışdı. Ancaq həbsdə olanların mənə ciddi rəğbəti vardı. Hətta o vaxt həmin həbsxanada “qanuni oğru” kimi tanınan biri vardı. O məsələdən xəbər tutan kimi qaldığım kameraya xəbər göndərdi ki, bəyə yaxşı baxın. Təəssüf ki, həmin adamın üzünü heç vaxt görmədim. Bəlkə də bu yazını oxuyacaq. Ona minnətdarlığımı çatdırmaq istərdim. O vaxt cinayətkar dünya haqqında “Yeni Müsavat”da silsilə yazılar verirdim. Son dərəcə böyük maraqla qarşılanırdı. Həbsxanada da həmin yazılar əl-əl gəzirdi. Yəni cinayətkar dünya haqqında olan bilgilərim kamerada işimə xeyli yaradı. Bütün günüm kamera yoldaşlarımın verdiyi suallara cavab verməklə başa çatırdı. Naxçıvanlı məhbuslar ərzaq adına nələri vardısa, mənə verirdilər. Deyirdilər ki, sən qonaqsan. Həm də Vasif naxçıvanlılara zülm edir, sən isə ona etiraz etmisən. Deməli, kişi adamsan...”

E.Həsənli Naxçıvanda hakim qarşısına çıxarkən polis serjantının onun “üzünə durdu”ğunu söyləyib: “Həmin serjant dedi ki, mən Naxçıvanda olarkən guya polisin tələbinə məhəl qoymamışam. Halbuki mən Naxçıvanda olanda polislə heç qarşılaşmamışdım. Düzü, o polisə yazığım gəldi. Günahsız birinin üzünə durmaq insan üçün böyük bir sarsıntıdır. Əslində, o polis yox, Vasif Talıbov mənim üzümə durmuşdu. İndi “Xalq qəzeti”nin baş redaktoru olan Əflatun Amaşov və tanınmış vəkil, mərhum Elton Quliyev mənə dəstək vermək amacı ilə Naxçıvana gəlmişdilər. Xeyli bazarlıq da etmişdilər. Onların gətirdiyi ərzaq mənə veriləndən 1-2 saat sonra azadlığa çıxdım. Həbsxanadan çıxanda belə bir hadisə baş verdi: həbsdən çıxmağım üçün müfaviq sənəd təqdim olunmalı idi. Ancaq sənəd təqdim olunmamışdı. Həbsxananın rəisi dedi ki, mən onu buraxa bilmərəm. Bu, qanuna ziddir. Kağızı gətirin, sonra hara istəyirsiz aparın. Məni aparmağa gələn adamlar isə rəisə etiraz etdilər. Məni Naxçıvanın Baş prokurorunun qəbuluna apardılar. Sonra yerli daxili işlər naziri və təhlükəsizlik naziri ilə görüşdüm. Hər üçünün sözü o oldu ki, “ağıllı ol, bir də belə şeylər yazma. Vasif müəllim Naxçıvanda böyük işlər görüb, ondan yaz. Biz də sizə “ehtiram” göstərək...” Gec saatlarında məni aparıb Bakıya uçan təyyarəyə mindirdilər. Gecənin bir aləmində Bakıya çatdım. Bir çox jurnalistlər, hüquq müdafiəçiləri, dostlar-tanışlar orda məni gözləyirdilər. O vaxt qızımın 4-5 yaşı olardı. Dostlar, qızıma vermək üçün iri bir oyuncaq almışdılar. Evə gələndə oyuncağı qızıma verdim...”

Jurnalist əlavə edib ki, Naxçıvan Azərbaycan üçün xüsusi önəm kəsb edən bir bölgədir: “Vasif Talıbovun gördüyü işlər sayəsində Naxçıvan əhalisinin az qala üçdə ikisi oranı tərk edib. II Qarabağ Müharibəsində hər birimiz qarabağlı olduğumuz kimi, bu gün hər birimiz naxçıvanlı olmalıyıq. Naxçıvanı xilas etməliyik. Azərbaycanda uzun illər ərzində belə bir rəy formalaşıb ki, bu ölkədə naxçıvanlılar yaxşı yaşayır. Əslində isə Naxçıvan Azərbaycanın ən zəif həlqəsidir, naxçıvanlılar zülm çəkirlər... Ümid edirəm ki, tezliklə Naxçıvan “nəqşi-cahan” imicini yenidən özünə qaytaracaq...”

"Ramiz Mehdiyev prezident olmaq istəyirdi"

“2000-ci ilin əvvəllərində Heydər Əliyevin səhhətində problemlər yarananda ən müxtəlif cinahlardan prezidentlik iddiasına düşənlər oldu. Müxalifət qütbündən İsa Qəmbər, Etibar Məmmədov, iqtidar cinahından Ramiz Mehdiyev”.

“Yeni Sabah” xəbər verir ki, bunu Ana Vətən Partiyasının sədri, Milli Məclisin üzvü Fəzail Ağamalı azpost info-ya müsahibəsində deyib. O həmin vaxt onların hər ikisinə qarşı kəskin mübarizə apardıqlarını qeyd edib: “2001-ci ildə “Neytral” qəzetində R.Mehdiyevlə bağlı ciddi xarakter daşıyan açıqlamam dərc edildi. Komandaya xəyanətinə görə onu ittiham etdim. Eyni zamanda müxalifətə də qarşı mətbuatda mübarizəmizi apararaq Heydər Əliyevdən sonra Azərbaycanın dövlətçiliyinə ən layiqli namizəd kimi İlham Əliyevi önə çəkdik. Bu, AVP-nin ilki idi. 1999-cu ildə onunla bağlı – “İlham Əliyev böyük siyasətdə: reallıqlar və perspektivlər” adlı ilk kitabım çap edildi”.

F. Ağamalı hakimiyyət saxilindəki qruplaşmalardan da danışıb: “İlham Əliyev bütün bu klanları, qruplaşmaları alt-üst etdi. O qruplaşmanın vaxtilə başında dayanan, aparıcı qüvvə Ramiz Mehdiyev idi. O dövlətimiz üçün böyük problemlər yaradırdı. Hakimiyyətdən və özünün günahı üzündən AMEA-dan uzaqlaşdırılaraq ətrafındakıların əksəriyyəti səlahiyyətlərindən məhrum edildikdən sonra demək olar ölkə daxilində qruplaşma yox dərəcəsindədir. Bu gün ölkə başçısının vahid komandası var, bu komanda kifayət qədər peşəkardır. Dövlətçiliyə xidmət edən bir komandadır. Onun içərisində müəyyən sapmalar olursa, dərhal ölkə başçısı tərəfindən qətiyyətli cavabı verilir. İndiki vəziyyətdə belə bir yanaşmanın olmasını doğru hesab etmirəm. Çünki artıq yox dərəcəsindədir”.

Türk iş adamı DTX-yə yazdı: Vasif Talıbov nələr edib?

Türkiyəli iş adamı Əli Sərdar Oba (Ali Serdar Oba) Türkiyənin Naxçıvandakı konsulluğu vasitəsilə DTX-ya şikayət məktubu göndərib.

“Yeni Sabah” bildirir ki, bu barədə əslən Naxçıvandan olan ekspert Heydər Oğuz məlumat paylaşıb.

Məktubda bildirilir ki, 2007-ci ildən “Oba Qrup” MMC adı ilə fəaliyyət göstərən şirkət istehsal, ticarət, turizm sahələrində xidmət edib: “Ancaq 2015-ci ildə bütün mal varlığımız və yatırımlarımız Naxçıvan MR Ali Məclisinin sədri Vasif Talıbovun təlimatı ilə əlimizdən alınıb.

Əlimizdən alınanlar:

1. Ordubad, Parağaçay mədən ocağı. 5 ildə 2 min metr dərinlikdə çalışdıq. Xərcim 2 048 000 dollar;

2. Sərur, Gümüşlüdə Arpacay balıqçılıq. İldə 1000 ton civarında balıq ciftliyi qurdum. Əlimizdən aldılar. Xərcim: 413 min dollar.

3. Metro-turizm ilə 2015-20-ci illər üçün 5 illik sistem qurdum. Əlimizdən zorla aldılar. Məsrəf – 105 min dollar.

4. Plastik tullantıların istehsalı müəssisəsi. Əlimizdən alındı. Məhkəmə yolu ilə avadanlıqlarımızı geri aldıq, ancaq fakrikdə istehsal olunmuş 91 600 dollar dəyərində malımızı qəsb edib satdıqları üçün pulumuzu ala bilmədik. Sərmayəmizi almadığımız və deport olduğum səbəbindən 6 ildir avadanlığımızı işlədə bilmirik. Bu üzdən zərərim 300 min dollar.

5. Haqqımı tələb etdiyim üçün müxtəlif bəhanələrlə 5 illik deport edildim, ailəmdən, uşaqlarımdan ayrılmağa məcbur oldum.

6. Bunun nəticəsində ailəm dağıldı, 3 övladım atasız qaldı.

7. Vasif Talıbovdan şikayətçi olduğum üçün məhkəmələrdə mənə düşmən münasibəti göstərdilər. Məhkəməyə məni dustaq maşınında aparıb-gətirdilər. Şəxsiyyətimi alçaltmaq üçün hər iş gördülər.

8. Vasif Talibovun cinayətlərini məhkəmədə sübut etdiyim üçün 18.03.2020-ci il tarixində Naxçıvan Polis İdarəsidə polis rəisi Mirzə Cəlilovun rəhbərliyi ilə məni öldürmək istədilər.

Naxçıvandakı dövlət qurumlarına güvənim yoxdur. Buna görə də Bakıdan gələn DTX əməkdaşlarına konsulluğumuz vasitəsilə müraciət edərək, 3 milyon dollar xərclədiyimi bildirirəm. Əgər haqlarım əlimdən alınmasaydı, ən azı 10 milyon dollar qazanacaqdım. Bu 15 ildə bütün qurduğum iş yerləri Vasif Talıbovun göstərişi ilə əlimdən alınıb.

İddialarımı sübut edəcək bütün sənədlərim vardır.

Vasif Talıbovun mənə verdiyi zərərlərin araşdırılmasını və mənə verilən ziyanın ödənməsi üçün lazım olan işərin görülməsini rica edirəm”.

Allah ona insaf versin – Anar yazır...

Anar ⠀⠀⠀

13-15 noyabr 2022

"Ədəbiyyat qəzeti"

Xalq yazıçısı Anarın “Əkrəm Əylislinin daldan atılıb topuğa dəyən “DAŞ yuxuları”” adlı yazısını təqdim edirik.

Azərbaycan yazıçılarının hörmətli Prezidentimizin səmimi təbrik məktubuyla başlanan XIII Qurultayı demokratik yolla seçilmiş 300-ə yaxın nümayəndənin və mötəbər qonaqların iştirakıyla möhtəşəm şəkildə keçirildi. Bu Qurultayın özəlliyi ondaydı ki, qalib ölkənin yazıçıları onu böyük qürur və fərəh hissiylə keçirdilər. Bu da təbii ki məğlub ölkənin maraqlarına xidmət edən içimizdəki manqurtların hədsiz qəzəbinə və hiddətinə səbəb oldu. Qurultayın ünvanına küçə söyüşləri yağdırmaq, yalanlar və böhtanlar uydurmaq məğlubların yeganə təsəllisidir.

Məsələn, Əkrəm Əylisli isə Qurultaya belə qiymət verir: "Yazıçılar Birliyinin Qurultayı qurultay deyildi, həyasızlığın və simasızlığın, riyakarlığın, saxtakarlığın yeni bir nümayişi, təntənəsi, atəşfəşanlığı idi. Qurultay gündə bir sifət dəyişənlərin, dünən dediyi sözün bu gün əksini deyənlərin, dahilik iddiasında olan mənəviyyat və ədəbiyyat dəllallarının böyük bayramı idi".

Söyüş ehtiyatının bütün zənginliyindən istifadə edərək ləyaqətli yazıçıları təhqir edən Ə.Əylislini belə yandırıb-yaxan nə olub aya? Əlbəttə, ancaq və ancaq çıxışçıların Anarın çoxillik əməyini müsbət dəyərləndirmələri, mənim yenidən yekdilliklə (iki səs xaric) Yazıçılar Birliyinə sədr seçilməyim. Sifətin dəyişməkdən kim danışsa da, Əkrəm danışmamalıdır, çünki illər boyu onun ancaq mətbuat səhifələrinə çıxardığı bir-birinə daban-dabana zidd olan ədəbi və siyasi mövqelərindən, eyni şəxslərə müxtəlif vaxtlarda tamam fərqli münasibətlərindən sitatlar gətirilsə, qəzetin bir səhifəsini yox, bütün həcmini tutar.

Ə.Əylisli davam edir: "Həmin qurultay gözdən pərdə asmaq, gözə kül üfürmək sahəsində böyük təcrübə sahibi olanların növbəti səlib yürüşü idi. Mən elə bilirdim ki, bu mütrüfanə revanşdan (? - A.) sonra Anar nə etdiyini düşünüb heç olmasa, bir müddət susacaq. Amma Anar susmur, daha da cürətlənib özünəməxsus üslubda, hər sətrindən naftalan iyi gələn üstü bəzək, altı təzək müsahibələr verir".

Əkrəmə "əkrəm üslubunda" cavab verməyi ləyaqətimə sığışdırmıram, ancaq onu demək istəyirəm ki, məni fiziki cəhətdən susdurmağı bacarmasa da, mənəvi cəhətdən susdurmaq Əkrəm kirvəmizin ömrü boyu qəlbini qovruldan kövrək nisgildir. Qurultayqabağı "altı təzək" müsahibələrimin birində Əkrəmdən də danışmışdım, demişdim ki, köhnə dəyərli əsərlərini nəzərə alaraq, Əylislini ədəbiyyat tariximizdən silmək düz olmaz. Başqa bir qurultayqabağı müsahibəm zamanı tənqidçi Əsəd Cahangir belə bir sual vermişdi: ""Söz dünyası"nda ən işıqlı yazı "köhnə dostunuz", təzə "düşməniniz" Əkrəm Əylisliyə, öz təbirinizlə "Əki balaya" həsr etdiyiniz "İşıqlı pəncərə"dir. Yazıçı olmaq kollobrasionistliyə haqq qazandırırmı?". Bu suala belə cavab vermişdim: "Yaxşı bildiyin kimi, vaxtilə Əkrəm Əylisliylə yaxın dost olmuşuq. Əkrəmin ilk yazılarını bəyənmişəm və Əkrəm Əylisli haqqında Moskva və Bakı mətbuatında tərifli yazılar yazmışam. Münasibətlərimiz pozulandan, hətta "Daş yuxular"dan sonra da onun təklənməsini istəmədiyim üçün çox illər qabaq rus dilində yazdığım, "Komsomolskaya pravda" qəzetində çap olunmuş məqaləmi ərinməyib dilimizə çevirdim və "Azərbaycan" jurnalında dərc etdim. Əkrəmdən səs çıxmadı".

Müsahibədə dediklərimə bu sözləri də əlavə edim ki, "Daş yuxular"dan sonra bu yazım Azərbaycan mətbuatında Əkrəm haqqında ilk və yeganə müsbət yazı idi. Haqqımda yazdığı və dediyi bütün hədyanlara baxmayaraq bu mənim Əkrəmə münasibətim, bu da onun mənə münasibəti: "Mən təxminən 2 il bundan əvvəl Anar haqqında çox kəskin bir yazı yazmışdım, yazmışdım ki, sən saxtasan, vəzifə xəstəsisən, sifətinə mələk siması taxıb iblisanə əməllər törətmisən".

Mənim "iblisanə əməllərim" haqqında Ə.Əylisli bircə konkret fakt gətirə bilərmi? Əlbəttə, gətirə bilməz. Yəqin, onun aləmində İblis əməlləri mənim də, başqa namuslu yazıçılarımız kimi, Əylislinin Milli Məclisdə səsləndirdiyi "Gərək torpaqlarımızın bir qismini ermənilərə güzəştə gedək" çağırışına qoşulmamağımızdır. Həqiqətən də Əkrəmin hədsiz-hüdudsuz erməni sevdası yeni bir "Əsli-Əkrəm" dastanında əks olunmağa layiqdir.

Vəzifə xəstəliyinə gəldikdə, vəzifə xəstəsi mən deyiləm, 33 ildir mənim yerimə göz dikəndir. Bütün bu illər ərzində gah deyir ki, mən Yazıçılar Birliyinə sədr olmaq istəmirəm, gah deyir ki, yuxarılardan gətirsələr, olaram. Eyni ildə, eyni ayda, eyni gündə iki müxtəlif qəzetdə bir-birinə zidd fikirlər söyləyir:

Əkrəm Əylisli: Yazıçılar Birliyinə rəhbərlik etmək niyyətində deyiləm. Bundan sonra Yazıçılar Birliyinin heç bir işinə qarışmayacağımı qətiyyətlə bəyan edirəm.

"Bakı Xəbər" qəzeti, 13 yanvar 2006

Əkrəm Əylisli: Yazıçılar Birliyinin sədri olmaq barədə düşünə bilərəm.

"Reytinq" qəzeti, 13 yanvar 2006

Bundan necə baş çıxarasan, istəyir, istəmir? "Bülbül gülüstana gəlsin, gəlməsin?". Ən qısa şəkildə Ə.Əylislinin mövqeyini belə ifadə etmək olar: "Mən Yazıçılar Birliyinə rəhbər gəlmək istəmirəm, amma istəyirəm axı..."

İllər boyu dönə-dönə "mən daha Yazıçılar Birliyinin heç bir işinə qarışmayacağam" - deyir, iki gündən sonra yenə burda kimin sədr olması yuxusunu qaçırır. Sədr olsa hansı işləri görəcəyini, hansı nöqsanları düzəldəcəyini, nələri təklif edəcəyini bir dəfə də olsun bildirməyib, bir nəfər yaşlı, ya cavan yazıçı haqqında xoş söz yazmayıb, yalnız yeri gəldi-gəlmədi özünü şişirdib: "Türkiyədə "Əkrəm Əylisli nəhəngliyində yazıçı yoxdur" deyəndə, yaxud "o vaxt mənim adım bütün SSRİ-də gur-gur guruldayırdı" söyləyəndə, görəsən, əti tökülmür? Özünü kimlə dəyişik salıb, görəsən: Müslüm Maqomayevlə, ya Alla Puqaçovayla? Dahilik iddiasına düşən kimdir?

XIII Qurultaydakı çıxışlara verdiyi qiymətdən bəlli olur ki, ədəbiyyatımızın ən görkəmli simalarına və istedadlı cavanlara nifrət edir. Doxsan faizinə nifrət etdiyin və doxsan faizinin səni qəbul etmədiyi adamlara necə rəhbərlik edəcəkdin? İki-üç züytutanla hansı qurultayı və necə keçirə bilərdin? Eyforiyadan ayıl, özünə bir ayıq gözlə bax. Nə sən mələksən, nə də başqaları iblis. Deyirsən ki, dünyanı neçə rəngdə yazıram, onda yazıçıları niyə ancaq iki rəngdə görürsən - özünü inək südü kimi ağappaq, başqalarını qır qazanı kimi qapqara?

"Daş yuxular" biabırçılığından sonra arzuladığı vəzifədən həmişəlik umsuq olduğunu dərk etsə də, öz xoşuyla tərk etdiyi təşkilata sədr yeri yenə də daima beynini qurcalayır. "Kim olur-olsun, təki Anar olmasın". İllər boyu bu amalla yaşayır. Mən 35 il ərzində beş qurultayda yekdilliklə (son qurultayda iki səs istisna) seçilərək çətindən çətin sədr vəzifəsini daşıyıram. Əkrəmin bu vəzifə uğrunda mübarizəsi tarixi əvvəl qeyd etdiyim kimi 33 ildir. Ona görə ki, təşkilatımıza rəhbər seçilən kimi Əkrəmi bura katib gətirdim. İki il normal işlədik. Demə, katib olandan iki il sonra sədrlik sevdasına düşübmüş. Mənim kabinetimlə qonşu otaqda məni devirmək planları tərtib edirmiş. Bu barədə ancaq son illərdə Xalq yazıçısı, rəhmətlik Sabir Əhmədlinin xatirə kitabından xəbər tutdum. Sabir Əhmədli yazır: "Onda Əkrəm Əylisli də Xalq Cəbhəsinə yaxın idi. İstəyirdilər ki, Yazıçılar İttifaqının üstündən qələm çəksinlər, Anarı eşiyə atsınlar və yeni, Xalq Cəbhəsinə uyarlı bir təşkilat, Xalq Cəbhəsinə sədaqətli bir yaradıcılıq birliyi yaratsınlar. Bu işi Əkrəmgil başlamışdılar. Məni də qoşmaq istəyirdilər. Yazıçılar İttifaqına hücum çəkir, Anarı, Çingiz Abdullayevi hədələyir, ultimatum verirdilər: "Çıxıb getsinlər bunlar! Getməsələr avtomat silahla gəlib əzəcəyik!". Bir kərə Əkrəmin otağında, o da Yazıçılar İttifaqının katiblərindəndi, amma İttifaqı dağıtmaq istəyirdi, hə, onun necə bir Yazıçılar İttifaqı yaratmaq istədiklərini öyrənmək istədim. Sonra təklif etdim: "Bizim sayılan, hörmətli ədiblərimiz də orda olsunlar". İsmayıl Şıxlının, Bayram Bayramovun, İsa Hüseynovun adlarını çəkdim. Onda yeni Yazıçılar Ocağı yaratmaq istəyən cavan Alışarlı incik halda mənə bildirdi: "Siz o adamların adını çəkirsiniz, biz onlardan qurtulmaq istəyirik". Aydın oldu kimə tapşırılacaq, kim olacaqdı yeni təşkilatın üzvləri. Dəlisov, çılğın oğlanlarmı, bir sanballı əsəri, yazısı olmayan xalqçılarmı? Hər hansı yaradıcılıq ocağının başçısı hər şeydən qabaq adlı-sanlı sənətkar, yaradıcı insan, həqiqi yazıçı olmalıydı onu saysınlar. Elə bunun üstündə də cəbhəçilərin yeni Birlik, İttifaq yaratmaq istəkləri baş tutmadı". (Sabir Əhmədli - "Yazılmayan yazı" xatirə romanından)

Bundan əvvəl küçə adamları müxtəlif idarələrə soxulub idarə başçılarını avtomatla hədələyərək vəzifəsindən uzaqlaşdırmışdılar. Bundan ilham alaraq "mənim üstümə tankla da gəlsəydilər Anarın əleyhinə getməzdim", - deyə bəyan edən Əkrəm Əylisli tankı olmadığı üçün məni avtomatla vəzifəmdən uzaqlaşdırmağa hazırlaşırmış.

Bu niyyət baş tutmadı və baş tuta bilməzdi. Min cəfaya, əziyyətə, müqavimətə sinə gərərək mən və rəhmətliklər Yusif Səmədoğlu, Fikrət Qoca, Arif Əmrahoğlu, indiki katiblər Yazıçılar Birliyini dağılmağa, parçalanmağa qoymadıq, ədəbiyyatımızın keçmişinə və indisinə müxalif qüvvələrin təşkilatı ələ keçirməsinə imkan vermədik, pedafiliyanı, zoofiliyanı tərənnüm edən pornoqrafik qrafoman "antiədəbiyyatı" yaxın buraxmadıq, binamızı "Yazıçı" nəşriyyatı kimi hərraca qoyub satmadıq, bağlatmadıq, qəzetimizi, jurnallarımızı saxladıq, Azərbaycan yazıçılarının müqəddəs ocağını "zori balayan ocağına" çevrilməsinin qarşısını aldıq. Budur bizim Əkrəmin təbirincə "iblisanə əməllərimiz".

Mənə xoş münasibət bəsləyən, etibarsızlıq etməyən hər kəs anında Ə.Əylislinin gözünün düşməni olur. Böyük şairimiz, xalqımızın sevimlisi Ramiz Rövşən dostluğumuza sadiq qaldığına görə, mənə qarşı əkrəmsayağı nankorluq etmədiyinə görə və ən əsas da Qurultayda məni dəstəklədiyinə görə Əkrəm onu burda gətirmək istəmədiyim küçə sözləriylə təhqir edir. Vicdanlı jurnalist Taleh Şahsuvarlı "Anarın, Ramiz Rövşənin namini sənə vermərik Əkrəm Aqulisli" adlı yazısında Əylislinin ləçər qara-qışqırığına layiqli cavab verib. Bundan sonra abrına qısılıb susmaqdansa, Əkrəm illər boyu dönə-dönə təkrar etdiyi kif atmış yalanlarına qəttəzə uydurmalar əlavə edir. Doğrusu, bu peşəkar yalançının növbəti iftiralarına cavab vermək həvəsim yox idi. Qurultaydan sonra tək-tük uğursuzların ədəbi xuliqanlığına, tərbiyəsizliyinə cavab vermədiyim kimi. Sadə bir həqiqəti bildiyim üçün: çağdaş ədəbiyyatımıza xor baxanlar bundan sonra da hər yeni uğurumuzdan dilxor olacaqlar. Yeri gəlmişkən, mətbuatda, TV kanallarında, saytlarda haqq işimizə qahmar duran çox sayda insanlara dərin minnətdarlığımı bildirirəm. Əkrəmin uydurmalarını ancaq ona görə konkret faktlarla təkzib edirəm ki, məsələdən xəbərsiz olanların bəziləri bu iftiraları həqiqət saya bilər. "Yeni Müsavat" qəzetində "Əkrəm Əylislidən Anar haqda sensasion açıqlamalar" manşetiylə dərc etdiyi mətndə Əkrəm yalanlarını məhz buna görə ifşa etməyi lazım bilirəm. Onu da bilirəm ki, gətirdiyim konkret faktların heç birini təkzib edə, dana bilməyən Əylisli üstümüzə yeni söyüşlər yağdıracaq, bir pors çirkab atacaq. Olsun, ağlı başında oxucular kimin kim olduğunu yaxşı bilir. Beləliklə, Ə.Əylisli deyir: "O vaxt Anarı vəzifəyə təklif edənlərdən biri (biri yox, birincisi - A.) mən olmuşam. Təklif isə Mərkəzi Komitə katibi Həsən Həsənovdan gəlib. O mənə və bütün orda Anarı müdafiə edənlərin hamısına bircə-bircə zəng edib demişdi ki, İsmayıl Şıxlını yıxın, Anarı onun yerinə gətirin. Biz də bunu etmişdik, mən də etmişəm" ("Yeni Müsavat" qəzeti 11 noyabr 2022).

Görəsən, ağ yalan olduğunu özü də gözəl bildiyi bu uydurmaları dilinə gətirəndə heç utanıb-qızarmır? Ondan başlayaq ki, guya gizli partiya tapşırığını yerinə yetirməkçün məxsusi olaraq Əylisdən dəvət olunan Əkrəm o vaxt Əylisdə deyildi, çabacaq Bakıda idi.

Allaha şükür ki, Həsən müəllim sağ-salamatdır, lazım bilsə ona qarşı da olan bu böhtanı özü təkzib edə bilər. Təbii ki o vaxt Mərkəzi Komitənin inşaat məsələləri üzrə katibi Həsən Həsənovun həmişə dərin hörmət bəslədiyi İsmayıl Şıxlını yıxmaq fikri Əkrəmin çirkin iftirasıdır. Həsən müəllimin guya kimlərəsə bircə-bircə zəng edib Anarı dəstəkləməsini tapşırması isə Əkrəmin daş yuxularında gördüyü sayaqlamalardır. Bir vaxtlar Əkrəm yeri gəldi-gəlmədi iftixarla deyirdi ki, Anarı Yazıçılar İttifaqına mən rəhbər gətirmişəm. İndi isə bu işi tapşırıqla etdiyini söyləyir. Həm də yaddaşında problemlər olduğu üçün hər dəfə ayrı-ayrı versiyalar irəli sürür. "Yalançının yaddaşı olmaz" belə yerdə deyiblər. Bir ara siyasi konyunkturaya uyğunlaşaraq deyirdi ki, Anar bu vəzifəyə DTK sədri Vaqif Hüseynovun təkidiylə gəlib.

Əkrəm Əylisli: "1987-ci ildə Yazıçılar İttifaqının Plenumunda kadr məsələsinə baxılırdı. O zaman KQB-nin sədri Vaqif Hüseynov idi və Anar da bilavasitə onun namizədiydi. Anarın Yazıçılar Birliyinin sədri olmasını o tələb etmişdi". ("Reytinq" qəzeti, 13 avqust 2006).

Ay Əkrəm! Danos verəndə heç olmasa bir tarixləri də nəzərdə tut da.

Yazıçılar İttifaqının 1987-ci il 18 iyun Plenumunda mənim rəhbərliyə namizədliyimi, doğrudan da, ilk olaraq Əkrəm Əylisli irəli sürdü. İndi heç olmasa özü özüyçün müəyyənşləşdirsin kimin tapşırığını yerinə yetirirmiş, Həsən Həsənovun, ya Vaqif Hüseynovun? Bu bir. İkincisi, həmin Plenum zamanı Vaqif Hüseynov heç Bakıda da deyildi, Moskvada başqa vəzifədə idi. DTK sədri isə Yazıçıların 1987-ci il Plenumundan iki il sonra 1989-cu ildə oldu. Bəlkə Əkrəm Vaqif Hüseynovun gələcəkdə DTK sədri olacağını əvvəlcədən bildiyi üçün onun Moskvadan verdiyi göstərişə əməl eləyib. Əkrəmə məsləhət edərdim ki, iftiralarının birinin üstündə qəti dayansın, onu yazıb saxlasın, yeni Yalan uyduranda əvvəlkinə bir nəzər atsın. Zarafat bir yana qalsın, Ə.Əylisli görəsən özü dərk edirmi ki, bu yalan versiyalarıyla ilk növbədə özü özünü rüsvay edir?!

1987-ci ildə ölkədə vəziyyət elə dəyişmişdi ki, partiya orqanları yazıçıların seçiminə birbaşa müdaxilə edə bilmirdilər. Əkrəmin sözlərindən belə çıxır ki, mənim namizədliyimi öz iradəsiylə deyil, müti buyruq qulu təkin kimlərinsə tapşırığıyla irəli sürüb. Üstəlik, Plenumda mənim namizədliyimi dəstəkləyənləri də aşağılayır, guya onlar da məni öz iradələriylə deyil, tapşırıqla dəstəkləyiblər. Heyif ki onların demək olar hamısı rəhmətə gedib, yoxsa bu iyrənc böhtana özləri cavab verərdi.

Ə.Əylislinin illər boyu çeşidli versiyalarla ortaya atdığı yalanları dəfələrlə real faktlarla təkzib edilibsə də bir daha bu məsələyə qayıtmağa, olanları olduğu kimi təqdim etməyə məcburam. Qoy bu məsələlərdən bixəbər olanlara, özəlliklə yeni nəsillərə bir ibrət dərsi olsun.

Plenum ərəfəsində Həsən Həsənov məni yanına çağırdı: - İsmayıl müəllim vəzifəsindən getməsini israrla təkid edir, dedi. - Əgər Plenum buna razılıq versə, sənin namizədliyin məsələsi qalxsa, bunu kim təklif edə bilər? Əkrəmin təmənnalı və saxta dostluğunun səmimiyyətinə o vaxt uşaq sadəlövhlüyüylə inandığım üçün bir an da düşünmədən: - Əkrəm Əylisli - dedim.

Həsən müəllim dərhal Əkrəmə zəng elədi, mənə dediklərini təkrar etdi: - İsmayıl müəllim istefasında israrla təkid edir. Ərizəsi qəbul olunsa, səncə, Birliyə kim rəhbər ola bilər? Əkrəm də dərhal: Ancaq Anar, - dedi və Əylisdə tikdirdiyi ev üçün bir maşın daş göndərilməsini xahiş etdi.

Həsən müəllim gülüb: - Əşşi, bu asan işdir - dedi. - Məsələ bu cür qoyulsa təklifini ver.

Bir məsələyə diqqət çəkmək istəyirəm. Gizlətmirəm ki, İsmayıl Şıxlı istefasında israr edərsə, Mərkəzi Komitə onun yerinə məhz mənim seçilməyimi istəyirdi, amma o vaxtkı duruma görə işə bilavasitə qarışa bilməzdi. Həsən Həsənov da Əkrəmə: - "Anarın namizədliyini irəli sür" demədi, ancaq onun rəyini soruşdu. Əkrəm Əylisli də öz iradəsiylə, öz seçimiylə, könüllü şəkildə mənim adımı çəkdi (kim bilir bu vaxt könlündə nə varmış). Hər halda hadisə məhz belə olmuşdu.

Plenumdan qabaq Rəyasət Heyətinin iclasında mən İsmayıl müəllimin istefa ərizəsini geri götürməsini, qalıb işləməsini təklif etdim. Plenumda çıxış etməsələr də, Mərkəzi Komitənin ideoloji işlər üzrə katibi Ramiz Mehdiyev və Mədəniyyət şöbəsinin müdiri Vəfa Quluzadə iştirak edirdilər.

Plenumun işi haqqında dəqiq və dürüst məlumat vermək üçün stenoqramdan mənə aid parçaları olduğu kimi gətirirəm.

Əkrəm Əylisli: Yoldaşlar! Mənə elə gəlir ki, Yazıçılar İttifaqının işi barəsində ətraflı danışmaq lazımdır. Yazıçılar Birliyində əsaslı dönüş yaratmalıyıq. Bu əsaslı dönüşdə Birinci katibdən çox şey asılıdır. Yazıçılar İttifaqında təcrübəli adamlar, istedadlı yoldaşlar vardır. İsmayıl Şıxlı yoldaş burda çox əsəbləşir, yorulur. Mənə elə gəlir ki, orta nəsil bu işin öhdəsindən gələ bilər. Bu işin öhdəsindən gələn adam vardır. Mən də bunu sizin nəzərinizə çatdırmaq istəyirəm. Bu, yoldaş Anardır. Bu adam Azərbaycan mədəniyyətinin kökünü bilir. Çox savadlı, təcrübəli yoldaşdır. Bundan başqa Sovet ədəbiyyatını, dünya ədəbiyyatını gözəl bilir. Azərbaycan və rus dillərini mükəmməl bilir. Mən bugünkü plenumda belə bir təklif irəli sürürəm, Anar çox istiqanlı, əvvəl də qeyd etdiyim kimi, çox istedadlı adamdı. Mən yenə də qeyd edirəm ki, Anar Birinci katib seçilsin, mənim fikrim belədir. Bu qədər.

Mövlud Süleymanlı: Bütün bu ab-havanı dağıtmaq üçün sağlam, çevik və ittifaq səviyyəsinə çıxara biləcək bir adam təklif edirəm, o adam Anardır.

Qabil: Anar burda, mən ciddi deyirəm, 10 gün də davam etməz.

Sabir Azəri: İsmayıl Şıxlı yoldaş gedir, belə deyirlər ki, Anar Birinci katib olsun. Mən burda açıq deyirəm ki, Anar da burda heç bir şey etməyəcəkdir.

Tofiq Bayram: Mən bizim ədəbiyyatımızın vicdanlı, ən obyektiv istedadlı nümayəndələrindən biri Anarı Yazıçılar İttifaqının katibi vəzifəsinə seçilməsini təklif etmək istəyirəm. Onda təzə qüvvələr vardır, yeni fikirlər vardır. Yazıçılar İttifaqında bu ab-havanı dəyişə bilər. Anar müəllim öz vicdanının əleyhinə getməz. Mən Anarın Yazıçılar İttifaqının katibi olmasını istəyirəm.

İsi Məlikzadə: Əgər İsmayıl müəllim qalsa, yenə bu çətinliklərə rast gələcəkdir. Yenə də İsmayıl müəllim ərizə verəcəkdir. Mən Anarın namizədliyini irəli sürən adamların təklifləriylə razılaşıram. Ən layiqli adam Anardır. O bizim Yazıçılar İttifaqının Birinci katibi seçilsin.

İsa İsmayılzadə: Bizə Anar kimi ziyalı lazımdır. Onu bu işə cəlb etmək lazımdır. Anar öz sinəsini qabağa verəcək, nə cür lazımdır elə də işləyəcəkdir. Anar kimi rəhbər bizə lazımdır. Mən də burda təklif edirəm ki, Anar seçilsin. Bu adam bizim ən gözəl ziyalımızdır. Bu qədər.

Nurəddin Babayev: İsmayıl Şıxlı yoldaş öz xoşuna gedir. Anar isə ən layiqli yoldaşdır. Bu adama da heç bir söz ola bilməz.

Xəlil Rza: Mən İsmayıl Şıxlının bu hərəkətini mənəvi qəhrəmanlıq hesab edirəm. Kaş həyatımızın bütün sahələrində belə qəhrəmanlarımız olsun. Deməliyəm ki, Anarın vəziyyəti heç də yaxşı deyil. Çünki Azərbaycan ədəbiyyatının vəziyyəti olduqca ağırdır. Azərbaycan ədəbiyyatının çiçəklənməsi üçün imkan yoxdur. "Ədəbiyyat qəzeti" şeirdən qorxan ən böyük orqandır. Bizdə şeirdən qorxmayan Sabir Rüstəmxanlı yoldaşdır, bir də Yusif Səmədoğlu. Ona görə də biz Anara köməklik etməliyik.

İsmayıl Şıxlı: Yoldaşlar, demək istəyirəm ki, əvvəla mən ərizə vermişəm, mən yenə də öz ərizəmin yerinə yetirilməsini xahiş edirəm. Mərkəzi Komitəyə də böyük razılığımı bildirmək istəyirəm ki, mənim xahişimi nəzərə aldı. Rəyasət Heyətinin üzvlərinə də minnətdarlığımı bildirmək istəyirəm ki, onlar mənim qalıb işləməyimi təklif etdilər. Ona görə də vəziyyəti özüm üçün bir daha dəqiqləşdirmək istəyirəm. Yenə də təkrar edirəm ki, bu vəziyyətdə Yazıçılar İttifaqında işləmək qeyri-mümkündür. İndi isə 2 qat, 3 qat işləmək çətin olacaqdır. Mən 70 yaşa gəlmişəm. Heç kəsə yumruq göstərməmişəm. Göstərə bilən adam da deyiləm, olmayacağam da. Mənim təbiətim belədir. Mən bunu ona görə demək istəyirəm ki, mənim varisim olan adam qoy bu vəziyyəti görsün ki, nə kimi çətinliklər var. Mən vəziyyəti başa düşürəm. Anar daha canlı və daha enerjili adamdır. Ədəbiyyatımıza köməklik edən adamlar lazımdır. Xahiş edirəm ki, mənim ərizəm təsdiq edilsin.

Elçin: Bir təklif vermək istəyirəm. Burda bütün müzakirələrə qulaq asdıq, İsmayıl Şıxlı yoldaş təklif verdi ki, məni azad edin. Anarı isə səsə qoyaq.

Ramiz Mehdiyev: (İclası o aparırdı). Başqa təkliflər yoxdur ki? Təklif edirəm ki, Anarın Birinci katib seçilməsinə kim tərəfdardırsa, xahiş edirəm səs versin. Kim əleyhinədir? Yoxdur. (alqışlar) Beləliklə, Anar Azərbaycan SSR Yazıçılar İttifaqının Birinci katibi seçilir. Söz indi Anarındır.

ANAR: "Əziz yoldaşlar! Bu gün mən çox həyəcanlıyam. Ona görə ki, mənə böyük etimad göstərdiniz. Məni Yazıçılar İttifaqının Birinci katibi kimi şərəfli bir işə seçdiniz. Mən burda söz verirəm ki, nə qədər qüvvəm var, əlimdən gələni edəcəm. Burda mən bir təklif vermək istəyirəm. İsmayıl müəllimin xidmətləri minnətdarlıqla qeyd olunsun, İsmayıl Şıxlı yoldaşa çox böyük hörmət edirəm. Ona görə yox ki, o öz vəzifəsini mənə verdi. İsmayıl müəllim çox nəcib bir insandır (alqışlar)".

Vəssəlam. Hadisə bax belə olmuşdu.

İsmayıl müəllimlə qarşılıqlı hörmətə əsaslanan münasibətlərimiz sonralar da davam etdi. Rəfibəyli babalarım haqqında da bəhs etdiyi "Ölən dünyam" povestinin əlyazmasını mənə göndərmişdi. Əsəri çox yüksək qiymətləndirərək, İsmayıl müəllimə məktub yazdım və məktubumu qəzetdə dərc etdim. Qazaxda və Bakıda İsmayıl müəllimin sağlığında və vəfatından sonra keçirilən bütün yubileylərində çıxış etmişəm. İsmayıl Şıxlı haqqında "Doqquzuncu portret" adlı yazı yazdım.

IX Qurultayımızda Əkrəmin mənə qarşı gözlənilməz namərd hərəkətindən sonra və demə əvvəlcədən razılaşdırdıqları kimi, mənə qarşı təxribatçı çıxış zamanı Abbas Zamanov ayağa qalxıb natiqin sözünü kəsdi və "təklif edirəm burda Anara qarşı belə təhqiramiz çıxışlar edilməsin" - dedi. Yusif Səmədoğlu mənim sədr seçilməyimi təklif etdi və ilk olaraq o və İsmayıl Şıxlı mandatlarını qaldırdılar. Bundan sonra BÜTÜN nümayəndələr (o cümlədən Əkrəm Əylisli də) lehimə səs verdilər.

Bu qurultayda Yazıçılar Birliyinin Ağsaqqallar Şurasını yaratdıq və mənim təklifimlə bu Şuranın ilk sədri İsmayıl Şıxlı oldu.

Təəssüf ki, müəyyən illərdə İsmayıl Şıxlının Birinci katib vəzifəsindən getməsiylə bağlı möhtəkirlik edən aravuranlar tapıldı. Bu çirkin təşəbbüslərə ən layiqli cavabı qeyrətli kişinin qeyrətli oğlu Elçin Şıxlı verdi: "1987-ci ildə növbəti dəfə sədr seçiləndən heç bir il keçməmiş, o istefa haqqında ərizə yazaraq Yazıçılar Birliyinin Plenumunu çağırdı. Yəni istefası qəbul edilməsə belə işdən gedəcəkdi. Elə həmin Plenumda İsmayıl Şıxlı Anarın Yazıçılar Birliyinə sədrliyinin namizədliyni irəli sürüb". ("Azadlıq" qəzeti, 19 mart 2004).

Şərhə ehtiyac varmı? Elçin Şıxlı davam edir: "Özünü yazıçı, şair adlandıran bəzi adamlar deyirlər ki, əgər Anar və Əkrəm Əylisli atamı Yazıçılar Birliyinin sədrliyindən devirdiklərini etiraf etməsələr və yaxud bunun necə baş verdiyini izah etməsələr bu məsələni özləri ifşa edəcəklər. Bunlar hamısı yalandır, İsmayıl Şıxlını devirməyiblər və devirə də bilməzdilər. Mən istəməzdim ki, atamın adından kimlərsə öz məqsədləri üçün möhtəkirlik etsin. Əgər bundan sonra da kimsə bu cür möhtəkirlik etsə çalışacam ki, buna son qoymaqçün həmin adamların ağzını yumum". ("Azadlıq" qəzeti, 19 mart 2004).

Qəribədir ki, bu barədə möhtəkirlik edənlərin biri də elə Əkrəmin özü idi və atdığı iftiralar bumeranq kimi öz üstünə qayıtdı.

Bu mərd mövqeyinə görə Elçin Şıxlıya bir daha minnətdarlığımı bildirirəm.

Yazımın sonunda bir söz demək istərdim. Kin, nifrət, həsəd ilk növbədə bu hissləri yaşayanların ömrünü çürüdür. Ən böyük biclik - düzlükdür. Həqiqət həmişə hikkədən güclüdür.

Bu il dekabr ayında Əkrəm Əylislinin 85 yaşı tamam olur. 44 günlük zəfər savaşımızdan sonra Azərbaycan Ermənistana sülh təklif etdiyi kimi, mən də Əkrəmlə nə şəkildəsə ünsiyyət qurmaq, yubileyilə bağlı fikir mübadiləsi etmək istəyirdim. Əkrəm bunu "mələk maskası" sayır saysın, mənim BİR sifətim var, pandemiya dövründən başqa maska-filan da taxmıram. Bəlkə bu mənim zəifliyimdir, amma heç kəsin, özəlliklə haçansa çörək kəsdiyim adamın təklənməsinin, pisikdirilməsinin əleyhinəyəm. Amma Qurultayın nəticələrindən başqa, heç bir səbəb olmadan Əkrəm bəyanatlarıyla bütün körpüləri yandırdı. Əgər Robinzon kimi adada tək qalmaq istəyirsə, öz seçimidir.

Allah Əkrəmə insaf, bizə də səbr versin.

kulis.az