Qırıq şeir

İlqar Fəhmi


Sən mənim ömrümdə əsən bir külək,
Sən mənim ağzımda qalan dad kimi…
Sən mənim ağ kölgəmə yatmış mələk,
Sən mənə həm doğma kimi, yad kimi…


Sən mənə can bəxş eləyən bir nəfəs,
Sən dilim altda əriyən həb kimi…
Sən mənim hər bir sözümün cizgisi,
Sən kağız üstündə mürəkkəb kimi…


Sən ki günəşsiz soyuyan bir üfüq,
Sən məni məndən ayıran xət kimi…
Sən mənə əlçatmaz, uzaq bir vətən,
Sən mənə dost-doğmaca qürbət kimi… 


Sən gözümün yaşının hər damlası,
Sən suya dön, get, əriyən qar kimi…
Sən beləsən… ömrü boyu seyrdə…
Ağlama qarşımda günahkar kimi.
Dön suya, ax, get, əriyən qar kimi...

Dünya mənim olsaydı

Rəsul Yunan

YOL

Mən yollarda yerimirəm

Yollar məndə yeriyirlər

Bu ağaclar, bu tikanlar

Kollar məndə yeriyirlər

Beynimdə hər yana baxsan

Teleqraf dirəyi vardır

Quşlar tel üstə susublar

Bəlli olan son bahardır

Yollar yeriyirlər məndə!

Səfər etmək istəyirlər

Məni səndən ayırırlar!

Mənə getmək öyrədirlər...

NƏ QƏDƏR Kİ MACAL VAR...

Xəlil Rza Ulutürk

Əslinə baxsan elə

Ömür- bircə macaldı.

Çoxu hədər yaşadı

Azı ondan bac aldı.

Nə qədər ki, macaldı,

    Böyük işlər görməyə

    Tələs, qardaşım, tələs!

Bu səadət, bu fürsət

    Həmişə ələ düşməz,

Nə qədər ki, qolların

    Quca bilir göyləri,

Nə qədər ki, oynaşar

    Palıd kökünə bənzər

    Ürəyinin kökləri,

Nə qədər ki, sağ əlin

    yumruqlu, qüvvətlidir,

Nə qədər ki, sol əlin

    hələ baxır sözünə,

Barmağını sox şərin

    çesməkli, kor gözünə!

YADIMA DÜŞƏNDƏ

Sərxan Əhmədov

Nə zil bildim, nə də ki bəm,

Əlimdən tez düşdü qələm.

Nələr gördüm mən bəxtikəm,

İllər yadıma düşəndə.

Cəfa çəkdim səhər, axşam,

Ürəyimdə bir ehtişam.

Gecə yanıb sönəndə şam,

Zülüm yadıma düşəndə.

Bəzən mən durdum-yıxıldım,

Sanki var idim, yox oldum.

Ürək döyündü, sıxıldım,

Ölüm yadıma düşəndə.

KƏND HƏYATIM

İntiqam Hacılı

Səhər evdə

məni bu sözlərlə oyadırdılar

«dur ayağa işıqlar sönəcək

isti çay olmayacaq»

hər gün bu sözləri

saat 10–da eşidirdim

səhər yeməyindən sonra

nə edəcəyimi

heç özüm də bilmirdim

ya evdə başımı girləyirdim

ya harasa gedib firlanırdım

ya da... heç nə

günortanın istisindən

gizlənmək üçün

mütləq yatırdım

axşamçağı sərində

küçədə olurdum

uşaqlarla «söhbət» edirdim

bundan sonra gün batırdı

«gecəquşu» adlanan həyatım başlanırdı

qaranlıq bir aləm

Səhərin ən gözəl şeirləri bizdə!

Azərbaycan şeir antologiyası

Bax, daha əl eyləmir,

Gözdə itdi o gəmi.

Heç yaylıq da yelləmir,

Xırdaca, ağ yelkəni.

Susdu qağayılar da,

Uyudu qayalar da.

İncidi şor sulardan,

Tənha qalmış ürəyim.

Qaranlıq düşdü göydən

Quzeydən də, güneydən də.

Qocaldı ləpədöyəndə

Mamır basmış ürəyim.

RÖYAMA QONAQ GƏL

Canlı Klassiklər


Əli İbrahimov

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Məni sevib-oxşa, al ağuşuna.
Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Həsrətəm səsinə, bir baxışına.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Ruhunu ruhumun yanına göndər.
Həyatda nə qədər etsən də zülüm,
Barı röyamı sən nağıla döndər.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Həsrət bir gecəlik bitsin röyada.
Bizdən uzaq olsun ayrılıq, ölüm,
Onları gəl qoyaq oyaq dünyada.

ŞİRİN SÖZLƏR

Azərbaycan şeir antologiyası

Böyükağa Qasımzadə

Mən bir güləm, qızıl rəngim salıb sayə bu aləmə,

Gülər üzlə atılmışam, bu dünyaya, bu aləmə

Çağır gəlsin dostu, yarı, ürək desin, qələm yazsın.

Saqi, sən də durma, tələs, sevinc doldur piyaləmə!

Uç, ey xəyal, tut  qolumdan, buludlara apar məni,

Yol salamat, gün aydındır, kim bu yerdə çapar məni?!

Mən insanlıq yollarında cəfa çəksəm, düşsəm dara

Nə dərdim var, gər itsəm də ürək yenə tapar məni...

 

Bütün nağıllarda, əfsanələrdə...

Əhməd Cəmil

      Bütün nağıllarda, əfsanələrdə

      Qızlar bir Günəşdir, oğlanlarsa Ay.

      Bütün mahnılarda, xoş nəğmələrdə 

      Dinən bir könüldür, susan min haray.   

      Bütün ulduzların parıltısında                      

      Əlçatmaz bir eşqin şikayəti var.

      Bütün bulaqların şırıltısında

      Ötən bir sevdanın hekayəti var.

      Dünyanın əzəli yaraşığında

      Dünyadan əzizmiş ilk sevgi andı.

      Bütün gecələrin ay işığında

      Sevənlər özünü bəxtiyar sandı.

     

     

Söhrab Tahirin seçilmiş şeirləri bizdə!

QOŞA GEDƏK!

Kəmərinin gümüşünü

Ver çaylara, kəhrizlərə.

Ağ əlinin işığını

Əmdir mavi dənizlərə.

Xislətinin ipəyini

Sər dağların ətəyinə.

Öpüşünün ətrini bük

Qonçaların ləçəyinə.

Gülüşünü gül–gül çilə

Dərələrin ürəyinə.

Əyyub Qiyasın məhbəs şeirləri bizdə!

Bu gün ad günümdür!

dörd divar arasında

önümdə termosda dəmlənmiş

xoruzquyruğu çay,

qəlyanımın buğlanan tüstüsü,

bir də, bir iki rəngli şəkil.

Bu da ömürdən sovrulan

daha bir il.

özümü danlaya–danlaya

bir udum çay

bir udum tüstüylə

yola vermək istəyirəm

axşamı!

Gecə düşən kimi,

axşam olan kimi

bilirəm ki, yığışıbsız bir yerə.

Xəyallar dəli eyləyir adamı.

YOL

Yaşar Əsən

Gecə soyuq əl ilə

Ulduzları oxşarkən,

Çox istərdim qanad açam göylərə

uçam gedəm

Uzaq–uzaq yerlərə.

Qaranlıqdan ötüşəm

Aydınlığa qovuşam

Dənizlərdən keçərkən

balıqları soruşam.

Çatıb varam günəşə

Deyəm saçıl yollara

Aydınlaşsın bəlkə yol

Özgürlüyə çıxan yol.

Sevgi qatili

Azərbaycan şeir antologiyası

Könül Səid

Bilinməyən bir zamanda 

naməlum məkanda 

bir pərdə enir -qalxır 

işıqlar sönür- yanır 

qarışıq süjetli bir film başlayır .... 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

qəfildən alnından

inci kimi düzülən

tər damcılarından biri düşür 

acgözlüklə ovuclarımı açıb 

onu tuturam 

dodaqlarıma təbəssüm qonur 

sənin isə üzünün ifadəsi 

qəti dəyişmir

cani və qəddar baxışılarla 

qəlbimi yarırsan

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

uzun -uzun məsafələri qət edirəm

tozlu, paslı dəmirlər yoluma döşənir 

ayaqlarıma dolaşır 

cızılır , sivrilir nazik dərim 

çadar-çadar olur susuzluqdan dodaqlarım 

o an ovuclarımda olan 

tər damcısını xatırlayıram 

səhrada məskən salan 

susuzluğu yatıran 

bir vahəyə çevrilir 

içirəm-içirəm 

duzlu sevginin acı suyunu

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

bir anlıq səhnəyə

pərdə enir tezcə də qalxır 

dar ağacı və cəllad gəlir 

olacağa çarə yoxdur deyib 

adil hömdarımın 

ağır cəzasını gözləyirəm 

barmaqlar səhnənin o tayından 

mənə doğru tuşanır 

ölümə məhkumsan deyir 

mən isə körpə uşaq kimi 

boynumu gizlətməyə çalışıram 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

amma fərqli zamanın 

qanlı pəncərəsindən 

çünki qan yağışı yağır 

mənim evimə 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

gözlərimdən min rəng oxunsa belə 

çox diqqətlə baxıram 

təslim olmuram 

ölümün bilinməyən rənginə 

müəmmalı qalır 

mənə dikilən baxışlar 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

hökmünü baxışları ilə verir 

endirir ölümcül zərbələrini 

yaralanmış qəlbimin qaysaglarına 

sərsəri ruhumun sərsəm yuxularından

qaçmaq üçün 

sənə sığınmışdım 

amma çaşbaş addımlarımla 

nədənsə dolaşdım 

yıxıldım 

üzümə , gözümə

dodaqlarıma

torpaq yapışdı 

ayağa dursam da 

təmizlənə bilmədim 

ləkələndi bədənim 

çirkaba bulaşdım 

haqsız dünyanın 

qaranlıq döngələrində 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

baxıram ki baxışlar 

bitməz , tükənməz 

dünyalara sürükləyir məni 

baxıram ki baxışlar 

min bir cildə salır məni 

uzun yolların tikanlıqlarına 

salır- çıxarır 

qaranlıqdan işıqlığa 

ya da əksinə 

dar bir quyunun dibinə endirir 

baxıram ki bu qatil 

fərqli qatildi 

gah yaxşı 

gah məkrli 

gah da ki , çox sakit 

baxıram ki , sonsuz fəzanın 

ağ buludlarında 

mənə döşək düzəldir 

baxıram ki  arada 

ilmələri tək-tək söküb 

yamaqdan məni yerə tullayır

Anlaşılmaz qalan məqamlarda 

tapıram həqiqətin izini 

baxıram ki bu qatil 

əslində sevir məni ... 

Saniyələr öz hökmünü versə belə 

Mən çox diqqətlə öz qatilimin 

gözlərinin içinə baxıram 

pərdə enir ....enir ....enir ... 

ÖLÜMƏ KİMİ YOL

                                                                                Mir Bağır

bu qızı aldadıblar

cibi pullu qəlbi daşlar

taleyindən hara qaça

yanağında cığır açan

çənəsindən düşən yaşlar

gözlərində sürmə kimi

içdən qopan bir hıçqırtı

ürək dayanmır guppagup

boynunda ip

ipi dartır

stul aşır tarap-turup

yol qısa ölümə kimi

nə qədər qusməti eyni

dərdi eyni insanlar var

qəm içində qatar-qatar

ağır yollar atar-tutar

ama dözüb yaşayarlar

boyun əyib zülmə kimi

sonra içlərində üsyan

vuruşarlar, vuruşarlar

yol gedib ölümə kimi

bu da mənəm

əsir çənəm

yenə cızır qələmim

qəlbi para bu tənimin

həsrəti min

qəmi min

lal ediblər dilimi

qandallayıb əlimi

kor ediblər gözümü

yaddaşlardan siliblər

tariximi izimi

mənim ana vətənimin

hər tərəfi türmə kimi

azadlıq yox

ölümə kimi

Rasim Qaracanın ən yaxşı şeirləri bizdə!

                                  MİLYONLAR

Milyonlar

həyatın dibiylə

uçurumların kənarıyla

susuz dodaqların çatlarıyla

şəhərlərin zibilxanalarıyla

darısqal küçələrlə

dilənçilər cərgəsiylə

civilərin yalvarışıyla

yataqxana divarlarına sürtünərək

ac bəbəklərin parıltısıyla

çayxanaların yarımqaranlığıyla

ümüdsizlərin yaxın dostu külqabılarla

acı bir təbəssümlə irişən

cırıq ayaqqabılarla

həyatın hər üzünü görmüş

əzik manatlıqlarla

körpələrin burun pərləriylə

boyalı məhəbbət yağışlarıyla

avtomobillərin gözvurmalarıyla

mehmanxanaların 1001-ci mərtəbəsiylə

itəmcək qadınların

ağız suyuna bulaşaraq

yertərpəmi

ürəklərin partlağıyla

alnıma dirənmiş tapançayla

«həyat, sənə doydum» bağırtısıyla

sərrast bir tüpürcəklə

ildırım çaxışı bir hönkürtüylə

göz yaşı, göz yaşıyla

batan günəşin qanıyla

milyonlar

                                     ARANJMAN

                          (Həmid Herisçinin şeirinə)

Dəmir yollar arasında bitən otlar,

əzə bilməz sizi yellər

nə də ötən qatarlar.

özümü qatar altına atmağa

gəlsəm də

sizi əzməyəcəm mən də

söz verirəm.

Ancaq məni əzdilər

yanaqları qoz ləpəsinə bənzər

o qarının yazdığı bədnəzər

duası belə

kömək eləmədi mənə

Ancaq, ulduzlarla tozlanmış

bu eynəyi köynəyimin ətəyinə

silər kimi gəlir mənə

ömrün sona yetməyi

Paslı ümid qayçısıyla

dırnaqlarını tutduğum insan

sən demə şeytan iniş

mən bunu anlayanda iş

işdən keçmişdi

Dəmir yollar arasında bitən otlar,

ölümcüldür yaram

qoy sizdə qalsın son

xatirəm.

Anlamasız şeirlər

                    TƏNHALIQLARIN ƏRƏBİ

Küçə mahnılarıyla dolu çarəsiz üzüm dənələri

Səsini qapı aralığından sərmiş sormadan ay

Sanki titrək balinalarında sevgili bıçaq

Adını dilə gətirəcək yağış damlaları ilə birgə

Sabah erkən ərəb şeyxinin kölgəsində göyərçinlər

Pillələrlə üzü aşağı üzüm dənəcikləri ya rəb

Məxmər parçadan quşların civiltisi yola düşəcək

Bu axşamüstü sarmaşıqlara dönən misralar

Qapı aralığından titrək sevgili yağış damlası

Adını pillələrlə yuvalardan məxmər civiltilər

Bu axşamüstü küçə mahnılarıyla dolu göyərçinlə

Tənhaqlıqları sarmaşıqlara döndərən ərəb.

                   DODAQ BOYASI İLƏ ANLAMSIZ KÜÇƏ

Hər şeyi yağışı hətta işsiz qaldığın günləri

bir zaman adalarda guya aşkara bulvar səkisi

ancaq plaskart vaqonlar madam ki qürbətdəsən

keçən bazar günü qaysı bulaqlarına cisələr kor

bir an dayanmadan söylə qarla örtülü zaman

ayaq izlərinə də gecə dolub düyməsiz mərmər

heç kəs kədərli olmasın deyə balıqçı torları

sən ovcunu ulduzlarla açdığın adda bəlkə su

dodaq boyası ilə hər şey hətta bu adamsız küçə

bahar damlayır deyirlər ki çörək duz salat

hər addımda dabanlarım axşam günəşi sözbə söz

qorxudan yalan söylər yaşlı qapaqlı saat