19.01.16

Min bir gecə nağılı: Putin çocukları kırıyor və yaxud Əsədin 4 kərə öldürülməsi boyu

İbrahim Sel

 Ola bilsin yenə fikirlərimizlə bir çoxu razılaşmayacaq. Ola bilsin bəziləri qismən razılaşacaq. Məgər təkcə hamının bildiyi və hər kəsin razılaşacağı məsələləri yazıya almağa dəyərmi? Düşünürəm ki, yox... “Min bir gecə nağılı” adlandırdığımız fenomen barədə danışmaq istəyirik. Qəhrəman Yəhyayevin dediyi kimi: Əzizlərim, vaxt gələcək, siz hamınız necə bir min bir gecə nağılının sehrində olduğunu anlayacaqsınız. Badi-badi giriftar, hamam hamam içində, xəlbir saman içində, dəvə dəlləklik eylər köhnə hamam içində. Hamamçının tası yox, baltaçının baltası yox, burdan bir tazı keçdi, onun da xaltası yox. Qarışqa şıllaq atdı, dəvənin budu batdı. Milçək mindik, Urmiya keçdik, yabaynan dovğa içdik. Sizə kimdən deyim, hardan xəbər verim, az yazanlardan, saz vuranlardan, antiqlobalist camiədəki qaradinməzlərdən, qeyri-hökumət təşkilatındakı mırt-mırt arvadlardan, hürməyən itlərdən, ulamayan bozqurdlardan, tv-lərdəki dilli aparıcılardan, küsəyən adminkalardan, paytaxtda ponyatka nədir qanmayanlardan, gəmiyə doluşub gəmiçi ilə dava edənlərdən, güdənlərdən, əqidəyə xain çıxanlardan, qansızlardan, əhdinə əməl etməyənlərdən, keçiyə minib Arazı keçmək istəyənlərdən, yaba ilə araq içənlərdən, xoruz belində bostan əkənlərdən, kosasaqqal filosoflardan, milli-qıllı ictimai sektordan, hindkinoizm-motalizm poeziyasından, təkgöz şeyxlərdən, nə bilim nədən, nədən, nədən... Lənət quyruqlu ilana, rəhmət quyruqsuz ulduza, bir qoz pozana, iki qoz düzənə. Rəhmət yazana, rəhmət pozana. Söz qalsın, insan getsin, yaxşılıq qalsın, pislik getsin. Dost var olsun, düşmən puç olsun, ağıllı düşünsün, ağılsız yozsun. Müasir dövrün nağıllarından danışacayıq sizə. Yəni, başımızı necə piyləyirlər barədə.
 İzrailtosların əlində olan saytlarda Dəməşqdə Suriya prezidentini dəstəkləyən nümayişlərdən video və fotolar yerləşdirib, onları rejimin etirazçıları kimi qələmə verirdilər. Suriya xalqı öz prezidentini sevir və müharibə də göstərdi ki, axıradək prezidentin siyasətini dəstəkləməkdə israrlıdır. Ayıq başı olan heç kəsə nə ABŞ-ın gətirdiyi demokratiya, nə də vahhabilərin gətirdiyi islam lazım deyil. Suriyada olanlar bilir ki, şəhərlərdə, lap köhnə avtomobillərdən tutmuş təptəzə Porşe və Hammerlərə qədər, bütün maşınlarda prezidentin portretləri var. Xalqı məcbur etmək olmaz ki, prezidentin portretini gəzdirsin. Bu o deməkdir ki, insanlar sosial və ya maddi vəziyyətlərindən asılı olmayaraq qiyamçıları deyil, prezidenti dəstəkləyirlər. Hər yerdə gənclərin əlində xırda Suriya bayraqları olur. Dostları ilə gəzməyə çıxan gənci məcbur etmək olar ki, əlində bayraq yellətsin? Bu axı asan deyil. Suriyalıların mentalitetindən xəbəriniz varsa, səmimi istəklə məcburiyyəti ayırd etməlisiz.
 Martın 29-da Hama şəhərində prezidenti dəstəkləyən nümayiş keçirildi- minlərlə insan ailəsi və uşaqları ilə birlikdə nümayişə çıxmışdı. Küçələr insanlarla dolmuşdu. O nümayişlərdə insanların əlində Bəşir Əsədin portretləri, Suriyanın bayraqları vardı, amma xəbəri verən dünya kanalları həyasızcasına bildirirdilər ki, nümayişçilər Bəşər Əsədin hakimiyyətdən getməsini istəyirlər.
 Aprelin 1-də yəhudilərin əlində olan dünya KİV-ləri Dəməşqdə hökumətə qarşı daha bir böyük nümayişdən xəbər verdilər, süjet də göstərdilər. Amma belə bir nümayiş olmamışdı. Nə o vaxt Dəməşqdə olan jurnalistlər, nə də yerli camaat nümayişə çıxan bir nəfər də olsun adam görməmişdi. Yalan dezinformasiyalar həmin dönəmlərdə tez-tez yayılırdı, hamı elə bilirdi, doğrudan da Bəşər Əsəd öz xalqını zinhara gətirdiyindən ona qarşı böyük narazılıq var. Aprelin 16-da “Röyter” agentliyi bildirdi ki, Dəməşq küçələrinə 50 min rejim əleyhdarı çıxıb, qırğın gedir, polis gözyaşardıcı qaz və dəyənəkləri işə salıb. Bu qurama kadrlarla müşayət olunan xəbəri dinləyən Dəməşq sakinləri dəhşətə gəldilər. Necə olub ki, “Röyter”dən başqa heç kəs bu nümayişi görməyib?
 “Röyter”in məlumatları bütün dünyaya yayılır. Bir yalan şişib nəhəng yalana çevrilir, şaiyələr yaranır. “Röyter” və digər kanallar Yəməndə çəkilmiş kadrlardan və Misirdəki fotolardan istifadə edərək Suriyada iştişaşlar haqda müxtəlif xəbərlər quraşdırıb yaymaqla məşğul idilər.
 İnternetdə etirazlar haqqında həvəskar videoların necə yaradıldığı göstərilir. Küçədə dayanmış avtomobil; onun ətrafında heç nə baş vermir. Avtomobilin yanında bir kişi dayanır və daş atır. Kənarda dayananlar isə bunu çəkir. Suriya haqda yayılan həmin videoların çoxu bu cür üsulla quraşdırılmışdı. O kadrları görən Suriyalı jurnalistlər deyirdilər, axı bu adamların geyimlərindən də bilinir ki, suriyalı deyillər. Amma kim idi onları eşidən? Məsələn, livanlı Livanın özündə, ya Suriyada çəkilmiş videonu ayırd edə bilir. Yəhudi KİV-lər İraqda bir neçə il əvvəl çəkilmiş kadrları göstərib deyirdilər ki, Suriya küçələrində xalq hakimiyyətə qarşı mitinq edir. Gebbels haqlı idi: yalan nə qədər böyük olsa, ona tez inanırlar!
 Nəticədə Bəşər Əsəd öz xalqını qırır propaqandasına inanan kifayət qədər adam meydana çıxıb. Yadımdadır, yəhudi kanalı Bi-Bi-Si bildirirdi ki, Qəddafi hər səhər bir stəkan körpə uşaq qanı içir ki, cavan qalsın. Yazırdılar ki, Səddam prezident sarayının eyvanında oturub küçədən keçənləri snayper ilə vurur. Si-En-En-in məlumatına görə Səddam tirdə güllə atmağı bax belə öyrənirdi! Xəbər yayırdılar ki, Bəşər Əsəd piyan olanda özü təyyarənin sükanı arxasına keçir, Suriyanın kəndlərini, qəsəbələrini bombalayır. Mırta! Hələ bu şükürdü, İran dini lideri Xomeyni nə az nə çox, 3-4 yaşında körpə uşaqları zorlayırmış! Bütün bu yalanların sadə izahı var: hansı lider öz ölkəsinə ABŞ-İsrail cütlüyünü buraxmırsa, sərvətlərini yəhudilərin ayaqları altına atmırsa, həmin ölkə lideri bizə qaniçən və diktator kimi təqdim olunur. Yəhudilər müxtəlif tip xəbərlər uydurub efirə buraxırlar və xalq asanca inanır! Bu həmin kanallarıdır ki, Suriyada müharibə vaxtı Bəşər Əsədi 4 dəfə öldürdülər, 3 dəfə Rusiyaya, iki dəfə Çinə, 1 dəfə isə İrana qaçırdılar! Amma Bəşər heç yerə qaçmadı, öz torpağında oturub, kişi kimi vətənini axıradək yadelli işğalçılardan qorudu.
 Tanınmış publisist Məmməd Süleymanov yazır: “Bir neçə günün içində Rusiya prezidenti həm İslam dinini qəbul etdi, həm üçüncü övlad atası oldu, həm sağalmaz xəstəliyə tutuldu, həm hərbçilər tərəfindən devrildi, həm də öldü... Üstündən daha bir neçə gün keçdi- Putin qayıtdı. O, İslam dinini qəbul etməyib, üçüncü övlad atası olmayıb, sağalmaz xəstəliyi yoxdur, hərbi çevriliş nəticəsində devrilməyib və nəhayət, ölməyib. Şayiə şayiənin belində... Dezinformasiya dezinformasiya ilə bəhsə girib. Saxtalıqlar bir-birinə dil göstərir. Bu yaxınlara qədər “Kim informasiyaya sahibdirsə, o da qalibdir” deyirdilər. İndi isə elə görünür ki, dünyanı şayiələrlə idarə etmək konsepsiyası çiçəklənir və toxum verir... Burada söhbət konkret olaraq Putindən də getmir. Eyni texnologiya istənilən yerdə istənilən “beşinci kalon” və peşəkarlığını bir köhnə paltar kimi tullamış “jurnalistlər”in köməkliyi ilə istənilən dövlət başçısına qarşı tətbiq oluna bilər və olunur da. Şayiə axınının sıxlığı isə günbəgün o dərəcədə artırılır ki, toplumun dezoriyentasiyası qaçılmaz hala gəlir.
 30 il əvvəl Qərb işğal və çevriliş etmək istədiyi hansısa ölkəni bu ölkənin daxilində yox, ondan kənardakıların gözündə ləkələməkdən başlayırdı. Yəni hədəfdən kənarda beynəlxalq ictimai rəy yaradılırdı. Bu metodla hərəkət edən Reyqan həyasız yalanı ilə (guya amerikalı tələbələrin həyatı təhlükədədir) 1983-cü ildə Qrenadanı işğal etdi. Ata-Buş isə illər boyu MKİ-nin cəsusu olmuş Panama prezidenti Noryeqanı devirdi (Noryeqa hələ də həbsdədir). Səddam Hüseynin “sulfat turşusu vannaları” mifi, yaxud tez-tez Bağdadda ona qarşı əslində mövcud olmayan silahlı müxalifət tərəfindən sui-qəsdlər təşkil olunması kimi şayiələrlə iki dəfəyə İraqın sonuna çıxdılar.
 Yuxarıda söylədiyimiz baş verənlər Klyaynın “Şok doktrinası”nın modifikasiyasıdır. Sosiumu çaşdırmaq, dayaqlardan məhrum etmək, total qeyri-müəyyənliyə salmaq üçün şayiə və mifologiyalar effektiv üsuldur. Toplum nəinki sabahı, hətta bu gününü də qeyri-müəyyən və çaşqınlıq içində qəbul etməyə başlayır. İnformasiya vakuumu fonunda şayiə vakxanaliyası reallığı təhrif edir və absurdla əvəzləyir. Toplum çaşqınlığa, təlaşa, ümidsizliyə qapanır, sabahkı gündən isə yalnız pis hadisələr gözləyir. Əgər söhbət 80-85 faiz vətəndaşın müdafiə etdiyi vahid liderin bioqrafiyasından, xəstəliyindən, məğlubiyyətindən gedirsə, apatiya və depressiya qaçılmazdır.
 Bu model Qərb tərəfindən istər fərdi (Əbu-Qreyb, Quantanamo, RAF inqilabçılarının saxlanıldığı “ağ divarlı kameralar”), istərsə də bütöv xalqlara qarşı (Çili, Salvador, Suriya, İraq...) tətbiq olunub və sınaqdan çıxarılıb. Yəni söhbət kütləvi eksperimentdən, psixoloji müharibədən gedir. Onsuz isə xaos və işğallar müşkülləşir.
 Və bir daha- söhbət yalnız Rusiyaya qarşı eksperimentdən getmir. Bu, sözəbaxmayanlara qarşı totallaşan eksperimentdir. Onun əsas tərkib hissələri isə izolyasiya, informasiya vakuumu, şayiələrin aksioma kimi təqdimatı, deprivaiya, qeyri-müəyyənlik, qorxu, təşviş və ümidsizlik yaratmaqdır. Müxtəlif ölkələrdə liderin legitimliyindən və sosial bazasının böyüklüyündən asılı olaraq ssenaridə korrektələr olur. Ancaq son nəticə xaosun bərqərar edilməsinə hesablanır...”
 Makedoniyanın paytaxtı Skopyedə paralel olaraq iki mitinq keçirilirdi. Birində 10 min adam iştirak edirdi ki, onu bütün Qərb mətbuatı işıqlandırırdı. Axı bu, müxalifətin aksiyasıdır! İkinci mitinqdə isə 100 min adam iştirak edirdi və onu Qərb mətbuatı işıqlandırmırdı. Çünki bu iqtidar partiyası tərəfdarlarının mitinqi idi. Halbuki ikinci aksiya Makedoniya tarixində ən böyük aksiya idi.
 Müxalifətin azsaylı aksiyasına Avropa İttifaqının emissarları və səfirlər baş çəkir, çadırlar qurulurdu. Qərb liderləri onlarla həmrəylik ifadə edirdilər. Tələblər də ənənəvidir- hökumətin sədri istefaya getməlidir, çünki seçkiləri saxtalaşdırıb! Bundan əlavə, parlament sədrinin cangüdəni 4 il əvvəlki bir qətldə şübhəli bilinir. Əvvəla seçkilər ötən il olub, ancaq etirazlar nədənsə indi başlandı.
İkincisi, 4 il əvvəlki qətlin nə təfərrüfatları, nə də müxalifətin ittiham etdiyi şəxsin orada iştirakı barədə ətraflı bilgi ala bilərsiz. Üstəlik, niyə 4 il sonra bu cinayət aktuallaşıb? Eynilə burada Ukraynada birinci Maydan (orada Maydanların sayını artıq itirməkdəyik) üçün stimul olmuş hadisə- jurnalist Qonqadzenin qətli ilə oxşarlıq gözə çarpır. O vaxt bu qətldə birbaşa prezident Kuçmanı günahlandırırdılar, halbuki hakimiyyətə yiyələn hər bir Meydan hökuməti bu işin üstünü açmaq əvəzinə Kuçma ilə qol-boyun olmağa üstünlük verdi. Əsl motivlər isə sirr deyil- Makedoniya ABŞ və Avropa İttifaqının oyununu oynamaqdan imtina edərək Rusiyaya təfər meylləndi! Deməli, Qruyevski hökuməti getməli, yerinə Qərbin marioneti olan müxalifət gəlməlidir. Motivlər bu qədər üzdə və bəsitdir. Ancaq təbliğat maşını bu motivləri görməzlikdən gəlir, “demokratiya”dan danışır, yüz minlik mitinqi iqnora qoyaraq on minlik mitinqi dəstəkləyir. Bunun Balkanlarda yeni münaqişə ocağı ilə nəticələnə biləcəyi ehtimalı isə heç də ssenariyə zidd deyil.
 Beləliklə, Qərbin yedəyində olan, geridə qalmış, sənayesi son 20 ildə tarmar edilmiş balaca dövləti konfrontasiyaya çəkməklə orada əslində sosial etiraz kimi üzə çıxmalı olan etirazların məcrasını sırf hakimiyyət didişməsinə (bu keçməzsə lap etnik toqquşmaya!) çevirirlər. Təki xalqların gözü açılmasın, başları əsas səbəblərdən yayındırılsın və heç bir halda etirazlar sosial inqilab forması almasın.
 2 min adam Kiyevdə Maydana toplaşıb Avropaya inteqrasiya tələb edirdi, onu bütün kanallar verirdi, amma şəhərin o biri tərəfində 100 min adam Rusiyayönümlü mitinq keçirirdi- bunu heç bir kanal göstərmirdi. Həmin 2 min adamı gecə-gündüz Ukrayna kanallarında o qədər fırlatdılar ki, xalqın Maydana həvəsi yarandı və ora axışanların sayı çoxaldı. Bax bu cür təbliğat metodu ilə münasibət formalaşdırır, özlərinə lazım olan mənfi və müsbət rəy yaradırlar. Heç bir liberal kanal demirdi ki, ABŞ həmin ərəfədə Maydana 15 milyard maya qoyub. Bir çox müstəqil ekspertlər, dünyanın mütərəqqi kanalları Maydana ABŞ maliyyəsi barədə bar-bar bağırsalar da, hətta amerikanlar özləri də bunu dəfələrlə dilə gətirsələr də, bizim media ciddi-cəhdlə bu barədə susur, yalnız hadisələrin izrailtoslara lazım olan tərəfini verirdilər. Bu cür texnologiyaların nəticəsində 98 faiz Ukrayna xalqı Maydana yığışan həmin o 2 faizin dudkasına oynamalı oldu. Təbliğat hər şeyi həll edir.
 Subhan Padarsoy deyir: “Kanada dağılır, Kvebek, Monrealda insanlar budcə kəsintilərinə və bir ildə təhsil xərclərindən kəsiləcək 700 milyon dollara görə qan eləyir. Üstəlik səhiyyə xərclərinin də 17 faiz azaldılması plandadır. Dünyanın heç bir mediasında heç bir xəbər yoxdur bu 1 həftədir davam edən etirazlar haqqında. Aktivist bildirir ki, Rusiyanın RT media qurumundan basqa kimsə bu böyük nümayişləri yayımlamır. Təbii, başda dunya mediası olmaqla, yerli medianın işi-gücü Rusiya və Putindir axı. Zibillər”.
 Vahhabi terrorçuları Tikritdə, Mosulda 2700 şiə gəncini güllələdilər. Bütün dünya susdu. Çox yox, 27 yəhudi gəncini güllələsəydilər, həmin yerdə ümumdünya xolokost abidəsi qurulardı, həmin gün hər il ümumdünya genosid günü qeyd olunardı. Qoy ölüb, boş şeydi.
 Dünya mediası İsrailin Fələstini bombalamasına özünümüdafiə donu geyindirir. Telekanallar İsrail raketlərindən balaca bədənləri parça-parça olan günahsız fələstinli uşaqların meyidlərinə kameralarının arxasını çevirirlər. İsraildə 1-2 nəfərin yaralanması xəbəri isə böyük faciə kimi təqdim edilir.
 Amerikanın ABC kanalı daha da irəli gedərək İsrailin bombaladığı Qəzza bölgəsindəki kadrları götürüb əksinə təqdim edirdi. Diktor azğın Həmas terrorçularının dinc yəhudiləri raket zərbələrinə məruz qoymasından ağızdolusu danışırdı. Rus jurnalistlərinin səyi nəticəsində aşkar oldu ki, bu kadrlar elə İsrailin bombaladığı Qəzza bölgəsində çəkilib və təbii ki kadrlardakı yəhudilər deyil, əksinə, zülmə məruz qalan ərəblərdir. İsrailin təkcə həmin kadrlardakı əraziyə atdığı raketlərdən 100-dən çox adam ölmüş, 600 nəfər yaralanmışdı, amma Qərb tamaşaçısı elə bildi ki, bura İsraildir, bu dağıntıları da müsəlman terrorçular törədib.
 Yəhudilərin Fox Nyus telekanalı 2011-ci ildə Rusiyada Dövlət Dumasına seçkilər keçirilənən zaman Moskvadan reportaj verdi. Amma Afinada bir müddət əvvəl baş verən iştişaşlara aid kadrları götürüb Moskva adı ilə efirə buraxmışdılar. Kadrlarda etirazçılar polisə ciddi müqvamət göstərir, daş atır və “Molotov” kokteylləri tətbiq edirdilər. Baxanlarda belə təəssürat yaranırdı ki, Moskva küçələrində qırğın gedir və hakimiyyət yıxılmağın bir addımlığındadır. Diktor Moskvadakı üsyandan danışsa da, bu kadrlardan açıq-aşkar görünürdü ki, küçələrdəki mağazaların adları latın hərfləri ilə, yunan dilində yazılmışdır. Amma kimdir buna məhəl qoyan? Hamıda belə təəssürat yaranıb ki, Fox Nyus kimi nüfuzlu telekanallar heç vaxt yalan danışmaz! 
 Amerikanın Si-En-En telekanalı Ukrayna ordusunun Slavyanska girməsi görüntüləri olan xəbəri təqdim edərkən də belə “səhvə” yol vermişdi. Ekranda Slavyansk əvəzinə Krımdan danışılırdı və tamaşaçıda belə təəssürat yaranırdı ki, Ukrayna qoşunu Krıma girib.
 Ukraynanın Maydan hərəkatı ilə bağlı sosial şəbəkələrdə Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin Siyasi bürosuna guya Leninin etdiyi mürciət paylaşılır. Müraciətdə Ukraynanın məhv edilməsinin vacibliyindən söhbət açılır  və Lenin sonda deyir ki, ancaq bu yolla biz “antihumanist, aziat dövlətimzin təhlükəsizliyini” təmin edə bilərik! Bu qondarma müraciəti yaymaqla Sovet quruluşuna nifrət yaratmaq, rus idarəçiliyinin necə yırtıcı olduğunu göstərmək istəyirlər. Demotivatorda müraciətin tarixi 22 iyun 1929-cu il göstərilir, halbuki məlumdur ki, Lenin 21 yanvar 1924-cü ildə vəfat etmişdir və təbii ki belə müraciət yollaya bilməzdi. Ukraynalıları da bax belə saxta şəkillər və yalan xəbərlər dalğası ilə zombiləşdirirlər.
 Şimali Koreya haqqında “Adamı raketlə vurub edam etdilər!” deyə xəbərlər hazırlayan məkrli media heç vaxt Səudiyyə Ərəbistanındakı 12-ci əsr qılıncla boyun vurma edamlarından yazmır. Halbuki bu tip edam Səudiyyə cinayət məcəlləsində rəsmən var.
 Elə ki İranda kimsə edam edilir, vəssalam, izrailtoslar bundan istifadə edib qonşu ölkələrin şüuruna uyğun antiİran təbliğatına başlayırlar. Məsələn, Hüseyn Xizri adlı şəxs asılmışdı, onun şəkli həmin vaxt leberal mətbuatdan, sosial şəbəkələrdəki izrailtosların idarə etdiyi səhifə və qruplardan düşmürdü. Onu xalqa müxtəlif formada təqdim edirdilər və İrana nifrət aşılmağa çalışırdılar. Xizrinin əsl edam səbəbini gizlədir və aşağıdakı variantlarla qonşu xalqları İrandan iyrəndirirdilər:
1.Bu azəri türküdür, İranda türk dilində məktəb tələb etdiyi üçün farslar onu asır. Beləcə Azərbaycanda bu üslubda antifars siyasəti aparılırdı. 
2.Bu asılan şəxs məzlum farsın biridir, haqq tələb etdiyi üçün, Xameneini istəmədiyi üçün hakimiyyət onu asır. Beləcə xaricdə İranı qanunların işləmədiyi, sivilizasiyadan uzaq bir məmləkət kimi tanıdırdılar.
3.Bu asılan şəxs məzlum sünnidir, İran mollaları sünniliyə nifrət etdiyi üçün onu qətlə yetirirlər, çünki sünnilər İranı fəth edən Ömər ibn Xəttabı sevir. Beləcə Türkiyə və Azərbaycan sünnilərində İranla bərabər şiəliyə də nifrət yaratmağa çalışırdılar.
 Sonradan məlum oldu ki, bu asılan Hüseyn Xizri adlı kürd terrorçusu imiş. Amma Xizrinin şəkli uzun illər oborotda oldu, nəticədə sionist kaqal antiİran təbliğatı ilə beyinləri müəyyən qədər yuya bildi. İnsanlarımız dostu ilə düşmənini ayırmalı, ayıq başla düşünməlidirlər.
 Türkiyədə İranı qaralamaq üçün yayılan xəbərlərin bir hissəsi İranda sünnilərin sıxışdılması ilə bağlıdır. “Tehranda tək sünni məscidini də sökdülər”- bu tip xəbəri Türkiyə mətbuatı izrailtosların əli ilə ara-sıra iri ştrixlərlə dərc edir. Həqiqət isə ondan ibarətdir ki, İranda 60 min şiələrə, 10 min sünnilərə aid məscid var. Sünnilər də şiələr kimi eyni hüquqa malikdirlər. Parlamentdə onlarla sünni millət vəkili vardır.
 Bir dəfə saytlar İranda partlayış olması haqqında xəbər yaydılar. Xəbərdə deyilirdi ki, “Tehran və İsfahanda 5 partlayış baş verib, partlayış nəticəsində 295 adam ölüb”. Lakin qonşu və qardaş dövlətdə, İranda yaşayan soydaşlarımız və dostlarımız bu xəbərin yalan olduğunu bildirdilər. Araşdırma zamanı bəlli oldu ki, bu yalanı İsrailin qeyri-ciddi saytı sayılan “Debka” yayıb. Daha sonra Türkiyənin “adamsevər”, “sülhsevər”, “imanlı” saytları bu xəbəri şişirdib efirə buraxıblar. Azərbaycanda isə həmin xəbəri vahhabilərlə əlaqədə şübhəli bilinən, antirus və antifars ritorikası ilə ara-sıra gündəmə gələn sayt dərc etmişdi. Bütün hallarda partlayış, terror zamanı günahsız dinc insanlar ölür və yaralanır. Günahsız insanın qanının axıdılmasından həzz alanlara və bunu arzu edənlərə isə insan deməyə adamın dili gəlmir.
 İŞİD İraqda türkmən-şiə qadınlarını bazara çıxarıb ərəb şeyxlərinə satırdı, amma yəhudi mediası bu xəbəri belə çatdırırdılar ki, guya İŞİD o bazarlarda xristian və kürd qadınlarını satır! Xəbəri bu formada ona görə verirdilər ki, türk və müsəlman dünyasında İŞİD hörmətdən düşməsin, ona haqq və dəstək qazandıranlar olsun! Belə hallar çox olur və bizim saytlar da o xəbərləri qapıb olduğu kimi dərc edirlər. Mosul və Tikritdə vahhabilər 2700 şiə gəncini evdən çıxarıb, bir günün içində dərəyə doldurub güllələdi, amma yəhudilərin əlində və diqtəsində olan saytlar o xəbərləri elə verdilər ki, guya İŞİD 2700 İraq polisini güllələyib! Bir maraqlanan da olmalıdı ki, xırda bir şəhərcikdə 2700 polis nə gəzirdi? Bizim saytlar da həmin xəbəri məhz izrailtoslar verdikləri kimi yaydılar. Ayıq olaq, öz əlimizlə yəhudi fitnəsini tirajlamayaq! Bildiyiniz kimi, Suriya-İraq müharibəsində vahhabi terrorçularına qarşı döyüşən əsasən şiələr olmuşdur, amma Qərb mətbuatı göstərirdi ki, vahhabilərə qarşı vuruşanlar kürd peşmərgələridir. Yəhudilər öz qan qardaşları kürdləri hörmətə mindirirdilər.
 Suriya ordusu İŞİD tərəfindən zəbt edilmiş əraziləri geri qaytarmaq üçün bir neçə istiqamətdə sürətlə hərəkətə keçdi, uğurlu anti-terror əməliyyatlar apardı. Rusiya aviasiyasının və iranlı məsləhətçilərin yardımı da Suriya ordusu mövqelərini möhkəmləndirə bildi. Rus təyyarələri İŞİD-in mövqelərinə əsaslı zərbələr endirdilər, nəticədə Suriya ordusu və Hizbullah döyüşçüləri terrorçuları geri oturtdular. Tutduqları əraziləri boşaldaraq geri çəkilən terrorçular Türkmən bölgəsinə gəlib çatanda medianın vay-şüvəni başladı, nə başladı! Suriya ordusunun ölkə daxilində türkmənlərin ənənəvi məskunlaşdığı ərazilərə (Qızıldağ və ya Türkmən dağı da deyirlər) doğru irəliləməsi Türkiyə mediasında Suriya dövlətinə qarşı “türkmənlər qətlə yetirilir” mövzulu təbliğatın artması ilə müşayiət edildi. Bu eyni vaxtda Türkiyə mediasının təsiri altında olan Azərbaycanın bir sıra media vasitələri və cəmiyyətinin bir hissəsinin də türkmənlər barədə narahatlığına, bu istiqamətdə mənfi emosional münasibətinə səbəb oldu. Narazılıq hətta o səviyyəyə çatdırıldı ki, bəziləri Azərbaycan respublikasının bu münaqişəyə hərbi tərəfdən olmasa da, diplomatik tərəfdən müdaxilə etməsini tələb etdilər. Belə vəziyyətlərdə ən dəhşətlisi vətəndaşlarımızın informasiya müharibəsində xarici dövlət olan Türkiyənin hakim partiyasının piyadasına çevrilməsidir. Nəzərə almaq lazımdır ki, Türkiyə mediasının çox hissəsi hakim partiyanın nəzarəti altındadır və bu cür təbliğat da əsasən Türkiyə hökuməti tərəfindən məqsədli şəkildə aparılır.
 Türkiyə mediası və onun təsirində olanlar elə mənzərə düzəltməyə çalışırdılar ki, sanki Suriya ordusu dinc türkmənlərin yaşadıqları hansısa başqa dövlətin ərazisinə girib quş ovlayan kimi insanları vururlar; kompüter oyunlarında olduğu kimi quşlar uçur, sən də onları ovlayırsan. Təxminən belə bir mənzərə yaratmağa çalışırdılar. Elə bil başı problemlər içərisində olan Suriya dövlətinin işi-gücü qurtarıb, gedib dinc türkmənləri öldürməklə məşğul olurdu. Hadisəyə aidiyyəti olmayan, Qəzzada İsrail rejimi aviasiyasının, Yəməndə Səudiyyə aviasiyasının bombardmanları nəticəsində dünyasını dəyişmiş uşaqların şəkillərini “öldürülən türkmən çocukları” adı ilə yayıb bu təbliğata fon verməyə çalışırdılar. Hansı ki Qızıldağda və ya Türkmən dağında Suriya hökuməti qüvvələrinin qarşısında dayanan tərəf Əl-Nusra qruplaşmasının terrorçuları idi ki, dəfələrlə onların İsrail xəstəxanalarında müalicə alması barədə informasiyalar sızmışdır. Həmçinin Qəzzanı bombalayan İsrail aviasiyasının yanacağının Türkiyədən getməsi barədə də dəfələrlə xəbərlər verilmişdir. O da heç kimə gizli deyil ki, Yəməndə uşaqları bombardman edib öldürən Səudiyyə ilə Türkiyə hökuməti yaxın müttəfiqdirlər; hər ikisi ABŞ və İsrailə can-başla xidmətdə bulunmaqdadırlar. Yəməndə silsilə qətliamların baş verdiyi bir dönəmdə rəsmi Ankara Səudiyyəni siyasi cəhətdən və kəşfiyyat məlumatlarının paylaşılması ilə müdafiə edirdi. Həyasızlıq o dərəcədə idi ki, müttəfiqləri tərəfindən törədilən, bir çox hallarda isə özlərinin də dayaq verdiyi qətliamları Suriya ordusunun üstünə atmağa çalışırdılar.
 Adında “türkmən” sözünü daşıyan hansısa təşkilatların bəyanatları da bir çoxlarını aldadırdı. Suriyaya qarşı beynəlxalq imperializmin müharibəsi başlayandan sonra bu müharibədə imperialistlərin yanında olan Türkiyə hökuməti, Suriyanın bəzi ərazilərindəki hakimiyyət vakuumundan və bəzi türkmənlərin sadəlövhlüyündən məharətlə istifadə edirdi. Türkiyə öz nəzarətində olan müxtəlif türkmən təşkilatları yaradıb, həmin təşkilatların adından bəyanatlar yayırdı. O bəyanatların konturları isə türkiyəli kuratorlar tərəfindən hazırlanırdı. Məhz buna görə də onların yaydığı bəyanatlar məsələdən az-çox hali olan adamlar üçün elə də ciddi əhəmiyyət kəsb etmirdi.
 Türkiyə hökumətinin nəzarətində olmayan türkmən təşkilatları isə Qızıldağ və ya Türkmən dağı adlandırılan yerdəki döyüşlərin hökumət qüvvələri ilə terrorçular, ekstremistlər arasında aparıldığını, dinc türkmənlərin hədəfdə olmadığını bildirirdilər. Suriya türkmənlərinin öndə gedən isimlərindən olan Ali Türkmani belə deyir: “AKP hökuməti və yandaşları doğru söyləmirlər. Bayırbucaq və Türkmən Dağında türkmənlər deyil, Əl-Nusra və ASO ünsürləri hədəfə alınmışdır”. Tam aydındır ki, məhz Türkiyə hökuməti türkmənləri odun, atəşin içərisinə atmışdır. Əgər Türkiyə hökuməti öz ərazisindən terrorçuları ora buraxmasaydı, Suriyadakı mənafeləri üçün türkmənlərdən vasitə kimi istifadə etməsəydi, türkmənlər öz elində 2011-ci ilə qədər yaşadıqları dinc, müharibəsiz həyatı davam etdirərdilər.
  Suriya türkmənləri deyirlər ki, Türkiyə- müharibələr törədən bizim ümumi düşmənimizdir. Türkiyə hökumətinin türkmən xalqının “xilas” edilməsi ilə bağlı qaldırdığı təbliğat klişesinin əksinə olaraq, Suriya türkmənlərinin əksər hissəsi müasir Suriya, Bəşər Əsəd və onun administrasiyasına qarşı heç bir düşmənçilik nümayiş etdirmirlər, əksinə ölkə prezidentini əldə silah müdafiə etməyə hazır olduqlarını dəfələrlə bəyan etmişlər. Suriya və İraq türkmənləri Osmanlı türklərinə yox, daha çox Azərbaycan türklərinə yaxındırlar və dillərimiz də oxşardır. Onlar qədim şiə azərbaycanlılardır. Səfəvi varisləridir. Beş illik müharibə zamanı türkmənlər Türkiyənin hazırlayıb regiona yolladığı Əl-Nusra, İŞİD və Azad Suriya Ordusu kimi “xilaskarlarla” yaxından tanış oldular. On minlərlə türkmən şiə olduğuna görə öldürüldü, Türkməneli kəndləri boşaldıldı. Müharibə dövründə Türkiyə hökuməti kürd qaçqınlar üçün evlər və şəhərciklər tikib onları öz ərazisində qəbul etsə də, türkmənlər şiə olduqları üçün Türkiyəyə buraxılmadı, onlar Şimali İraq çöllərinə səpələnərək səfalət içində yaşamalı oldular. Yalnız Rusiya öz nəzarətində olan Suriya ərazilərində qaçqınlar üçün düşərgələr tikdikdən sonra türkmənlər həmin sığınacaqlarda məskunlaşdılar və Latakiya aeroportundan gətirilən ərzaqla təmin edildilər. Həmin illər ərzində Türkiyə türkmənlərə kömək etmək əvəzinə onları vahhabi islamı və pantürkizm təbliğatı ilə zəhərləməklə məşğul oldu.
 Jurnalist Kamal Cəfərinin haqqında danışdığı Umar adlı türkmən gənci tikintidə fəhləliklə məşğul olur. Dörd qardaşı Bəşər Əsədin ordusunda xidmət edərək ekstremistlərə qarşı vuruşur. Deyir ki, çağırış vərəqəsi gələn kimi o da əlinə silah alıb vətən uğrunda döyüşə yollanacaq. Onun fikrincə, Suriya- ölkənin digər xalqları kimi türkmənlərin də doğma vətənidir. Umar deyir: “Mən Suriya vətəndaşıyam və vətənimin çiçəklənməsi üçün məndən asılı olan hər şeyi etməyə hazıram. Başa düşə bilmirəm, Türkiyə hansı əsasla bizi “özününkü” elan edir? Müharibədə gördük ki, Ankara bizə dostcasına yanaşmadı. Türkiyə- bizim üçün düşməndir”.
 Suriyada türkmənlərin hüquqlarının pozulması ilə bağlı söhbətləri cəfəngiyyat adlandıran Umar belə deyir: “Biz sadə kəndli adamlarıq- öz torpağımızda işləmək və pul qazanmaq istəyirik. Burda bizə heç kim mane olmurdu və indi də olmur. Bizi ağır duruma məhz Türkiyənin təşkil etdiyi müharibə saldı və indi həmin Türkiyə bizim “hüquqlarımızın müdafiəsindən” danışır! Bizim prezidentimiz Bəşər Əsəddir. Ərəb, türkmən, şiə, sünni, erməni, xristian- hamımızın. Bizim ümumi düşmənimiz Türkiyədir”.
 Mediada sürəkli Çin əleyhinə kampaniyanın hədəfləri də həqiqəti əks etdirmir. Ara-sıra mediada və sosial şəbəkələrdə Çin hökumətinin müsəlmanlara zülm etməsi ilə bağlı şəkil və paylaşmalar görünür. Çin hökumətinin uyğurlara oruc tutmağı qadağan etdiyi, oruc tutanlara zorla su içirdildiyi, yalnız müsəlman olduqları üçün insanların işgəncəyə məruz qaldığı haqda çoxsaylı məlumatlar yayılır. Hətta bununla da kifayətənmir, uyğur müsəlmanlarına dəstək aksiyalarına, maddi yardımlara, “kommunist Çinin müsəlman uyğurlara zülmünə” seyrçi qalmamağa səsləyirlər.
 Doğrudanmı kommunist Çin hakimiyyəti müsəlman vətəndaşlarını əzir, onlara yaşamağa imkan vermir? Əlbəttə, indi Marko Polonun zamanı deyil və Çin haqda məlumat əldə etmək, özü də birbaşa mənbələrdən xeyli asandır. Əvvəla, saytlarda aparılan araşdırmalar zamanı məlum olur ki, “Çinin müsəlmanlara işgəncəsi fotolarının” böyük əksəriyyəti saxtadır və ümumiyyətlə, Çinə aid deyil. Məsələn, bir elmi jurnalda verilmiş qadın meyitinin yarılma forması Çinin uyğurlara işgəncəsi kimi təqdim olunmuşdur. Digər yerdə ötən əsrin 80-ci illərində çəkilmiş şəkli götürüb müasir Çində uyğurların kütləvi qətl səhnəsi kimi vermişlər. Bir yerdə Çində anası tərəfindən döyülərək eybəcər hala salınmış çinli uşağı çinlilər tərəfindən döyülmüş uyğur uşağı kimi təqdim etmişlər. Və ya adamların ağızına zorla su tökülməsi fotolarının ənənəvi pivə festivalından görüntü olduğu üzə çıxır. Birmada baş vermiş hadisələrə aid şəkilləri Çin adı ilə paylaşıblar. Çin kampaniyasında işlədilən fotoların bəzilərini biz “Myanmarda qətliam var” mövzularında da görmüşük. Digər qanlı olay şəkli isə 1950-ci illərdə Cənubi Vyetnamda sağçı hökümət dövründə çəkilib. Ümumiyyətlə, şəkillərin bir çoxu əsasən Cənub-Şərqi Asiyada müharibələrdən, Vyetnam, Hindistan, Pakistan, İndoneziya və Yaponiyada qəza, terror və cinayətlərdən çəkilən fotolardır,- Çində uyğurlar qətl edilir adıyla paylaşılır. Uyğurlara aid işgəncə kimi sırıdılan növbəti anası tərəfindən döyülərək şişmiş vəziyyətə salınan bir uşaq fotosu isə Filippinə aid idi. Çində bir müxalif fəal hakimiyyətin polis bölməsində xalqa verilən əziyyətləri ictimaiyyətə göstərmək üçün öz üzərində bunu canlandırmış və öz bloqunda paylaşmışdır. İzrailtoslar həmin şəkilləri götürüb döyülən uyğur fəalı kimi təqdim edirlər. Belə qondarma fotolarla sosial şəbəkələr doldurulur. Bir yerdə göstərilir ki, güya Çindəki müsəlman-uyğur qardaşlarımızı oruc tutmağa qoymurlar və onlara məcbur su içirib, oruclarını açdırırlar; amma fotolardakı hadisələr  2003-cü illərə aiddir, Çin polisinin Henan Çin Evi Kilsəsinin nümayəndələrinə edilən işgəncələridir ki, oruc tutan uyğur müsəlmanlarla heç bir əlaqəsi yoxdur. Çin olimpiya oyunlarına çox ciddi-cəhdlə hazırlaşdığı üçün bir foto da məhz olimpiya oyunlarına hazırlaşdırılan uşaqlar üzərində məşqləri əks etdirirdi ki, onlar da uyğur uşaqları kimi göstərilmişdir. Bu kimi fotoların uyğur xalqı ilə heç bir əlaqəsi yoxdur.
 Həmin yalançı təbliğatın nəticəsi idi ki, İstanbulda uyğur türklərinə dəstək olmaq üçün koreyalı turistləri “çinli” zənn edib döydülər, Bakıda və dünyanın bir çox şəhərlərində uyğurlara dəstək aksiyaları keçirildi,- qətliamın olub-olmamasını isə aksiya keçirənlər özləri də dəqiq bilmirlər!
 Çini totalitar ölkə kimi tirajlamaq kimə (və ya kimlərə) lazımdır? Çin anti-Qərb blokunun aparıcı ölkələrindən biridir, Yaxın Şərqdə, eləcə də dünyada ABŞ imperializminə qarşı çıxır. BMT çərçivəsində həmişə Qərbin siyasətinə qarşı mövqe tutur. Suriya hadisələri zamanı da Bəşər Əsədi dəstəklədi, hətta Suriyaya terrorçularla mübarizə üçün speçnaz da göndərdi. Çinin bu mövqeyi dünyada, xüsusən də Qərbin işğalçı siyasətindən əziyyət çəkən müsəlman aləmində Çinə qarşı rəğbət yaradır. Təsadüfi deyil ki, son 10 ildə Çin şirkətləri və iş adamları müsəlman dünyasında böyük biznes şəbəkəsi yarada biliblər. Müsəlman və türk ölkələrdə Çinə qarşı nifrət yaratmaq, özlərinə lazım olan kontingent qurmaq üçün Çini qara fonda göstərirlər. Bu işi araşdıran bir türk yazarının dediyi kimi, “Doğu Türkistan için estirilen rüzgarlara kapılmayın!” Çini içəridən qarışdırmaq üçün Uyğurustan kartını ortaya atıblar.
 Çində uyğurlara uyğur dilində danışmaq yasaqdır deyirlər. SSRİ dövründə Azərbaycanda azərbaycanlılar öz ana dillərində necə danışırdılarsa, orada da vəziyyət eynidir. Hətta Çin milli valyutası Yuan üzərində digər etniklərlə bərabər uyğurca da sözlər yer alıb. Bəs Çində həqiqətənmi müsəlmanlara, uyğurlara müsəlman olduqları üçün zülm edilir? Ümumiyyətlə, bu günkü kommunist Çinində dinə münasibət necədir? Məsələn, Çində yaşayıb təhsil almış və indi də bu ölkəyə tez-tez səfərlər edən azərbaycanlı gənc feysbuk hesabında bununla bağlı geniş məqalə yazıb və Çində heç zaman ayrıseçkiliklə rastlaşmadığını bildirir. Çində rastlaşdığı yeganə problemin müsəlman qidaları tapmaq olduğunu yazan gənc universitetlərdə ayrıca müsəlmanlar üçün halal yeməklərin olduğunu, inanclı müsəlmanlara hörmət qoyulduğunu qeyd edir. O deyir: “Mən ilk orucumu məhz Çində tutdum və o gündən də davam edirəm. Mənə orda Ramazan başqa gözəllik verirdi. Təsəvvür edin, ən çox xarici tələbənin olduğu universitetdə sahur pulsuz idi və ora gələn müsəlmanların yarısı gəlmələr idisə, yarısı da yerli çinli müsəlmanlar idi”.
 Tanınmış fəal İlham Əlisoy yazır: “İşimlə əlaqədar olaraq ilin altı ayını Çin Xalq Respublikasında oluram. Çində hər hansısa dinin qadağan edilməsi haqqında gedən informasiyalar ağ yalandır. Çində heç bir din nə qanunla, nə də ki qeyri-rəsmi şəkildə qadağan edilməyib. Çin kommunistlərini, solçularını bizim yaddaşımızda ilişıb qalan başdanxarab trotskist bolşeviklər ilə dəyişik salmayın. Qaldıgım şəhərdə 4 (mənim tanıdığım) məscid fəaliyyət göstərir. Aşura günündə həmin məscidlərin birində səhərə qədər əzadarlıq məclisində iştirak edən birisi kimi sizi əmin edirəm ki, həmin gün orada olan səs-küy bizim Bakımızda hansısa məsciddə olsaydı, səhəri gün həmin məscidin qapısını polis döyərdi. Bir sözlə, ağlına və ağzına gələnləri yazan qeyri-ciddi səhifələrə və küyə gedən deziklərə inanmayın”.
 Texnologiya inkişaf etdikcə, təəssüflər olsun ki, məlumat kirliliyini də bərabərində gətirir. Biz dəfələrlə öz vətənimizlə bağlı da kirli məlumatların, saxta foto və videoların şahidi olmuşuq. Siz də çalışın hər gördüyünüz, sizə sırınmağa çalışan propoqanda niyyətli xəbərlərə aldanmayasınız. ABŞ kəşfiyyatının rəhbəri Allen Dalles deyirdi: “İnsanı faktlarla azdırmaq asandır, amma əgər o tendensiyaları başa düşürsə, onu aldatmaq çətindir”. Tendensiyaları izləyin. İmkan verməyin ki, sizin dini və milli hislərinizi istismar etsinlər, sizdən biorobot düzəltsinlər və məzələnsinlər.

Комментариев нет:

Отправить комментарий