Sionizmin “atası” ölüb

Atasını 102-ci baharında dəfn edən

Soruşmaq olarmı görən?!

Fələstində körpələr niyə 1, 02 yaşlarında ölür?!

Nə üçün yəhudi senaqoqlarından tarix boyu qan iyi gəlir?!

Əsgərlər bu azadlıq aşiqi- səhra çiçəklərini gülləylə biçir?!

Netenyahu ailəsində matəmdir bu gün

Yaxınları əzizinin qəbri üstündə

Yana –yana ağlamağın necə olduğunu biləcək!

Ancaq vicdanları Avropa məhkəmə salonlarında dindirilməyəcək

Qurbanlıq canlar kimi edama çıxarılmayacaq

Uğrunda “Xaç yürüşlərinə” çıxdıqları

İsanın müqəddəs torpağının çaylarında

Ləkəli ruhları yuyunmayacaq
Qeybdən bir əl möhkəm sıxmayacaq boğazlarından

Ağlatmayacaq anasını,  bacısını

Netenyahu ailəsində matəmdir bu gün

Sionozmin “atası” ölüb                 

Fələstini 2-yə bölüb

Mərmiləri göylərə yağdıran, adam

Yox deməyəcəm, başın sağolsun!

İstəmərəm behişt ola  yeri

Bilmirsənsə deyim tikanlar üstə

Neçə-neçə Fələstinli çağa yatır

Səhər ölü tapılmazsa

Günü –günə belə satır!

Atasını 102 –ci baharında dəfn edən

Daha alınası çoxmu canlar qalıb?!

Gecələri tez-tez üstünü örtən

Dolu idi sənlə boş evim

Ölülərim diri idi, lap əvvəl

Eyvanda güllərim açardı

Quşlarım vardı çil-çil

Oğlumuz da olmuşdu- adı  Ümid

Dənizə gedərdik birlikdə

Sən, mən, o- üçümüz

Mavi gözlərində dənizə baxmaq

Nə gözəl mənzərə idi

Ümid qəsrlər tikərdi sahildə

Dalğaların belinə minib

O yana –bu yana çapardı

Hər şey birdən çox dəyişdi

Sən “Xəyanət” döngəsindən keçən gündən

Ölü oldu dirilərim

Eyvanda güllərim tikanlarıyla

Bağçamdakı quşları qana boyadı

Ümid qəsrdə unudulub qaldı

Mən nəğmələr yazdım

Xəyanəti hecalara, sonra notlara bölüb

Ayrıldığımız gündən narahatam-

Gecələri tez-tez üstünü örtən

İndi varmı gündüzləri sirdaşın?

⃰   ⃰⃰⃰   ⃰

Gördüm səni illər sonra......

Çatladı

Dünən soruşdun məndən
Nə boydadır ürəyin?
“Bəlkə, dəniz , çay qədər
Soyuqdur lap ay qədər
Günəş təkin istidir
Vulkan kimi hirslidir?”
İndi bilirəm dəqiq
Balaca, böyük qəlbim
Ovcum qədər xırdadı
Ad günümdə verdiyin
Elə o gül boydadı
Kağızdan qayıq qurub
Hərə min cür qatladı
Axır çox kövrək olub
Sevgidən qəlb çatladı
Daha gəlmə yuxuma
Yorub məni suallar
Beynimdə yaranıbdır
Saysız, kefsiz nidalar!


Seyid Aynur Mirəli